אונטערשייד צווישן ווערסיעס פון "טרייענגל שירטוועיסט פאבריק פייער"

קיין רעדאגירונג באמערקונג
אין תקציר עריכה
צייכן: אַנולירונג
אין תקציר עריכה
 
שורה 12: שורה 12:


==הינטערגרונט==
==הינטערגרונט==
אין די אנהייב 1900ער יארן זענען "שוויצשעפּער" (sweatshops) פאבריקן געווען א געווענליכע ערשיינונג אין ניו יארק סיטי, ספעציעל אין די טענעמענט געביידעס פון לאוער מענהעטן, נאנט צום [[לאוער איסט סייד]], וואס איז געווען א צענטער פון אידישן לעבן אין יענער צייט. די ארבעטער אין די פאבריקן זענען געווען מערסטנס יונגע אימיגראנט פרויען, אריינגערעכנט א גרויסע צאל אידישע און איטאליענע מיידלעך, וואס זענען אפט געווען די איינציגע אדער ערשטע מיטגלידער פון זייערע פאמיליעס וואס זענען געקומען קיין אמעריקע.
אין די אנהייב 1900ער יארן זענען "שוויצשעפּער" (sweatshops) פאבריקן געווען א געווענליכע ערשיינונג אין ניו יארק סיטי, ספעציעל אין די טענעמענט געביידעס פון לאוער מענהעטן, נאנט צום [[לאוער איסט סייד]], וואס איז געווען א צענטער פון אידישן לעבן אין יענער צייט. די ארבעטער אין די פאבריקן זענען געווען מערסטנס יונגע אימיגראנט פרויען, אריינגערעכנט א גרויסע צאל אידישע און איטאליענע מיידלעך, וואס זענען אפט געווען די איינציגע אדער ערשטע מיטגלידער פון זייערע פאמיליעס וואס זענען געקומען קיין אמעריקע זוכן אַ בעסער לעבן פאַר זיך און זייערע פאַמיליעס אין דער "אַלטער היים".


די טרייענגל שירטוועיסט קאמפּאני איז געווען א גרויסע קליידער־פאַבריק וואס האט פראדוצירט פרויען בלוזקעס, גערופן "שירטוועיסטס". די פאַבריק איז געווען לאָקאַליזירט אין די 8טע, 9טע און 10טע שטאק פון דעם אש געביידע (Asch Building; שפעטער באוואוסט אלס די בראון געביידע), 23–29 וואשינגטאן פּלעיס אין [[גרינוויטש ווילידזש|גרינוויטש ווילעדזש]] אין מאנהעטן. די רייכע אייגנטימער פון דער פאבריק זענען געווען מאַקס בלאַנק און אייזיק העריס. אין דער פאבריק האבן געארבעט ארום 500 ארבעטער, מערסטנס יונגע אימיגראנטן פרויען פון איטאליע און רוסלאנד, אסאך פון זיי אידישע פרויען און מיידלעך אין די יארן פון זעכצן ביז דריי און צוואנציג.
די טרייענגל שירטוועיסט קאמפּאני איז געווען א גרויסע קליידער־פאַבריק וואס האט פראדוצירט פרויען בלוזקעס, גערופן "שירטוועיסטס". די פאַבריק איז געווען לאָקאַליזירט אין די 8טע, 9טע און 10טע שטאק פון דעם צען-שטאָקיגן אַש געביידע (Asch Building; שפעטער באוואוסט אלס די בראון געביידע), 23–29 וואשינגטאן פּלעיס אין [[גרינוויטש ווילידזש|גרינוויטש ווילעדזש]] אין מאנהעטן. די רייכע אידישע אייגנטימער פון דער פאבריק זענען געווען מאַקס בלאַנק און אייזיק העריס. אין דער פאבריק האבן געארבעט ארום 500 ארבעטער, מערסטנס יונגע אימיגראנטן פרויען פון איטאליע און רוסלאנד, אסאך פון זיי אידישע פרויען און מיידלעך אין די יארן פון זעכצן ביז דריי און צוואנציג.


די ארבעטס־באדינגונגען אין דער פאבריק און אין דער גארמענט־אינדוסטריע בכלל אין יענער צייט זענען געווען שווער און אומזיכער. די ארבעטער האבן געארבעט לאנגע שעות, צום ביישפיל ניין שעה א טאג אין די וואכן און זיבן שעה שבת, פאר נידעריגע געהאלטן, צווישן 7 און 12 דאלאר א וואך. די אייגנטימער האבן פארגעצויגן צו איינשטעלן אימיגראנטן פרויען ווייל זיי האבן געארבעט פאר ווייניגער געלט און זענען געווען ווייניגער גרייט זיך צו ארגאניזירן אין א יוניאן. די פאבריק איז געווען באוואוסט פאר איר אנטי-יוניאן פאליסי.
די ארבעטס־באדינגונגען אין דער פאבריק און אין דער גארמענט-אינדוסטריע בכלל אין יענער צייט זענען געווען שווער און אומזיכער. די ארבעטער האבן געארבעט לאנגע שעות, צום ביישפיל ניין שעה א טאג אין די וואכן און זיבן שעה שבת, פאר נידעריגע געהאלטן, צווישן 7 און 12 דאלאר א וואך. די פאבריק איז געווען באוואוסט פאר איר אנטי-יוניאן פאליסי.


פאר דעם פייער, אין 1909, איז פארגעקומען א סטרייק, "דער אויפשטאנד פון די 20,000" (Uprising of the 20,000), פאר בעסערע באדינגונגען, אבער די טרייענגל שירטוועיסט האט זיך אנטקעגנגעשטעלט. די סאניטארישע באדינגונגען זענען געווען ארעם. כאטש ס'איז געווען פארבאטן צו רויכערן אין דער פאבריק, איז דאס אבער פארגעקומען{{הערה|{{עיה|דער מארגען זשורנאל⁩|tjm||מעיר ארדערט אן אינוועסטיגיישען|19110331|8}}}}. אין דער קליידער אינדוסטריע זענען געווען חשדות פון ארסאן פאר פארזיכערונג צוועקן, און בלאנק און האריס האבן געהאט פריערדיגע פייערן אין זייערע געשעפטן.
פאר דעם פייער, אין 1909, איז פארגעקומען א סטרייק, "דער אויפשטאנד פון די 20,000" (Uprising of the 20,000), פאר בעסערע באדינגונגען, אבער די טרייענגל שירטוועיסט האט זיך אנטקעגנגעשטעלט. די סאניטארישע באדינגונגען זענען געווען ארעם. כאטש ס'איז געווען פארבאטן צו רויכערן אין דער פאבריק, איז דאס אבער פארגעקומען{{הערה|{{עיה|דער מארגען זשורנאל⁩|tjm||מעיר ארדערט אן אינוועסטיגיישען|19110331|8}}}}. אין דער קליידער אינדוסטריע זענען געווען חשדות פון ארסאן פאר פארזיכערונג צוועקן, און בלאנק און האריס האבן געהאט פריערדיגע פייערן אין זייערע געשעפטן.