אונטערשייד צווישן ווערסיעס פון "שאול המלך"

5 בייטן אראפגענומען ,  פֿאַר 1 יאָר
פארראכטן פּאראמעטערס
(פארראכטן פּאראמעטערס)
שורה 119: שורה 119:
אן [[עמלק'ישע]] יונג וואס איז אהין געקומען האט געהאלפן שאול זיך ענדגילטיג אומברענגען, גענומען שאול'ס קרוין און ארעם באנד, אדער ווי חז"ל זאגן – זיינע [[תפילין של ראש]] און [[של יד]], און געלאפן קיין צקלג צו ווייזן דוד'ן. אנדערש ווי ער האט געקלערט, האט דוד זייער געקלאגט איבער שאול, און גאר געהייסן הרג'ענען דעם עמלקי וואס האט אומגעברענגט שאול. דוד האט דאן פארפאסט א [[קינה]] איבער די אומקום פון שאול און פון יונתן וועלכע איז צו אים געווען א ליבער פריינד{{הערה|{{תנ"ך|שמואל ב|א}}.}}.
אן [[עמלק'ישע]] יונג וואס איז אהין געקומען האט געהאלפן שאול זיך ענדגילטיג אומברענגען, גענומען שאול'ס קרוין און ארעם באנד, אדער ווי חז"ל זאגן – זיינע [[תפילין של ראש]] און [[של יד]], און געלאפן קיין צקלג צו ווייזן דוד'ן. אנדערש ווי ער האט געקלערט, האט דוד זייער געקלאגט איבער שאול, און גאר געהייסן הרג'ענען דעם עמלקי וואס האט אומגעברענגט שאול. דוד האט דאן פארפאסט א [[קינה]] איבער די אומקום פון שאול און פון יונתן וועלכע איז צו אים געווען א ליבער פריינד{{הערה|{{תנ"ך|שמואל ב|א}}.}}.


די פלשתים וואס האבן געטראפן די קערפער פון שאול און זיינע קינדער האבן אפגעהאקט די קעפ און ארום געשיקט צו ווייזן דאס פאלק. די קערפער האבן זיי אויפגעהאנגען אויף די מויערן פון [[בית שן]], און שאול'ס פאנצער האבן זיי געשטעלט אין די טעמפל פון [[עשתרות]] און [[דגון]]{{הערה|{{תנ"ך|שמואל א|לא|ח|י}}.}}. איינוואוינער פון [[יביש גלעד]] האבן ארויס געכאפט די קערפער און עס באגראבן אין [[יבשה]]{{הערה|{{תנ"ך|שמואל א|לא|יא|יג}}.}}, און שפעטער האט דוד אריבערגעפירט די ביינער צום שטאט [[צלע]] אין בנימין{{הערה|{{תנ"ך|שמואל ב|כא|ד}}.}}, וואס ווערט דערקענט אלס כירבאט צאלאך{{הערה|{{אוצר החכמה|בן ציון לוריא|ירושלים|612813|ירושלים, תשט"ו, זייט כ|עמוד=20|כותרת=מסע החיפוש של שאול אחרי האתונות|כרך=ה}}.}}, אדער אלס [[נאבי סאמוויל]]{{הערה|{{אוצר החכמה|דניאל משה לוי|מקרא וארכיאולגיה|166397|ירושלים, תשע"א, זייט 58|page=57}}.}}.
די פלשתים וואס האבן געטראפן די קערפער פון שאול און זיינע קינדער האבן אפגעהאקט די קעפ און ארום געשיקט צו ווייזן דאס פאלק. די קערפער האבן זיי אויפגעהאנגען אויף די מויערן פון [[בית שן]], און שאול'ס פאנצער האבן זיי געשטעלט אין די טעמפל פון [[עשתרות]] און [[דגון]]{{הערה|{{תנ"ך|שמואל א|לא|ח|י}}.}}. איינוואוינער פון [[יביש גלעד]] האבן ארויס געכאפט די קערפער און עס באגראבן אין [[יבשה]]{{הערה|{{תנ"ך|שמואל א|לא|יא|יג}}.}}, און שפעטער האט דוד אריבערגעפירט די ביינער צום שטאט [[צלע]] אין בנימין{{הערה|{{תנ"ך|שמואל ב|כא|ד}}.}}, וואס ווערט דערקענט אלס כירבאט צאלאך{{הערה|{{אוצר החכמה|בן ציון לוריא|ירושלים|612813|ירושלים, תשט"ו, זייט כ|page=20|כותרת=מסע החיפוש של שאול אחרי האתונות|כרך=ה}}.}}, אדער אלס [[נאבי סאמוויל]]{{הערה|{{אוצר החכמה|דניאל משה לוי|מקרא וארכיאולגיה|166397|ירושלים, תשע"א, זייט 58|page=57}}.}}.


דער פסוק אין דברי הימים א פירט אויס: {{ציטוט|און שאול איז געשטארבן פאר זיין פעלשונג וואס ער האט געפעלשט אין גאט, און וועגן דעם ווארט פון גאט וואס ער האט נישט געהיטן, און אויך פארוואס ער האט געפרעגט ביי א גייסט צו פארשן ביי אים. און ער האט נישט געפרעגט ביי גאט; דערפאר האט ער אים אומגעברענגט און אפגעקערט די מלוכה צו דוד דעם זון פון ישי|{{תנ"ך|דברי הימים א|י|יג|יד}}.}}.
דער פסוק אין דברי הימים א פירט אויס: {{ציטוט|און שאול איז געשטארבן פאר זיין פעלשונג וואס ער האט געפעלשט אין גאט, און וועגן דעם ווארט פון גאט וואס ער האט נישט געהיטן, און אויך פארוואס ער האט געפרעגט ביי א גייסט צו פארשן ביי אים. און ער האט נישט געפרעגט ביי גאט; דערפאר האט ער אים אומגעברענגט און אפגעקערט די מלוכה צו דוד דעם זון פון ישי|{{תנ"ך|דברי הימים א|י|יג|יד}}.}}.
שורה 167: שורה 167:


==רעפערענצן==
==רעפערענצן==
{{הערות שוליים|}}
{{הערות שוליים}}
{{מלכי יהודה וישראל}}
{{מלכי יהודה וישראל}}
[[קאַטעגאָריע:מלכי ישראל]]
[[קאַטעגאָריע:מלכי ישראל]]