אונטערשייד צווישן ווערסיעס פון "חיים מענדל מערמלשטיין"

ק
אין תקציר עריכה
 
(2 צווישנדיגע ווערסיעס פונעם זעלבן באַניצער נישט געוויזן)
שורה 39: שורה 39:
אור לעש"ק כ"ד מרחשוון תשמ"ו
אור לעש"ק כ"ד מרחשוון תשמ"ו
}}
}}
ר' חיים מענדל איז געבוירן געווארן י"ב אדר תר"פ צו ר' אברהם יצחק מערמלשטיין אין שטאט [[מונקאטש]], [[אונגארן]]. ער האט אלס קינד געוויזן זיינע טאלאנטן ווען ער פלעגט זיך שטעלן גראמען פאר זיינע חברים אין די הפסקות, פאר וועלכע זיי האבן אים באצאלט מיט קנעפלעך.
ר' חיים מענדל איז געבוירן געווארן י"ב אדר תר"פ צו ר' אברהם יצחק מערמלשטיין אין שטאט [[מונקאטש]], [[אונגארן]]. ער האט אלס קינד געוויזן זיינע טאלאנטן ווען ער פלעגט זיך שטעלן גראמען פאר זיינע חברים אין די הפסקות, פאר וועלכע זיי האבן אים באצאלט מיט קנעפלעך. ער איז באאיינפלוסט געווארן פונעם בדחן ר' אשר זעליג "חצי נזק", א איד מיט א האלבער נאז, פון מונקאטש.


דורכאויס די [[צווייטע וועלט מלחמה]] איז ער געווען אין די אונגארישע ארבעטס-בריגאדעס ([[מונקא טאבאר]]), וואו ער האט זיך איינגעפירט צו דערמינטערן די צעבראכענע אידן נאכ'ן טאג ארבעט, און זיין הומאר און גוטמוטיגקייט האט געהאלטן ביים געמיט די אידן ארום אים אין די שווערע צייטן. איין טאג האט ער דערקלערט "היינט איז מיר איינגעפאלן עפעס וואס איז אפילו פאר'ן פרעזידענט נישט איינגעפאלן!". ווען מען האט אים געפרעגט וואס איז זיין געוואלדיגער איינפאל, האט ער געענטפערט "היינט איז מיר איינגעפאלן מיין בעט!"
דורכאויס די [[צווייטע וועלט מלחמה]] איז ער געווען אין די אונגארישע ארבעטס-בריגאדעס ([[מונקא טאבאר]]), וואו ער האט זיך איינגעפירט צו דערמינטערן די צעבראכענע אידן נאכ'ן טאג ארבעט, און זיין הומאר און גוטמוטיגקייט האט געהאלטן ביים געמיט די אידן ארום אים אין די שווערע צייטן. איין טאג האט ער דערקלערט "היינט איז מיר איינגעפאלן עפעס וואס איז אפילו פאר'ן פרעזידענט נישט איינגעפאלן!". ווען מען האט אים געפרעגט וואס איז זיין געוואלדיגער איינפאל, האט ער געענטפערט "היינט איז מיר איינגעפאלן מיין בעט!"
שורה 47: שורה 47:
נאך א קורצע צייט האט ער עמיגרירט קיין [[ניו יארק]], וואו ער האט אנגעהויבן צו ארבעטן אין א גוי'אישן פאבריק, און נאר ביינאכט האט ער משמח געווען ביי חתונות. אין יענע יארן פלעגט ער זיך שערן דעם [[בארד]]. ווען עס איז אונטערגעוואקסן דער קומענדיגער דור און די צאל חתונות האבן זיך פארמערט, האט ער - אויף די עצה פון [[רבי יעקב יוסף טווערסקי|סקווירער רבי'ן]] - געהויבן דעם פרייז פאר זיין בדחנות, כדי צו קענען אויפגעבן זיין ארבעט אין פאבריק און לאזן וואקסן דעם בארד.
נאך א קורצע צייט האט ער עמיגרירט קיין [[ניו יארק]], וואו ער האט אנגעהויבן צו ארבעטן אין א גוי'אישן פאבריק, און נאר ביינאכט האט ער משמח געווען ביי חתונות. אין יענע יארן פלעגט ער זיך שערן דעם [[בארד]]. ווען עס איז אונטערגעוואקסן דער קומענדיגער דור און די צאל חתונות האבן זיך פארמערט, האט ער - אויף די עצה פון [[רבי יעקב יוסף טווערסקי|סקווירער רבי'ן]] - געהויבן דעם פרייז פאר זיין בדחנות, כדי צו קענען אויפגעבן זיין ארבעט אין פאבריק און לאזן וואקסן דעם בארד.


ר' חיים מענדל איז נפטר געווארן כ"ד חשון תשמ"ו, איבערלאזנדיג איין זון און 4 טעכטער. ער איז באערדיגט געווארן אין וויזשניצער בית החיים אין [[מאנסי]], און זיין [[מצבה]] איז געווארן געשריבן און געשטעלט דורך אן אנאנימער איד, אנגעבליך אן איינוואוינער פון [[פלעטבוש]].
ר' חיים מענדל איז נפטר געווארן כ"ד חשון תשמ"ו, איבערלאזנדיג איין זון, ר' אברהם יצחק דוד, מנהל אין וויזשניץ בארא פארק, און 4 טעכטער, צוויי אין ב"פ, איינס אין באלטימאר, און איינס אין לאס אנדזשעלעס. ער איז באערדיגט געווארן אין וויזשניצער בית החיים אין [[מאנסי]], און זיין [[מצבה]] איז געווארן געשריבן און געשטעלט דורך אן אנאנימער איד, אנגעבליך אן איינוואוינער פון [[פלעטבוש]].


==זיין בדחנות==
==זיין בדחנות==