פרשת שלח - ווערסיע היסטאריע

צמא לדעת: החלפת טקסט – "דרויסנדע" ב־"דרויסנדיגע"

2024-07-08T08:18:38Z

החלפת טקסט – "דרויסנדע" ב־"דרויסנדיגע"

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 08:18, 8 יולי 2024
שורה 92:		שורה 92:
	מען ליינט די [[הפטורה]] אין {{תנ"ך\|יהושע\|ב\|א\|כד\|לאנג=יא}} (און ביי די [[ראמאניאטן\|ראָמאַניאטן]] ביז {{תנ"ך\|יהושע\|ב\|כא\|לאנג=יא\|אן=פרק}}). אין די הפטורה ווערט געשילדערט די געשיכטע מיט די "מרגלים" וואס [[יהושע]] האט געשיקט שפיאנירן אויף [[יריחו]].		מען ליינט די [[הפטורה]] אין {{תנ"ך\|יהושע\|ב\|א\|כד\|לאנג=יא}} (און ביי די [[ראמאניאטן\|ראָמאַניאטן]] ביז {{תנ"ך\|יהושע\|ב\|כא\|לאנג=יא\|אן=פרק}}). אין די הפטורה ווערט געשילדערט די געשיכטע מיט די "מרגלים" וואס [[יהושע]] האט געשיקט שפיאנירן אויף [[יריחו]].

	== ~~דרויסנדע~~ לינקס ==		== דרויסנדיגע לינקס ==
	{{פרשה לינקס\|בית חב"ד=525064\|בינינו=7196\|אתר פרשת השבוע=2011/06/shlach}}		{{פרשה לינקס\|בית חב"ד=525064\|בינינו=7196\|אתר פרשת השבוע=2011/06/shlach}}

צמא לדעת: הגהה

2024-07-03T08:56:32Z

הגהה

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 08:56, 3 יולי 2024
שורה 6:		שורה 6:
	\| צאל ווערטער = 1540 (27'סטע)		\| צאל ווערטער = 1540 (27'סטע)
	\| צאל אותיות = 5820 (27'טע)		\| צאל אותיות = 5820 (27'טע)
	\| אינהאלט = [[חטא המרגלים]]; [[נסכים]]; [[הפרשת חלה]]; [[קרבן חטאת]]; [[~~דער~~ מקושש]] און מצוות [[ציצית]]		\| אינהאלט = [[חטא המרגלים]]; [[נסכים]]; [[הפרשת חלה]]; [[קרבן חטאת]]; [[מקושש]] און מצוות [[ציצית]]
	\| עשה חינוך = [[הפרשת חלה\|אפשיידן חלה]] פאר'ן כהן; לייגן [[ציצית]] אויף א פיר-עקיגע קלייד		\| עשה חינוך = [[הפרשת חלה\|אפשיידן חלה]] פאר'ן כהן; לייגן [[ציצית]] אויף א פיר-עקיגע קלייד
	\| לא תעשה חינוך = [[לא תתורו\|נאכגיין]] די גלוסטענישן פון הארץ און אויגן		\| לא תעשה חינוך = [[לא תתורו\|נאכגיין]] די גלוסטענישן פון הארץ און אויגן
שורה 16:		שורה 16:
	'''{{מנוקד\|פרשת שְׁלַח}}''' (אדער '''שְׁלַח לְךָ''') איז די פערטע [[סדרה]] פון [[ספר במדבר]], און די 37'סטע פון דער תורה בכלל. די פרשה גייט פון {{תנ"ך\|במדבר\|יג\|א\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, ביז {{תנ"ך\|במדבר\|טו\|מא\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, לויט דער אנגענומענער צעטיילונג פון [[קאפיטלען פון תנ"ך\|קאפיטלען]], פארמאגנדיג אינאיינעם 119 פסוקים און צען פרשיות - זיבן [[פרשה פתוחה\|פתוחות]] און דריי [[פרשה סתומה\|סתומות]].		'''{{מנוקד\|פרשת שְׁלַח}}''' (אדער '''שְׁלַח לְךָ''') איז די פערטע [[סדרה]] פון [[ספר במדבר]], און די 37'סטע פון דער תורה בכלל. די פרשה גייט פון {{תנ"ך\|במדבר\|יג\|א\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, ביז {{תנ"ך\|במדבר\|טו\|מא\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, לויט דער אנגענומענער צעטיילונג פון [[קאפיטלען פון תנ"ך\|קאפיטלען]], פארמאגנדיג אינאיינעם 119 פסוקים און צען פרשיות - זיבן [[פרשה פתוחה\|פתוחות]] און דריי [[פרשה סתומה\|סתומות]].

	די פרשה באציט זיך בעיקר צו דער געשיכטע פונעם [[חטא המרגלים]] און אירע נאכפאלגן. דאן ווערן ~~אויסגערכנט~~ א רייע דינים: [[נסכים]]; [[הפרשת חלה]]; [[קרבן חטאת]] פון א [[פר העלם דבר של ציבור\|ציבור]] און א יחיד; די געשיכטע פונעם [[~~דער מקושש\|~~מקושש]]; און מצות [[ציצית]].		די פרשה באציט זיך בעיקר צו דער געשיכטע פונעם [[חטא המרגלים]] און אירע נאכפאלגן. דאן ווערן אויסגערעכנט א רייע דינים: [[נסכים]]; [[הפרשת חלה]]; [[קרבן חטאת]] פון א [[פר העלם דבר של ציבור\|ציבור]] און א יחיד; די געשיכטע פונעם [[מקושש]]; און מצות [[ציצית]].

