3,266
רעדאגירונגען
ק
←די רייזע קיין ארץ ישראל, פטירה פון אהרן: טעות סופר
(←פרה אדומה און טומאת מת: לכאורה) |
ק (←די רייזע קיין ארץ ישראל, פטירה פון אהרן: טעות סופר) |
||
| שורה 46: | שורה 46: | ||
דער קעניג פון ערד האט געהערט אז די אידן קומען, און איז ארויס אין מלחמה קעגן זיי. נאך וואס די אידן האבן געמאכט א נדר אז זיי וועלן מחרים זיין די רויב פאר'ן אויבערשטן, האבן זיי אים בייגעקומען און שווער געשלאגן{{הערה|{{תנ"ך|במדבר|כא|א|ג|אן=ספר}}.}}. | דער קעניג פון ערד האט געהערט אז די אידן קומען, און איז ארויס אין מלחמה קעגן זיי. נאך וואס די אידן האבן געמאכט א נדר אז זיי וועלן מחרים זיין די רויב פאר'ן אויבערשטן, האבן זיי אים בייגעקומען און שווער געשלאגן{{הערה|{{תנ"ך|במדבר|כא|א|ג|אן=ספר}}.}}. | ||
די אידן האבן זיך געצויגן אויפ'ן וועג צום [[ים סוף]] כדי אויסצוקרויזן אדום, און געווארן אפגעמוטשעט פונעם וועג, און בארעדט דעם אויבערשטן און משה פאר'ן זיי ברענגען צום מדבר. גאט האט געשיקט ברענענדיגע [[שלענג]] וואס האבן געביסן דאס פאלק, און גע'הרג'עט פיל אידן. דאס פאלק איז געקומען צו משה און געזאגט אז זיי האבן געזינדיגט, און ער זאל בעטן ביים אויבערשטן אפצוטון די שלענג, און משה האט געדאווענט פאר זיי. גאט האט באפוילן משה צו מאכן א | די אידן האבן זיך געצויגן אויפ'ן וועג צום [[ים סוף]] כדי אויסצוקרויזן אדום, און געווארן אפגעמוטשעט פונעם וועג, און בארעדט דעם אויבערשטן און משה פאר'ן זיי ברענגען צום מדבר. גאט האט געשיקט ברענענדיגע [[שלענג]] וואס האבן געביסן דאס פאלק, און גע'הרג'עט פיל אידן. דאס פאלק איז געקומען צו משה און געזאגט אז זיי האבן געזינדיגט, און ער זאל בעטן ביים אויבערשטן אפצוטון די שלענג, און משה האט געדאווענט פאר זיי. גאט האט באפוילן משה צו מאכן א ברענענדיגע שלאנג און עס שטעלן אויף א שטאנג, און ווען די געביסענע וועלן קוקן דערויף וועלן זיי איבערלעבן. משה האט געמאכט א קופערנעם שלאנג און עס געשטעלט אויפ'ן שטאנג, און ווען די געביסענע האבן געקוקט דערויף האבן זיין געלעבט. פון דארטן האבן זיך די אידן ווייטער געצויגן ביז'ן אנקומען צום גרעניץ פונעם [[אמורי]], וואו די אידן האבן געזינגען דעם "שירת הבאר", פאר די וואסער וואס איז ארויסגעקומען פון א שטיין. | ||
דאן האבן די אידן געשיקט שליחים צו [[סיחון]], דער קעניג פון אמורי, אים בעטן צו אדורכלאזן די אידן, און ווידער צוגעזאגט נישט צו אנרירן סיי וואס אין זיין לאנד, אבער סיחון האט דאס צוריקגעוויזן, און איינגעזאמעלט זיין גאנצן פאלק און ארויס אין קריג קעגן די אידן. די אידן האבן זיי שווער געשלאגן, איינגענומען זייער לאנד און עס באזעצט. דאס זעלבע האט פאסירט מיט [[עוג מלך הבשן|עוג]] דער קעניג פון [[בשן]], וועלכע איז ארויס אין קריג מיט די אידן און מען האט אים באזיגט, גענצליך אויסגעראטן זיין פאלק, און באזעצט זיין לאנד{{הערה|{{תנ"ך|במדבר|כא|ד|אן=ספר}}-{{תנ"ך|במדבר|כב|א|אן=ספר}}.}}. | דאן האבן די אידן געשיקט שליחים צו [[סיחון]], דער קעניג פון אמורי, אים בעטן צו אדורכלאזן די אידן, און ווידער צוגעזאגט נישט צו אנרירן סיי וואס אין זיין לאנד, אבער סיחון האט דאס צוריקגעוויזן, און איינגעזאמעלט זיין גאנצן פאלק און ארויס אין קריג קעגן די אידן. די אידן האבן זיי שווער געשלאגן, איינגענומען זייער לאנד און עס באזעצט. דאס זעלבע האט פאסירט מיט [[עוג מלך הבשן|עוג]] דער קעניג פון [[בשן]], וועלכע איז ארויס אין קריג מיט די אידן און מען האט אים באזיגט, גענצליך אויסגעראטן זיין פאלק, און באזעצט זיין לאנד{{הערה|{{תנ"ך|במדבר|כא|ד|אן=ספר}}-{{תנ"ך|במדבר|כב|א|אן=ספר}}.}}. | ||