פרשת קדושים - ווערסיע היסטאריע

תנא קמא אין 12:25, 26 אויגוסט 2025

2025-08-26T12:25:32Z

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 12:25, 26 אויגוסט 2025
שורה 429:		שורה 429:
	די ספרדיש'ע, און די תימענ'ע, איטאליענער און חב"ד, ליינען די הפטורה פון פרשת קדושים אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|לאנג=יא}}; די איטאליענער ליינען {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}; די תימענ'ע {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|טו\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[משנה תורה]] לה[[רמב"ם]] {{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}; ביי די ספרדים און חב"ד {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|ב\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/31\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}. אין די הפטורה מוסר'ט [[יחזקאל]] די אידן פאר'ן נישט איינהאלטן די באפעלן וואס דער גאט האט זיי איבערגעגעבן נאך [[יציאת מצרים]].		די ספרדיש'ע, און די תימענ'ע, איטאליענער און חב"ד, ליינען די הפטורה פון פרשת קדושים אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|לאנג=יא}}; די איטאליענער ליינען {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}; די תימענ'ע {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|טו\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[משנה תורה]] לה[[רמב"ם]] {{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}; ביי די ספרדים און חב"ד {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|ב\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/31\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}. אין די הפטורה מוסר'ט [[יחזקאל]] די אידן פאר'ן נישט איינהאלטן די באפעלן וואס דער גאט האט זיי איבערגעגעבן נאך [[יציאת מצרים]].

	פיל אשכנזי'שע ליינען אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כב\|א\|טז\|לאנג=יא}} - "הֲתִשְׁפֹּט הֲתִשְׁפֹּט" (די הפטורה פון די די נישט-אשכנזי'שע קהילות פאר [[פרשת אחרי]]){{ביאור\|עס איז געווען אן אור-אלטע אשכנז'ישער מנהג מפטיר צו זיין פרשת אחרי "התשפט" אזוי ווי די ספרדים, און עס ווערט געברענגט אין פיל אשכנז'ישע כתבי יד. שפעטערע ראשונים האבן געשריבן אז עס א טעות, און די ריכטיגע הפטורה איז הלא כבני כושים, און אזוי איז איינגעפירט געווארן למעשה אין גאנץ אשכנז{{הערה\|"מנהג הפטרות אחרי וקדושים", '''תורת הקורא''' 202, תשפ"ד.}}.}}. [[רבי יחיאל מיכל טוקטשינסקי]] ברענגט אז דער מנהג אין ירושלים איז געווען צו ליינען אום אחרי "התשפט", און פאר קדושים הלא כבני כושיים{{הערה\|{{~~HebrewBooks~~\|ניסן אהרן טוקצינסקי\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|~~22883~~\|~~page~~=~~140\|תבונה 3,~~ תש"ג, עמ~~' קל"ד~~}}.}}, אבער עס איז ווארשיינליך אנטוויקלט געווארן דורך א טעות{{הערה\|זעט {{~~HebrewBooks~~\|אהרן ~~נייוירטה~~\|על הפטרת אחרי/קדושים הנדירה\|~~56117~~\|~~אור ישראל ז',~~ עמ' קנז~~\|page=158~~}}; {{~~HebrewBooks~~\|מאיר סטלביץ\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|~~22888~~\|~~תבונה 4,~~ תש"ד, עמ' ט'-י~~'\|page=14~~}}.}}.		פיל אשכנזי'שע ליינען אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כב\|א\|טז\|לאנג=יא}} - "הֲתִשְׁפֹּט הֲתִשְׁפֹּט" (די הפטורה פון די די נישט-אשכנזי'שע קהילות פאר [[פרשת אחרי]]){{ביאור\|עס איז געווען אן אור-אלטע אשכנז'ישער מנהג מפטיר צו זיין פרשת אחרי "התשפט" אזוי ווי די ספרדים, און עס ווערט געברענגט אין פיל אשכנז'ישע כתבי יד. שפעטערע ראשונים האבן געשריבן אז עס א טעות, און די ריכטיגע הפטורה איז הלא כבני כושים, און אזוי איז איינגעפירט געווארן למעשה אין גאנץ אשכנז{{הערה\|"מנהג הפטרות אחרי וקדושים", '''תורת הקורא''' 202, תשפ"ד.}}.}}. [[רבי יחיאל מיכל טוקטשינסקי]] ברענגט אז דער מנהג אין ירושלים איז געווען צו ליינען אום אחרי "התשפט", און פאר קדושים הלא כבני כושיים{{הערה\|{{היברובוקס\|ניסן אהרן טוקצינסקי\|תבונה\|22883\|page=140\|קעפל=ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|באנד=ג\|שנת הוצאה=תש"ג\|עמ=קלד}}.}}, אבער עס איז ווארשיינליך אנטוויקלט געווארן דורך א טעות{{הערה\|זעט {{היברובוקס\|אהרן נייווירטה\|אור ישראל\|56117\|page=158\|קעפל=על הפטרת אחרי/קדושים הנדירה\|באנד=ז\|עמ=קנז}}; {{היברובוקס\|מאיר סטלביץ\|תבונה\|22888\|page=14\|קעפל=ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|באנד=ד\|שנת הוצאה=תש"ד\|עמ=ט-י}}.}}.