	פרשת שלח ווערט געליינט צווישן די דאטומען [[ט"ז סיון\|ט"ז]] און [[כ"ח סיון]].		פרשת שלח ווערט געליינט צווישן די דאטומען [[ט"ז סיון\|ט"ז]] און [[כ"ח סיון]].
שורה 22:		שורה 22:
	== פרשה אינהאלט ==		== פרשה אינהאלט ==
	[[טעקע:Figures The spies showing the fertility of Canaan.jpg\|קליין\|די מרגלים ווייזן די פרוכט פון כנען (מאלעריי פון די 1728 Figures de la Bible)]]		[[טעקע:Figures The spies showing the fertility of Canaan.jpg\|קליין\|די מרגלים ווייזן די פרוכט פון כנען (מאלעריי פון די 1728 Figures de la Bible)]]
	די פרשה שילדערט געשעענישן וואס זענען פארגעקומען אין דער צווייטער יאר צו [[יציאת מצרים]], איבערהויפט די געשיכטע פון די מרגלים און אירע נאכפאלגן, וואס איז די לעצטע געשיכטע אין מדבר וואס איר ~~פאסירונגס~~-דאטום ווערט אנגעגעבן אין דער תורה ביז די געשעענישן פון דער פערציגסטער יאר פון יציאת מצרים - די לעצטע יאר אין מדבר, וועלכע ווערן געשילדערט אין [[פרשת ~~חוקת~~]].		די פרשה שילדערט געשעענישן וואס זענען פארגעקומען אין דער צווייטער יאר צו [[יציאת מצרים]], איבערהויפט די געשיכטע פון די מרגלים און אירע נאכפאלגן, וואס איז די לעצטע געשיכטע אין מדבר וואס איר פאסירונג-דאטום ווערט אנגעגעבן אין דער תורה ביז די געשעענישן פון דער פערציגסטער יאר פון יציאת מצרים - די לעצטע יאר אין מדבר, וועלכע ווערן געשילדערט אין [[פרשת חקת]].

	=== חטא המרגלים ===		=== חטא המרגלים ===
	{{הויפט ארטיקל\|חטא המרגלים}}		{{הויפט ארטיקל\|חטא המרגלים}}
	מיט דער גוטהייסונג פון אויבערשטן האט משה געשיקט די [[נשיאים]] פון די שבטים אלס "מרגלים" - שפיאנען, צו אויסשפיאנירן [[ארץ כנען]] וועלכע ווערט געגעבן פאר די אידן, זען אירע ~~שטארקקייטן~~ און שוואכקייטן, און אהיימברענגען פון אירע פרוכט. די מרגלים זענען ארויף פון דרום צפון-צו; דורכאויס זייער רייזע האבן זיי אנגעטראפן אין [[חברון]] די ריזן, אחימן, שֵׁשַׁי, און תלמי. אין [[נחל אשכול]] האבן זיי אפגעשניטן א געהענגל טרויבן, מילגרוימען' און פייגן. נאך פערציג טעג האבן זיי זיך אומגעקערט קיין [[מדבר פארן]] צו [[משה רבינו\|משה]], [[אהרן הכהן\|אהרן]] און די אידן, זיי געצייגט די אומגעווענליך גרויסע פרוכט פונעם לאנד, און דערציילט: "מיר זענען געקומען צום לאנד וואו איר האט אונז געשיקט, און עס איז טאקע אן "ארץ זבת חלב ודבש", אבער, דאס ארטיגע פאלק איז שטארק און באפעסטיגט, און מיר האבן געזען דארט די ריזן, און פארשידענע פעלקער זענען באזעצט דארט." [[כלב בן יפונה]] האט זיי איבערגעהאקט שרייענדיג אז מיר וועלן אהין ארויפגיין און זיי בייקומען, ווען די איבריגע מרגלים האבן צוריק גע'טענה'ט אז עס איז אוממעגליך וויבאלד די ארטיגע פעלקער זענען שטערקער, און ווייטער בארעדט דאס לאנד פאר די אידן{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|יג\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.		מיט דער גוטהייסונג פון אויבערשטן האט משה געשיקט די [[נשיאים]] פון די שבטים אלס "מרגלים" - שפיאנען, צו אויסשפיאנירן [[ארץ כנען]] וועלכע ווערט געגעבן פאר די אידן, זען אירע שטארקייטן און שוואכקייטן, און אהיימברענגען פון אירע פרוכט. די מרגלים זענען ארויף פון דרום צפון-צו; דורכאויס זייער רייזע האבן זיי אנגעטראפן אין [[חברון]] די ריזן, אחימן, שֵׁשַׁי, און תלמי. אין [[נחל אשכול]] האבן זיי אפגעשניטן א געהענגל טרויבן, מילגרוימען און פייגן. נאך פערציג טעג האבן זיי זיך אומגעקערט קיין [[מדבר פארן]] צו [[משה רבינו\|משה]], [[אהרן הכהן\|אהרן]] און די אידן, זיי געצייגט די אומגעווענליך גרויסע פרוכט פונעם לאנד, און דערציילט: "מיר זענען געקומען צום לאנד וואו איר האט אונז געשיקט, און עס איז טאקע אן "ארץ זבת חלב ודבש", אבער, דאס ארטיגע פאלק איז שטארק און באפעסטיגט, און מיר האבן געזען דארט די ריזן, און פארשידענע פעלקער זענען באזעצט דארט." [[כלב בן יפונה]] האט זיי איבערגעהאקט שרייענדיג אז מיר וועלן אהין ארויפגיין און זיי בייקומען, ווען די איבריגע מרגלים האבן צוריק גע'טענה'ט אז עס איז אוממעגליך וויבאלד די ארטיגע פעלקער זענען שטערקער, און ווייטער בארעדט דאס לאנד פאר די אידן{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|יג\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.

