אונטערשייד צווישן ווערסיעס פון "איש בושת"

שאול המלך און זיין ארמיי האבן געליטן א ביטערער מפלה דורכאויס א שלאכט קעגן די [[פלשתים]] אויפן בארג [[גלבוע]], און ער איז אומגעקומען מיט צוויי פון זיינע דריי זין. [[אבנר בן נר]], דער הויפט-גענעראל פון שאול, האט גענומען איש בושת, דער איינציגער יורש, און אים אריבערגעפירט קיין [[מחניים]], [[עבר הירדן|מזרח פונעם ירדן טייך]], וואו אבנר האט אים פראקלאמירט אלס קעניג איבער גלעד, אשור, יזרעאל, אפרים, בנימין, און גאנץ ישראל{{ביאור|{{תנ"ך|שמואל ב|ב|ט}}: "אֶל הַגִּלְעָד וְאֶל הָאֲשׁוּרִי וְאֶל יזְרְעֶאל וְעַל אֶפְרַיִם וְעַל בִּנְיָמִן וְעַל ישְׂרָאֵל כֻּלֹּה". די מפרשים לערנען דערפון אז זיין קרוינונג איז טאקע צוגעגאנגען אזוי, ווען צוערשט האט ער געקעניגט בלויז איבער געוויסע געגנטן, און צוביסלעך האט ער אויסגעברייטערט זיין הערשאפט איבער גאנץ [[ארץ ישראל]] (מצודות דארט).}}. אין דער זעלבער צייט האט שבט יהודה האט געקרוינט [[דוד]] אלס קעניג איבער זיי אין חברון.

==סכסוך מיט אבנר און מפלה==

[[טעקע:Weltchronik Fulda Aa88 263r detail2.jpg|קליין|"רחב און בענה ווערן געהאנגען" דורך רודאלף פון עמס (14טער י"ה).]]

דער סוף פון איש בושת'ס לעבן איז געקומען דורך צוויי פון זיין אייגענע מיליטערישע הויפטן, בַעֲנָה און רֵכָב, די זין פון רימון דער בארותי. זיי האבן זיך אריינגעכאפט אין זיין הויז אין מחנים בעת ער איז געלעגן אויף זיין בעט פאר א מיטאג-רו{{הערה|{{תנ"ך|שמואל ב|ד|א}} און ה.}}. לויט טייל מפרשים, האבן זיי זיך פארשטעלט ווי מענטשן וואס קומען קויפן ווייץ{{הערה|ר"י קרא און מצודת דוד אויף {{תנ"ך|שמואל ב|ד|ו}}}}. זיי האבן אים ערמארדעט, אפגעשניטן זיין קאפ, און עס געברענגט צו דוד אין חברון, האפנדיג צו באקומען א באלוינונג.

דוד המלך האט אבער שארף פארדאמט זייער טאט, רופנדיג איש בושת אן "איש צדיק" (אן אומשולדיגער מענטש). דוד האט געהייסן הינריכטן רכב און בענה פאר זייער פארראט און רציחה. מען האט אפגעשניטן זייערע הענט און פיס, און זיי געהאנגען לעבן דעם באסיין אין חברון. דעם קאפ פון איש בושת איז באגראבן געווארן אין דעם קבר פון אבנר אין חברון{{הערה|{{תנ"ך|שמואל ב|ד|ט|יב}}}}. מיט זיין טויט איז געקומען א סוף צו דער הערשאפט פון שאול'ס דינאסטיע איבער ישראל, און דאס גאנצע פאלק האט אנגענומען דוד אלס קעניג.

אין די פסוקים שטייט אז פון ווען שאול המלך איז אומגעברענגט געווארן ביז דוד המלך איז געקרוינט געווארן אין ירושלים האט דוד געוויילט אין חברון פאר א משך פון זיבן יאר און זעקס חדשים{{הערה|{{תנ"ך|שמואל ב|ה|ה}}.}}. ערגעץ ווען אין יענע צייט איז איש בושת געווען קעניג צוויי יאר{{הערה|שם=שמובבי}}. [[מלכות ישראל]] איז אויב אזוי געווען בטל פאר פינף יאר אינצווישן{{הערה|{{בבלי|סנהדרין|קז|א}}; {{סדר עולם|רבה|יג}}}}.