	למעשה שטעלט זיך זעלטן אויס צו ליינען די הפטורה פון קדושים{{הערה\|אין [[ארץ ישראל]] ארום 16.33% יארן, אין [[חוץ לארץ]] ארום 26.31% יארן.}}, וויבאלד אין פשוט'ע יארן ליינט מען די פרשה אינאיינעם מיט פרשת אחרי, און כאטש וואס מיר פסק'ען געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}.}}, שרייבט דער [[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]]{{הערה\|[[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]], מגילה כט. ד"ה ר"ח ר"ח טבת שחל להיות בשבת כו'.}}, אז ביי אחרי-קדושים זאל מען ליינען די הפטורה פון אחרי (הלא כבני כושיים), און דער [[רמ"א]] ברענגט אים אראפ און פסק'נט אזוי אויס{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|תכח\|ח\|מפרש=רמ"א}}; אזוי אויך אין [[מהרי"ל]] און {{היברובוקס\|[[רבי יצחק אייזיק טירנא]]\|ספר המנהגים\|8913\|page=3\|אין הקדמה}}.}}{{ביאור\|דער טעם דערצו איז וויבאלד די הפטורה פון פרשת קדושים לויט מנהג אשכנז איז התשפט, וועלכע רעדט זיך איבער שטראף־רייד צו די אידן און אינעם גנות פון ירושלים, ענליך צו דער הפטורה פון "הודע את ירושלים", וועלכע [[רבי אליעזר]] אין דער משנה אסר'ט צו ליינען{{הערה\|{{בבלי\|מגילה\|כה}}.}}, און כאטש וואס די הלכה איז נישט ווי רבי אליעזר{{הערה\|{{רי"ף\|מגילה\|טז\|ב}}, {{בבלי\|מגילה\|כה\|א\|מפרש=רא"ש}}.}} האט מען זיך פארט צוריקגעהאלטן פון דאס ליינען. דער לבוש קריגט דערויף, און וויל לערנען אינעם מרדכי אז מען ליינט דווקא יא התשפט{{הערה\|{{היברובוקס\|רבי מרדכי יפה\|לבוש החור\|9223\|page=159\|סימן תצ"ג, סעיף ד' אין הגהה}}; [[s:לבוש_אורח_חיים_תכח#סעיף_ח\|סימן תכ"ח סעיף ח]]}}, אבער אויף למעשה האבן רוב פוסקים אנגענומען ווי דער רמ"א{{הערה\|[[מגן אברהם]] בשם דער [[ב"ח]] און נאך. זעט אין {{היברובוקס\|2=מטה משה\|3=42401\|page=117\|לינק טעקסט=סימן תנ"ד}} וואו ער קריגט אויפ'ן לבוש.}}.}}. אין [[עיבור יאר]]ן, ווען מען ליינט יא די פרשה באזונדער, געפאלט עס אין [[זשה יאר\|זשה]] און [[בחה יאר]]ן אום [[ראש חודש]] [[אייר]], און מען ליינט די הפטורה פון שבת ראש חודש, "השמים כסאי"; און אין ארץ ישראל, אין [[בשז יאר\|בשז]] און [[גכז יאר]]ן, געפאלט עס א טאג בעפאר ראש חודש, און מען ליינט די הפטורה "[[מחר חודש]]".		למעשה שטעלט זיך זעלטן אויס צו ליינען די הפטורה פון קדושים{{הערה\|אין [[ארץ ישראל]] ארום 16.33% יארן, אין [[חוץ לארץ]] ארום 26.31% יארן.}}, וויבאלד אין פשוט'ע יארן ליינט מען די פרשה אינאיינעם מיט פרשת אחרי, און כאטש וואס מיר פסק'ען געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}.}}, שרייבט דער [[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]]{{הערה\|[[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]], מגילה כט. ד"ה ר"ח ר"ח טבת שחל להיות בשבת כו'.}}, אז ביי אחרי-קדושים זאל מען ליינען די הפטורה פון אחרי (הלא כבני כושיים), און דער [[רמ"א]] ברענגט אים אראפ און פסק'נט אזוי אויס{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|תכח\|ח\|מפרש=רמ"א}}; אזוי אויך אין [[מהרי"ל]] און {{היברובוקס\|רבי יצחק אייזיק טירנא\|ספר המנהגים\|8913\|page=3\|אין הקדמה}}.}}{{ביאור\|דער טעם דערצו איז וויבאלד די הפטורה פון פרשת קדושים לויט מנהג אשכנז איז התשפט, וועלכע רעדט זיך איבער שטראף־רייד צו די אידן און אינעם גנות פון ירושלים, ענליך צו דער הפטורה פון "הודע את ירושלים", וועלכע [[רבי אליעזר]] אין דער משנה אסר'ט צו ליינען{{הערה\|{{בבלי\|מגילה\|כה}}.}}, און כאטש וואס די הלכה איז נישט ווי רבי אליעזר{{הערה\|{{רי"ף\|מגילה\|טז\|ב}}, {{בבלי\|מגילה\|כה\|א\|מפרש=רא"ש}}.}} האט מען זיך פארט צוריקגעהאלטן פון דאס ליינען. דער לבוש קריגט דערויף, און וויל לערנען אינעם מרדכי אז מען ליינט דווקא יא התשפט{{הערה\|{{היברובוקס\|רבי מרדכי יפה\|לבוש החור\|9223\|page=159\|סימן תצ"ג, סעיף ד' אין הגהה}}; [[s:לבוש_אורח_חיים_תכח#סעיף_ח\|סימן תכ"ח סעיף ח]]}}, אבער אויף למעשה האבן רוב פוסקים אנגענומען ווי דער רמ"א{{הערה\|[[מגן אברהם]] בשם דער [[ב"ח]] און נאך. זעט אין {{היברובוקס\|2=מטה משה\|3=42401\|page=117\|לינק טעקסט=סימן תנ"ד}} וואו ער קריגט אויפ'ן לבוש.}}.}}. אין [[עיבור יאר]]ן, ווען מען ליינט יא די פרשה באזונדער, געפאלט עס אין [[זשה יאר\|זשה]] און [[בחה יאר]]ן אום [[ראש חודש]] [[אייר]], און מען ליינט די הפטורה פון שבת ראש חודש, "השמים כסאי"; און אין ארץ ישראל, אין [[בשז יאר\|בשז]] און [[גכז יאר]]ן, געפאלט עס א טאג בעפאר ראש חודש, און מען ליינט די הפטורה "[[מחר חודש]]".

	ביי די [[ראמאניאטן\|ראָמאַניאטן]] ליינט מען {{תנ"ך\|ישעיהו\|ג\|ד\|לאנג=יא}} - {{תנ"ך\|ישעיהו\|ה\|יז\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.		ביי די [[ראמאניאטן\|ראָמאַניאטן]] ליינט מען {{תנ"ך\|ישעיהו\|ג\|ד\|לאנג=יא}} - {{תנ"ך\|ישעיהו\|ה\|יז\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.

שווערמער: /* רעפערענצן */ אפדעיט

2025-05-04T19:39:24Z

רעפערענצן: אפדעיט

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 19:39, 4 מאי 2025
שורה 446:		שורה 446:
	{{פרשת השבוע}}		{{פרשת השבוע}}
	{{ספר ויקרא}}		{{ספר ויקרא}}
			[[קאטעגאריע:המכלול ארטיקלען]]
	[[:קאַטעגאָריע:פרשת קדושים\|*]]		[[קאַטעגאָריע:פרשת קדושים\|*]]
	[[:קאַטעגאָריע:פרשיות ספר ויקרא\|קדושים]]		[[קאַטעגאָריע:פרשיות ספר ויקרא\|קדושים]]
	[[:קאטעגאריע:ניסן]]		[[קאטעגאריע:ניסן]]
	[[:קאטעגאריע:אייר]]		[[קאטעגאריע:אייר]]
	[[:קאַטעגאָריע:המכלול ארטיקלען]]		[[קאַטעגאָריע:המכלול ארטיקלען]]
	[[he:פרשת קדושים]]		[[he:פרשת קדושים]]

שווערמער: שווערמער האט אריבערגעפירט בלאט דרעפט:פרשת קדושים צו פרשת קדושים אן לאזן א ווייטערפירונג

2025-05-04T19:38:30Z

שווערמער האט אריבערגעפירט בלאט דרעפט:פרשת קדושים צו פרשת קדושים אן לאזן א ווייטערפירונג

→ עלטערע ווערסיע

רעוויזיע פון 19:38, 4 מאי 2025

שווערמער: הגהה

2025-05-04T19:37:54Z

הגהה

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 19:37, 4 מאי 2025
שורה 22:		שורה 22:
	\| עדה5 = ספרדים און חב"ד		\| עדה5 = ספרדים און חב"ד
	}}		}}
	'''{{מנוקד\|פרשת קְדשִׁים}}''' איז די זיבעטע [[סדרה]] פון [[ספר ויקרא]], און די 30'סטע פון די תורה בכלל. די פרשה גייט פון {{תנ"ך\|ויקרא\|יט\|א\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, ביז {{תנ"ך\|ויקרא\|כ\|כז\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, ~~לויטן אנגענומענעם~~ צעטיילונג פון [[קאפיטלען פון תנ"ך\|קאפיטלען]], פארמאגנדיג אינאיינעם 64 פסוקים און פיר פרשיות - דריי [[פרשה פתוחה\|פתוחות]] און איין [[פרשה סתומה\|סתומה]].		'''{{מנוקד\|פרשת קְדשִׁים}}''' איז די זיבעטע [[סדרה]] פון [[ספר ויקרא]], און די 30'סטע פון דער תורה בכלל. די פרשה גייט פון {{תנ"ך\|ויקרא\|יט\|א\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, ביז {{תנ"ך\|ויקרא\|כ\|כז\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, לויט דער אנגענומענער צעטיילונג פון [[קאפיטלען פון תנ"ך\|קאפיטלען]], פארמאגנדיג אינאיינעם 64 פסוקים און פיר פרשיות - דריי [[פרשה פתוחה\|פתוחות]] און איין [[פרשה סתומה\|סתומה]].

