אונטערשייד צווישן ווערסיעס פון "איש בושת"

ווען איש בושת האט געהערט אז אבנר איז טויט, איז איש בושת'ס שטאנד גאר אפגעשוואכט געווארן און ער איז געבליבן אן קיין שטיצע און זיין מוט איז געפאלן ("ויִרְפּוּ יָדָיו"). זעענדיג זיין שוואכקייט, האבן צוויי פון זיין אייגענע מיליטערישע הויפטן, די ברידער בַעֲנָה און רֵכָב, די זין פון רימון פון דער שטאט בארות, וועלכע האבן אויסגענוצט זיין שוואכקייט. זיי האבן זיך אריינגעכאפט אין זיין הויז אין מחנים אינמיטן א הייסן טאג, בשעת ער איז געלעגן אויף זיין בעט פאר א מיטאג-רו{{הערה|{{תנ"ך|שמואל ב|ד|א}} און ה.}}. לויט טייל מפרשים, האבן זיי זיך פארשטעלט ווי ווייץ-הענדלער{{הערה|ר"י קרא און מצודת דוד אויף {{תנ"ך|שמואל ב|ד|ו}}}}. דער "תרגום השבעים" (סעפּטואגינט) גיט אן אנדערע ווערסיע, אז די טיר-היטערקע איז איינגעשלאפן בשעת זי האט געקליבן ווייץ, און אזוי האבן זיי זיך אריינגעכאפט{{הערה|{{לינק|אדרעס=https://www.etzion.org.il/he/tanakh/neviim/sefer-shmuel-bet/chapter-4-killing-ish-boshet-1|שרייבער=אמנון בזק|קעפל=שמואל ב {{!}} פרק ד' {{!}} הריגת איש בושת|זייטל=ישיבת הר עציון|דאטום=פעברואר 6, 2020}}}}. זיי האבן אים ערמארדעט, אפגעשניטן זיין קאפ, און עס געברענגט צו דוד אין חברון, האפנדיג צו באקומען א באלוינונג פאר'ן אומברענגען דוד'ס שונא.

מיט זיין טויט איז פראקטיש געקומען א סוף צו דער הערשאפט פון שאול'ס דינאסטיע איבער ישראל, ווייל דער איינציגער וואס איז געבליבן איז געווען יהונתן'ס זון [[מפיבושת]], וואס איז געווען א קריפל און האט נישט געקענט זיין קיין קעניג{{הערה|{{תנ"ך|שמואל ב|ד|ד}}}}. דאס האט געעפענט דעם וועג פאר אלע שבטים זיך צו פאראייניגן אונטער דוד המלך{{הערה|{{תנ"ך|שמואל ב|ה|א|ג}}}}.