אונטערשייד צווישן ווערסיעס פון "רוי:ספעציעלע פורימ'ס"

קיין רעדאגירונג באמערקונג
אין תקציר עריכה
אין תקציר עריכה
צייכן: רויע רעדאגירונג
 
(3 צווישנדיגע ווערסיעס פונעם זעלבן באַניצער נישט געוויזן)
שורה 15: שורה 15:
אבער דער פרי חדש, אין סימן תצ"ו דיני מנהגי איסור אות י"ד, שרייבט אויף דער מהר"ם אלשקר, "אמנם אחר העיון נראה דהני יו"ט והני סעודות כולהו דרשות נינהו וכו', וגדולה מזו אני אומר שאף אם נהג בה כמה שנים יכול לחזור בו בלא התרה ואף הבנים אינם חייבים לנהוג מנהג זה אף אם קבלו עליהם משום דה"ל מנהג בטעות וכו', שאם לא היה עשוי' בחרם כבר כתבתי שאינו מנהג ואפי' התרה לא הוה בעי וכו'" עיי"ש.
אבער דער פרי חדש, אין סימן תצ"ו דיני מנהגי איסור אות י"ד, שרייבט אויף דער מהר"ם אלשקר, "אמנם אחר העיון נראה דהני יו"ט והני סעודות כולהו דרשות נינהו וכו', וגדולה מזו אני אומר שאף אם נהג בה כמה שנים יכול לחזור בו בלא התרה ואף הבנים אינם חייבים לנהוג מנהג זה אף אם קבלו עליהם משום דה"ל מנהג בטעות וכו', שאם לא היה עשוי' בחרם כבר כתבתי שאינו מנהג ואפי' התרה לא הוה בעי וכו'" עיי"ש.


ועיין בשו"ת חת"ס סימן קצ"א שהאריך בזה און אויף וואס דער פר"ח פרעגט פון דער סוגיא פון בטלה מגילת תענית אז עס איז מבואר דארט אז מען טאר נישט מוסיף זיין ימים טובים נאכ'ן חורבן הבית ענפערט ער אז דאס איז דווקא לויט'ן הו"א פון דער גמרא אבער למסקנא איז נאר בטל געווארען דער ימים טובים וואס האבען א שייכות צו דער בית המקדש, אבער אויב מען וויל קובע זיין א יו"ט לזכר א נס וכדומה קען מען, און אזוי שרייבט ער אויך בסו"ס קס"ג און ער פירט אויס "וכן נהגו בכמה מדינות וקהלות לעשות להם פורים ביום שנעשה להם הצלה בימים ההם בגולה ול"ג בעומר יוכיח שנתחדש על ידי תלמידי ר"ע והי' אחר החורבן אע"כ מפני שנעשה בח"ל דלא כפר"ח במנהגים איסור שלו בהלכות יו"ט אות י"ד שקרא תגר על המנהג ההוא ולע"ד מנהג ותיקין הוא דלמסקנא לא קיי"ל כהך דאחרניתא אינם מוסיפין אלא כיון שאינו אבל להם יוסיפו ויוסיפו וכו' דינים היוצאים מדברים אלו, א. דשפיר מצי ציבור או יחיד לקבוע יום מועד לעצמם ביום שנעשה להם נס ומצוה נמי עבדי ועיין במג"א ודלא כהפר"ח וכו'", און אין סימן קצ"א פירט ער אויס "והנה מבואר בספר יוסף אומץ מהנס שנעשה בק"ק פ"פ דמיין ביום כ' אדר הראשון וקבעו בו יום שמחה לדורותם וכן ראיתי ממ"ו הגאון מו"ה [[רבי נתן אדלער|נתן אדליר]] זצ"ל מילדי ק"ק ההיא וכן אנו נוהגים אחריו הגם שאנו ברחוק מקום ומיהו ביום שלפניו לא נהג להתענות כשלא היה דעתו לחזור וטעמא בעי מ"ש וגם נפל על אפיו ביומו ונ"ל משום שלא ישנה מפני המחלוקת ומ"מ אני נוהג להחמיר לסיים ספר באותו היום כדי שיהי' הסעודה בהיתר בלי פקפוק ויאכלו ענוים וישבעו" עכ"ל.
ועיין בשו"ת חתם סופר סימן קצ"א שהאריך בזה און אויף וואס דער פּרי חדש פרעגט פון דער סוגיא פון בטלה מגילת תענית אז עס איז מבואר דארט אז מען טאר נישט מוסיף זיין ימים טובים נאכ'ן חורבן הבית ענפערט ער אז דאס איז דווקא לויט'ן הו"א פון דער גמרא אבער למסקנא איז נאר בטל געווארען דער ימים טובים וואס האבען א שייכות צו דער בית המקדש, אבער אויב מען וויל קובע זיין א יו"ט לזכר א נס וכדומה קען מען, און אזוי שרייבט ער אויך בסו"ס קס"ג און ער פירט אויס "וכן נהגו בכמה מדינות וקהלות לעשות להם פורים ביום שנעשה להם הצלה בימים ההם בגולה ול"ג בעומר יוכיח שנתחדש על ידי תלמידי ר"ע והי' אחר החורבן אע"כ מפני שנעשה בח"ל דלא כפר"ח במנהגים איסור שלו בהלכות יו"ט אות י"ד שקרא תגר על המנהג ההוא ולע"ד מנהג ותיקין הוא דלמסקנא לא קיי"ל כהך דאחרניתא אינם מוסיפין אלא כיון שאינו אבל להם יוסיפו ויוסיפו וכו' דינים היוצאים מדברים אלו, א. דשפיר מצי ציבור או יחיד לקבוע יום מועד לעצמם ביום שנעשה להם נס ומצוה נמי עבדי ועיין במג"א ודלא כהפר"ח וכו'", און אין סימן קצ"א פירט ער אויס "והנה מבואר בספר יוסף אומץ מהנס שנעשה בק"ק פ"פ דמיין ביום כ' אדר הראשון וקבעו בו יום שמחה לדורותם וכן ראיתי ממ"ו הגאון מו"ה [[רבי נתן אדלער|נתן אדליר]] זצ"ל מילדי ק"ק ההיא וכן אנו נוהגים אחריו הגם שאנו ברחוק מקום ומיהו ביום שלפניו לא נהג להתענות כשלא היה דעתו לחזור וטעמא בעי מ"ש וגם נפל על אפיו ביומו ונ"ל משום שלא ישנה מפני המחלוקת ומ"מ אני נוהג להחמיר לסיים ספר באותו היום כדי שיהי' הסעודה בהיתר בלי פקפוק ויאכלו ענוים וישבעו" עכ"ל.
 
==מנהגים פון דעם טאָג==
די פייערונגען פון אַ פּורים שני זענען געוויינטלעך ענלעך צו די מצוות פון דעם אַלגעמיינעם פּורים:
*מגילה לייענען: מען שרייבט און לייענט אַ ספּעציעלע מגילה וואָס דערציילט די פּרטים פון דעם נס אין אַ סטיל וואָס איז ענלעך צו מגילת אסתר.
*סעודה ומשתה: מען מאַכט אַ פרייליכע מאָלצייט צו דאַנקען גאָט.
*משלוח מנות און מתנות לאביונים: טייל קהילות האָבן איינגעפירט שיקן עסן צו פריינד און געבן געלט פאַר אָרעמע לייט.
*תפילות: מען זאָגט אָפט ספּעציעלע פּיוטים, הלל (אָן אַ ברכה), אָדער אַ ספּעציעלע נוסח פון "על הניסים".
*תענית: אָפט ווערט דער יום־טוב אינמיטן טאָג פאָרגעקומען פון אַ פאַסט־טאָג, ענלעך צו תענית אסתר.


