אונטערשייד צווישן ווערסיעס פון "רבי יהושע בן חנניה"

(←‏זיין פטירה: תושלב"ע)
שורה 140: שורה 140:


== זיין פטירה==
== זיין פטירה==
רבי יהושע האט מאריך ימים געווען נאך רבן גמליאל און רבי אליעזר'ס פטירה{{הערה|רבן גמליאל איז אוועק פאר רבי אליעזר ({{בבלי|בבא מציעא|נט|ב}}; {{ירושלמי|ברכות|ג|א}}), און רבי אליעזר איז נפטר געווארן פאר רבי יהושע ({{בבלי|גיטין|פג|א}})}}, און איז געווען בערך ניינציג ביי זיין פטירה{{הערה|תולדות תנאים ואמוראים}}. ווען דער קייזער האט אים געפרעגט אויף זיין עלטער פארוואס ער קומט מער נישט זיך באטייליגן ביי די וויכוחים איבער רעליגיע, האט ער געענטפערט: "דער בארג איז געווארן שניי, ארום דעם בארג איז פיל געווארן מיט אייז, די הינט בילן נישט,  איו די וואס מאלן מאלן נישט"{{הערה|{{בבלי|שבת|קנב|א}}}}. ד.ה. מיין קאפ איז ווייס געווארן, מיין בארד און שנאלצן זענען ווייס געווארן, מיין שטימע ווערט שוין נישט געהערט, און די ציין קייען שוין נישט{{הערה|רש"י}}.
רבי יהושע האט מאריך ימים געווען נאך רבן גמליאל און רבי אליעזר'ס פטירה{{הערה|רבן גמליאל איז אוועק פאר רבי אליעזר ({{בבלי|בבא מציעא|נט|ב}}; {{ירושלמי|ברכות|ג|א}}), און רבי אליעזר איז נפטר געווארן פאר רבי יהושע ({{בבלי|גיטין|פג|א}})}}, און איז געווען בערך ניינציג ביי זיין פטירה{{הערה|תולדות תנאים ואמוראים}}. ווען דער קייזער האט אים געפרעגט אויף זיין עלטער פארוואס ער קומט מער נישט זיך באטייליגן ביי די וויכוחים איבער רעליגיע, האט ער געענטפערט: "דער בארג איז געווארן שניי, ארום דעם בארג איז פיל געווארן מיט אייז, די הינט בילן נישט,  איו די וואס מאלן מאלן נישט"{{הערה|{{בבלי|שבת|קנב|א}}}}. ד.ה. מיין קאפ איז ווייס געווארן, מיין בארד און וואָנצען זענען ווייס געווארן, מיין שטימע ווערט שוין נישט געהערט, און די ציין קייען שוין נישט{{הערה|רש"י}}. ער איז ווארשיינליך אוועק אין שטאט טבריה, ווי געברענגט אין [[ילקוט שמעוני]]{{הערה|{{ילקוט שמעוני|חוקת|תשסג}}}} אזז ווען רבי יהושע איז געשטארבן איז אראפגעפאלן אן איסטווא (א באלקאן פון זוילן) פון טבריה{{הערה|זעט סוף קונטרס בית צדיק פונעם רד"ל, אנהויב פרקי רבי אליעזר}}.
 
ביי זיין פטירה האבן די חכמים אים געזאגט: "וואס וועט זיין אויף אונז פון די מינים פון יעצט, און ווער וועט זיי קענען באזיגן אין זייערע ויכוחים ווי דיר?" האט רבי יהושע געענטפערט: שטייט אין פסוק "{{מנוקד|אָבְדָה עֵצָה מִבָּנִים נִסְרְחָה חָכְמָתָם}}"{{הערה|{{תנ"ך|ירמיה|מט|ז}}}} – ווען די עצה ווערט פארלוירן פון אידן, דאן ווערט די חכמה פון די גוים אויך בטל (דהיינו, אז ווען ס'איז מער נישטא פאר אידן איינער וואס זאל באשיצן פון די טענות פון די מינים, וועלן זיי אויפהערן זייערע ויכוחים){{הערה|{{בבלי|חגיגה|ה|ב}}}}.
 
"פון ווען רבי יהושע איז געשטארבן האט זיך אפגעהאקט טובה פון די וועלט"{{הערה|{{משנה|סוטה|ט|טו}}}}.


==רעפערענצן==
==רעפערענצן==