42
רעדאגירונגען
קיין רעדאגירונג באמערקונג
אין תקציר עריכה |
אין תקציר עריכה |
||
| (2 מיטלסטע ווערסיעס פון 2 באַניצער נישט געוויזן.) | |||
| שורה 1: | שורה 1: | ||
{{דעסקריפציע|ערשטער אלעקסאנדער רבי}} | |||
{{אדמו"ר2 | {{אדמו"ר2 | ||
|נאמען=רבי יחיאל דאנציגער | |נאמען=רבי יחיאל דאנציגער | ||
| שורה 15: | שורה 16: | ||
|הויף ארט= | |הויף ארט= | ||
|נומער אין דינאסטיע=1 | |נומער אין דינאסטיע=1 | ||
|פאריגער= [[רבי דוב בעריש פון | |פאריגער= [[רבי דוב בעריש לאנדא|רבי דוב בעריש פון ביאלא]] | ||
|נאכפאלגער=[[רבי ירחמיאל ישראל יצחק דאנציגער]] , זיין זון | |נאכפאלגער=[[רבי ירחמיאל ישראל יצחק דאנציגער]] , זיין זון | ||
|פירערשאפט=תרל"ו - [[י"ד שבט]] [[ה'תרנ"ד]] | |פירערשאפט=תרל"ו - [[י"ד שבט]] [[ה'תרנ"ד]] | ||
|זיינע רביס= [[רבי ישראל יצחק קאליש|רבי יצחק פון ווארקא]], [[רבי דוב בעריש | |זיינע רביס= [[רבי ישראל יצחק קאליש|רבי יצחק פון ווארקא]], [[רבי דוב בעריש לאנדא|דוב בעריש ביאלער]], און [[רבי מרדכי מנחם מענדל קאליש|מנחם מענדל פון ווארקא]], און זיין פאטער | ||
|נושאים בהם עסק=[[קבלה]], [[חסידות]], [[ש"ס]] [[חינוך]] | |נושאים בהם עסק=[[קבלה]], [[חסידות]], [[ש"ס]] [[חינוך]] | ||
|ספרים= | |ספרים= | ||
| שורה 31: | שורה 32: | ||
==לעבענסגעשיכטע== | ==לעבענסגעשיכטע== | ||
ער איז געבוירן געווארן צו רבי שרגא פייוול פון גריצא, וועלכער האט געפירט דעם ווארקער חסידות פון נאכן פטירה פון רבי[[ישראל יצחק קאליש|יצחק פון ווארקא]]. אויף דער געבעהט פון רבי יצחק פון ווארקא האט זיין פאטער אים געשיקט צו בלייבן ביי אים אין ווארקא. אין עלטער פון 13 יאָר איז ער א חתן געווארן מיט רויזא מינדל, טאכטער פון רבי דוד פון פרשסיחא. די תנאים איז פארגעקומען אין הויז פון די ווארקא רבי און אזוי אויך האט ער אים אינטערגעפירט צום חופה. נאך זיין חתונה איז ער געבליבן א יאר אין װארקא, און דאן האט ער אויף דער באפעהל פון זיין רבי'ן זיך אריבערגעצויגן װאוינען ביים שווער אין פרשיסחא. נאכן פטירה פון רבי יצחק איז ער געווען א חסיד פון זיין פאטער, רבי פייוויל'ע גריצער, און דערנאך פון רבי מנחם מענדל פון ווארקא, און דאן פון רבי בעריש פון ביאלע, אין עלטער פון 17 יאר האט ער אנגעהויבן דינען אויפן רבנות אין שטאט טורטשין. שפעטער האט ער געדינט אין גריצא און אין פילץ. אין תרצ"ו, נאכן פטירה פון רבי בעריש פון ביאלע, האבן אים די חסידים אויפגענומען אלס רבי. ער איז אריבער פון זיין דעמאלטסדיגן וואינארט פילץ קיין [[אלעקסאנדער, פוילן|אלעקסאנדער]] נעבן [[לאדזש]] וואו ער האט אויך געדינט ברבנות, און האט אנגעהויבן פירן זיין הויף. ער האט געדינט אלס רבי 18 יאר. | ער איז געבוירן געווארן צו רבי שרגא