==ליסטע==
==ליסטע==
שורה 27: שורה 35:
אין נאַרבאָן, פראַנקרייך, פייערן די אידן יעדן צוואנציגסטען אדר אַ "פּורים־נאַרבאָן". ענטשטאַנען איז דער פּורים פונ'ם פאָלגענדן צופאַל: אין דעם יאָר 1236 האָט אַ איד אין נאַרבאָן דער'הרג'עט אַ קריסטליכן פישער און פאַר דעם האָט מען געוואָלט אומבריינגען אַלע דאָרטיגע אידן; אָבער דער גובערנאַטאָר האָט זיי געראַטעוועט. אַלס אנדענק פון אָט דעם נס פייערן די דאָרטיגע אדן דעם "פּורים".
אין נאַרבאָן, פראַנקרייך, פייערן די אידן יעדן צוואנציגסטען אדר אַ "פּורים־נאַרבאָן". ענטשטאַנען איז דער פּורים פונ'ם פאָלגענדן צופאַל: אין דעם יאָר 1236 האָט אַ איד אין נאַרבאָן דער'הרג'עט אַ קריסטליכן פישער און פאַר דעם האָט מען געוואָלט אומבריינגען אַלע דאָרטיגע אידן; אָבער דער גובערנאַטאָר האָט זיי געראַטעוועט. אַלס אנדענק פון אָט דעם נס פייערן די דאָרטיגע אדן דעם "פּורים".


===פּורים סאַראַגאָסאַ===
===פּורים סאַראַגאָסאַ (י"ח שבט)===
אין סאַראַגאָסאַ, שפּאַניע, פייערן די אידן אַ "פּורים סאַראַגאָסאַ", דעם זיבעצענטן און אַכצענטן שבט, ווייל אַ געוויסער משומד מאַרקוס האָט זיי גע'מסר'ט צום קיסר, און זיי זענען ניצול געוואָרן דורך אַ נס.
די אידן אין סאַראַגאָסאַ, שפּאַניע (אָדער לויט טייל מקורות, סיריקוזאַ אין סיסיליע), זענען געראַטעוועט געוואָרן אין די 1420ער יאָרן. אַ משומד מיטן נאָמען מאַרקוס האָט גע'מסר'ט דעם קעניג אַז די אידן באַליידיגן אים דורך טראָגן ליידיגע תּורה-קעסטלעך ביי קעניגליכע פּאַראַדן. אליהו הנביא איז געקומען אין חלום צו די 12 שמשים פון די שולן און זיי געהייסן צוריק לייגן די ספרי תּורה באַהאַלטענערהייט. ווען דער קעניג האָט פּלוצעם באַפוילן עפענען די קעסטלעך, זענען די ספרי תּורה דאָרטן געווען, און מאַרקוס איז געהאנגען געוואָרן.


===פּורים דע לאַ סעניאָראַ===
===פּורים דע לאַ סעניאָראַ===
די אידן פון כיאָס, קליין אַזיע, פייערן יעדן יאָר אַ "פּורים דע לאַ סעניאָראַ" (פּורים פון דער גוטער פרוי), וועלכער איז ענטשטאַנען פונ'ם פאָלגענדן צופאַל: לויט אַ געוויסער טראַדיציאָן, זענען אַ פינף הונדערט סאָלדאַטן פון פערדינאַנד דעם ערשטן, הערצאג פון טוסקאַן, איטאַליע, געלאַנדעט אויפ'ן אינזעל כיאָס און געוואָלט אים פאַרנעמען, און דאָס האָט געזאָלט געשעהן אינ'ם יאָר 1820, ווען כיאָס האָט רעוואָלטירט אַנטקעגן די טערקן אין דער צייט פון דער גריכישער מלחמה פאַר זעלבסטשטענדיגקייט. אַ אידישע פרוי וואָס האָט געוואוינט נעבען דער פעסטונג האָט, דורך אַ צופאַל, אָנגערירט אַ האַרמאַט מיט אַנ'אָנגעגליטע לאפּעטע, וועלכע זי האָט באַנוצט ביים באַקן ברויט. די קאַנאָנע האָט אויסגעשאָסן, און רער שונא וואָס האָט דאַמאָלט באַלאַגערט רעם אינול, איז פון די טערקן פאַרניכטעט געוואָרן. די פרוי איז פון די טערקן גוט באַלוינט געוואָרן און צו אידן זענען געגעבן געוואָרן פילע פּריווילעגיעס.
די אידן פון כיאָס, קליין אַזיע, פייערן יעדן יאָר אַ "פּורים דע לאַ סעניאָראַ" (פּורים פון דער גוטער פרוי), וועלכער איז ענטשטאַנען פונ'ם פאָלגענדן צופאַל: לויט אַ געוויסער טראַדיציאָן, זענען אַ פינף הונדערט סאָלדאַטן פון פערדינאַנד דעם ערשטן, הערצאג פון טוסקאַן, איטאַליע, געלאַנדעט אויפ'ן אינזעל כיאָס און געוואָלט אים פאַרנעמען, און דאָס האָט געזאָלט געשעהן אינ'ם יאָר 1820, ווען כיאָס האָט רעוואָלטירט אַנטקעגן די טערקן אין דער צייט פון דער גריכישער מלחמה פאַר זעלבסטשטענדיגקייט. אַ אידישע פרוי וואָס האָט געוואוינט נעבען דער פעסטונג האָט, דורך אַ צופאַל, אָנגערירט אַ האַרמאַט מיט אַנ'אָנגעגליטע לאפּעטע, וועלכע זי האָט באַנוצט ביים באַקן ברויט. די קאַנאָנע האָט אויסגעשאָסן, און רער שונא וואָס האָט דאַמאָלט באַלאַגערט רעם אינול, איז פון די טערקן פאַרניכטעט געוואָרן. די פרוי איז פון די טערקן גוט באַלוינט געוואָרן און צו אידן זענען געגעבן געוואָרן פילע פּריווילעגיעס.


===פּורים ווינצענז פעטמילך===
===פאָרהאַנג פּורים (כ"ב טבת)===
אין אָנפאַנג פונ'ם זיבעצענטן יאָר־הונדערט, האָט אין פראַנקפורט־אַם־מאין, דייטשלאַנד, אויסגעבראָכן אַנ'אויפשטאַנד געגן דעם שטאָדט־ראַטה, וואָס איז באַפרייט געוואָרן פון די אַריסטאָקראַטן. דער טרויעריג־באַרימטער אַנטיסעמיט, ווינצענז פעטמילך, איז געווען דער אָנפיהרער פונ'ם דאָזיגן אויפשטאַנד.
 
אין מיטן מאַי 1612 האָבן די פירשטן זיך פאַרזאַמעלט אין פראַנקפורט־אַם־מאין צו קרוינען דעם קעניג מאַטהיאַס. דערווייל האָבן געוויסע גרופּן זיך געווענדעט צום קעניג מיט פאַרשידענע פּעטיציעס. איין פּעטיציע האָט געבעטן אַז מ'זאָל פאַרקלענערן די צאָל אידן אין פראַנקפורט און אַז זיי זאָלן ניט טאָרן נעהמען מער ווי פינף פּראָצענט פאַר הלואות, וואָס איז אַגב געווען זייער איינציגער מיטל צום לעבן. דער קייזער האָט די דאָזיגע פּעטיציע צוריקגעוויזן.
 
די אידן־פרעסער האָבן אָבער ניט אויפגעגעבן זייער רשעות. עטליכע יאָר כסרר האָבן זיי זיך געהאַלטן אין איין באַמיהען ביים קייזער, אַז מ'זאָל אַרויסטרייבן די אידן פון פראַנקפורט־אַם־מאין, אָבער דער קייזער האָט אַלע מאָל אָפּגעלייגט. איז געגאַנגען ווינצענז פעטמילך און האָט אַליין אָנגעהויבן דורכפירן זאַכן, וואָס זענען געווען געגן דעם קייזער'ס באַשליסע.
 