	די פרשה הייבט זיך אן מיט א באפעל צו די אידן: "{{מנוקד\|קְדֹשִׁים תִּהְיוּ כִּי קָדוֹשׁ אֲנִי...}}", וואס פאלגט נאך מיט א לאנגע רייע מיט מצוות אין פארשידנארטיגע טעמעס.		די פרשה הייבט זיך אן מיט א באפעל צו די אידן: "{{מנוקד\|קְדֹשִׁים תִּהְיוּ כִּי קָדוֹשׁ אֲנִי...}}", וואס פאלגט נאך מיט א לאנגע רייע מיט מצוות אין פארשידנארטיגע טעמעס.
שורה 31:		שורה 31:
	נאכ'ן אויסרעכענען סוף [[פרשת אחרי]] די [[איסורי עריות]] פון וועלכע מען דארף זיך אפשיידן, הייבט די תורה אן פרשת קדושים מיט א באפעל "{{מנוקד\|קְדֹשִׁים תִּהְיוּ}}", זיך אפצושיידן און זיין הייליג{{הערה\|{{מדרש רבה\|ויקרא\|כד\|ו}}; {{תנ"ך\|ויקרא\|יט\|ב\|מפרש=רש"י}}}}.		נאכ'ן אויסרעכענען סוף [[פרשת אחרי]] די [[איסורי עריות]] פון וועלכע מען דארף זיך אפשיידן, הייבט די תורה אן פרשת קדושים מיט א באפעל "{{מנוקד\|קְדֹשִׁים תִּהְיוּ}}", זיך אפצושיידן און זיין הייליג{{הערה\|{{מדרש רבה\|ויקרא\|כד\|ו}}; {{תנ"ך\|ויקרא\|יט\|ב\|מפרש=רש"י}}}}.

	דאן ווערן דעטאלירט א לאנגע רייע מצוות - די מערסטע [[מצוה\|מצוות]] אין א פרשה איבער פארשידענע נושאים, אנשטאט אויף איין ענין. די פרשה איז געזאגט געווארן מיט די באטייליגונג פון גאנץ [[כלל ישראל]] וויבאלד אין די פרשה איז דא פיל יסודות און גופי תורה{{הערה\|{{מדרש רבה\|ויקרא\|כד\|ה}}}}.		דאן ווערן דעטאלירט א לאנגע רייע מצוות - די מערסטע [[מצוה\|מצוות]] אין איין פרשה איבער פארשידענע נושאים, אנשטאט אויף איין ענין. די פרשה איז געזאגט געווארן מיט די באטייליגונג פון גאנץ [[כלל ישראל]] וויבאלד אין די פרשה איז דא פיל יסודות און גופי תורה{{הערה\|{{מדרש רבה\|ויקרא\|כד\|ה}}}}.

	די מצוות אין די פרשה רעכענען אריין די פאלגענדע קאטעגאריעס:		די מצוות אין די פרשה רעכענען אריין די פאלגענדע קאטעגאריעס:

עברי אנכי: /* אריינפיר */ הגהה

2025-05-04T19:24:08Z

אריינפיר: הגהה

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 19:24, 4 מאי 2025
שורה 26:		שורה 26:
	די פרשה הייבט זיך אן מיט א באפעל צו די אידן: "{{מנוקד\|קְדֹשִׁים תִּהְיוּ כִּי קָדוֹשׁ אֲנִי...}}", וואס פאלגט נאך מיט א לאנגע רייע מיט מצוות אין פארשידנארטיגע טעמעס.		די פרשה הייבט זיך אן מיט א באפעל צו די אידן: "{{מנוקד\|קְדֹשִׁים תִּהְיוּ כִּי קָדוֹשׁ אֲנִי...}}", וואס פאלגט נאך מיט א לאנגע רייע מיט מצוות אין פארשידנארטיגע טעמעס.

	פרשת קדושים ווערט געליינט צווישן די דאטומען [[כ"ח ניסן]] און [[י"ג אייר]] (אין [[חוץ לארץ\|חו"ל]]). אין פשוט'ע יארן ליינט מען ~~ופרשת~~ קדושים אינאיינעם מיט'ן פריערדיגן פרשה - [[פרשת אחרי\|אחרי]]{{ביאור\|כדי צו צופאסן די 54 פרשיות צו די מערסטנס 48 שבתים אין א שנה פשוטה אין וועלכע מען ליינט א פרשה, [[ימים טובים]] אויסגעשלאסן.}}, און אין [[עיבור יאר]]ן באזונדער. ווען אינאיינעם באטרעפט די קריאה פון אחרי און קדושים 144 פסוקים.		פרשת קדושים ווערט געליינט צווישן די דאטומען [[כ"ח ניסן]] און [[י"ג אייר]] (אין [[חוץ לארץ\|חו"ל]]). אין פשוט'ע יארן ליינט מען פרשת קדושים אינאיינעם מיט'ן פריערדיגן פרשה - [[פרשת אחרי\|אחרי]]{{ביאור\|כדי צו צופאסן די 54 פרשיות צו די מערסטנס 48 שבתים אין א שנה פשוטה אין וועלכע מען ליינט א פרשה, [[ימים טובים]] אויסגעשלאסן.}}, און אין [[עיבור יאר]]ן באזונדער. ווען אינאיינעם באטרעפט די קריאה פון אחרי און קדושים 144 פסוקים.

