אונטערשייד צווישן ווערסיעס פון "מודה אני"

80 בייטן צוגעלייגט ,  פֿאַר 2 יאָר
ק
ק (←‏אריינפיר: הגהה, אינערליכע פארבינדונגען)
ק (←‏באדייט: הגהה)
שורה 8: שורה 8:


==באדייט==
==באדייט==
ביים שלאפן איז מען מפקיד די נשמה אינעם אויבערשטנ'ס האנט און אינדערפרי קערט דאס דער אויבערשטער צוריק, ווען זי איז פריש און אויסגערוט. דער שלאף איז ווי טויט, און דאס צוריקקער פונעם נשמה אינדערפרי איז ווי תחיית המתים, און יעדן צופרי איז דער מענטש ווי א נייע בריה, ווי ירמיה הנביא זאגט "חדשים לבקרים - רבה אמונתך"{{הערה|{{תנ"ך|איכה|ג|כג}}}}. דעריבער, ווען דער מענטש ערוועקט זיך פון שלאף, דארף ער דאנקן צום באשעפער אויף דעם מיט זיין גאנצן הארץ.
די תפילה איז באזירט אויפ'ן געדאנק אז ביים [[שלאף|שלאפן]] געבט מען איבער די נשמה אינעם אויבערשטנ'ס האנט און אינדערפרי קערט דאס דער אויבערשטער צוריק, ווען זי איז פריש און אויסגערוט. דער שלאף איז אלזא ווי [[טויט]], און דאס צוריקקער פונעם נשמה אינדערפרי איז ווי [[תחיית המתים]]. יעדן צופרי איז דער מענטש ווי ניי באשאפן, ווי ירמיה הנביא זאגט "חדשים לבקרים - רבה אמונתך"{{הערה|{{תנ"ך|איכה|ג|כג}}}}. דעריבער, ווען דער מענטש ערוועקט זיך פון שלאף, דארף ער דאנקן צום באשעפער.


מען זאגט דאס גלייך ביים זיך ערוועקן, כדי זיך צו דערמאנען וועגן דעם אויבערשטן וואס שטייט איבער זיך און מען זאל אויפשטיין געשווינד{{הערה|שולחן ערוך הרב, אורח חיים [https://chabadlibrary.org/books/adhaz/sh/sh1/1/1/6.htm מהדורה תניינא א, א]; סידור התניא}}.
מען זאגט דאס גלייך ביים זיך ערוועקן, כדי זיך צו דערמאנען וועגן דעם אויבערשטן וואס שטייט איבער זיך און מען זאל אויפשטיין געשווינד{{הערה|שולחן ערוך הרב, אורח חיים [https://chabadlibrary.org/books/adhaz/sh/sh1/1/1/6.htm מהדורה תניינא א, א]; סידור התניא}}.


דער ליובאוויטשער רבי, [[רבי מנחם מענדל שניאורסאהן]], האט געשריבן א קונטרס 'ענינה של תורת החסידות', ווי אין צענטער איז ער מבאר די תפילה מודה אני בדרך פשט, רמז, דרוש, סוד, און חסידות.
דער [[ליובאוויטש (חסידות)|ליובאוויטשער]] רבי, [[רבי מנחם מענדל שניאורסאהן]], האט געשריבן א קונטרס 'ענינה של תורת החסידות', וואו אין צענטער איז ער מבאר די תפילה מודה אני בדרך פשט, רמז, דרוש, סוד, און חסידות.


==דער תפילה==
==דער תפילה==