דערווייל האָט זיך דעם איין־און־צוואנציגסטן אויגוסט, 1614, דערטראָגן אַ קלאַנג צו די פראַנקפורטער אידן, וועלכע האָבן געלעבט אָפּגעשלאָסן אין געטהאָ, אַז מ'וועט פּלינדערן די "יודען־גאַסע". האָבן אַ טייל אידן זיך אויסבאַהאַלטן ביי פריינדליכע קריסטן. אַזוי האָט, למשל, איין קריסט אַליין באַהאַלטן ביי זיך אונגעפעהר זעכציג אידישע נפשות. דער גרויסער עולם אָבער איז, פאַרשטעהט זיך, געבליבן אין דער היים און מיט טויט־שרעק געוואַרט אויפ'ן אונגליק. דעם גרעסטן טייל קינדער און פרויען האָבן זיי אַוועקגעפירט אויפ'ן בית עולם, און די מענער האָבן זיך אַנעם געטאָן פאַרריגלען די טויערן. זיי האָבן אויך אויפגעשטעלט באַ־ ריקאַדן פון פענסטער און פון אלץ וואָס ס'האָט זיך נאָר געלאָזט, און זיי האָבן זיך אויך באַוואָפענט מיט וואָס ס'האָט זיך געלאָזט.
 
אַרום פינף אַזייגער נאכמיטאָג האָבן די דייטשע פאָלקס־מאַסן, געפיהרט פון האַנד־ווערקער געזעלן, זיך געלאָזט צום געטהאָ־טויער. ביז צען אַזייגער אין אָווענט האָבן די כוליגאַנעס ביטער געקעמפט, כדי דורכצוברעכן דעם טויער, אָבער צוליב רי העלדישע פאַרטיידיגונג פון די פראַנקפורטער אידן איז זיי דאָס ניט געלונגען.
 
פעטמילך האָט שוין מער קיין געדולד געהאַט און ער האָט שוין געוואָלט ברענגען געוועהר צו צעשמעטערן רי טויערן, איז אָבער דערווייל געלונגען עטליכע כוליגאַנעס דורכצוברעכן אַ וואַנט פון אַ קליינער הייזקע, וואָס איז געשטאַנען זעהר נאָהענט ביים טויער, און זיי זענען אַריינגעדרונגען אין רער "יודען גאַסע".
 
נאַטירליך, האָבן זיך די אידן געוואָלט אַ נעהם טאָן צו זיי, אָבער זיי האָבן די אירן פאַרזיכערט, אַז אדרבה, זיי זענען גאָר זייערע פריינד, און זיי האָבן געראַטן די אירן אַוועקצולעגן דאָס געוועהר. די אידן האָבן זיך געלאָזט איבערריידן, זיי האָבן זיי געגלויבט און געפאָלגט זייער עצה.
 
אָבער אין אַ קורצע וויילע אַרום, האָבן די אידן איינגעזעהן זייער טעות. די פאַררעטער האָבן זיך אַ נעהם געטאָן אָפּרוימען די באַריקאַדן, און דורך סיגנאַלן האָבן זיי זיך פאַרשטענדיגט מיט די באַנדיטן פון יענער זייט טויער. דאַן האָבן זיי ברייט געעפענט רעם טויער און דער רויב־דורשטיגער המון האָט זיך אַריינגעריסן אין דער "יודען־גאַסע".
 
אָבער ניט אַזוי גיך האָבן די אידן זיך אונטערגעגעבן. זיי האָבן העלדיש געקעמפט, פאַרוואונדעט עטליכע כוליגאַנעס און איינעם אַפילו דער'הרג'עט. אויך פון די אידן זענען געפאַלן צוויי העלדן. ערשט דאַן, ווען די אידן האָבן איינגעזעהן, אַז ס'האָט ניט קיין זין צו קעמפן געגן אַזאַ גרויסער מיאַיאָריטעט, האָבן זיי זיך צוריקגעצויגן, און דער גרעסטער טייל איז אַוועק אויפ'ן בית עולם צו די פרויען און קינדער.
 
די צעווילדעוועטע כוליגאַנעס זענען זיי ניט נאָכגעלאָפן, נאָר זיי האָבן זיך אַ לאָז געטאָן ראַבעווען די אידישע הייזער. פעטמילך אַליין איז אויך געווען צווישן די רויבער. ער האָט אַפילו אָנגעוויזן וואָס מ'זאָל אַוועקפיהרן צו אים אַהיים. דערווייל האָט זיך פאַרשפּרייט איבער פראַנקפורט אַ קלאַנג, אַז די "יודען־גאַסע" איז איבערגעגעבן פריי צו די קריסטן; האָט מען זיך אַ לאָז געטאָן מיט וואָגענס און וועגעלאך, און יעדער איינער האָט געראַבעוועט וויפיעל נאָר זיין האַרץ האָט געגלוסט, און דאָס וואָס מ'האָט ניט געקענט אַוועקנעהמען, האָט מען גלאַט חרוב געמאַכט. די טירן און פענסטער האָט מען צעבראָכן, די ווענט אָפּגעריסן און די הייליגע שריפטן האָט מען פאַרברענט. גאַנצע דרייצען שעה האָט געדויערט די פּלינדערונג און דער שאָדן האָט באַטראָפן אַ גרויס פאַרמעגן.
 
אַזוי צעווילדעוועט איז געווען דער המון, אַז ס'האָבן זיך געהערט קולות אַז מ'זאָל ראַבעווען אויך ביי די רייכע קריסטן. דאָ האָט זיך שוין דער יונגער ביגערמייסטער (סיטי מעיאָר) קעלער אָנגענומען מיט מוטה און מיט דער הילף פון עטליכע באַוואפענטע מענשן איז אים געלונגען פאַנאַנדערצוטרייבן די באַנדיטן. ער האָט אויך איבערגעלאָזט אַ וואַך ביים טויער אַז די פּלינדעריי זאָל זיך ניט איבער'חזר'ן.
 
דער באַנדע־פיהרער פעטמילך, און זיינע געהילפן זענען געווען אין שטאָט און געטריבן די אונגליקליכע "ווי דאָס ליעבע פיה" צום הייליגן אָרט (בית עולם), וואָס איז געווען אַרומגערינגעלט מיט וואַכן, כדי ער זאָל קענען האָבן די גאַנצע געמיינדע אויף איין פּלאַץ.
 
אין דער באַגלייטונג פון זיינע געטרייע דינער און מיט אַ גרויסער צאָל פון דעם ווילדן המון האָט פעטמילך אַליין זיך אַוועקגעשטעלט ביים אַריינגאַנג. מיט פאַרכאַפּענדן אטעם זענען די אונגליקליבע אידן געשטאַנען אין טויט־שרעק און מיט אַ בעטענדען בליק געקוקט אויף זיינע ליפּן און געוואַרט אויף זיין אורטייל. אָבער זייער בעטן און וויינען האָט ער מיט שפּאָט איגנאָרירט. נאָך גרעסער איז געוואָרן זייער שרעק, ווען צווישן המון האָבן זיך דערהערט קולות "שלאָגט זיי נידער!" די אונגליקליכע האָבן דאָס באַטראַכט פאַר זייער לעצטע שטונדע. זיי זענען געווען גרייט אויפ'ן ערגסטן. מאַנכע פון זיי האָבן געזאָגט וידוי און געוואַרט אויפ'ן טויט.
 
דערווייל האָט פעטמילך זיי געלאָזט וויסן אינ'ם נאָמען פון זיין פּאַרטיי, אַז זיי ווילן זיי ניט האָבן אַלס בירגער. האָבן די אירן אָנגעהויבן בעטן, אַז ער זאָל זיי ערלויבן פאַרלאָזן די שטאָט; און נאָך לאַנגען וויינען און בעטן, האָט ער נאָכגעגעבן, אָבער זיי זאָלן באַלד פאַרלאָזן די שטאָט פראַנקפורט.
 
איינס אַ זייגער האָט זיך אָנגעהויבן יציאת פראַנקפורט. דרייצען הונדערט און אַכציק אידן זענען געגאַנגען צום טייך מאַין. דאָס ביסל האָב און גוטס וואָס די רויבער האָבן נאָך ניט באַוויזן צו צעראַבעווען, האָבן זיי מיטגענומען. אָבער זיי האָבן געמוזט דערפאַר באַצאָלן שווערע סומען געלד. מיט געוויינען און יללות האָבן זיי פאַרלאָזן זייער געבורטסשטאָט, אין וועלכער ס'האָבן אַמאָל געלעבט זייערע אור־עלטערן. אַ טייל פון זיי זענען געפאָרן אַרויף דעם טייך מאַין, אַ טייל אַראָפּ דעם טייך מאַין. אַנדערע האָבן זיך אַוועקגעלאָזט גלאַט אין דער וועלט אַריין, וואוהין די אויגן האָבן זיי געטראָגן. אָט אַזוי איז דאָס פראַנקפורטער אידענטום אין יענער טרויעריגער צייט צעזייט און צעשפּרייט געוואָרן.
 
