אונטערשייד צווישן ווערסיעס פון "רוי:חגא"

1,020 בייטן צוגעלייגט ,  23 דעצעמבער 2025
קיין רעדאגירונג באמערקונג
אין תקציר עריכה
צייכן: רויע רעדאגירונג
אין תקציר עריכה
צייכן: רויע רעדאגירונג
 
שורה 1: שורה 1:
{{דרעפט}}
{{דרעפט}}
א '''חגא''' (כאָגע; לשון רבים: '''חגאות''' ענגליש: holiday, "האלידעי" פון "הייליגע טאג") איז אַ גוישער פייערטאָג.
א '''חגא''' (כאָגע; לשון רבים: '''חגאות''' ענגליש: holiday, "האלידעי" פון "הייליגע טאג") איז אַ גוישער פייערטאָג. דאָס וואָרט ווערט אָפט גענוצט ביי אידיש-רעדנדע אין אַן איראָנישן אָדער ביטולדיגן פאָרעם צו באַטאָנען דעם חילוק צווישן אַ אידישן "חג" אָדער "יום-טוב" און די פייערונגען פון די גויים.


==עטימאָלאָגיע און באַדייטונג==
==עטימאָלאָגיע און באַדייטונג==
===וואָרטשפּיל אויף שרעק===
===וואָרטשפּיל אויף שרעק===
די באַדייטונג פון חגא ווי אַ גוישער האלידעי קומט פון אַ ווערטערטשפּיל אויף לשון-קודש. דאָס אידישע וואָרט איז פאַרבונדן מיט דעם תּנ״כישן וואָרט חָגָּא, וואָס געפינט זיך אין {{תנ"ך|ישעיה|יט|יז}}, ווען דער נביא רעדט וועגן דער רעה וואָס וואַרט אויף מצרים, און איז באַטייט אַלס "שרעק" אָדער "ציטער".
די באַדייטונג פון חגא ווי אַ גוישער האלידעי קומט פון אַ ווערטערטשפּיל אויף לשון-קודש. דאָס אידישע וואָרט איז פאַרבונדן מיט דעם תּנ״כישן וואָרט חָגָּא, וואָס געפינט זיך אין {{תנ"ך|ישעיה|יט|יז}}, ווען דער נביא רעדט וועגן דער רעה וואָס וואַרט אויף מצרים: "וְהָיְתָה אַדְמַת יְהוּדָה לְמִצְרַיִם לְחָגָּא". לויט רש"י און אַנדערע מפרשים מיינט דאָס וואָרט שרעק, חלחלה אָדער אַ בראָך.


די וואָרט חגא איז אויך פאַרבונדן מיט חג, דעם תּנ״כישן און רבּנישן וואָרט פאַר אַ אידישן יום-טוב. די באַניץ פון חגא צו באַצייכענען אַ קריסטליכן פייערטאָג האָט זיך אָנגעהויבן סוף מיטל-עלטער; די ערשטע דאָקומענטירטע ביישפּיל איז אין אַ ווערק פונעם [[מהרי"ל]] (רבי יעקב בן משה מולין, 1360–1427), וועלכער רופט אָן [[פסחא|פּסחא]] (Easter Sunday) אַ חגא{{הערה|"אם חל ל"ג בעומר ביום א' שאין הגוים מסתפרין משום '''חגא''' שלהן יכולין להסתפר ביום ו' שלפניו" (מהרי"ל, הלכות שבועות)}}. די טראַנספאָרמאַציע פון דעם וואָרט פאַר "שרעק" אָדער "ציטער" צו באַצייכענען אַ גוישן פייערטאג דינט אַלס אַ דיספעמיזם (dysphemism).
די וואָרט חגא איז אויך פאַרבונדן מיט חג, דעם תנ"כישן און חז"לישן וואָרט פאַר אַ אידישן יום-טוב. די באַניץ פון חגא צו באַצייכענען אַ קריסטליכן פייערטאָג האָט זיך אָנגעהויבן סוף מיטל-עלטער; די ערשטע דאָקומענטירטע ביישפּיל איז אין אַ ווערק פונעם [[מהרי"ל]] (רבי יעקב בן משה מולין, ה'ק"י–קפ"ז), וועלכער רופט אָן [[פסחא|פּסחא]] (Easter Sunday) אַ חגא{{הערה|"אם חל ל"ג בעומר ביום א' שאין הגוים מסתפרין משום '''חגא''' שלהן יכולין להסתפר ביום ו' שלפניו" (מהרי"ל, הלכות שבועות)}}. די טראַנספאָרמאַציע פון דעם וואָרט פאַר "שרעק" אָדער "ציטער" צו באַצייכענען אַ גוישן פייערטאג דינט אַלס אַ דיספעמיזם (dysphemism).


די אַסאָציאַציע פון שרעק מיט קריסטליכע חגאות איז געווען נאַטירליך, ווייל [[פאגראם|פּאָגראָמען]], ווי דער פּראָגער פּסח-מאַסאַקער פון 1389, זענען אָפט געשען אין דער צייט פון אַזעלכע חגאות.
די אַסאָציאַציע פון שרעק מיט קריסטליכע חגאות איז געווען נאַטירליך, ווייל [[פאגראם|פּאָגראָמען]], ווי דער פּראָגער פּסח-מאַסאַקער פון 1389, זענען אָפט געשען אין דער צייט פון אַזעלכע חגאות.
שורה 19: שורה 19:
חז"ל נוצן די טערמין איד כּדי צו באַצייכענען די חגאות פון גויים, און די טערמין ווערט קיינמאָל נישט גענוצט צו באַשרייבן אַ אידישן יום-טוב. אין דעם בבלי, ווערט די אויסלייג דעבאַטירט, און די וואָרט איד (מיט אַן א') ווערט געניצט אַלס פּראָף פאַר "יום אידם" ("דער טאָג פון זייער אומגליק").
חז"ל נוצן די טערמין איד כּדי צו באַצייכענען די חגאות פון גויים, און די טערמין ווערט קיינמאָל נישט גענוצט צו באַשרייבן אַ אידישן יום-טוב. אין דעם בבלי, ווערט די אויסלייג דעבאַטירט, און די וואָרט איד (מיט אַן א') ווערט געניצט אַלס פּראָף פאַר "יום אידם" ("דער טאָג פון זייער אומגליק").


==רבנישע רעגולאַציעס==
==פּראָנאָנס און דיאַלעקטן==
די פּראָנאָנסיאַציע פון דעם וואָרט טוישט זיך לויט די אידישע דיאַלעקטן:
* אין דעם ליטווישן אידיש (צפון-מזרח) זאָגט מען עס כאָגע ({{IPA|/ˈχɔɡə/}}).
* אין דעם פּוילישן און גאַליציאַנער אידיש קלינגט עס מער ווי כוגע ({{IPA|/ˈχuɡə/}}).
אין לשון-רבים זאָגט מען כאָגעס אָדער חגאות (כאַגאָעס/כאַגועס).
 
==אין הלכה==
הלכה פאַרבאָט האַנדל מיט גויים אויף זייערע חגאות, אַן איסור וואָס געפינט זיך אין דער משנה (עבודה זרה). די אַלגעמיינע פאַרבאָט איז [[חוקות עכו"ם]], וואָס באַדייט נאָכמאַכן די מנהגים פון גוים.
הלכה פאַרבאָט האַנדל מיט גויים אויף זייערע חגאות, אַן איסור וואָס געפינט זיך אין דער משנה (עבודה זרה). די אַלגעמיינע פאַרבאָט איז [[חוקות עכו"ם]], וואָס באַדייט נאָכמאַכן די מנהגים פון גוים.