אונטערשייד צווישן ווערסיעס פון "חד גדיא"

89 בייטן צוגעלייגט ,  פֿאַר 2 יאָר
ק
←‏אריינפיר: הגהה, אינערליכע פארבינדונגען
ק (צוגעלייגט קאַטעגאָריע:דרעפטס דורך HotCat)
ק (←‏אריינפיר: הגהה, אינערליכע פארבינדונגען)
שורה 1: שורה 1:
[[File:kid.jpg|thumb|250px|"איין ציקליין...".]]
[[File:kid.jpg|thumb|150px|"איין ציקליין...".]]
'''חד גדיא''' א פיוט וואס מען זינגט ביים ענדע פון דער סדר פסח ביינאכט. עס איז א ליד וואס זאמלט זיך אן, ווען ביי יעדע פאל קומט צו נאך א פרט צום מעשה. עס שילדערט א קייט פון פיגור'ן וואס איינס איז דער שטערקסטע פעטיליגט דער פריערדיגע. דער ערשטע איז דער "חד גדיא", א ציגעלע, און דער לעצטער איז "הקדוש ברוך הוא" וואס שחט דעם מלאך המוות.
'''חד גדיא''' איז א [[פיוט]] וואס מען זינגט ביים ענדע פון דער [[סדר נאכט]]. עס איז א ליד וואס זאמלט זיך אן, ווען ביי יעדע פאל קומט צו נאך א פרט צום מעשה. עס שילדערט א קייט פון פיגורן, וואס יעדער אין דער רייע איז שטערקער און פארטיליגט דעם פריערדיגן. דער ערשטער איז דער "חד גדיא", א [[ציג]], און דער לעצטער איז "הקדוש ברוך הוא" וואס טוט שחטדעם [[מלאך המוות]].


דער פיוט שטאמט פון אשכנז און מען טרעפט עס דעם ערשטע מאל אין א הגדה אין דער 16'טן יאר הונדערט. עס איז געשריבן אין א גרייזיגע אראמיש, און האט איבערזעצונגען אין אידיש, לאדינו און נאך שפראכן.
דער פיוט שטאמט פון [[אשכנז]] און מען טרעפט עס די ערשטע מאל אין א [[הגדה]] אין דער [[16'טער יארהונדערט]]. עס איז געשריבן אין א גרייזיגע [[אראמיש]], און האט איבערזעצונגען אין [[אידיש]], [[לאדינו]] און נאך שפראכן.
 
דער פיוט איז אממערסטענס געטייטש אלס [[אלעגאריע|משל]] פאר די פארשידענע [[גלות|גליות]] וואס אידן גייען אריבער אונטער די פעלקער וואס ווארפן אום איינער דעם אנדערן, ביז [[משיח]]'ס טאג ווען דער באשעפער וועט געוועלטיגן איבער דער גאנצער וועלט.


פשט איז פיוט איז אממערסטענס געטייטש אלץ משל פאר די פארשידענע גליות וואס אידן גייען אריבער אונטער די מלכיות וואס ווארפן זיך אום איינער דעם אנדערן, ביז משיח'ס טאג ווען דער באשעפער וועט געוועלטיגן איבער דעם גאנצע וועלט.
==אפשטאם==
==אפשטאם==
דער אפשטאם פון דער פיוט איז אמוקלאר. [[רבי ידידיה טיאה ווייל]] שרייבט אז ער האט געהערט אז מען האט עס געטראפן אויף א קלף אין דער בית מדרש פון דער [[רוקח]] אין [[גרמייזא]]{{הערה|{{אוצר החכמה|רבי ידידיה טיאה ווייל|הגדה של פסח המרבה לספר|104764|קארלסראע, תקנ"א, דף מו, א|עמוד=93}}}}. דער בית מדרש איז פארברענט געווארן ביי די אומרוען אין יאר [[ה'ק"ט]], אין מען האט דעם חד גדיא מעגליך געטראפן ביים עס איבערבויען שפעטער, מסתמא ארום יאר ה'קט"ו{{הערה|שם=פוקס|{{אוצר החכמה|מנחם צבי פוקס|אסופות|152612|ירושלים, תשמ"ח, זייטן רא-רכו|כותרות="לתולדות השירים 'אחד מי יודע' ו'חד גדיא' בישראל ובעמים"|כרך=ב|עמוד=198}}}}.
דער אפשטאם פון דער פיוט איז אמוקלאר. [[רבי ידידיה טיאה ווייל]] שרייבט אז ער האט געהערט אז מען האט עס געטראפן אויף א קלף אין דער בית מדרש פון דער [[רוקח]] אין [[גרמייזא]]{{הערה|{{אוצר החכמה|רבי ידידיה טיאה ווייל|הגדה של פסח המרבה לספר|104764|קארלסראע, תקנ"א, דף מו, א|עמוד=93}}}}. דער בית מדרש איז פארברענט געווארן ביי די אומרוען אין יאר [[ה'ק"ט]], אין מען האט דעם חד גדיא מעגליך געטראפן ביים עס איבערבויען שפעטער, מסתמא ארום יאר ה'קט"ו{{הערה|שם=פוקס|{{אוצר החכמה|מנחם צבי פוקס|אסופות|152612|ירושלים, תשמ"ח, זייטן רא-רכו|כותרות="לתולדות השירים 'אחד מי יודע' ו'חד גדיא' בישראל ובעמים"|כרך=ב|עמוד=198}}}}.