גאַנצע צוויי יאָר האָט פעטמילך טעראָריזירט דעם שטאדט־ראַט; אָבער ענדליך איז עס דערגאַנגען צום קייזער. ווי נאָר דער קייזער איז געוואויר געוואָרן פון דער פּאָליטישער איבערקערעניש, און אַז אַלע אידן זענען אַרויסגעטריבן געוואָרן, האָט ער באַלד באַפוילן צו אַרעסטירן פעטמילך'ן און זיין באַנדע.
 
ס'האָט זיך דאַן אָנגעהויבן אַנ'אונטערזוכונג געגן די פירער פון דער דאָזיגער שענדליכער טהאַט. די אונטערזוכונג איז שוין גאָר ניט געווען אַזוי לייכט, ווייל ס'זענען אין דער זאַך געווען פאַרמישט פילע רעדל־פיהרער. דער אַרעסט פון אַ נייעם אַנטייל־נעהמער האָט באַלד געפירט צום אַרעסט פון נאָך עטליכע און אַזוי אַרום איז עס געוואָרן אַלץ מער קאָמפּליצירט און פאַרדרייט.
 
און אָט די "העלדישע" אידן־פרעסער האָבן ביי דעם פּראָצעס זיך שוין גאָר ניט אַרויסגעוויזן אַלס העלדן. יעדער איינער פון אָט די טרויעריגע העלדן האָט געזוכט זיך צו ראַטעווען דורך דעם וואָס ער האָט אַרויפגעוואָרפן די שולד אויפ'ן צווייטן. יעדער איינער האָט גע'טענה'ט אַז מ'האָט אים נעבאַך פאַרפירט, און שולדיג איז דער פאַרפירער. און זיי, די אַמאָליגע העלדן געגן אַ הילפלאָז הייפעלע אידן, זענען איצט געשטאַנען און ציטערנדיג געבעטן אַז מ'זאָל זיי באַגנאַדיגן.
 
ווען די לאַנגע, ענדלאָזע אויספאָרשונגען האָבן זיך געענדיגט, האָבן די קאָמיסאַרן דעם 21־טן פעברואַר 1616 געלאָזט וויסן, אַז זיי זענען פאַרטיג מיט דער אויספאָרשונג. די מערדערישע אָנפיהרער זענען פאַראורטיילט געוואָרן צום טויט. דער 28־טער פעברואַר איז באַשטימט געוואָרן אַלס דער טאָג פאַר אויספיהרן די טויט־שטראף, און אין דעם זעלבן טאָג זאָל אויך פאָרקומען דאָס פייערליכע צוריקבריינגען פון די אַרויסגעטריבענע אידן צוריק קיין פראַנקפורט.
 
אום צו קענען האַלטן פאָלקאָמע אָרדנונג, האָט מען שוין דעם 26טן געשלאָסן אַלע וויין־שענקען. די שטאָט איז געווען מיליטעריש באַוואַכט. אין מיטן פערד־מאַרק האָט מען אויפגעשטעלט דעם עשאַפאט (תליה), און שוין ביים זונען־אויפגאַנג איז דאָרט געווען פאַרזאַמעלט אַ זעהר גרויסער עולם. זיבן אַזייגער אין דער פריה האָט מען געבראַכט די פאַראורטיילטע צום עקזעקוציע פּלאַץ אונטער אַ גרויסער מיליטערישער וואַך.
 
ווינצענז פעטמילך איז געווען דער ערשטער באַשטראָפט צו ווערן, ווייל ער איז געווען דער הויפּט אָנפיהרער פון דער באַנדע. מ'האָט אים פאָרגעלייענט דעם טויט־אורטהייל און באַלד נאכדעם האָט מען אים איבערגעגעבן צום תליון.
 
צום אַלעם ערשט האָט דער תליון אים אָפּגעהאַקט צוויי פינגער פון דער רעכטער האַנד. דאַן האָט ער אים מיט דער שווערד געטויטעט, צעשניטן דעם קערפּער אויף פיער טיילן, דעם קאָפּ אַרויפגעזעצט אויף אַן אייזערנעם שטאַנג און אים אויפגעהאַנגען אויף דעם טורעם פון דער בריק. זיין הויז האָט מען באַלד פאַרניכטעט און עס גלייך געמאַכט מיט'ן באָדן און זיין גאַנץ פאַרמעגען האָט מען קאָנפיסקירט. פילע פון די איבעריגע רעדל־פיהרער האָבן אויך געקראָגן טויט־שטראָף.
 
נאָך דער עקזעקוציע האָט מען פאָרגעלייענט דעם קייזערליכן באַפעהל אַז "די אידן מיט זייערע ווייבער און קינדער זאָלן ווידער אין אירע גאַסן אויפגענומען ווערן, אַלע אירע הייזער רעפּארירט, און אין פאַרלויף פון דריי מאָנאַטן מוז מען זיי צוריקגעבן זייער זילבער, גאָלד, צירונג און אַלעס וואָס מ'האָט ביי זיי אַוועקגערויבט; און אַז פון איצט אָן און ווייטער ווער ס'וועט זיי באַלעסטיגן, וועט שטרענג באַשטראָפט ווערן."
 
מיט גרויס פּאָמפּ און פּראַכט, מיט מיליטערישע אָפּטיילונגען און אַ גרויסע צאָהל פאָהנען האָט מען צוריקגעבראַכט די אידן קיין פראַנקפורט. די קאָמיסאַרן קורמאינצעס און דראמשטאדט האָבן זיי געפיהרט, און געווען איז דאָס דעם צוואנציגסטן טאָג אין אדר 1616. אין גוט אָרגאַניזירטע רייהען האָט דער צוג זיך לאַנגזאַם געצויגן דורך דער שטאָט. פאַר דעם עולם זענען געפאָרן צוויי וועגען. אינ'ם ערשטן וואָגען איז געזעסן אַ גרייז־גרויער מאַן מיט אַ שנעע־ווייסער באָרד און אַ קינד, אין דעם צווייטן וואָגען זענען געזעסן דריי קעניגליכע אַדלער, וואָס האָבן געטראָגן די אויפשריפט: "רוימישער קעניגליכער מאַיעסטעט אונד דעם הייליגען רייכס־שוץ."
 
דאַן האָט דער פיהרער פון דעם צוג צוגעקלאַפּט די דריי אדלער צו די דריי טויערן פון דער "יודען גאַסע", און ער האָט צוגערופן צו זיך אַ פאָרשטעהער פון די אידן און האָט אים ערקלערט, אַז דער ביז איצטיגער מאַנדאַט איז ניט מער גילטיג, און האָט אים פאָרגעלעגט די נייעס.
 
נאכדעם האָט מען געעפענט די טויערן. איינער איז אַרומגעפאָרן איבער דער גאַס מיט אַ טרומפּייט און אונטער די טרומפּייט קלאַנגען האָבן זיך אומגעקערט רי אַרויסגעטריבענע אידן אין זייער געבורטס־שטאָט. ס'האָט זיך פאַר זיי אָנגעהויבן אַ בעסער לעבן, ווייל אויסער דעם וואָס פילע וויכטיגערע פּונקטן אינ'ם נייעם מאַנדאַט זענען געווען פיעל גינסטיגערע, זענען זיי דאַן געווען אונטער דער שוץ פונ'ם קייזער, און ניט ווי פריהער אונטער דער שוץ פונ'ם ראַטה.
 
זייט דאַן ביז היינט פייערן די אידן אין פראַנקפורט־אַם־מאַין דעם צוואנציגסטן טאָג אין אדר אַלס "פּורים ווינצענז", און מיר האָפן אַז גאָר בקרוב וועלן רי אידן פון דער גאַנצער וועלט פייערן אַ "פּורים" אין אנדענק פון היטלער־מוסאליני־היראָאיטאָ'ס מפּלה.
 