	די אידן האבן געהויבן א ~~ווייגעשריי~~ און געוויינט א גאנצע נאכט, זיך באקלאגנדיג אויף משה און אהרן זאגנדיג אז זיי וואלטן ליבערשט געוואלט שטארבן אין מצרים אדער אין מדבר, ווי איידער גיין צו אזא לאנד צו פאלן דארט מיט די ווייבער און קינדער. משה און אהרן זענען געפאלן אויף זייער פנים פאר כלל ישראל, בשעת כלב און [[יהושע בן נון]] האבן זיך געריסן [[קריעה]], און פרובירט צו איבערצייגן די אידן אז דאס לאנד איז יא גוט, און אז דער באשעפער וויל, וועלן מיר עס באקומען, אבער דאס פאלק האט זיי געוואלט פארשטיינערן דערפאר.		די אידן האבן געהויבן א וויי-געשריי און געוויינט א גאנצע נאכט, זיך באקלאגנדיג אויף משה און אהרן זאגנדיג אז זיי וואלטן ליבערשט געוואלט שטארבן אין מצרים אדער אין מדבר, ווי איידער גיין צו אזא לאנד צו פאלן דארט מיט די ווייבער און קינדער. משה און אהרן זענען געפאלן אויף זייער פנים פאר כלל ישראל, בשעת כלב און [[יהושע בן נון]] האבן זיך געריסן [[קריעה]], און פרובירט צו איבערצייגן די אידן אז דאס לאנד איז יא גוט, און אז דער באשעפער וויל, וועלן מיר עס באקומען, אבער דאס פאלק האט זיי געוואלט פארשטיינערן דערפאר.

	גאט האט געזאגט צו משה אז ער וועט הרג'ענען די פאלק וואס דערצערנט און גלייבט נישט אין אים נאך אלע נסים וואס ער האט געטון פאר זיי, און מאכן משה פאר א גרויס פאלק. משה האט זיך איינגעבעטן פאר די אידנ'ס וועגן, און השי"ת איז איינגעגאנגען: "וַיֹּאמֶר ה' סָלַחְתִּי כִּדְבָרֶךָ," אבער געשוואוירן אז די אלע וואס האבן זיך באקלאגט וועלן אויסשטארבן אין מדבר און נישט אנקומען צום לאנד, נאר זייערע קינדער וועלן עס ירש'ענען - אויסער כלב און יהושע וואס האבן זיך געהאלטן געטריי. די צען מרגלים וואס האבן בארעדט דאס לאנד זענען באלד געשטארבן אין א מגיפה, און משה האט איבערגעגעבן די רייד פונעם אויבערשטן פאר די אידן, וואס האבן שטארק געטרויערט דערויף.		גאט האט געזאגט צו משה אז ער וועט הרג'ענען די פאלק וואס דערצערנט און גלייבט נישט אין אים נאך די אלע נסים וואס ער האט געטון פאר זיי, און מאכן משה פאר א גרויס פאלק. משה האט זיך איינגעבעטן פאר די אידנ'ס וועגן, און השי"ת איז איינגעגאנגען: "וַיֹּאמֶר ה' סָלַחְתִּי כִּדְבָרֶךָ," אבער געשוואוירן אז די אלע וואס האבן זיך באקלאגט וועלן אויסשטארבן אין מדבר און נישט אנקומען צום לאנד, נאר זייערע קינדער וועלן עס ירש'ענען - אויסער כלב און יהושע וואס האבן זיך געהאלטן געטריי. די צען מרגלים וואס האבן בארעדט דאס לאנד זענען באלד געשטארבן אין א מגיפה, און משה האט איבערגעגעבן די רייד פונעם אויבערשטן פאר די אידן, וואס האבן שטארק געטרויערט דערויף.

	דעם קומענדיגן טאג האבן די אידן אויסגעשריגן אז זיי האבן געזינדיגט און זיי ווילן ארויפגיין צום לאנד. משה האט זיי אנגעזאגט נישט צו גיין אן רשות פון אויבערשטן, אבער טייל - די "מעפילים", זענען ארויפגעגאנגען און זענען דער'הרג'עט געווארן דורך די עמלקים און כנענים{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|יד\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.		דעם קומענדיגן טאג האבן די אידן אויסגעשריגן אז זיי האבן געזינדיגט און זיי ווילן ארויפגיין צום לאנד. משה האט זיי אנגעזאגט נישט צו גיין אן רשות פון אויבערשטן, אבער טייל - די "[[חטא המעפילים\|מעפילים]]" - זענען ארויפגעגאנגען און זענען דער'הרג'עט געווארן דורך די עמלקים און כנענים{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|יד\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.

	=== נסכים, חלה און חטאת ===		=== נסכים, חלה און חטאת ===
שורה 41:		שורה 41:
	=== מקושש און מצות ציצית ===		=== מקושש און מצות ציצית ===
	[[טעקע:פתיל תכלת.JPG\|קליין\|וְנָתְנוּ עַל צִיצִת הַכָּנָף פְּתִיל תְּכֵלֶת: א [[טלית]] מיט [[תכלת]]-[[ציצית]]]]		[[טעקע:פתיל תכלת.JPG\|קליין\|וְנָתְנוּ עַל צִיצִת הַכָּנָף פְּתִיל תְּכֵלֶת: א [[טלית]] מיט [[תכלת]]-[[ציצית]]]]
	די אידן האבן געטראפן אין מדבר א מענטש וואס איז [[חילול שבת\|מחלל שבת]] מיט'ן איינזאמלען העלצער - [[~~דער מקושש\|~~מקושש]] עצים, אום [[שבת]]{{הערה\|זע {{בבלי\|שבת\|צו\|א}} א מחלוקת ~~אמרואים~~ וועלכע מלאכה עס איז געווען.}}. ווען מען האט אים געברענגט פאר משה און אהרן, האבן זיי אים געשטעלט אין ארעסט ביז עס ווערט קלאר וואס זיין דין איז. גאט באפוילן משה מען זאל אים [[סקילה\|פארשטיינערן]], און מען האט אים ארויסגעפירט אינדרויסן פון מחנה וואו דאס פאלק האט אויסגעפירט דעם פסק{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|טו\|לב\|לו\|אן=ספר}}.}}.		די אידן האבן געטראפן אין מדבר א מענטש וואס איז [[חילול שבת\|מחלל שבת]] מיט'ן איינזאמלען העלצער - [[מקושש]] עצים, אום [[שבת]]{{הערה\|זע {{בבלי\|שבת\|צו\|א}} א מחלוקת אמוראים וועלכע מלאכה עס איז געווען.}}. ווען מען האט אים געברענגט פאר משה און אהרן, האבן זיי אים געשטעלט אין ארעסט ביז עס ווערט קלאר וואס זיין דין איז. גאט באפוילן משה מען זאל אים [[סקילה\|פארשטיינערן]], און מען האט אים ארויסגעפירט אינדרויסן פון מחנה וואו דאס פאלק האט אויסגעפירט דעם פסק{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|טו\|לב\|לו\|אן=ספר}}.}}.