	==פרשה אינהאלט==		==פרשה אינהאלט==

עברי אנכי: /* פרשה אינהאלט */ הגהה

2025-05-04T19:23:29Z

פרשה אינהאלט: הגהה

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 19:23, 4 מאי 2025
שורה 36:		שורה 36:
	*'''בין אדם למקום''': איסורים פון [[עבודה זרה]]; היטן [[שבת]]; שווערן פאלש; איסורים פון [[כלאים]] און [[שעטנז]].		*'''בין אדם למקום''': איסורים פון [[עבודה זרה]]; היטן [[שבת]]; שווערן פאלש; איסורים פון [[כלאים]] און [[שעטנז]].
	*'''בין אדם לחבירו''': "[[ואהבת לרעך כמוך]]"; פארכטן די עלטערן; איסורים פון גנב'ן, ליגנט און [[רכילות]]; די חיוב פון מוסר-זאגן; איסורים פון נקמה און האלטן פיינטשאפט; מכבד זיין עלטערע, און די איסור פון שעלטן.		*'''בין אדם לחבירו''': "[[ואהבת לרעך כמוך]]"; פארכטן די עלטערן; איסורים פון גנב'ן, ליגנט און [[רכילות]]; די חיוב פון מוסר-זאגן; איסורים פון נקמה און האלטן פיינטשאפט; מכבד זיין עלטערע, און די איסור פון שעלטן.
	'''יוסטיץ און יושר''': איסור פון איבערנעכטיגן באצאלונג פאר אן ארבעטער; נישט שטרויכלן א בלינדער; איסור צו נעמען כאבאר; ליב האבן א גר; נישט פאפּן מיט מאָסן און וואג ("מאזני צדק").		*'''יוסטיץ און יושר''': איסור פון איבערנעכטיגן באצאלונג פאר אן ארבעטער; נישט שטרויכלן א בלינדער; איסור צו נעמען כאבאר; ליב האבן א גר; נישט פאפּן מיט מאָסן און וואג ("מאזני צדק").
	'''מורא מקדש און קרבנות''': צייטן פון א קרבן; איסור פון פיגול.		*'''מורא מקדש און קרבנות''': צייטן פון א קרבן; איסור פון פיגול.
	'''מצוות התלויות בארץ''': איסור [[ערלה]]; מתנות עניים (לקט, שכחה און פאה).		*'''מצוות התלויות בארץ''': איסור [[ערלה]]; מתנות עניים (לקט, שכחה און פאה).
	איסורים פון חוקות ~~הגויים~~: איסורים פון אפשערן די עקן פון בארד און פאות, כתובת קעקע, זיך קערן צו אוב און ידעוני; איסור צו דינען דעם אפגאט מולך.		*איסורים פון '''חוקות הגוי''': איסורים פון אפשערן די עקן פון בארד און פאות, כתובת קעקע, זיך קערן צו אוב און ידעוני; איסור צו דינען דעם אפגאט מולך.
	דאן גייט די תורה איבער די איסורים און עונשים פון עריות, געשריבן אין פרשת אחרי.		דאן גייט די תורה איבער די איסורים און עונשים פון עריות, געשריבן אין פרשת אחרי.

עברי אנכי: פארברייטערט, הגהה

2025-05-04T18:44:39Z

פארברייטערט, הגהה

זעט די חילוקים

עברי אנכי: (diffedit)

2024-09-11T21:22:42Z

(diffedit)

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 21:22, 11 סעפטעמבער 2024
שורה 418:		שורה 418:
	די ספרדיש'ע, און די תימענ'ע, איטאליענער און חב"ד, ליינען די הפטורה פון פרשת קדושים אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|לאנג=יא}}; די איטאליענער ליינען {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}; די תימענ'ע {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|טו\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[משנה תורה]] לה[[רמב"ם]] {{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}; ביי די ספרדים און ביי חב"ד {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|ב\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/31\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}. אין די הפטורה מוסר'ט [[יחזקאל]] די אידן פאר'ן נישט איינהאלטן די באפעלן וואס דער גאט האט זיי איבערגעגעבן נאך [[יציאת מצרים]].		די ספרדיש'ע, און די תימענ'ע, איטאליענער און חב"ד, ליינען די הפטורה פון פרשת קדושים אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|לאנג=יא}}; די איטאליענער ליינען {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}; די תימענ'ע {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|טו\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[משנה תורה]] לה[[רמב"ם]] {{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}; ביי די ספרדים און ביי חב"ד {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|ב\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/31\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}. אין די הפטורה מוסר'ט [[יחזקאל]] די אידן פאר'ן נישט איינהאלטן די באפעלן וואס דער גאט האט זיי איבערגעגעבן נאך [[יציאת מצרים]].

	פיל אשכנזי'שע ליינען אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כב\|א\|טז\|לאנג=יא}} - "הֲתִשְׁפֹּט הֲתִשְׁפֹּט" (די הפטורה פון די די נישט-אשכנזי'שע קהילות פאר [[פרשת אחרי]]){{ביאור\|עס איז געווען אן אור-אלטע אשכנז'ישער מנהג מפטיר צו זיין פרשת אחרי "התשפט" אזוי ווי די ספרדים, און עס ווערט געברענגט אין פיל אשכנז'ישע כתבי יד. שפעטערע ראשונים האבן געשריבן אז עס א טעות, און די ריכטיגע הפטורה איז הלא כבני כושים, און אזוי איז איינגעפירט געווארן למעשה אין גאנץ אשכנז{{הערה\|"מנהג הפטרות אחרי וקדושים", '''תורת הקורא''' 202, תשפ"ד.}}.}}. [[רבי יחיאל מיכל טוקטשינסקי]] ברענגט אז דער מנהג אין ירושלים איז געווען צו ליינען ~~איהם~~ אחרי התשפט, און פאר קדושים הלא כבני כושיים{{הערה\|{{HebrewBooks\|ניסן אהרן טוקצינסקי\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22883\|page=140\|תבונה 3, תש"ג, עמ' קל"ד}}.}}, אבער עס איז ווארשיינליך אנטוויקלט געווארן דורך א טעות{{הערה\|זעט {{HebrewBooks\|אהרן נייוירטה\|על הפטרת אחרי/קדושים הנדירה\|56117\|אור ישראל ז', עמ' קנז\|page=158}}; {{HebrewBooks\|מאיר סטלביץ\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22888\|תבונה 4, תש"ד, עמ' ט'-י'\|page=14}}.}}.		פיל אשכנזי'שע ליינען אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כב\|א\|טז\|לאנג=יא}} - "הֲתִשְׁפֹּט הֲתִשְׁפֹּט" (די הפטורה פון די די נישט-אשכנזי'שע קהילות פאר [[פרשת אחרי]]){{ביאור\|עס איז געווען אן אור-אלטע אשכנז'ישער מנהג מפטיר צו זיין פרשת אחרי "התשפט" אזוי ווי די ספרדים, און עס ווערט געברענגט אין פיל אשכנז'ישע כתבי יד. שפעטערע ראשונים האבן געשריבן אז עס א טעות, און די ריכטיגע הפטורה איז הלא כבני כושים, און אזוי איז איינגעפירט געווארן למעשה אין גאנץ אשכנז{{הערה\|"מנהג הפטרות אחרי וקדושים", '''תורת הקורא''' 202, תשפ"ד.}}.}}. [[רבי יחיאל מיכל טוקטשינסקי]] ברענגט אז דער מנהג אין ירושלים איז געווען צו ליינען אום אחרי "התשפט", און פאר קדושים הלא כבני כושיים{{הערה\|{{HebrewBooks\|ניסן אהרן טוקצינסקי\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22883\|page=140\|תבונה 3, תש"ג, עמ' קל"ד}}.}}, אבער עס איז ווארשיינליך אנטוויקלט געווארן דורך א טעות{{הערה\|זעט {{HebrewBooks\|אהרן נייוירטה\|על הפטרת אחרי/קדושים הנדירה\|56117\|אור ישראל ז', עמ' קנז\|page=158}}; {{HebrewBooks\|מאיר סטלביץ\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22888\|תבונה 4, תש"ד, עמ' ט'-י'\|page=14}}.}}.