===פאָרהאַנג פּורים===
אונטער דער הערשאַפט פון דעם פירשט קאַרל פאָן ליכטענשטיין, וועלכען דער קעניג פערדינאַנד האָט באַשטימט אַלס שטעלפאַרטרעטער איבער באָהעמיע, איז מיט די אידן פון פּראַג געשעהן אַ פּאַסירונג וואָס האָט פאַראורזאַכט דעם "פאָרהאַנג פּורים". ר' חנוך אַלטשוהל האָט באַשריבן די גאַנצע פּאַסירונג אין אַ מגילה וואָס ער האָט אַ נאָמען געגעבן "מגילת פּורים הקלעים", און ער האָט אָנגעזאָגט, אַז זיינע קינדער און קינדס־קינדער זאָלן פייערן דעם צוויי־און־צוואנציגסטן טבת "פאָרהאַנג פּורים" אַלס אנדענק, וואָס ער אַלטשוהל און יוסף טהעין זענען געראַטעוועט געוואָרן פון אַ זיכערן טויט. און אָט וואָס די דאָרטיגע "מגילת פּורים הקלעים" דערצעהלט:
אונטער דער הערשאַפט פון דעם פירשט קאַרל פאָן ליכטענשטיין, וועלכען דער קעניג פערדינאַנד האָט באַשטימט אַלס שטעלפאַרטרעטער איבער באָהעמיע, איז מיט די אידן פון פּראַג געשעהן אַ פּאַסירונג וואָס האָט פאַראורזאַכט דעם "פאָרהאַנג פּורים". ר' חנוך אַלטשוהל האָט באַשריבן די גאַנצע פּאַסירונג אין אַ מגילה וואָס ער האָט אַ נאָמען געגעבן "מגילת פּורים הקלעים", און ער האָט אָנגעזאָגט, אַז זיינע קינדער און קינדס־קינדער זאָלן פייערן דעם צוויי־און־צוואנציגסטן טבת "פאָרהאַנג פּורים" אַלס אנדענק, וואָס ער אַלטשוהל און יוסף טהעין זענען געראַטעוועט געוואָרן פון אַ זיכערן טויט. און אָט וואָס די דאָרטיגע "מגילת פּורים הקלעים" דערצעהלט:


אין 1623, זענען טייערע פאָרהאַנגען גע'גנב'עט געוואָרן פון פירשט קאַרל פאן ליכטענשטיינ'ס פּאַלאַץ אין פּראַג. מ'האָט אַנאנסירט אין אַלע שוהלן פון פּראַג, אַז דער יעניגער וואָס וועט די פאָרהאַנגען געפינען, זאָל זיי אומקערן צום שמש חנוך אלטשוהל. פאָלגליך האָט איינער יוסף טהעין די פאָרהאַנגען געבראַכט צום שמש אלטשוהל ערקלערענדיג אַז ער האָט זיי געקויפט פון צוויי זעלנער. דער וויצע־גובערנאַטאָר רודאלף וואַלדשטיין, דער אויפזעהער פונ'ם פירשט'ס הויף און הערשער פון דער שטאָט פּראַג, ווען מ'האָט אים די פאָרהאַנגען געבראַכט, האָט שטרענג געפאָדערט אַז מ'זאָל גלייך ברענגען צו אים דעם יעניגן וואָס האָט די פאָרהאַנגען געקויפט, אום ער זאָל אים געהעריג באַשטראָפן. אָבער אַזוי ווי די קהלה רעגולאַציעס האָבן פאַרבאָטן אַרויסצוגעבן דעם נאָמען פון יעניגן וואָס האָט געקויפט גע'גנב'טע זאַכן, אויב יענער האָט זיי פרייוויליג אומגעקערט, האָט זיך דער שמש אלטשוהל ענטזאַגט אַרויסצוגעבן דעם נאָמען פון יוסף טהעין, און צוליב דעם איז דער שמש אַלטשוהל אַרעסטירט געוואָרן און איז גלייך פאַר'משפּט געוואָרן געהאַנגען צו ווערן דעם נעקסטן טאָג. זעהענדיג אַז דעם שמש'ס לאַגע איז געפעהרליך, האָט די קהלה ענדליך ערלויבט דעם שמש אלטשוהל אַרויסצוגעבן דעם קויפער'ס נאָמען. ווען דער שמש האָט יוסף טהעינ'ס נאָמען אַרויסגעגעבן, האָט מען טהעינ'ען באַלד פאַר'משפּט צו דער תליה אַנשטאט אַלטשוהל. דורך די פילע באַמיהונגען פון אַ פּראָמינענטן קריסט איז יוסף טהעין ענדליך באַפרייט געוואָרן מיט'ן באַדינג אַז די קהלה זאָל באַצאָהלן צעהן טויזענד פלאָרינס אין זילבער. אָבער, פונדעסטוועגן, אום צו ערנידעריגן די אידן, האָט וואַלדשטיין באַפוילן אַז די פאַרלאַנגטע סומע זאָל צעטיילט ווערן אין צעהן גלייכע טיילן און זאָל געטראָגן ווערן אין לייווענטענע זעקלאך פון צען פּראָמינענטע אידן באַגלייט פון זעלנער דורך די גאַסן פון פּראַג צום שטאָט מאַגיסטראַט (סיטי האָל).
אין 1623, זענען טייערע פאָרהאַנגען גע'גנב'עט געוואָרן פון פירשט קאַרל פאן ליכטענשטיינ'ס פּאַלאַץ אין פּראַג. מ'האָט אַנאנסירט אין אַלע שוהלן פון פּראַג, אַז דער יעניגער וואָס וועט די פאָרהאַנגען געפינען, זאָל זיי אומקערן צום שמש חנוך אלטשוהל. פאָלגליך האָט איינער יוסף טהעין די פאָרהאַנגען געבראַכט צום שמש אלטשוהל ערקלערענדיג אַז ער האָט זיי געקויפט פון צוויי זעלנער. דער וויצע־גובערנאַטאָר רודאלף וואַלדשטיין, דער אויפזעהער פונ'ם פירשט'ס הויף און הערשער פון דער שטאָט פּראַג, ווען מ'האָט אים די פאָרהאַנגען געבראַכט, האָט שטרענג געפאָדערט אַז מ'זאָל גלייך ברענגען צו אים דעם יעניגן וואָס האָט די פאָרהאַנגען געקויפט, אום ער זאָל אים געהעריג באַשטראָפן. אָבער אַזוי ווי די קהלה רעגולאַציעס האָבן פאַרבאָטן אַרויסצוגעבן דעם נאָמען פון יעניגן וואָס האָט געקויפט גע'גנב'טע זאַכן, אויב יענער האָט זיי פרייוויליג אומגעקערט, האָט זיך דער שמש אלטשוהל ענטזאַגט אַרויסצוגעבן דעם נאָמען פון יוסף טהעין, און צוליב דעם איז דער שמש אַלטשוהל אַרעסטירט געוואָרן און איז גלייך פאַר'משפּט געוואָרן געהאַנגען צו ווערן דעם נעקסטן טאָג. זעהענדיג אַז דעם שמש'ס לאַגע איז געפעהרליך, האָט די קהלה ענדליך ערלויבט דעם שמש אלטשוהל אַרויסצוגעבן דעם קויפער'ס נאָמען. ווען דער שמש האָט יוסף טהעינ'ס נאָמען אַרויסגעגעבן, האָט מען טהעינ'ען באַלד פאַר'משפּט צו דער תליה אַנשטאט אַלטשוהל. דורך די פילע באַמיהונגען פון אַ פּראָמינענטן קריסט איז יוסף טהעין ענדליך באַפרייט געוואָרן מיט'ן באַדינג אַז די קהלה זאָל באַצאָהלן צען טויזנט פלאָרינס אין זילבער. אָבער, פונדעסטוועגן, אום צו ערנידעריגן די אידן, האָט וואַלדשטיין באַפוילן אַז די פאַרלאַנגטע סומע זאָל צעטיילט ווערן אין צען גלייכע טיילן און זאָל געטראָגן ווערן אין לייווענטענע זעקלאך פון צען פּראָמינענטע אידן באַגלייט פון זעלנער דורך די גאַסן פון פּראַג צום שטאָט מאַגיסטראַט (סיטי האָל).


