בדוקי עריכות אוטומטית, אינטערפעיס רעדאקטארן, אינטערפעיס אדמיניסטראַטאָרן, סיסאפן, מייבאים, מעדכנים, מייבא, אספקלריה רעדאקטארן
46,708
רעדאגירונגען
קיין רעדאגירונג באמערקונג
אין תקציר עריכה צייכן: רויע רעדאגירונג |
אין תקציר עריכה צייכן: רויע רעדאגירונג |
||
| שורה 23: | שורה 23: | ||
• די "מעשה של רוח בק"ק קארץ", וואָס איז מעגליך געווען אַ פּאַראָדיע אָדער אַ פיקציע, שילדערט ווי די באַזעסענע פרוי איז אַקטיוו און זינגט אַ פּיּוט בעת דעם גירוש, וואָס איז אומגעוויינטליך פאַר פריערדיגע דיבוק־געשיכטעס{{הערה|1=https://www.jstor.org/stable/23356207}}. | • די "מעשה של רוח בק"ק קארץ", וואָס איז מעגליך געווען אַ פּאַראָדיע אָדער אַ פיקציע, שילדערט ווי די באַזעסענע פרוי איז אַקטיוו און זינגט אַ פּיּוט בעת דעם גירוש, וואָס איז אומגעוויינטליך פאַר פריערדיגע דיבוק־געשיכטעס{{הערה|1=https://www.jstor.org/stable/23356207}}. | ||
אין "שבחי הבעש"ט" ווערט דערציילט אַז דער בעש"ט האָט אויסגעטריבן אַ דיבוק ביי דער עלטער פון 36 יאָר, וואָס דאָס איז געווען זיין ערשטע עפנטליכע התגלות. | |||
==מאַניפעסטאַציעס== | ==מאַניפעסטאַציעס== | ||
| שורה 36: | שורה 38: | ||
אין צפת האָבן רבי יצחק לוריא און רבי חיים ויטאַל גענוצט קבלה'ישע יחודים (כוונות) צו פאַרטרייבן דעם דיבוק. דאָס איז געווען אַנדערש פון די אַלטע מעטאָדן פון עקזאָרציזם, וואָס מען האָט גענוצט פאַר געוויינליכע שלעכטע רוחות. די [[בעלי שם]] אין שפּעטערדיגע יאָרן, אַזוי ווי רבי משה פּראַגער אין ניקאָלסבורג, האָבן אָפט גענוצט מאַגישע פּראַקטיקעס, ווי בלאָזן אין שופר, שוואַרצע ליכט, און [[שוועבל]] רויך צו פאַרשוואַכן דעם רוח. | אין צפת האָבן רבי יצחק לוריא און רבי חיים ויטאַל גענוצט קבלה'ישע יחודים (כוונות) צו פאַרטרייבן דעם דיבוק. דאָס איז געווען אַנדערש פון די אַלטע מעטאָדן פון עקזאָרציזם, וואָס מען האָט גענוצט פאַר געוויינליכע שלעכטע רוחות. די [[בעלי שם]] אין שפּעטערדיגע יאָרן, אַזוי ווי רבי משה פּראַגער אין ניקאָלסבורג, האָבן אָפט גענוצט מאַגישע פּראַקטיקעס, ווי בלאָזן אין שופר, שוואַרצע ליכט, און [[שוועבל]] רויך צו פאַרשוואַכן דעם רוח. | ||
אַן עקזאָרציזם איז געצילט נישט נאָר צו באַפרייען דעם גוף, נאָר אויך צו פירן דעם דיבוק צו זיין תיקון אָדער אין גיהנום, | אַן עקזאָרציזם איז געצילט נישט נאָר צו באַפרייען דעם גוף, נאָר אויך צו פירן דעם דיבוק צו זיין תיקון אָדער אין גיהנום, כדי ער זאָל קענען אָנהייבן זיין שטראָף און דערנאָך זיין שכר. | ||
מען נוצט הייליגע שמות און השבעות | מען נוצט הייליגע שמות און השבעות כדי צו צווינגען דעם דיבוק אַרויסצוגיין. דער ריטואַל אַנטהאַלט אַ קאַמף צווישן קדושה און טומאה. ר׳ דוד אָפּענהיים, דער רב פון פּראָג, האָט געגעבן אַ בעל־שם אין 1708 אַ כתב־יד מיט סגולות פאַר גירוש־דיבוק וואָס האָט אַריינגערעכנט מקורים פון קבלה, אַ "פראַנצויזישן דאָקטער", אַ "גוי פון מענץ", און אַ "נכטיכגער גלח" (אַ שטאַרקער פּוילישער גלח), ווייזנדיג די פאַרשידענע מקורים פון וויסן ביי די בעלי־שם{{הערה|{{כיכר השבת|ישראל שפירא|כך גירשו דיבוק שנתפס באישה בשם 'מגדל'|393919|יוני 9, 2021}}}}. | ||