	דאן האט השי"ת באפוילן איבער די מצוה פון [[ציצית]], צו לייגן ביי די ווינקלען פון פיר-עקיגע קליידער פעדעמער, און א פאדעם פון [[תכלת]], וואס דערמיט זאל מען געדענקען די מצוות פון גאט, און נישט נאכגיין די גלוסטענישן פון הארץ און די אויגן{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|טו\|לב\|לו\|אן=ספר}}.}}. די [[פרשה פון ציצית]] איז די פון די דריי פרשיות פון [[קריאת שמע]], וואס ווערט געליינט ביי [[שחרית]] און [[מעריב]].		דאן האט השי"ת באפוילן איבער די מצוה פון [[ציצית]], צו לייגן ביי די ווינקלען פון פיר-עקיגע קליידער פעדעמער, און א פאדעם פון [[תכלת]], וואס דערמיט זאל מען געדענקען די מצוות פון גאט, און נישט נאכגיין די גלוסטענישן פון הארץ און די אויגן{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|טו\|לב\|לו\|אן=ספר}}.}}. די [[פרשת ציצית\|פרשה פון ציצית]] איז פון די דריי פרשיות פון [[קריאת שמע]], וואס ווערט געליינט ביי [[שחרית]] און [[מעריב]].

	== מצוות אין דער פרשה ==		== מצוות אין דער פרשה ==
שורה 58:		שורה 58:
	!1		!1
	\|עשה		\|עשה
	\|~~אפשיידן~~ [[חלה]] פאר'ן כהן		\|[[הפרשת חלה\|אפשיידן חלה]] פאר'ן כהן
	\|רֵאשִׁית עֲרִסֹתֵכֶם חַלָּה תָּרִימוּ תְרוּמָה ({{תנ"ך\|במדבר\|טו\|כ\|אן=ספר}})		\|רֵאשִׁית עֲרִסֹתֵכֶם חַלָּה תָּרִימוּ תְרוּמָה ({{תנ"ך\|במדבר\|טו\|כ\|אן=ספר}})
	\|ניין (מה"ת)		\|ניין (מה"ת)
שורה 89:		שורה 89:

	== הפטורה ==		== הפטורה ==
	[[טעקע:Tissot The Flight of the Spies (color).jpg\|קליין\|דאס אנטלויף פון די שפיאנען וועלכע יהושע האט געשיקט, דורך דער ~~פענצטער~~ פון [[רחב]]'ס הויז (וואַסערקאָליר אַרום 1896–1902 דורך דזשעימס טיסאט)]]		[[טעקע:Tissot The Flight of the Spies (color).jpg\|קליין\|דאס אנטלויף פון די שפיאנען וועלכע יהושע האט געשיקט, דורך דער פענסטער פון [[רחב]]'ס הויז (וואַסערקאָליר אַרום 1896–1902 דורך דזשעימס טיסאט)]]
	מען ליינט די [[הפטורה]] אין {{תנ"ך\|יהושע\|ב\|א\|כד\|לאנג=יא}} (און ביי די [[ראמאניאטן\|ראָמאַניאטן]] ביז {{תנ"ך\|יהושע\|ב\|כא\|לאנג=יא\|אן=פרק}}). אין די הפטורה ווערט געשילדערט די געשיכטע מיט די "מרגלים" וואס [[יהושע]] האט געשיקט שפיאנירן אויף [[יריחו]].		מען ליינט די [[הפטורה]] אין {{תנ"ך\|יהושע\|ב\|א\|כד\|לאנג=יא}} (און ביי די [[ראמאניאטן\|ראָמאַניאטן]] ביז {{תנ"ך\|יהושע\|ב\|כא\|לאנג=יא\|אן=פרק}}). אין די הפטורה ווערט געשילדערט די געשיכטע מיט די "מרגלים" וואס [[יהושע]] האט געשיקט שפיאנירן אויף [[יריחו]].

תנא קמא: /* פרשה אינהאלט */ אויסדרוק

2024-06-26T20:52:04Z

פרשה אינהאלט: אויסדרוק

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 20:52, 26 יוני 2024
שורה 22:		שורה 22:
	== פרשה אינהאלט ==		== פרשה אינהאלט ==
	[[טעקע:Figures The spies showing the fertility of Canaan.jpg\|קליין\|די מרגלים ווייזן די פרוכט פון כנען (מאלעריי פון די 1728 Figures de la Bible)]]		[[טעקע:Figures The spies showing the fertility of Canaan.jpg\|קליין\|די מרגלים ווייזן די פרוכט פון כנען (מאלעריי פון די 1728 Figures de la Bible)]]
	די פרשה שילדערט געשעענישן וואס זענען פארגעקומען אין דער צווייטער יאר ~~פון~~ [[יציאת מצרים]], איבערהויפט די געשיכטע פון די מרגלים און אירע נאכפאלגן, ~~און~~ איז די לעצטע ~~פאסירונג~~ אין מדבר ~~וואו דער~~ דאטום ~~פון דער געשיכטע ווערן~~ אנגעגעבן אין דער תורה, ביז די געשעענישן פון דער פערציגסטער יאר פון יציאת מצרים - די לעצטע יאר אין מדבר, ~~וואס ווערט~~ געשילדערט אין [[פרשת חוקת]].		די פרשה שילדערט געשעענישן וואס זענען פארגעקומען אין דער צווייטער יאר צו [[יציאת מצרים]], איבערהויפט די געשיכטע פון די מרגלים און אירע נאכפאלגן, וואס איז די לעצטע געשיכטע אין מדבר וואס איר פאסירונגס-דאטום ווערט אנגעגעבן אין דער תורה ביז די געשעענישן פון דער פערציגסטער יאר פון יציאת מצרים - די לעצטע יאר אין מדבר, וועלכע ווערן געשילדערט אין [[פרשת חוקת]].

