בדוקי עריכות אוטומטית, אינטערפעיס רעדאקטארן, אינטערפעיס אדמיניסטראַטאָרן, סיסאפן, מייבאים, מעדכנים, מייבא, אספקלריה רעדאקטארן
46,726
רעדאגירונגען
אין תקציר עריכה |
(←מקור) |
||
| (איין צווישנדיגע ווערסיע פונעם זעלבן באַניצער נישט געוויזן) | |||
| שורה 14: | שורה 14: | ||
ווי אין יעדן תענית ציבור, האט מען זיך אויך געפירט צו זאגן אין שובבי"ם [[סליחות]]{{הערה|{{היברובוקס|2=מחזור כל בו|3=20298|page=323|באנד=חלק ג, דפוס וילנא|לינק טעקסט=עמ' 324}} און ווייטער.}}. די מנהגים זענען אנדערש לויט די מקומות. [[רבי משה זכות]] האט מתקן געווען סליחות פאר די איטאליענער נאר ביי מנחה פון שובבי"ם און נישט פון ת"ת{{הערה|{{הספרייה הדיגיטלית|רבי משה זכות|תיקון שובבים|990017638380205171|ווענעציע, תע"ו}}}}, און דער מנהג אין אשכנז, פוילן, בעהמען און מעהרין איז געווען צו זאגן סליחות שובבי"ם ת"ת ביי שחרית{{הערה|{{היברובוקס|יהודה דוד אייזנשטיין|אוצר דינים ומנהגים|37057|page=415|עמ=403-4}}}}. | ווי אין יעדן תענית ציבור, האט מען זיך אויך געפירט צו זאגן אין שובבי"ם [[סליחות]]{{הערה|{{היברובוקס|2=מחזור כל בו|3=20298|page=323|באנד=חלק ג, דפוס וילנא|לינק טעקסט=עמ' 324}} און ווייטער.}}. די מנהגים זענען אנדערש לויט די מקומות. [[רבי משה זכות]] האט מתקן געווען סליחות פאר די איטאליענער נאר ביי מנחה פון שובבי"ם און נישט פון ת"ת{{הערה|{{הספרייה הדיגיטלית|רבי משה זכות|תיקון שובבים|990017638380205171|ווענעציע, תע"ו}}}}, און דער מנהג אין אשכנז, פוילן, בעהמען און מעהרין איז געווען צו זאגן סליחות שובבי"ם ת"ת ביי שחרית{{הערה|{{היברובוקס|יהודה דוד אייזנשטיין|אוצר דינים ומנהגים|37057|page=415|עמ=403-4}}}}. | ||
אין פּראג האט מען געפאסט אין אַן עיבור יאר יעדן דאנערשטאג פון די אכט וואכן, און ווען ס'איז אויסגעפאלן אין ראש חודש (יאר תס"ז) אדער ט"ו בשבט האט מען, לויט'ן פסק פון [[רבי דוד אופנהיים]], געפאסט דעם פריערדיגן מאנטאג אנשטאט{{הערה|{{היברובוקס|רבי דוד אופנהיים|שו"ת נשאל דוד|1697|page=376|שנת הוצאה=תשל"ב|עמ=לו|אורח חיים סי' כג}}}}. | |||
==אין קבלה== | ==אין קבלה== | ||
| שורה 24: | שורה 26: | ||
עס איז אויך אנגענומען צו אויסצולייזן די תעניות פון די שובבי"ם טעג מיט געלט (לויט דער פרייז פון עסן פאר יעדן תענית), וואס ווערט געגעבן פאר [[צדקה]]. דער פדיון ווערט אפגעראכטן ביי [[תפילת מנחה]], און מען לייגט צו די תפילה פון [[תפילת עננו|עננו]] פון דער [[רבי שלום שרעבי|רש"ש]]. די תפילה איז פול מיט קבל'ישע יסודות, וואס מיט זיי בעט דער מענטש ריינצואוואשן זיין זעל פון אלע זינד. ביים דאווענען און פאסטן פירט מען זיך צו אנטון זעק און לייגן אש אויפן קאפ, בלאזן שופר, לערנען תורה און זיך מתוודה זיין אויף די זינד. | עס איז אויך אנגענומען צו אויסצולייזן די תעניות פון די שובבי"ם טעג מיט געלט (לויט דער פרייז פון עסן פאר יעדן תענית), וואס ווערט געגעבן פאר [[צדקה]]. דער פדיון ווערט אפגעראכטן ביי [[תפילת מנחה]], און מען לייגט צו די תפילה פון [[תפילת עננו|עננו]] פון דער [[רבי שלום שרעבי|רש"ש]]. די תפילה איז פול מיט קבל'ישע יסודות, וואס מיט זיי בעט דער מענטש ריינצואוואשן זיין זעל פון אלע זינד. ביים דאווענען און פאסטן פירט מען זיך צו אנטון זעק און לייגן אש אויפן קאפ, בלאזן שופר, לערנען תורה און זיך מתוודה זיין אויף די זינד. | ||
עס זענען געווען פוסקים און מקובלים וואס האבן געקריגט אויפן באגריף פון אויסלייזן די תעניות, אבער [[רבי יוסף חיים פון באגדאד|דער בן איש חי]] האט מיישב געווען דעם מנהג. טייל היינטיגע מקובלים שרייבן אז בשעת הדחק קען מען אזוי טון, אבער בתנאי אז מען זאל פאסטן איין אדער צוויי גאנצע טעג, מען זאל [[תשובה]] טון, און עוסק זיין בתורה{{הערה|דארט, פ"א סעי' יא, עמ' מח.|דארט=יסצ}}. | עס זענען געווען פוסקים און מקובלים וואס האבן געקריגט אויפן באגריף פון אויסלייזן די תעניות, אבער [[רבי יוסף חיים פון באגדאד|דער בן איש חי]] האט מיישב געווען דעם מנהג. טייל היינטיגע מקובלים שרייבן אז בשעת הדחק קען מען אזוי טון, אבער בתנאי אז מען זאל פאסטן איין אדער צוויי גאנצע טעג, מען זאל [[תשובה]] טון, און עוסק זיין בתורה{{הערה|דארט, פ"א סעי' יא, עמ' מח.|דארט=יסצ}}{{הערה|פארגלייכט {{היברובוקס|נפתלי האראוויץ|חסידות און עטיק|3125|page=41|מקום הוצאה=ברוקלין|שנת הוצאה=תשכ"ה|עמ=מא}}}}. | ||
==אין חסידות== | ==אין חסידות== | ||
רעדאגירונגען