אספקלריה רעדאקטארן
1,366
רעדאגירונגען
פארברייטערט
(פארברייטערט, אפדעיט) צייכן: ענדע אות אינמיטן וואָרט |
(פארברייטערט) |
||
| שורה 12: | שורה 12: | ||
אין [[תלמוד בבלי|גמרא]]{{ הערה|1=[[מסכת מגילה]] ז, א}} צייכנט אן [[רב יוסף]] אז עס איז פארפליכטעט צו שיקן צוויי מתנות צו צוויי ארעמעלייט, ווייל ס'שטייט אין פּסוק "מתנות" (וואס קלינגט אפ אז כאטש צוויי) "לאביונים" (וואס קלינגט אויך אפ אז כאטש צוויי). קומט נאך אים, די [[רמב"ם]] און פסק'נט אזוי: | אין [[תלמוד בבלי|גמרא]]{{ הערה|1=[[מסכת מגילה]] ז, א}} צייכנט אן [[רב יוסף]] אז עס איז פארפליכטעט צו שיקן צוויי מתנות צו צוויי ארעמעלייט, ווייל ס'שטייט אין פּסוק "מתנות" (וואס קלינגט אפ אז כאטש צוויי) "לאביונים" (וואס קלינגט אויך אפ אז כאטש צוויי). קומט נאך אים, די [[רמב"ם]] און פסק'נט אזוי: | ||
{{ציטוט|תוכן=וחייב לחלק לעניים ביום הפורים, אין פחות משני עניים; נותן לכל אחד מתנה אחת, או מעות או מיני תבשיל או מיני אוכלין, שנאמר "ומתנות לאביונים" - שתי מתנות לשני עניים. ואין מדקדקין במעות פורים, אלא כל הפושט ידו ליטול, נותנין לו; ואין משנין מעות פורים, לצדקה אחרת.|מקור=הלכות מגילה ב, טז}} | {{ציטוט|תוכן=וחייב לחלק לעניים ביום הפורים, אין פחות משני עניים; נותן לכל אחד מתנה אחת, או מעות או מיני תבשיל או מיני אוכלין, שנאמר "ומתנות לאביונים" - שתי מתנות לשני עניים. ואין מדקדקין במעות פורים, אלא כל הפושט ידו ליטול, נותנין לו; ואין משנין מעות פורים, לצדקה אחרת.|מקור=הלכות מגילה ב, טז}} | ||
צווישן די [[פוסקים]] איז דיסקוטירט וואס איז די סומע געלט וואָס אַ מענטש זאָל געבן פאַר די אָרעמע אין טאָג פורים; עטליכע זאגן אַז עס איז גענוג צו געבן איין [[פּרוטה (חז"ל)|פּרוטה]] פֿאַר יעדן אָרעמאַן, וואָס איז אַ סומע וואָס איז געווענליך ווייניגער ווי צען אגורות (וויניגער פון דריי פעניס), און די פונקטליכער ווערד פון דעם איז געוואנדן אין די וועלטיגע געלט ווערד, נאך א מיינונג איז אז מען דארף געבן פאר יעדער פון די ארעמע, געלט אין א סומע וואס מען קען מיט דעם קויפן א סעודה צו עסן, און אין דעם איז אויך דא א פאר מיינונגען וויפיל דאס איז: דער [[בן איש חי]] שרייבט אז מען זאל געבן א סומע געלט אין ווערד פון צו קויפן א שיעור פון דריי [[כביצה|כביצים]] ברויט {{ הערה|בן איש חי, פרשת תצוה אות ט"ו}}. [[הרב שלמה זלמן אויערבאך]] און [[הרב בן ציון אבא שאול]] שטעלן די סומע אויף צען שקל (בערך דריי דאללער) - די ווערט פון א [[פאלאפל]] צושפייז{{מקור}}, דערויף [[הרב יוסף שלום אלישיב]] שטעלט די שיעור אויף ווייניגסטנס פון פופציג שקל (א ווערד פון בערך פופצן דאללער), און ווי מערער, אלס בעסער, ווייל היינט איז פופציג שקל נישט אזוי ווערדפול{{הערה|וישמע משה, רל"ג}}. | |||