	=== חטא המרגלים ===		=== חטא המרגלים ===

עברי אנכי: /* אריינפיר */

2024-06-18T19:47:56Z

אריינפיר

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 19:47, 18 יוני 2024
שורה 1:		שורה 1:
	~~{{דרעפט}}~~
	~~<!-- הייבט אן רעדאגירן אונטער די שורה -->~~
	{{דעסקריפציע\|פערטע פרשה פון ספר במדבר}}{{פרשת שבוע		{{דעסקריפציע\|פערטע פרשה פון ספר במדבר}}{{פרשת שבוע
	\| פריערדיגע = פרשת בהעלותך		\| פריערדיגע = פרשת בהעלותך
שורה 20:		שורה 18:
	די פרשה באציט זיך בעיקר צו דער געשיכטע פונעם [[חטא המרגלים]] און אירע נאכפאלגן. דאן ווערן אויסגערכנט א רייע דינים: [[נסכים]]; [[הפרשת חלה]]; [[קרבן חטאת]] פון א [[פר העלם דבר של ציבור\|ציבור]] און א יחיד; די געשיכטע פונעם [[דער מקושש\|מקושש]]; און מצות [[ציצית]].		די פרשה באציט זיך בעיקר צו דער געשיכטע פונעם [[חטא המרגלים]] און אירע נאכפאלגן. דאן ווערן אויסגערכנט א רייע דינים: [[נסכים]]; [[הפרשת חלה]]; [[קרבן חטאת]] פון א [[פר העלם דבר של ציבור\|ציבור]] און א יחיד; די געשיכטע פונעם [[דער מקושש\|מקושש]]; און מצות [[ציצית]].

	פרשת שלח ווערט געליינט צווישן די דאטומען [[ט"ז סיון\|ט"ז]] און [[כ"ח סיון]].		פרשת שלח ווערט געליינט צווישן די דאטומען [[ט"ז סיון\|ט"ז]] און [[כ"ח סיון]].

	== פרשה אינהאלט ==		== פרשה אינהאלט ==

שווערמער: שווערמער האט אריבערגעפירט בלאט דרעפט:פרשת שלח צו פרשת שלח אן לאזן א ווייטערפירונג

2024-06-18T18:45:43Z

שווערמער האט אריבערגעפירט בלאט דרעפט:פרשת שלח צו פרשת שלח אן לאזן א ווייטערפירונג

→ עלטערע ווערסיע

רעוויזיע פון 18:45, 18 יוני 2024

שווערמער: הגהה

2024-06-18T18:45:33Z

הגהה

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 18:45, 18 יוני 2024
שורה 28:		שורה 28:
	=== חטא המרגלים ===		=== חטא המרגלים ===
	{{הויפט ארטיקל\|חטא המרגלים}}		{{הויפט ארטיקל\|חטא המרגלים}}
	מיט דער גוטהייסונג פון אויבערשטן האט משה געשיקט די [[נשיאים]] פון די שבטים אלס "מרגלים" - שפיאנען, צו אויסשפיאנירן [[ארץ כנען]] וועלכע ווערט געגעבן פאר די אידן, זען אירע שטארקקייטן און שוואכקייטן, און אהיימברענגען פון אירע פרוכט. די מרגלים זענען ארויף פון דרום צפון-צו; דורכאויס זייער רייזע האבן זיי אנגעטראפן אין [[חברון]] די ריזן, אחימן, שֵׁשַׁי, און תלמי. אין [[נחל אשכול]] האבן זיי אפגעשניטן א געהענגל טרויבן, מילגרוימען און פייגן. נאך פערציג טעג האבן זיי זיך אומגעקערט קיין [[מדבר פארן]] צו [[משה רבינו\|משה]], [[אהרן הכהן\|אהרן]] און די אידן, זיי געצייגט די אומגעווענליך גרויסע פרוכט פונעם לאנד, און דערציילט: "מיר זענען געקומען צום לאנד וואו איר האט אונז געשיקט, און עס איז טאקע אן "ארץ זבת חלב ודבש", אבער, דאס ארטיגע פאלק איז שטארק און באפעסטיגט, און מיר האבן געזען דארט די ריזן, און פארשידענע פעלקער זענען באזעצט דארט." [[כלב בן יפונה]] האט זיי איבערגעהאקט שרייענדיג אז מיר וועלן אהין ארויפגיין און זיי בייקומען, ווען די איבריגע מרגלים האבן צוריק גע'טענה'ט אז עס איז אוממעגליך וויבאלד די ארטיגע פעלקער זענען שטערקער, און ווייטער בארעדט דאס לאנד פאר די אידן{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|יג\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.		מיט דער גוטהייסונג פון אויבערשטן האט משה געשיקט די [[נשיאים]] פון די שבטים אלס "מרגלים" - שפיאנען, צו אויסשפיאנירן [[ארץ כנען]] וועלכע ווערט געגעבן פאר די אידן, זען אירע שטארקקייטן און שוואכקייטן, און אהיימברענגען פון אירע פרוכט. די מרגלים זענען ארויף פון דרום צפון-צו; דורכאויס זייער רייזע האבן זיי אנגעטראפן אין [[חברון]] די ריזן, אחימן, שֵׁשַׁי, און תלמי. אין [[נחל אשכול]] האבן זיי אפגעשניטן א געהענגל טרויבן, מילגרוימען' און פייגן. נאך פערציג טעג האבן זיי זיך אומגעקערט קיין [[מדבר פארן]] צו [[משה רבינו\|משה]], [[אהרן הכהן\|אהרן]] און די אידן, זיי געצייגט די אומגעווענליך גרויסע פרוכט פונעם לאנד, און דערציילט: "מיר זענען געקומען צום לאנד וואו איר האט אונז געשיקט, און עס איז טאקע אן "ארץ זבת חלב ודבש", אבער, דאס ארטיגע פאלק איז שטארק און באפעסטיגט, און מיר האבן געזען דארט די ריזן, און פארשידענע פעלקער זענען באזעצט דארט." [[כלב בן יפונה]] האט זיי איבערגעהאקט שרייענדיג אז מיר וועלן אהין ארויפגיין און זיי בייקומען, ווען די איבריגע מרגלים האבן צוריק גע'טענה'ט אז עס איז אוממעגליך וויבאלד די ארטיגע פעלקער זענען שטערקער, און ווייטער בארעדט דאס לאנד פאר די אידן{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|יג\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.