ווען די צען אידישע פאָרשטעהער זענען אָנגעקומען צו רודאלף וואַלדשטיין מיט די צען זעקלאך געלט, האָט זיך זיין גרימצאָרן אין אים צעפלאַקערט, און ער האָט זיך צעשריען: "פאַרשאָלטענע אידן, פאַר וואָס פאַרדעקט איר דאָס געלט, פּונקט ווי דאָס וואָלט זיין כאַבאַר וואָס איר גיט מיר!" און ער האָט באַפוילן אַז צען זעלנער זאָלן פיהרן די צען אידן פון אים, דורך דער בריק, דורך דעם אַלטן פּלאַץ אין געריכט אַריין, דאָס געלט זאָלן זיי טראָגן אָפען, און טאָמער וועט ווער פון זיי וועלן צודעקן דאָס געלט, זאָל מען אים אַכזרות'דיג שלאָגן. יעדן איינעם פון די עלטסטע איבער דער תפיסה האָט מען געגעבן וואָס ס'איז אים געקומען, און ערשט דאַן, שפּעט פרייטאג אָווענט, האָט מען ר' יוסף טהין'ען באַפרייט פון תפיסה און ער איז בשלום געקומען אַהיים.
ווען די צען אידישע פאָרשטעהער זענען אָנגעקומען צו רודאלף וואַלדשטיין מיט די צען זעקלאך געלט, האָט זיך זיין גרימצאָרן אין אים צעפלאַקערט, און ער האָט זיך צעשריען: "פאַרשאָלטענע אידן, פאַר וואָס פאַרדעקט איר דאָס געלט, פּונקט ווי דאָס וואָלט זיין כאַבאַר וואָס איר גיט מיר!" און ער האָט באַפוילן אַז צען זעלנער זאָלן פיהרן די צען אידן פון אים, דורך דער בריק, דורך דעם אַלטן פּלאַץ אין געריכט אַריין, דאָס געלט זאָלן זיי טראָגן אָפען, און טאָמער וועט ווער פון זיי וועלן צודעקן דאָס געלט, זאָל מען אים אַכזרות'דיג שלאָגן. יעדן איינעם פון די עלטסטע איבער דער תפיסה האָט מען געגעבן וואָס ס'איז אים געקומען, און ערשט דאַן, שפּעט פרייטאג אָווענט, האָט מען ר' יוסף טהין'ען באַפרייט פון תפיסה און ער איז בשלום געקומען אַהיים.


===פּורים קאַאיראָ===
===פּורים מצרים (כ"ח אדר)===
אין יאָר 1524, האָט אַכמעד שאַאיטאַן פּאַשאַ, דער גובערנאַטאָר פון עגיפּטען, אַריינגעזעצט אין תפיסה צוועלף אידישע פאָרשטעהער פון קאַאירא מיט'ן צוועק אַרויסצופּרעסן פון זיי געלט. ווען דאָס האָט ניט געווירקט, האָט ער געדראָהעט אויסצוקוילען אַלע אידן פון קאַאירא, ווי גיך ער וועט זיך נאָר אָפּבאָדן. איינער פון זיינע באַדינער האָט אים אָבער דערשטאָכן אין דער באד, און די אידן זענען אַזוי אַרום ניצול געוואָרן פון אַ זיכערן טויט. אין אנדענקען פון אָט דעם נס פייערן די אידן פון קאַאירא יערן יאָר דעם אַכט־און־צוואנציגסטן אדר דעם "קאַאירא פּורים".
אין יאָר ה'רפ"ד (1524), האָט אַכמעד שאַאיטאַן פּאַשאַ, דער גובערנאַטאָר פון עגיפּטען, רעוואָלטירט קעגן דעם סולטאַן סוליימאַן און געוואָלט אויסשמדן אָדער אויסשאָכטן די אידן נאָכדעם וואָס זיי האָבן אים ניט געוואָלט שטיצן. ער האט איינגעזעצט אין תפיסה צוועלף אידישע פאָרשטייער פון קאַאירא, צווישן זיי דעם [[רדב"ז]], מיט'ן צוועק אַרויסצופּרעסן פון זיי געלט. ווען דאָס האָט נישט געווירקט, האָט ער געדראָהעט אויסצוקוילען אַלע אידן פון קאַאירא, ווי גיך ער וועט זיך נאָר אָפּבאָדן. איינער פון זיינע באַדינער האָט אים אָבער דערשטאָכן אין דער באד, און די אידן זענען אַזוי אַרום ניצול געוואָרן פון אַ זיכערן טויט. אין אנדענקען פון אָט דעם נס פייערן די אידן פון קאַאירא יעדן יאָר אום '''כ"ח אדר''' דעם "קאַאירא פּורים"{{הערה|{{לינק|אדרעס=https://aish.com/cairo-purim-when-cairos-jews-were-saved-from-an-evil-ruler-in-the-16th-century/|שרייבער=Yehudis Litvak|קעפל=Cairo Purim: When Cairo's Jews Were Saved from an Evil Ruler in the 16th Centur|זייטל=Aish|דאטום=February 24, 2025}}}}{{הערה|1=Hary, Benjamin. “[https://books.openedition.org/obp/23332 2. The Purim Scroll of the Cairene Jewish Community]”. ''A Handbook and Reader of Ottoman Arabic'', edited by Esther-Miriam Wagner, Open Book Publishers, 2021.}}.


===פּורים אדום===
===פּורים אדום===
שורה 117: שורה 70:


===פּורים גומעלדזשינאַ===
===פּורים גומעלדזשינאַ===
אין יאָר 1786 האָבן אַרום פינף טויזענט באַרג־רויבער געפּלינדערט די שטאָט גומעלדזשינאַ, נעבען אַדריאַנאפּאל (טערקיי), זיי זענען באַפאַלן דעם באַפעסטיגטן געגענד וואָס איז געווען באַוואוינט פון אידן, און האָבן זיי טעראָריזירט. דער גובערנאַטאָר האָט זיי אָפּגעטריבן, אָבער גלייכצייטיג זענען די אידן באַשולדיגט געוואָרן אין האָבן קאָנספּירירט מיט'ן שונא. ענדליך, האָבן די אידן באַוויזן זייער אומשולד און זענען געראַטעוועט געוואָרן פון דער קאַטאַסטראָפע. אַלס אנדענק פון דיזען נס פייערן די דאָרטיגע אידן יעדן יאָר "פּורים גומעלדזשינא", אויך באַוואוסט אַלס "פּורים דע לאָס לאַדראָנעס" — פּורים פון באַנדיטן (רויבער פּורים). דער טאָג פון דיזען פּורים איז דער צוויי־און־צוואנציגסטער אלול.
אין יאָר 1786 האָבן אַרום פינף טויזנט באַרג־רויבער געפּלינדערט די שטאָט גומעלדזשינאַ, נעבען אַדריאַנאפּאל (טערקיי), זיי זענען באַפאַלן דעם באַפעסטיגטן געגענד וואָס איז געווען באַוואוינט פון אידן, און האָבן זיי טעראָריזירט. דער גובערנאַטאָר האָט זיי אָפּגעטריבן, אָבער גלייכצייטיג זענען די אידן באַשולדיגט געוואָרן אין האָבן קאָנספּירירט מיט'ן שונא. ענדליך, האָבן די אידן באַוויזן זייער אומשולד און זענען געראַטעוועט געוואָרן פון דער קאַטאַסטראָפע. אַלס אנדענק פון דיזען נס פייערן די דאָרטיגע אידן יעדן יאָר "פּורים גומעלדזשינא", אויך באַוואוסט אַלס "פּורים דע לאָס לאַדראָנעס" — פּורים פון באַנדיטן (רויבער פּורים). דער טאָג פון דיזען פּורים איז דער צוויי־און־צוואנציגסטער אלול.