	למעשה שטעלט זיך גאר זעלטן אויס צו ליינען די הפטורה פון קדושים, וויבאלד אין פשוט'ע יארן ליינט מען די פרשה אינאיינעם מיט פרשת אחרי, און כאטש וואס מיר פסק'ען געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}.}}, שרייבט דער [[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]]{{הערה\|[[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]], מגילה כט. ד"ה ר"ח ר"ח טבת שחל להיות בשבת כו'.}}, אז ביי אחרי-קדושים זאל מען ליינען די הפטורה פון אחרי (הלא כבני כושיים), און דער [[רמ"א]] ברענגט אים אראפ און פסק'נט אזוי אויס{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|תכח\|ח\|מפרש=רמ"א}}; אזוי אויך אין [[מהרי"ל]] און {{היברובוקס\|[[רבי יצחק אייזיק טירנא]]\|ספר המנהגים\|8913\|page=3\|אין הקדמה}}.}}{{ביאור\|דער טעם דערצו איז וויבאלד די הפטורה פון פרשת קדושים לויט מנהג אשכנז איז התשפט, וועלכע רעדט זיך איבער שטראף־רייד צו די אידן און אינעם גנות פון ירושלים, ענליך צו דער הפטורה פון "הודע את ירושלים", וועלכע [[רבי אליעזר]] אין דער משנה אסר'ט צו ליינען{{הערה\|{{בבלי\|מגילה\|כה}}.}}, און כאטש וואס די הלכה איז נישט ווי רבי אליעזר{{הערה\|{{רי"ף\|מגילה\|טז\|ב}}, {{בבלי\|מגילה\|כה\|א\|מפרש=רא"ש}}.}} האט מען זיך פארט צוריקגעהאלטן פון דאס ליינען. דער לבוש קריגט דערויף, און וויל לערנען אינעם מרדכי אז מען ליינט דווקא יא התשפט{{הערה\|{{היברובוקס\|רבי מרדכי יפה\|לבוש החור\|9223\|page=159\|סימן תצ"ג, סעיף ד' אין הגהה}}; [[s:לבוש_אורח_חיים_תכח#סעיף_ח\|סימן תכ"ח סעיף ח]]}}, אבער אויף למעשה האבן רוב פוסקים אנגענומען ווי דער רמ"א{{הערה\|[[מגן אברהם]] בשם דער [[ב"ח]] און נאך. זעט אין {{היברובוקס\|2=מטה משה\|3=42401\|page=117\|לינק טעקסט=סימן תנ"ד}} וואו ער קריגט אויפ'ן לבוש.}}.}}. אין [[עיבור יאר]]ן, ווען מען ליינט יא די פרשה באזונדער, געפאלט עס אין [[זשה יאר\|זשה]] און [[בחה יאר]]ן אום [[ראש חודש]] [[אייר]], און מען ליינט די הפטורה פון שבת ראש חודש, "השמים כסאי"; און אין ארץ ישראל, אין [[בשז יאר\|בשז]] און [[גכז יאר]]ן, געפאלט עס א טאג בעפאר ראש חודש, און מען ליינט די הפטורה "[[מחר חודש]]".		למעשה שטעלט זיך גאר זעלטן אויס צו ליינען די הפטורה פון קדושים, וויבאלד אין פשוט'ע יארן ליינט מען די פרשה אינאיינעם מיט פרשת אחרי, און כאטש וואס מיר פסק'ען געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}.}}, שרייבט דער [[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]]{{הערה\|[[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]], מגילה כט. ד"ה ר"ח ר"ח טבת שחל להיות בשבת כו'.}}, אז ביי אחרי-קדושים זאל מען ליינען די הפטורה פון אחרי (הלא כבני כושיים), און דער [[רמ"א]] ברענגט אים אראפ און פסק'נט אזוי אויס{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|תכח\|ח\|מפרש=רמ"א}}; אזוי אויך אין [[מהרי"ל]] און {{היברובוקס\|[[רבי יצחק אייזיק טירנא]]\|ספר המנהגים\|8913\|page=3\|אין הקדמה}}.}}{{ביאור\|דער טעם דערצו איז וויבאלד די הפטורה פון פרשת קדושים לויט מנהג אשכנז איז התשפט, וועלכע רעדט זיך איבער שטראף־רייד צו די אידן און אינעם גנות פון ירושלים, ענליך צו דער הפטורה פון "הודע את ירושלים", וועלכע [[רבי אליעזר]] אין דער משנה אסר'ט צו ליינען{{הערה\|{{בבלי\|מגילה\|כה}}.}}, און כאטש וואס די הלכה איז נישט ווי רבי אליעזר{{הערה\|{{רי"ף\|מגילה\|טז\|ב}}, {{בבלי\|מגילה\|כה\|א\|מפרש=רא"ש}}.}} האט מען זיך פארט צוריקגעהאלטן פון דאס ליינען. דער לבוש קריגט דערויף, און וויל לערנען אינעם מרדכי אז מען ליינט דווקא יא התשפט{{הערה\|{{היברובוקס\|רבי מרדכי יפה\|לבוש החור\|9223\|page=159\|סימן תצ"ג, סעיף ד' אין הגהה}}; [[s:לבוש_אורח_חיים_תכח#סעיף_ח\|סימן תכ"ח סעיף ח]]}}, אבער אויף למעשה האבן רוב פוסקים אנגענומען ווי דער רמ"א{{הערה\|[[מגן אברהם]] בשם דער [[ב"ח]] און נאך. זעט אין {{היברובוקס\|2=מטה משה\|3=42401\|page=117\|לינק טעקסט=סימן תנ"ד}} וואו ער קריגט אויפ'ן לבוש.}}.}}. אין [[עיבור יאר]]ן, ווען מען ליינט יא די פרשה באזונדער, געפאלט עס אין [[זשה יאר\|זשה]] און [[בחה יאר]]ן אום [[ראש חודש]] [[אייר]], און מען ליינט די הפטורה פון שבת ראש חודש, "השמים כסאי"; און אין ארץ ישראל, אין [[בשז יאר\|בשז]] און [[גכז יאר]]ן, געפאלט עס א טאג בעפאר ראש חודש, און מען ליינט די הפטורה "[[מחר חודש]]".

אלי נדב: /* הפטורה */ ניסוח

2024-09-11T18:37:10Z

הפטורה: ניסוח

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 18:37, 11 סעפטעמבער 2024
שורה 416:		שורה 416:

	==הפטורה==		==הפטורה==
	די ספרדיש'ע, און די תימענ'ע, איטאליענער און חב"ד, ליינען די הפטורה פון פרשת קדושים אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|לאנג=יא}}; די איטאליענער ליינען {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}; די ~~תימנים~~ {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|טו\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[משנה תורה]] לה[[רמב"ם]] {{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}; די ספרדים און ~~אין~~ חב"ד {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|ב\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/31\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}. אין די הפטורה מוסר'ט [[יחזקאל]] די אידן פאר'ן נישט איינהאלטן די באפעלן וואס גאט האט זיי איבערגעגעבן נאך [[יציאת מצרים]].		די ספרדיש'ע, און די תימענ'ע, איטאליענער און חב"ד, ליינען די הפטורה פון פרשת קדושים אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|לאנג=יא}}; די איטאליענער ליינען {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}; די תימענ'ע {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|טו\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[משנה תורה]] לה[[רמב"ם]] {{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}; ביי די ספרדים און ביי חב"ד {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|ב\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/31\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}. אין די הפטורה מוסר'ט [[יחזקאל]] די אידן פאר'ן נישט איינהאלטן די באפעלן וואס דער גאט האט זיי איבערגעגעבן נאך [[יציאת מצרים]].