	די אידן האבן געהויבן א ווייגעשריי און געוויינט א גאנצע נאכט, זיך באקלאגנדיג אויף משה און אהרן זאגנדיג אז זיי וואלטן ליבערשט געוואלט שטארבן אין מצרים אדער אין מדבר, ווי איידער גיין צו אזא לאנד צו פאלן דארט מיט די ווייבער און קינדער. משה און אהרן זענען געפאלן אויף זייער פנים פאר כלל ישראל, בשעת כלב און [[יהושע בן נון]] האבן זיך געריסן [[קריעה]], און פרובירט צו איבערצייגן די אידן אז דאס לאנד איז יא גוט, און אז דער באשעפער וויל, וועלן מיר עס באקומען, אבער דאס פאלק האט זיי געוואלט פארשטיינערן דערפאר.		די אידן האבן געהויבן א ווייגעשריי און געוויינט א גאנצע נאכט, זיך באקלאגנדיג אויף משה און אהרן זאגנדיג אז זיי וואלטן ליבערשט געוואלט שטארבן אין מצרים אדער אין מדבר, ווי איידער גיין צו אזא לאנד צו פאלן דארט מיט די ווייבער און קינדער. משה און אהרן זענען געפאלן אויף זייער פנים פאר כלל ישראל, בשעת כלב און [[יהושע בן נון]] האבן זיך געריסן [[קריעה]], און פרובירט צו איבערצייגן די אידן אז דאס לאנד איז יא גוט, און אז דער באשעפער וויל, וועלן מיר עס באקומען, אבער דאס פאלק האט זיי געוואלט פארשטיינערן דערפאר.
שורה 103:		שורה 103:
	{{ספר במדבר}}		{{ספר במדבר}}

	[[:קאַטעגאָריע:פרשת שלח\|*]]		[[קאַטעגאָריע:פרשת שלח\|*]]
	[[:קאַטעגאָריע:פרשיות ספר במדבר\|שלח]]		[[קאַטעגאָריע:פרשיות ספר במדבר\|שלח]]
	[[:קאַטעגאָריע:סיון]]		[[קאַטעגאָריע:סיון]]
	[[:קאַטעגאָריע:המכלול ארטיקלען]]		[[קאַטעגאָריע:המכלול ארטיקלען]]
	[[he:פרשת שלח]]		[[he:פרשת שלח]]

שווערמער: הגהה

2024-06-14T16:42:13Z

הגהה

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 16:42, 14 יוני 2024
שורה 16:		שורה 16:
	}}		}}
	[[טעקע:Jollain The Spies Return from Canaan.jpg\|קליין\|די מרגלים און געהענגל טרויבן (האָלץ שניצונג פון 1670 Jollain Gerard)]]		[[טעקע:Jollain The Spies Return from Canaan.jpg\|קליין\|די מרגלים און געהענגל טרויבן (האָלץ שניצונג פון 1670 Jollain Gerard)]]
	'''{{מנוקד\|פרשת שְׁלַח}}''' (אדער '''שְׁלַח לְךָ''') איז די פערטע [[סדרה]] פון [[ספר במדבר]], און די 37'סטע פון דער תורה בכלל. די פרשה גייט פון {{תנ"ך\|במדבר\|יג\|א\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, ביז {{תנ"ך\|במדבר\|טו\|מא\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, ~~לויטן אנגענומענעם~~ צעטיילונג פון [[קאפיטלען פון תנ"ך\|קאפיטלען]], פארמאגנדיג אינאיינעם 119 פסוקים און צען פרשיות - זיבן [[פרשה פתוחה\|פתוחות]] און דריי [[פרשה סתומה\|סתומות]].		'''{{מנוקד\|פרשת שְׁלַח}}''' (אדער '''שְׁלַח לְךָ''') איז די פערטע [[סדרה]] פון [[ספר במדבר]], און די 37'סטע פון דער תורה בכלל. די פרשה גייט פון {{תנ"ך\|במדבר\|יג\|א\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, ביז {{תנ"ך\|במדבר\|טו\|מא\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, לויט דער אנגענומענער צעטיילונג פון [[קאפיטלען פון תנ"ך\|קאפיטלען]], פארמאגנדיג אינאיינעם 119 פסוקים און צען פרשיות - זיבן [[פרשה פתוחה\|פתוחות]] און דריי [[פרשה סתומה\|סתומות]].

	די פרשה באציט זיך בעיקר צו די געשיכטע ~~פון די~~ [[חטא המרגלים]] און אירע נאכפאלגן. דאן ווערן אויסגערכנט א רייע דינים: [[נסכים]]; [[הפרשת חלה]]; [[קרבן חטאת]] פון א [[פר העלם דבר של ציבור\|ציבור]] און א יחיד; די געשיכטע פונעם [[דער מקושש\|מקושש]]; און מצות [[ציצית]].		די פרשה באציט זיך בעיקר צו דער געשיכטע פונעם [[חטא המרגלים]] און אירע נאכפאלגן. דאן ווערן אויסגערכנט א רייע דינים: [[נסכים]]; [[הפרשת חלה]]; [[קרבן חטאת]] פון א [[פר העלם דבר של ציבור\|ציבור]] און א יחיד; די געשיכטע פונעם [[דער מקושש\|מקושש]]; און מצות [[ציצית]].

