רוי:רבי אברהם ראובן הכהן סופר
רבי אברהם ראובן הכהן סופר (נפטר דעם 3טן אפריל 1673; י"ז ניסן ה'תל"ג), באקאנט אלס דער ילקוט ראובני, איז געווען א בארימטער מקובל און רב אין פראג אין דעם 17טן יארהונדערט. ער איז מערסט באקאנט פאר זיין מונומענטאלן חיבור ילקוט ראובני, וואס איז געווארן איינע פון די וויכטיגסטע זאמלונגען פון קבלה-לערנונגען אין דער אשכנזישער וועלט.
לעבנסגעשיכטע
רבי אברהם ראובן איז געבוירן געווארן אין פראג אין א חשובער משפחה. זיין פאטער, רבי האשקי (א צונאמען פאר יהושע) כ"ץ, איז געווען א פרנס אין דער אידישער קהילה אין פראג. מצד זיין מוטער איז ער געווען אן אייניקל (אדער אן איידעם ביי אן אייניקל) פונעם גרויסן דרשן און רב רבי שלמה אפרים פון לונטשיץ, דער מחבר פונעם ספר "כלי יקר".
רבי ראובן האט געלעבט אין א צייט פון גרויסע שוועריגקייטן פארן אידנטום אין מזרח-אייראפע, נאך די פרעות פון ת"ח ות"ט. אין דעם דאזיגן קלימאט פון יסורים איז געוואקסן דער דורשטיגקייט נאך קבלה און מיסטיק אלס א מקור פון האפענונג, און רבי ראובן האט דאס באדינט דורך זיינע חיבורים. ער איז נפטר געווארן אין פראג אין יאר תל"ג און איז דארט באגראבן געווארן צווישן די גדולי העיר.
ילקוט ראובני
דער חיבור ילקוט ראובני איז א ברייטע ענציקלאפעדיע פון קבלה-מקורות, געבויט אויפן מוסטער פונעם "ילקוט שמעוני". רבי ראובן האט געזאמלט מדרשים און רעיונות פון ספרים וואס זענען געשריבן געווארן במשך פינף הונדערט יאר, אריינגערעכנט מקורות וואס זענען דעמאלט געווען זעלטן אדער פארלוירן.
דער ספר איז צעטיילט אין צוויי הויפט טיילן:
- ילקוט ראובני הקטן (אדער הקצר): געדרוקט אין פראג אין יאר 1660. דער טייל איז אויסגעשטעלט לויט אן אלף-בית סדר פון טעמעס (למשל: אותיות, אדם, גלות, מילה).
- ילקוט ראובני הגדול: געדרוקט נאך זיין פטירה אין ווילהערמסדארף אין יאר 1681. דער טייל איז אויסגעשטעלט לויט די פרשיות פונעם חומש. דאס איז געווארן דער מער פאפולערער פארמאט ביי דרשנים, ווייל עס האט געגעבן א גרייטן מקור פאר קבלה-דרשות אויף דער וואכעדיגער פרשה.
רבי ראובן אליין האט געשריבן אז דער נאמען "ראובני" איז נוטריקון: רזי אורייתא וקבלה בכתיבה נעימה יהבית.
באדייט און השפעה
די וויכטיגקייט פונעם ילקוט ראובני ליגט אין דעם וואס ער האט געבראכט די הויכע קבלה צום ברייטן עולם. ער האט ציטירט פון מקורות ווי דער זוהר, די שריפטן פונעם אריז"ל און רבי חיים וויטאל, און די תורות פון די חסידי אשכנז (ווי רבי אלעזר פון ווארמס אין זיין ספר "סודי רזיא"). דורך דעם ילקוט האבן פשוט'ע אידן און דרשנים געקענט לערנען רעיונות פון צמצום, שבירת הכלים, און תיקון אין אן ארגאניזירטן אופן.
אנדערע חיבורים
חוץ דעם ילקוט, האט רבי ראובן מחבר געווען נאך צוויי וויכטיגע קבלה-ספרים וואס זענען געדרוקט געווארן אין זולצבאך אין 1684:
- עונג שבת: א זאמלונג פון הלכות שבת מיט קבלה-כוונות און רעיונות אויף דער חשיבות פונעם טאג.
- דבר שבקדושה: א ספר וואס באהאנדלט דעם ענין פון תשובה לויט די חטאים וואס ווערן דערמאנט אין "על חטא", מיט קבלה-פירושים.