	פיל ~~אשכנזים~~ ליינען אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כב\|א\|טז\|לאנג=יא}} - "הֲתִשְׁפֹּט הֲתִשְׁפֹּט" (די הפטורה פון די די נישט-אשכנזי'שע קהילות פאר [[פרשת אחרי]]){{ביאור\|עס איז געווען אן אור-אלטע אשכנז'ישער מנהג מפטיר צו זיין פרשת אחרי "התשפט" אזוי ווי די ספרדים, און עס ווערט געברענגט אין פיל אשכנז'ישע כתבי יד. שפעטערע ראשונים האבן געשריבן אז עס א טעות, און די ריכטיגע הפטורה איז הלא כבני כושים, און אזוי איז איינגעפירט געווארן למעשה אין גאנץ אשכנז{{הערה\|"מנהג הפטרות אחרי וקדושים", '''תורת הקורא''' 202, תשפ"ד.}}.}}. [[רבי יחיאל מיכל טוקטשינסקי]] ברענגט אז דער מנהג אין ירושלים איז געווען צו ליינען ~~אום~~ אחרי התשפט, און פאר קדושים הלא כבני כושיים{{הערה\|{{HebrewBooks\|ניסן אהרן טוקצינסקי\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22883\|page=140\|תבונה 3, תש"ג, עמ' קל"ד}}.}}, אבער עס איז ווארשיינליך אנטוויקלט געווארן דורך א טעות{{הערה\|זעט {{HebrewBooks\|אהרן נייוירטה\|על הפטרת אחרי/קדושים הנדירה\|56117\|אור ישראל ז', עמ' קנז\|page=158}}; {{HebrewBooks\|מאיר סטלביץ\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22888\|תבונה 4, תש"ד, עמ' ט'-י'\|page=14}}.}}.		פיל אשכנזי'שע ליינען אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כב\|א\|טז\|לאנג=יא}} - "הֲתִשְׁפֹּט הֲתִשְׁפֹּט" (די הפטורה פון די די נישט-אשכנזי'שע קהילות פאר [[פרשת אחרי]]){{ביאור\|עס איז געווען אן אור-אלטע אשכנז'ישער מנהג מפטיר צו זיין פרשת אחרי "התשפט" אזוי ווי די ספרדים, און עס ווערט געברענגט אין פיל אשכנז'ישע כתבי יד. שפעטערע ראשונים האבן געשריבן אז עס א טעות, און די ריכטיגע הפטורה איז הלא כבני כושים, און אזוי איז איינגעפירט געווארן למעשה אין גאנץ אשכנז{{הערה\|"מנהג הפטרות אחרי וקדושים", '''תורת הקורא''' 202, תשפ"ד.}}.}}. [[רבי יחיאל מיכל טוקטשינסקי]] ברענגט אז דער מנהג אין ירושלים איז געווען צו ליינען איהם אחרי התשפט, און פאר קדושים הלא כבני כושיים{{הערה\|{{HebrewBooks\|ניסן אהרן טוקצינסקי\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22883\|page=140\|תבונה 3, תש"ג, עמ' קל"ד}}.}}, אבער עס איז ווארשיינליך אנטוויקלט געווארן דורך א טעות{{הערה\|זעט {{HebrewBooks\|אהרן נייוירטה\|על הפטרת אחרי/קדושים הנדירה\|56117\|אור ישראל ז', עמ' קנז\|page=158}}; {{HebrewBooks\|מאיר סטלביץ\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22888\|תבונה 4, תש"ד, עמ' ט'-י'\|page=14}}.}}.

	למעשה שטעלט זיך גאר זעלטן אויס צו ליינען די הפטורה פון קדושים, וויבאלד אין פשוט'ע יארן ליינט מען די פרשה אינאיינעם מיט פרשת אחרי, און כאטש וואס מיר פסק'ען געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}.}}, שרייבט דער מרדכי{{הערה\|[[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]], מגילה כט. ד"ה ר"ח ר"ח טבת שחל להיות בשבת כו'.}}, אז ביי אחרי-קדושים זאל מען ליינען די הפטורה פון אחרי (הלא כבני כושיים), און דער [[רמ"א]] ברענגט אים אראפ און פסק'נט אזוי אויס{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|תכח\|ח\|מפרש=רמ"א}}; אזוי אויך אין [[מהרי"ל]] און {{היברובוקס\|[[רבי יצחק אייזיק טירנא]]\|ספר המנהגים\|8913\|page=3\|אין הקדמה}}.}}{{ביאור\|דער טעם דערצו איז וויבאלד די הפטורה פון פרשת קדושים לויט מנהג אשכנז איז התשפט, וועלכע רעדט זיך איבער שטראף־רייד צו די אידן און אינעם גנות פון ירושלים, ענליך צו דער הפטורה פון "הודע את ירושלים", וועלכע [[רבי אליעזר]] אין דער משנה אסר'ט צו ליינען{{הערה\|{{בבלי\|מגילה\|כה}}.}}, און כאטש וואס די הלכה איז נישט ווי רבי אליעזר{{הערה\|{{רי"ף\|מגילה\|טז\|ב}}, {{בבלי\|מגילה\|כה\|א\|מפרש=רא"ש}}.}} האט מען זיך פארט צוריקגעהאלטן פון דאס ליינען. דער לבוש קריגט דערויף, און וויל לערנען אינעם מרדכי אז מען ליינט דווקא יא התשפט{{הערה\|{{היברובוקס\|רבי מרדכי יפה\|לבוש החור\|9223\|page=159\|סימן תצ"ג, סעיף ד' אין הגהה}}; [[s:לבוש_אורח_חיים_תכח#סעיף_ח\|סימן תכ"ח סעיף ח]]}}, אבער אויף למעשה האבן רוב פוסקים אנגענומען ווי דער רמ"א{{הערה\|[[מגן אברהם]] בשם דער [[ב"ח]] און נאך. זעט אין {{היברובוקס\|2=מטה משה\|3=42401\|page=117\|לינק טעקסט=סימן תנ"ד}} וואו ער קריגט אויפ'ן לבוש.}}.}}. אין [[עיבור יאר]]ן, ווען מען ליינט יא די פרשה באזונדער, געפאלט עס אין [[זשה יאר\|זשה]] און [[בחה יאר]]ן אום [[ראש חודש]] [[אייר]], און מען ליינט די הפטורה פון שבת ראש חודש, "השמים כסאי"; און אין ארץ ישראל, אין [[בשז יאר\|בשז]] און [[גכז יאר]]ן, געפאלט עס א טאג בעפאר ראש חודש, און מען ליינט די הפטורה "[[מחר חודש]]".		למעשה שטעלט זיך גאר זעלטן אויס צו ליינען די הפטורה פון קדושים, וויבאלד אין פשוט'ע יארן ליינט מען די פרשה אינאיינעם מיט פרשת אחרי, און כאטש וואס מיר פסק'ען געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}.}}, שרייבט דער [[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]]{{הערה\|[[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]], מגילה כט. ד"ה ר"ח ר"ח טבת שחל להיות בשבת כו'.}}, אז ביי אחרי-קדושים זאל מען ליינען די הפטורה פון אחרי (הלא כבני כושיים), און דער [[רמ"א]] ברענגט אים אראפ און פסק'נט אזוי אויס{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|תכח\|ח\|מפרש=רמ"א}}; אזוי אויך אין [[מהרי"ל]] און {{היברובוקס\|[[רבי יצחק אייזיק טירנא]]\|ספר המנהגים\|8913\|page=3\|אין הקדמה}}.}}{{ביאור\|דער טעם דערצו איז וויבאלד די הפטורה פון פרשת קדושים לויט מנהג אשכנז איז התשפט, וועלכע רעדט זיך איבער שטראף־רייד צו די אידן און אינעם גנות פון ירושלים, ענליך צו דער הפטורה פון "הודע את ירושלים", וועלכע [[רבי אליעזר]] אין דער משנה אסר'ט צו ליינען{{הערה\|{{בבלי\|מגילה\|כה}}.}}, און כאטש וואס די הלכה איז נישט ווי רבי אליעזר{{הערה\|{{רי"ף\|מגילה\|טז\|ב}}, {{בבלי\|מגילה\|כה\|א\|מפרש=רא"ש}}.}} האט מען זיך פארט צוריקגעהאלטן פון דאס ליינען. דער לבוש קריגט דערויף, און וויל לערנען אינעם מרדכי אז מען ליינט דווקא יא התשפט{{הערה\|{{היברובוקס\|רבי מרדכי יפה\|לבוש החור\|9223\|page=159\|סימן תצ"ג, סעיף ד' אין הגהה}}; [[s:לבוש_אורח_חיים_תכח#סעיף_ח\|סימן תכ"ח סעיף ח]]}}, אבער אויף למעשה האבן רוב פוסקים אנגענומען ווי דער רמ"א{{הערה\|[[מגן אברהם]] בשם דער [[ב"ח]] און נאך. זעט אין {{היברובוקס\|2=מטה משה\|3=42401\|page=117\|לינק טעקסט=סימן תנ"ד}} וואו ער קריגט אויפ'ן לבוש.}}.}}. אין [[עיבור יאר]]ן, ווען מען ליינט יא די פרשה באזונדער, געפאלט עס אין [[זשה יאר\|זשה]] און [[בחה יאר]]ן אום [[ראש חודש]] [[אייר]], און מען ליינט די הפטורה פון שבת ראש חודש, "השמים כסאי"; און אין ארץ ישראל, אין [[בשז יאר\|בשז]] און [[גכז יאר]]ן, געפאלט עס א טאג בעפאר ראש חודש, און מען ליינט די הפטורה "[[מחר חודש]]".