==מאָדערנע פאַלן== | ==מאָדערנע פאַלן== | ||
די | אין די לעצטע דורות זענען די פעלער פון דיבוקים געווארן זעלטענער. רבי יצחק הוטנער זצ"ל האָט געזאָגט אַז זינט עס זענען נישטאָ קיין מענטשן וואָס קענען זיי אויססטרייבן, זענען זיי נעלם געוואָרן פון דער וועלט{{הערה|1='איני רוצה לדבר עמכם", זעק הגר"א ל'רוח' | כיכר השבת}}. פונדעסטוועגן, הערט מען נאָך מאָל פון אַזעלכע פעלער אין חרדישע קרייזן. עס ווערט דערציילט אַז אין די צייטן פונעם חפץ חיים איז געקומען צו אים אַ פרוי מיט אַ דיבוק, און ער האָט אים געהייסן אַרויסגיין אָן קיין שופרות, בלויז מיט זיין הייליגן רצון{{מקור}}. | ||
אין אַ פאַל פון אַ יונגערמאן פון בראַזיל וואָס איז באַזעסן געווען מיט אַ דיבוק, האָט ר׳ חיים קאַניעווסקי געהאַט נאָכגעפאָרשט די מעשׂה אַ שעה לאַנג און דערנאָך געזאָגט: "הרי זהו דיבוק אמיתי" ("דאָס איז אַן אמתער דיבוק"). דער אַברך האָט גערעדט אין פאַרשידענע שפּראַכן און געשריגן צו מען זאָל אים ראַטעווען. ר׳ דוד בצרי האָט געפּרואווט אַרויסצונעמען די גייסט דורך סקייפּ (Skype), אָבער אָן ערפאָלג, און מען האָט אים געברענגט קיין ישראל{{הערה|{{כיכר השבת|דוד כהן|ה'דיבוק' שמסעיר את ברזיל - לישראל|23487|דעצעמבער 21, 2009}}}}{{הערה|{{כיכר השבת|יוסי וייס|"צא דיבוק צא, אנו גוזרים עליך צא"|24399|יאנואר 6, 2010}}}}. | אין אַ פאַל פון אַ יונגערמאן פון בראַזיל וואָס איז באַזעסן געווען מיט אַ דיבוק, האָט ר׳ חיים קאַניעווסקי געהאַט נאָכגעפאָרשט די מעשׂה אַ שעה לאַנג און דערנאָך געזאָגט: "הרי זהו דיבוק אמיתי" ("דאָס איז אַן אמתער דיבוק"). דער אַברך האָט גערעדט אין פאַרשידענע שפּראַכן און געשריגן צו מען זאָל אים ראַטעווען. ר׳ דוד בצרי האָט געפּרואווט אַרויסצונעמען די גייסט דורך סקייפּ (Skype), אָבער אָן ערפאָלג, און מען האָט אים געברענגט קיין ישראל{{הערה|{{כיכר השבת|דוד כהן|ה'דיבוק' שמסעיר את ברזיל - לישראל|23487|דעצעמבער 21, 2009}}}}{{הערה|{{כיכר השבת|יוסי וייס|"צא דיבוק צא, אנו גוזרים עליך צא"|24399|יאנואר 6, 2010}}}}. | ||
==אין קולטור און ליטעראַטור== | ==אין קולטור און ליטעראַטור== | ||
דער | אין דער וועלטליכער ליטעראַטור איז דער באַגריף באַקאַנט געוואָרן דורך [[ש. אנ-סקי|ש. אַנ-סקי]] (שלמה זנוויל ראַפּאָפּאָרט, 1863–1920), דער מחבר פון דער פּיעסע "צווישן צוויי וועלטן - [[דער דיבוק|דער דִיבּוּק]]". אַנ-סקי האָט די פּיעסע געשריבן צווישן 1912 און 1917 און זי איז געווען באַזירט אויף דעם עטנאָגראַפישן מאַטעריאַל וואָס ער האָט געזאַמלט בעת דער עטנאָגראַפישער עקספּעדיציע אין דער רוסישער [[תחום המושב]] אין 1912–1914. | ||
די פּיעסע דערציילט די מעשׂה פון לאה וואָס ווערט פאַרנומען דורך דעם רוח פון איר פאַרשטאָרבענעם געליבטן, חנן, וואָס האָבן זיך פאַרשפּראָכן פאַר דער געבורט. דורך דער דיבוק-באַזעסונג, זענען לאה און חנן מקיים זייער ליבע אַפילו נאָך חננ'ס טויט. | די פּיעסע דערציילט די מעשׂה פון לאה וואָס ווערט פאַרנומען דורך דעם רוח פון איר פאַרשטאָרבענעם געליבטן, חנן, וואָס האָבן זיך פאַרשפּראָכן פאַר דער געבורט. דורך דער דיבוק-באַזעסונג, זענען לאה און חנן מקיים זייער ליבע אַפילו נאָך חננ'ס טויט. | ||