===פּורים פלאָרענציען===
===פּורים פלאָרענציען===
שורה 134: שורה 87:
אום נקמה צו נעמען פון די דאָרטיגע אידן, ווייל זיי האָבן קאָנקורירט אין שוואַם (ספּאָנדזש) ביזנעס, האָבן די גריכן פון אינזעל רהאָדעס אין קליין אַזיען, אינ'ם יאָר 1840, פאַראורזאַכט דאָס פאַרשווינדן פון אַ קינד, וועלכעס איז שפּעטער געפונען געוואָרן לעבעדיג אויפ'ן אינזעל אין סיראַ. אָבער בעפאָר דאָס קינד איז געפונען געוואָרן לעבעדיג, זענען די אידן פון רהאָדעס אַריינגעזעצט געוואָרן אין פּריזאן און געפּייניגט. דער סולטאַן אַדר אַל־באַאיר האָט דעם גובערנאַטאָר אַראָפּגעזעצט פון זיין אַמט און האָט די באַשולדיגונג געגען די אידן מבטל געמאַכט. דאָס האָט פּאַסירט פּונקט אם פּורים־אסתר. זייט דאַן פייערן די דאָרטיגע אידן אַ דאָפּעלטן פּורים: פּורים־אסתר און "פּורים רהאָדעס".
אום נקמה צו נעמען פון די דאָרטיגע אידן, ווייל זיי האָבן קאָנקורירט אין שוואַם (ספּאָנדזש) ביזנעס, האָבן די גריכן פון אינזעל רהאָדעס אין קליין אַזיען, אינ'ם יאָר 1840, פאַראורזאַכט דאָס פאַרשווינדן פון אַ קינד, וועלכעס איז שפּעטער געפונען געוואָרן לעבעדיג אויפ'ן אינזעל אין סיראַ. אָבער בעפאָר דאָס קינד איז געפונען געוואָרן לעבעדיג, זענען די אידן פון רהאָדעס אַריינגעזעצט געוואָרן אין פּריזאן און געפּייניגט. דער סולטאַן אַדר אַל־באַאיר האָט דעם גובערנאַטאָר אַראָפּגעזעצט פון זיין אַמט און האָט די באַשולדיגונג געגען די אידן מבטל געמאַכט. דאָס האָט פּאַסירט פּונקט אם פּורים־אסתר. זייט דאַן פייערן די דאָרטיגע אידן אַ דאָפּעלטן פּורים: פּורים־אסתר און "פּורים רהאָדעס".


==פּורים היטלער (קאַזאַבלאַנקאַ, ב' כסלו)==
אין נאָוועמבער 1942 זענען די אידן פון מאַראָקאָ געראַטעוועט געוואָרן פון דער נאַצי-געפאַר דורך דער באַפרייאונג פון די אליאירטע כוחות ("אָפּעראַציע טאָרטש"). אַ לאָקאַלער לערער, אשר חסין, האָט אָפּגעשריבן "מגילת היטלער" אין נוסח פון מגילת אסתר צו פייערן דעם נס.
==באַרימטע משפּחה־פּורימס==
==="מיין פּורים"===
==="מיין פּורים"===
רער רב ר' יהונתן בן יעקב, פון פולדאַ, פּרייסען, האָט געפייערט אַ פּורים דעם זיבענצענטן טאָג אין תמוז צוליעב דעם וואָס אַ גרויסער אומגליק איז פאַרמידן געוואָרן פון זיין קהלה, און ער האָט דעם פּורים גערופן "מיין פּורים".
רער רב ר' יהונתן בן יעקב, פון פולדאַ, פּרייסען, האָט געפייערט אַ פּורים דעם זיבענצענטן טאָג אין תמוז צוליב דעם וואָס אַ גרויסער אומגליק איז פאַרמידן געוואָרן פון זיין קהלה, און ער האָט דעם פּורים גערופן "מיין פּורים".


===פּורים ליפּמאַן===
===פּורים פון תוספות יום־טוב (א' אדר)===
ווען דער רב יום טוב ליפּמאַן העללער, וועלכער איז באַפרייט געוואָרן פון פּריזאָן, וואוהין מ'האָט אים אַריינגעזעצט צוליעב אַ פאַלשע באַשולדיגונג, איז ערוועהלט געוואָרן צום קראַקויער ראַבינאַט, האָט ער עטאַבלירט אַ פאַמיליע־פּורים, וועלכער זאָל געפייערט ווערן יעדן יאָר, דעם ערשטן טאָג אין אדר.
ווען דער רב יום טוב ליפּמאַן העללער, וועלכער איז באַפרייט געוואָרן פון תפיסה, וואוהין מ'האָט אים אַריינגעזעצט צוליעב אַ פאַלשע באַשולדיגונג, איז אויפגענומען געווארן אלס רב אין קראקע, האָט ער עטאַבלירט אַ פאַמיליע־פּורים, וועלכער זאָל געפייערט ווערן יעדן יאָר, דעם ערשטן טאָג אין אדר.


==="פּורים פּאָווידלע"===
==="פּורים פּאָווידלע" (י' אדר)===
אין יאָר 1731 האָט אַ קריסטליכע מיידל געקויפט פּאָווידלע (פלוימען־איינגעמאַכץ) אין דער גראָסערי סטאָר פון דוד בראנדייס, אין דער שטאָט יונג־בונזלאו, באָהעמיא. אין עטליכע טעג שפּעטער, איז דער מיירל'ס פאָטער געשטאָרבן. דוד בראַנדייס איז באַשולדיגט געוואָרן אין פאַרקויפן שלעכטע פּאָווידלע, וועלכע האָט פאַראורזאַכט דעם טויט פונ'ם קריסט, און צוליעב דעם איז ער מיט זיין פרוי און זוהן אַריינגעזעצט געוואָרן אין פּריזאן. אָבער ענדליך האָט די אויספאָרשונג באַוויזן, אַז דער קריסט איז געשטאָרבן פון שווינדזיכט (קאנסאמפּשאן) און בראַנדייס מיט זיין פאַמיליע זענען באַפרייט געוואָרן. צוליעב אָט דער געשעהעניש האָט בראַנדייס עטאַבלירט דעם "פּורים־פּאָווידלע", וועלכען זיין פאַמיליע זאָל פייערן יעדן יאָר דעם צענטן טאָג אין אדר.
אין יאָר 1731 האָט אַ קריסטליכע מיידל געקויפט פּאָווידלע (פלוימען־איינגעמאַכץ) אין דער גראָסערי סטאָר פון דוד בראנדייס, אין דער שטאָט יונג־בונזלאו, באָהעמיא. אין עטליכע טעג שפּעטער, איז דער מיירל'ס פאָטער געשטאָרבן. דוד בראַנדייס איז באַשולדיגט געוואָרן אין פאַרקויפן שלעכטע פּאָווידלע, וועלכע האָט פאַראורזאַכט דעם טויט פונ'ם קריסט, און צוליעב דעם איז ער מיט זיין פרוי און זוהן אַריינגעזעצט געוואָרן אין פּריזאן. אָבער ענדליך האָט די אויספאָרשונג באַוויזן, אַז דער קריסט איז געשטאָרבן פון שווינדזיכט (קאנסאמפּשאן) און בראַנדייס מיט זיין פאַמיליע זענען באַפרייט געוואָרן. צוליעב אָט דער געשעהעניש האָט בראַנדייס עטאַבלירט דעם "פּורים־פּאָווידלע", וועלכען זיין פאַמיליע זאָל פייערן יעדן יאָר דעם צענטן טאָג אין אדר{{הערה|1=https://www.jewishencyclopedia.com/articles/12450-purims-special#anchor19}}.