	ביי די [[ראמאניאטן\|ראָמאַניאטן]] ליינט מען {{תנ"ך\|ישעיהו\|ג\|ד\|לאנג=יא}} - {{תנ"ך\|ישעיהו\|ה\|יז\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.		ביי די [[ראמאניאטן\|ראָמאַניאטן]] ליינט מען {{תנ"ך\|ישעיהו\|ג\|ד\|לאנג=יא}} - {{תנ"ך\|ישעיהו\|ה\|יז\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.

אלי נדב: /* הפטורה */ ניסוח

2024-09-10T21:21:13Z

הפטורה: ניסוח

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 21:21, 10 סעפטעמבער 2024
שורה 416:		שורה 416:

	==הפטורה==		==הפטורה==
	די ~~ספרדים~~, ~~תימנים~~, איטאליענער און חב"ד, ליינען די הפטורה פון פרשת קדושים אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|לאנג=יא}}; די איטאליענער ליינען {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}; די תימנים {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|טו\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[משנה תורה]] לה[[רמב"ם]] {{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}; די ספרדים און אין חב"ד {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|ב\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/31\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}. אין די הפטורה מוסר'ט [[יחזקאל]] די אידן פאר'ן נישט איינהאלטן די באפעלן וואס גאט האט זיי איבערגעגעבן נאך [[יציאת מצרים]].		די ספרדיש'ע, און די תימענ'ע, איטאליענער און חב"ד, ליינען די הפטורה פון פרשת קדושים אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|לאנג=יא}}; די איטאליענער ליינען {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}; די תימנים {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|טו\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[משנה תורה]] לה[[רמב"ם]] {{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}; די ספרדים און אין חב"ד {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|ב\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/31\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}. אין די הפטורה מוסר'ט [[יחזקאל]] די אידן פאר'ן נישט איינהאלטן די באפעלן וואס גאט האט זיי איבערגעגעבן נאך [[יציאת מצרים]].

	פיל אשכנזים ליינען אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כב\|א\|טז\|לאנג=יא}} - "הֲתִשְׁפֹּט הֲתִשְׁפֹּט" (די הפטורה פון די די נישט-אשכנזי'שע קהילות פאר [[פרשת אחרי]]){{ביאור\|עס איז געווען אן אור-אלטע אשכנז'ישער מנהג מפטיר צו זיין פרשת אחרי "התשפט" אזוי ווי די ספרדים, און עס ווערט געברענגט אין פיל אשכנז'ישע כתבי יד. שפעטערע ראשונים האבן געשריבן אז עס א טעות, און די ריכטיגע הפטורה איז הלא כבני כושים, און אזוי איז איינגעפירט געווארן למעשה אין גאנץ אשכנז{{הערה\|"מנהג הפטרות אחרי וקדושים", '''תורת הקורא''' 202, תשפ"ד.}}.}}. [[רבי יחיאל מיכל טוקטשינסקי]] ברענגט אז דער מנהג אין ירושלים איז געווען צו ליינען אום אחרי התשפט, און פאר קדושים הלא כבני כושיים{{הערה\|{{HebrewBooks\|ניסן אהרן טוקצינסקי\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22883\|page=140\|תבונה 3, תש"ג, עמ' קל"ד}}.}}, אבער עס איז ווארשיינליך אנטוויקלט געווארן דורך א טעות{{הערה\|זעט {{HebrewBooks\|אהרן נייוירטה\|על הפטרת אחרי/קדושים הנדירה\|56117\|אור ישראל ז', עמ' קנז\|page=158}}; {{HebrewBooks\|מאיר סטלביץ\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22888\|תבונה 4, תש"ד, עמ' ט'-י'\|page=14}}.}}.		פיל אשכנזים ליינען אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כב\|א\|טז\|לאנג=יא}} - "הֲתִשְׁפֹּט הֲתִשְׁפֹּט" (די הפטורה פון די די נישט-אשכנזי'שע קהילות פאר [[פרשת אחרי]]){{ביאור\|עס איז געווען אן אור-אלטע אשכנז'ישער מנהג מפטיר צו זיין פרשת אחרי "התשפט" אזוי ווי די ספרדים, און עס ווערט געברענגט אין פיל אשכנז'ישע כתבי יד. שפעטערע ראשונים האבן געשריבן אז עס א טעות, און די ריכטיגע הפטורה איז הלא כבני כושים, און אזוי איז איינגעפירט געווארן למעשה אין גאנץ אשכנז{{הערה\|"מנהג הפטרות אחרי וקדושים", '''תורת הקורא''' 202, תשפ"ד.}}.}}. [[רבי יחיאל מיכל טוקטשינסקי]] ברענגט אז דער מנהג אין ירושלים איז געווען צו ליינען אום אחרי התשפט, און פאר קדושים הלא כבני כושיים{{הערה\|{{HebrewBooks\|ניסן אהרן טוקצינסקי\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22883\|page=140\|תבונה 3, תש"ג, עמ' קל"ד}}.}}, אבער עס איז ווארשיינליך אנטוויקלט געווארן דורך א טעות{{הערה\|זעט {{HebrewBooks\|אהרן נייוירטה\|על הפטרת אחרי/קדושים הנדירה\|56117\|אור ישראל ז', עמ' קנז\|page=158}}; {{HebrewBooks\|מאיר סטלביץ\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22888\|תבונה 4, תש"ד, עמ' ט'-י'\|page=14}}.}}.