פייוול פון גריצא, וועלכער האט געפירט דעם ווארקער חסידות פון נאכן פטירה פון רבי[[רבי ישראל יצחק קאליש|יצחק פון ווארקא]]. אויף דער געבעהט פון רבי יצחק פון ווארקא האט זיין פאטער אים געשיקט צו בלייבן ביי אים אין ווארקא. אין עלטער פון 13 יאָר איז ער א חתן געווארן מיט רויזא מינדל, טאכטער פון רבי דוד פון פרשסיחא. די תנאים איז פארגעקומען אין הויז פון די ווארקא רבי און אזוי אויך האט ער אים אינטערגעפירט צום חופה. נאך זיין חתונה איז ער געבליבן א יאר אין װארקא, און דאן האט ער אויף דער באפעהל פון זיין רבי'ן זיך אריבערגעצויגן װאוינען ביים שווער אין פרשיסחא. נאכן פטירה פון רבי יצחק איז ער געווען א חסיד פון זיין פאטער, רבי פייוויל'ע גריצער, און דערנאך פון רבי מנחם מענדל פון ווארקא, און דאן פון רבי בעריש פון ביאלע, אין עלטער פון 17 יאר האט ער אנגעהויבן דינען אויפן רבנות אין שטאט טורטשין. שפעטער האט ער געדינט אין גריצא און אין פילץ. אין תרצ"ו, נאכן פטירה פון רבי בעריש פון ביאלע, האבן אים די חסידים אויפגענומען אלס רבי. ער איז אריבער פון זיין דעמאלטסדיגן וואינארט פילץ קיין [[אלעקסאנדער, פוילן|אלעקסאנדער]] נעבן [[לאדזש]] וואו ער האט אויך געדינט ברבנות, און האט אנגעהויבן פירן זיין הויף. ער האט געדינט אלס רבי 18 יאר. | ||
ער איז באקאנט מיט זיין גרויסע עניוות. אין א בריוו צו די ברודער רבי אלעזר מנדל און רבי יצחק דוד בידערמאן פון לעלוב, שרייבט ער אז ער שרייבט אויף זיך "אוי לו למי שהעולם מטעין בו" און אז ער שרייט צו זיינע חסידים אז זיי זאלן אים אפלאזן, און בעט פון די ברידער אז זיי זאלן דאווענען פאר אים צו תשובה טון. זיין אייניקל דער [[יהודה משה דאנציגער|אמונת משה]], דער פינפטער אלכסנדר רבי, שרייבט אז זיין זיידע האט געהאלטן אז די ווארקא חסידים האבן אים באשטימט אלס רבי נאר ווייל זיי ווילן א גאר פשוטער מענטש, וואס וועט זיך נישט איינרעדן אז ער איז חשוב. | ער איז באקאנט מיט זיין גרויסע עניוות. אין א בריוו צו די ברודער רבי אלעזר מנדל און רבי יצחק דוד בידערמאן פון לעלוב, שרייבט ער אז ער שרייבט אויף זיך "אוי לו למי שהעולם מטעין בו" און אז ער שרייט צו זיינע חסידים אז זיי זאלן אים אפלאזן, און בעט פון די ברידער אז זיי זאלן דאווענען פאר אים צו תשובה טון. זיין אייניקל דער [[יהודה משה דאנציגער|אמונת משה]], דער פינפטער אלכסנדר רבי, שרייבט אז זיין זיידע האט געהאלטן אז די ווארקא חסידים האבן אים באשטימט אלס רבי נאר ווייל זיי ווילן א גאר פשוטער מענטש, וואס וועט זיך נישט איינרעדן אז ער איז חשוב. | ||
| שורה 54: | שורה 55: | ||
{{קרד/ויקי/יידיש}} | {{קרד/ויקי/יידיש}} | ||
[[he:יחיאל דנציגר]] | [[he:יחיאל דנציגר]] | ||
[[קאַטעגאָריע:וויקידאטא דעסקריפציע]] | |||