אונטערשייד צווישן ווערסיעס פון "איש בושת"

דער ווענדפּונקט פון זיין מלוכה איז געווען א פּערזענליכער סכסוך מיט אבנר בן נר. איש בושת האט באשולדיגט אבנר פארן זיין מיט [[רצפה בת איה]], שאול'ס א [[קעפסווייב|קעפּסווייב]] (פילגש). איש בושת האט דאס אנגעקוקט אלס פארשעמונג אין שאול און אלס מרידה במלכות, ווייל נאר א קעניג מעג חתונה האבן מיט די אלמנה אדער פילגש פון א פריערדיגן קעניג{{הערה|{{תנ"ך|שמואל ב|ג|ז}}}}. אבנר איז געווארן שטארק באליידיגט פון דער חשד און האט געטענה'ט אז ער איז געווען אינגאנצן געטריי צו שאול'ס הויז, און האט האט דערקלערט אז ער וועט אריבערגיין צו דוד'ס זייט און העלפן פאראייניגן דאס גאנצע פאלק אונטער דוד. איש בושת האט נישט געקענט ענטפערן קיין ווארט ווייל ער האט מורא געהאט פון אבנר{{הערה|{{תנ"ך|שמואל ב|ג|ח|יא}}}}.

מיט אבנר טויט איז איש בושת'ס שטאנד גאר אפגעשוואכט געווארן און ער איז געבליבן אן קיין שטיצע און זיין מוט איז געפאלן ("ויִרְפּוּ יָדָיו"){{הערה|{{תנ"ך|שמואל ב|ד|א}}}}. דער סוף פון איש בושת'ס לעבן איז געקומען דורך צוויי פון זיין אייגענע מיליטערישע הויפטן, די ברידער בַעֲנָה און רֵכָב, די זין פון רימון פון דער שטאט בארות, וועלכע האבן אויסגענוצט זיין שוואכקייט. זיי האבן זיך אריינגעכאפט אין זיין הויז אין מחנים אינמיטן א הייסן טאג, בשעת ער איז געלעגן אויף זיין בעט פאר א מיטאג-רו{{הערה|{{תנ"ך|שמואל ב|ד|א}} און ה.}}. לויט טייל מפרשים, האבן זיי זיך פארשטעלט ווי ווייץ-הענדלער{{הערה|ר"י קרא און מצודת דוד אויף {{תנ"ך|שמואל ב|ד|ו}}}}. דער "תרגום השבעים" (סעפּטואגינט) גיט אן אנדערע ווערסיע, אז די טיר-היטערקע איז איינגעשלאפן בשעת זי האט געקליבן ווייץ, און אזוי האבן זיי זיך אריינגעכאפט{{הערה|{{לינק|אדרעס=https://www.etzion.org.il/he/tanakh/neviim/sefer-shmuel-bet/chapter-4-killing-ish-boshet-1|שרייבער=אמנון בזק|קעפל=שמואל ב {{!}} פרק ד' {{!}} הריגת איש בושת|זייטל=ישיבת הר עציון|דאטום=פעברואר 6, 2020}}}}. זיי האבן אים ערמארדעט, אפגעשניטן זיין קאפ, און עס געברענגט צו דוד אין חברון, האפנדיג צו באקומען א באלוינונג פאר'ן אומברענגען דוד'ס שונא.

אבער דוד המלך, וואס האט שטענדיג געהאט רעספעקט פאר שאול'ס הויז, אנשטאט זיי צו דאנקען, איז געווארן זייער בייז און האט שארף פארדאמט זייער טאט באצייכענדיג זיי אלס רשעים פארן הרג'ענען אן אומשולדיגן מענטש ("איש צדיק") אויף זיין געלעגער. דוד האט באלד געהייסן הינריכטן רכב און בענה אלס שטראף פאר זייער רציחה. מען האט אפגעשניטן זייערע הענט און פיס, און זיי געהאנגען לעבן דעם באסיין אין חברון אלס א ווארענונג. דעם קאפ פון איש בושת איז באגראבן געווארן מיט כבוד אינעם קבר פון אבנר אין חברון{{הערה|{{תנ"ך|שמואל ב|ד|ט|יב}}}}.

 

מיט זיין טויט איז פראקטיש געקומען א סוף צו דער הערשאפט פון שאול'ס דינאסטיע איבער ישראל, ווייל דער איינציגער וואס איז געבליבן איז געווען יהונתן'ס זון [[מפיבושת]], וואס איז געווען א קריפל און האט נישט געקענט זיין קיין קעניג{{הערה|{{תנ"ך|שמואל ב|ד|ד}}}}. דאס האט געעפענט דעם וועג פאר אלע שבטים זיך צו פאראייניגן אונטער דוד המלך{{הערה|{{תנ"ך|שמואל ב|ה|א|ג}}}}.