	פרשת שלח ווערט געליינט צווישן די דאטומען [[ט"ז סיון\|ט"ז]] און [[כ"ח סיון]].		פרשת שלח ווערט געליינט צווישן די דאטומען [[ט"ז סיון\|ט"ז]] און [[כ"ח סיון]].
שורה 24:		שורה 24:
	== פרשה אינהאלט ==		== פרשה אינהאלט ==
	[[טעקע:Figures The spies showing the fertility of Canaan.jpg\|קליין\|די מרגלים ווייזן די פרוכט פון כנען (מאלעריי פון די 1728 Figures de la Bible)]]		[[טעקע:Figures The spies showing the fertility of Canaan.jpg\|קליין\|די מרגלים ווייזן די פרוכט פון כנען (מאלעריי פון די 1728 Figures de la Bible)]]
	די פרשה שילדערט געשעענישן וואס זענען פארגעקומען אין ~~די צווייטע~~ יאר פון [[יציאת מצרים]], איבערהויפט ~~דער~~ געשיכטע פון די מרגלים און אירע נאכפאלגן, און איז די לעצטע פאסירונג אין מדבר וואו דער דאטום פון דער געשיכטע ווערן אנגעגעבן אין דער תורה, ביז די געשעענישן פון ~~די פערציגסטע~~ יאר פון יציאת מצרים - די לעצטע יאר אין מדבר, וואס ווערט געשילדערט אין [[פרשת חוקת]].		די פרשה שילדערט געשעענישן וואס זענען פארגעקומען אין דער צווייטער יאר פון [[יציאת מצרים]], איבערהויפט די געשיכטע פון די מרגלים און אירע נאכפאלגן, און איז די לעצטע פאסירונג אין מדבר וואו דער דאטום פון דער געשיכטע ווערן אנגעגעבן אין דער תורה, ביז די געשעענישן פון דער פערציגסטער יאר פון יציאת מצרים - די לעצטע יאר אין מדבר, וואס ווערט געשילדערט אין [[פרשת חוקת]].

	=== חטא המרגלים ===		=== חטא המרגלים ===

י'הושע: כ"נ להגיה

2024-06-14T08:22:40Z

כ"נ להגיה

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 08:22, 14 יוני 2024
שורה 81:		שורה 81:

	== דאטומען ==		== דאטומען ==
	[[טעקע:Tissot The Flight of the Spies (color).jpg\|קליין\|דאס אנטלויף פון די שפּיאנען (וואַסערקאָליר אַרום 1896–1902 דורך דזשעימס טיסאט)]]
	דער שבת ווען מ'ליינט די פרשה קען געפאלן אין זיבן (אין א"י, אין חו"ל זעקס) אנדערע דאטומען:		דער שבת ווען מ'ליינט די פרשה קען געפאלן אין זיבן (אין א"י, אין חו"ל זעקס) אנדערע דאטומען:
	*[[השג יאר]] - [[ט"ז סיון]]		*[[השג יאר]] - [[ט"ז סיון]]
שורה 92:		שורה 91:

	== הפטורה ==		== הפטורה ==
			[[טעקע:Tissot The Flight of the Spies (color).jpg\|קליין\|דאס אנטלויף פון די שפיאנען וועלכע יהושע האט געשיקט, דורך דער פענצטער פון [[רחב]]'ס הויז (וואַסערקאָליר אַרום 1896–1902 דורך דזשעימס טיסאט)]]
	מען ליינט די [[הפטורה]] אין {{תנ"ך\|יהושע\|ב\|א\|כד\|לאנג=יא}} (און ביי די [[ראמאניאטן\|ראָמאַניאטן]] ביז {{תנ"ך\|יהושע\|ב\|כא\|לאנג=יא\|אן=פרק}}). אין די הפטורה ווערט געשילדערט די געשיכטע מיט די "מרגלים" וואס [[יהושע]] האט געשיקט שפיאנירן אויף [[יריחו]].		מען ליינט די [[הפטורה]] אין {{תנ"ך\|יהושע\|ב\|א\|כד\|לאנג=יא}} (און ביי די [[ראמאניאטן\|ראָמאַניאטן]] ביז {{תנ"ך\|יהושע\|ב\|כא\|לאנג=יא\|אן=פרק}}). אין די הפטורה ווערט געשילדערט די געשיכטע מיט די "מרגלים" וואס [[יהושע]] האט געשיקט שפיאנירן אויף [[יריחו]].

י'הושע: /* מקושש און מצות ציצית */ כנדצ''ל

2024-06-14T08:07:57Z

מקושש און מצות ציצית: כנדצ''ל

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 08:07, 14 יוני 2024
שורה 45:		שורה 45:
	די אידן האבן געטראפן אין מדבר א מענטש וואס איז [[חילול שבת\|מחלל שבת]] מיט'ן איינזאמלען העלצער - [[דער מקושש\|מקושש]] עצים, אום [[שבת]]{{הערה\|זע {{בבלי\|שבת\|צו\|א}} א מחלוקת אמרואים וועלכע מלאכה עס איז געווען.}}. ווען מען האט אים געברענגט פאר משה און אהרן, האבן זיי אים געשטעלט אין ארעסט ביז עס ווערט קלאר וואס זיין דין איז. גאט באפוילן משה מען זאל אים [[סקילה\|פארשטיינערן]], און מען האט אים ארויסגעפירט אינדרויסן פון מחנה וואו דאס פאלק האט אויסגעפירט דעם פסק{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|טו\|לב\|לו\|אן=ספר}}.}}.		די אידן האבן געטראפן אין מדבר א מענטש וואס איז [[חילול שבת\|מחלל שבת]] מיט'ן איינזאמלען העלצער - [[דער מקושש\|מקושש]] עצים, אום [[שבת]]{{הערה\|זע {{בבלי\|שבת\|צו\|א}} א מחלוקת אמרואים וועלכע מלאכה עס איז געווען.}}. ווען מען האט אים געברענגט פאר משה און אהרן, האבן זיי אים געשטעלט אין ארעסט ביז עס ווערט קלאר וואס זיין דין איז. גאט באפוילן משה מען זאל אים [[סקילה\|פארשטיינערן]], און מען האט אים ארויסגעפירט אינדרויסן פון מחנה וואו דאס פאלק האט אויסגעפירט דעם פסק{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|טו\|לב\|לו\|אן=ספר}}.}}.