==="פּאַודער פּורים"===
==="פּאַודער פּורים" (ט"ז כסלו)===
אין יאָר 1804 איז אין ווילנע פאָרגעקומען אַנ'אויפרייס אין אַ פּאַודער מאַגאַזין אין וועלכען איין־און־דרייסיג מענטשן זענען אומגעקומען. פיעלע היימען זענען פון דעם אויפרייס צעשטערט געוואָרן. אויך איז צעשטערט געוואָרן די היים פון ר' אברהם דאַנציג (מחבר פון די ספרים "חי אדם", "חכמת אדם" און "נשמת אדם"). ר' אברהם דאַנציג און זיין פאַמיליע זענען אַלע געפעהרליך פאַרוואונדעט געוואָרן, אָבער זענען ניצול געוואָרן פון טויט. צוליעב אָט דעם נס האָט ר' אברהם דאַנציג עטאַבלירט אַ "פּאַודער פּורים", וועלכער זאָל געפייערט ווערן יערן יאָר דעם פופצענטן טאָג אין כיסלו.
אין יאָר 1804 איז אין ווילנע פאָרגעקומען אַן אויפרייס אין אַ פּאַודער מאַגאַזין אין וועלכען איין־און־דרייסיג מענטשן זענען אומגעקומען. פילע היימען זענען פון דעם אויפרייס חרוב געוואָרן. אויך איז צעשטערט געוואָרן די היים פון ר' אברהם דאַנציג (מחבר פון די ספרים "חי אדם", "חכמת אדם" און "נשמת אדם"). ר' אברהם דאַנציג און זיין פאַמיליע זענען אַלע געפערליך פאַרוואונדעט געוואָרן, אָבער זענען ניצול געוואָרן פון טויט. צוליב אָט דעם נס האָט ר' אברהם דאַנציג עטאַבלירט אַ "פּאַודער פּורים", וועלכער זאָל געפייערט ווערן יערן יאָר דעם זעכצנטן טאָג אין כסלו.


{| class="wikitable"
{| class="wikitable"
שורה 185: שורה 142:
|כ"ד אדר
|כ"ד אדר
|1775
|1775
|די ייִדישע שטאָטילע איז געראַטעוועט געוואָרן פון אַן אָפּברענט.
|די יידישע שטאָטילע איז געראַטעוועט געוואָרן פון אַן אָפּברענט.
|-
|-
|אַנקאָנאַ
|אַנקאָנאַ
שורה 230: שורה 187:
|י"ד אדר
|י"ד אדר
|1191
|1191
|דער הויפּט ייִד-פייַנט איז אויסגעפירט געוואָרן.
|דער הויפּט ייד-פייַנט איז אויסגעפירט געוואָרן.
|-
|-
|קאַיראָ
|קאַיראָ
שורה 270: שורה 227:
|א' אדר
|א' אדר
|1339
|1339
|געראַטעוועט פון חורבן נאָך באַשולדיקונגען דורך ייִד-פייַנט גאָנסאַלעז מאַרטינעז, דער קעניגס באַראַטער.
|געראַטעוועט פון חורבן נאָך באַשולדיקונגען דורך ייד-פייַנט גאָנסאַלעז מאַרטינעז, דער קעניגס באַראַטער.
|-
|-
|קאַוואַיאָן (פּראָווענץ)
|קאַוואַיאָן (פּראָווענץ)
שורה 340: שורה 297:
|כ' אדר
|כ' אדר
|1616
|1616
|די פאַרטריבענע אידן זענען צוריק אויפגענומען געוואָרן אין שטאָט, און דער הויפּט ייִד-פייַנט, פעטמילך, איז אויסגעפירט געוואָרן.
|די פאַרטריבענע אידן זענען צוריק אויפגענומען געוואָרן אין שטאָט, און דער הויפּט ייד-פייַנט, פעטמילך, איז אויסגעפירט געוואָרן.
|-
|-
|פולדאַ
|פולדאַ
שורה 500: שורה 457:
|י"ד אדר
|י"ד אדר
|1863
|1863
|דער ייִד-פייַנט גראף אגינסקי איז געשטאָרבן.
|דער ייד-פייַנט גראף אגינסקי איז געשטאָרבן.
|-
|-
|רוים
|רוים
שורה 515: שורה 472:
|ד' חשוון
|ד' חשוון
|1819
|1819
|10 ייִדישע פירערס זענען באפרייט געוואָרן פון טורמע און געראַטעוועט פון אויסהרעדונג.
|10 יידישע פירערס זענען באפרייט געוואָרן פון טורמע און געראַטעוועט פון אויסהרעדונג.
|-
|-
|סעניגאַליאַ (איטאַליע) (זע אויך: אורבינאָ און פּסאַראָ)
|סעניגאַליאַ (איטאַליע) (זע אויך: אורבינאָ און פּסאַראָ)
שורה 570: שורה 527:
|י"ד אדר
|י"ד אדר
|1833
|1833
|דער הויפּט ייִד-פייַנט איז געשטאָרבן.
|דער הויפּט ייד-פייַנט איז געשטאָרבן.
|-
|-
|טריפּאָלי און טוניס
|טריפּאָלי און טוניס
שורה 590: שורה 547:
|כ"ד טבת
|כ"ד טבת
|1891
|1891
|די ייִדישע שטאָטילע איז געראַטעוועט געוואָרן פון אַ נאַטור-קאַטאַסטראָפע.
|די יידישע שטאָטילע איז געראַטעוועט געוואָרן פון אַ נאַטור-קאַטאַסטראָפע.
|-
|-
|טוניס
|טוניס
שורה 615: שורה 572:
|ד'–ה' חשוון (אָדער ט'–י' חשוון)
|ד'–ה' חשוון (אָדער ט'–י' חשוון)
|1806
|1806
|געראַטעוועט פון חורבן נאָך אַ באַשולדיקונג, אַז דער הערשער איז פאַרסאַמט געוואָרן דורך זיין ייִדישן דאָקטער.
|געראַטעוועט פון חורבן נאָך אַ באַשולדיקונג, אַז דער הערשער איז פאַרסאַמט געוואָרן דורך זיין יידישן דאָקטער.
|-
|-
|ווידין
|ווידין
שורה 631: שורה 588:
|?
|?
|געראַטעוועט פון חורבן צוליב אַן עלילת דם.
|געראַטעוועט פון חורבן צוליב אַן עלילת דם.
|-
! colspan="4" |פאמיליע פורימ'ס
|-
|אַלטשול פאמיליע (פּראַג)
|כ"ב טבת
|1623
|משפחה-קאָפּ, חנוך משה, געראַטעוועט פון טויט.
|-
|בראַנדייס (יונגבונצלא, בעהמען) (גערופן "פּאָווידל פּורים" – "פּורים פון די פּפלאַמען-מאַרמעלאַד")
|י' אדר
|1731
|דוד בראַנדייס און זיין משפּחה געראַטעוועט פון אַן עלילת דם, אַז זיי האָבן פאַרסאַמט קריסטן דורך פּפלאַמען-מאַרמעלאַד.
|-
|דאַנציג (ווילנע) (גערופן "פּולווער פּורים" – "פּורים פון פּולווער")
|ט"ו כסלו
|1804
|משפחת אברהם דאַנציג, מחבר פון חיי אדם, געראַטעוועט פון אַ מאַגנעזיום-יקספּלאָזיע.
|-
|עליאַשאַר (ירושלים)
|ב' ניסן
|?
|געראַטעוועט פון טויט.
|-
|העללער (פּראַג)
|א' אדר
|1629
|רבי יום-טוב ליפּמאַן העללער, רב פון פּראַג, געראַטעוועט פון טויט-פּסק.
|-
|יונתן בן יעקב (פולדאַ, דייטשלאַנד)
|י"ז תמוז
|?
|?
|-
|מיימאָן (ליטע)
|?
|1750
|זיידע פון שלמה מיימאָן געראַטעוועט פון טויט צוליב אַן עלילת דם.
|-
|מייַוחאַס (ירושלים)
|ט"ז אדר
|1724
|ראש-המשפחה, רפאל מייַוחאַס, אַנטקומען פון רויבער.
|-
|שמואל הנגיד (שפּאַניע)
|א' אלול
|1039
|געראַטעוועט פון אַ טאָטע-פּלאַנונג דורך קאָנספּיראַטאָרן.
|-
|סג"ל (קראָקע, פּוילן)
|א' אייר
|1657
|משפחה געראַטעוועט פון דערטרונקען ווערן אין אַ טייך בעת אַן אנטלויף פון אַ פּאָגראָם.
|-
|טרעוועס (?)
|שבת פרשת ויצא
|1758
|אַנטקומען פון אַ שׂרֵפה.
|}
|}