	דאן האט השי"ת באפוילן איבער די מצוה פון [[ציצית]], צו לייגן ביי די ווינקלען פון פיר-עקיגע קליידער פעדעמער, און א פאדעם פון [[תכלת]], וואס דערמיט זאל מען געדענקען די ~~מצות~~ פון גאט, און נישט נאכגיין די גלוסטענישן פון הארץ און די אויגן{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|טו\|לב\|לו\|אן=ספר}}.}}. די [[פרשה פון ציצית]] איז די פון די דריי פרשיות פון [[קריאת שמע]], וואס ווערט געליינט ביי [[שחרית]] און [[מעריב]].		דאן האט השי"ת באפוילן איבער די מצוה פון [[ציצית]], צו לייגן ביי די ווינקלען פון פיר-עקיגע קליידער פעדעמער, און א פאדעם פון [[תכלת]], וואס דערמיט זאל מען געדענקען די מצוות פון גאט, און נישט נאכגיין די גלוסטענישן פון הארץ און די אויגן{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|טו\|לב\|לו\|אן=ספר}}.}}. די [[פרשה פון ציצית]] איז די פון די דריי פרשיות פון [[קריאת שמע]], וואס ווערט געליינט ביי [[שחרית]] און [[מעריב]].

	== מצוות אין דער פרשה ==		== מצוות אין דער פרשה ==

י'הושע: /* חטא המרגלים */ כנדצ''ל

2024-06-14T08:03:12Z

חטא המרגלים: כנדצ''ל

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 08:03, 14 יוני 2024
שורה 32:		שורה 32:
	די אידן האבן געהויבן א ווייגעשריי און געוויינט א גאנצע נאכט, זיך באקלאגנדיג אויף משה און אהרן זאגנדיג אז זיי וואלטן ליבערשט געוואלט שטארבן אין מצרים אדער אין מדבר, ווי איידער גיין צו אזא לאנד צו פאלן דארט מיט די ווייבער און קינדער. משה און אהרן זענען געפאלן אויף זייער פנים פאר כלל ישראל, בשעת כלב און [[יהושע בן נון]] האבן זיך געריסן [[קריעה]], און פרובירט צו איבערצייגן די אידן אז דאס לאנד איז יא גוט, און אז דער באשעפער וויל, וועלן מיר עס באקומען, אבער דאס פאלק האט זיי געוואלט פארשטיינערן דערפאר.		די אידן האבן געהויבן א ווייגעשריי און געוויינט א גאנצע נאכט, זיך באקלאגנדיג אויף משה און אהרן זאגנדיג אז זיי וואלטן ליבערשט געוואלט שטארבן אין מצרים אדער אין מדבר, ווי איידער גיין צו אזא לאנד צו פאלן דארט מיט די ווייבער און קינדער. משה און אהרן זענען געפאלן אויף זייער פנים פאר כלל ישראל, בשעת כלב און [[יהושע בן נון]] האבן זיך געריסן [[קריעה]], און פרובירט צו איבערצייגן די אידן אז דאס לאנד איז יא גוט, און אז דער באשעפער וויל, וועלן מיר עס באקומען, אבער דאס פאלק האט זיי געוואלט פארשטיינערן דערפאר.

	גאט האט געזאגט צו משה אז ער וועט הרג'ענען די פאלק וואס דערצערנט און גלייבט נישט אין אים נאך אלע נסים ער האט געטון פאר זיי, און מאכן משה פאר א גרויס פאלק. משה האט זיך איינגעבעטן פאר די אידנ'ס וועגן, און השי"ת איז איינגעגאנגען: "וַיֹּאמֶר ה' סָלַחְתִּי כִּדְבָרֶךָ," אבער געשוואוירן אז די אלע וואס האבן זיך באקלאגט וועלן אויסשטארבן אין מדבר און נישט אנקומען צום לאנד, נאר זייערע קינדער וועלן עס ירש'ענען - אויסער כלב און יהושע וואס האבן זיך געהאלטן געטריי. די צען מרגלים וואס האבן בארעדט דאס לאנד זענען באלד געשטארבן אין א מגיפה, און משה האט איבערגעגעבן די רייד פונעם אויבערשטן פאר די אידן, וואס האבן שטארק געטרויערט דערויף.		גאט האט געזאגט צו משה אז ער וועט הרג'ענען די פאלק וואס דערצערנט און גלייבט נישט אין אים נאך אלע נסים וואס ער האט געטון פאר זיי, און מאכן משה פאר א גרויס פאלק. משה האט זיך איינגעבעטן פאר די אידנ'ס וועגן, און השי"ת איז איינגעגאנגען: "וַיֹּאמֶר ה' סָלַחְתִּי כִּדְבָרֶךָ," אבער געשוואוירן אז די אלע וואס האבן זיך באקלאגט וועלן אויסשטארבן אין מדבר און נישט אנקומען צום לאנד, נאר זייערע קינדער וועלן עס ירש'ענען - אויסער כלב און יהושע וואס האבן זיך געהאלטן געטריי. די צען מרגלים וואס האבן בארעדט דאס לאנד זענען באלד געשטארבן אין א מגיפה, און משה האט איבערגעגעבן די רייד פונעם אויבערשטן פאר די אידן, וואס האבן שטארק געטרויערט דערויף.

	דעם קומענדיגן טאג האבן די אידן אויסגעשריגן אז זיי האבן געזינדיגט און זיי ווילן ארויפגיין צום לאנד. משה האט זיי אנגעזאגט נישט צו גיין אן רשות פון אויבערשטן, אבער טייל - די "מעפילים", זענען ארויפגעגאנגען און זענען דער'הרג'עט געווארן דורך די עמלקים און כנענים{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|יד\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.		דעם קומענדיגן טאג האבן די אידן אויסגעשריגן אז זיי האבן געזינדיגט און זיי ווילן ארויפגיין צום לאנד. משה האט זיי אנגעזאגט נישט צו גיין אן רשות פון אויבערשטן, אבער טייל - די "מעפילים", זענען ארויפגעגאנגען און זענען דער'הרג'עט געווארן דורך די עמלקים און כנענים{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|יד\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.