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 12:25, 26 אויגוסט 2025
שורה 429:		שורה 429:
	די ספרדיש'ע, און די תימענ'ע, איטאליענער און חב"ד, ליינען די הפטורה פון פרשת קדושים אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|לאנג=יא}}; די איטאליענער ליינען {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}; די תימענ'ע {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|טו\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[משנה תורה]] לה[[רמב"ם]] {{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}; ביי די ספרדים און חב"ד {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|ב\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/31\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}. אין די הפטורה מוסר'ט [[יחזקאל]] די אידן פאר'ן נישט איינהאלטן די באפעלן וואס דער גאט האט זיי איבערגעגעבן נאך [[יציאת מצרים]].		די ספרדיש'ע, און די תימענ'ע, איטאליענער און חב"ד, ליינען די הפטורה פון פרשת קדושים אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|לאנג=יא}}; די איטאליענער ליינען {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}; די תימענ'ע {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|טו\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[משנה תורה]] לה[[רמב"ם]] {{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}; ביי די ספרדים און חב"ד {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|ב\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/31\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}. אין די הפטורה מוסר'ט [[יחזקאל]] די אידן פאר'ן נישט איינהאלטן די באפעלן וואס דער גאט האט זיי איבערגעגעבן נאך [[יציאת מצרים]].

	פיל אשכנזי'שע ליינען אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כב\|א\|טז\|לאנג=יא}} - "הֲתִשְׁפֹּט הֲתִשְׁפֹּט" (די הפטורה פון די די נישט-אשכנזי'שע קהילות פאר [[פרשת אחרי]]){{ביאור\|עס איז געווען אן אור-אלטע אשכנז'ישער מנהג מפטיר צו זיין פרשת אחרי "התשפט" אזוי ווי די ספרדים, און עס ווערט געברענגט אין פיל אשכנז'ישע כתבי יד. שפעטערע ראשונים האבן געשריבן אז עס א טעות, און די ריכטיגע הפטורה איז הלא כבני כושים, און אזוי איז איינגעפירט געווארן למעשה אין גאנץ אשכנז{{הערה\|"מנהג הפטרות אחרי וקדושים", '''תורת הקורא''' 202, תשפ"ד.}}.}}. [[רבי יחיאל מיכל טוקטשינסקי]] ברענגט אז דער מנהג אין ירושלים איז געווען צו ליינען אום אחרי "התשפט", און פאר קדושים הלא כבני כושיים{{הערה\|{{~~HebrewBooks~~\|ניסן אהרן טוקצינסקי\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|~~22883~~\|~~page~~=~~140\|תבונה 3,~~ תש"ג, עמ~~' קל"ד~~}}.}}, אבער עס איז ווארשיינליך אנטוויקלט געווארן דורך א טעות{{הערה\|זעט {{~~HebrewBooks~~\|אהרן ~~נייוירטה~~\|על הפטרת אחרי/קדושים הנדירה\|~~56117~~\|~~אור ישראל ז',~~ עמ' קנז~~\|page=158~~}}; {{~~HebrewBooks~~\|מאיר סטלביץ\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|~~22888~~\|~~תבונה 4,~~ תש"ד, עמ' ט'-י~~'\|page=14~~}}.}}.		פיל אשכנזי'שע ליינען אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כב\|א\|טז\|לאנג=יא}} - "הֲתִשְׁפֹּט הֲתִשְׁפֹּט" (די הפטורה פון די די נישט-אשכנזי'שע קהילות פאר [[פרשת אחרי]]){{ביאור\|עס איז געווען אן אור-אלטע אשכנז'ישער מנהג מפטיר צו זיין פרשת אחרי "התשפט" אזוי ווי די ספרדים, און עס ווערט געברענגט אין פיל אשכנז'ישע כתבי יד. שפעטערע ראשונים האבן געשריבן אז עס א טעות, און די ריכטיגע הפטורה איז הלא כבני כושים, און אזוי איז איינגעפירט געווארן למעשה אין גאנץ אשכנז{{הערה\|"מנהג הפטרות אחרי וקדושים", '''תורת הקורא''' 202, תשפ"ד.}}.}}. [[רבי יחיאל מיכל טוקטשינסקי]] ברענגט אז דער מנהג אין ירושלים איז געווען צו ליינען אום אחרי "התשפט", און פאר קדושים הלא כבני כושיים{{הערה\|{{היברובוקס\|ניסן אהרן טוקצינסקי\|תבונה\|22883\|page=140\|קעפל=ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|באנד=ג\|שנת הוצאה=תש"ג\|עמ=קלד}}.}}, אבער עס איז ווארשיינליך אנטוויקלט געווארן דורך א טעות{{הערה\|זעט {{היברובוקס\|אהרן נייווירטה\|אור ישראל\|56117\|page=158\|קעפל=על הפטרת אחרי/קדושים הנדירה\|באנד=ז\|עמ=קנז}}; {{היברובוקס\|מאיר סטלביץ\|תבונה\|22888\|page=14\|קעפל=ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|באנד=ד\|שנת הוצאה=תש"ד\|עמ=ט-י}}.}}.

	למעשה שטעלט זיך זעלטן אויס צו ליינען די הפטורה פון קדושים{{הערה\|אין [[ארץ ישראל]] ארום 16.33% יארן, אין [[חוץ לארץ]] ארום 26.31% יארן.}}, וויבאלד אין פשוט'ע יארן ליינט מען די פרשה אינאיינעם מיט פרשת אחרי, און כאטש וואס מיר פסק'ען געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}.}}, שרייבט דער [[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]]{{הערה\|[[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]], מגילה כט. ד"ה ר"ח ר"ח טבת שחל להיות בשבת כו'.}}, אז ביי אחרי-קדושים זאל מען ליינען די הפטורה פון אחרי (הלא כבני כושיים), און דער [[רמ"א]] ברענגט אים אראפ און פסק'נט אזוי אויס{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|תכח\|ח\|מפרש=רמ"א}}; אזוי אויך אין [[מהרי"ל]] און {{היברובוקס\|[[רבי יצחק אייזיק טירנא]]\|ספר המנהגים\|8913\|page=3\|אין הקדמה}}.}}{{ביאור\|דער טעם דערצו איז וויבאלד די הפטורה פון פרשת קדושים לויט מנהג אשכנז איז התשפט, וועלכע רעדט זיך איבער שטראף־רייד צו די אידן און אינעם גנות פון ירושלים, ענליך צו דער הפטורה פון "הודע את ירושלים", וועלכע [[רבי אליעזר]] אין דער משנה אסר'ט צו ליינען{{הערה\|{{בבלי\|מגילה\|כה}}.}}, און כאטש וואס די הלכה איז נישט ווי רבי אליעזר{{הערה\|{{רי"ף\|מגילה\|טז\|ב}}, {{בבלי\|מגילה\|כה\|א\|מפרש=רא"ש}}.}} האט מען זיך פארט צוריקגעהאלטן פון דאס ליינען. דער לבוש קריגט דערויף, און וויל לערנען אינעם מרדכי אז מען ליינט דווקא יא התשפט{{הערה\|{{היברובוקס\|רבי מרדכי יפה\|לבוש החור\|9223\|page=159\|סימן תצ"ג, סעיף ד' אין הגהה}}; [[s:לבוש_אורח_חיים_תכח#סעיף_ח\|סימן תכ"ח סעיף ח]]}}, אבער אויף למעשה האבן רוב פוסקים אנגענומען ווי דער רמ"א{{הערה\|[[מגן אברהם]] בשם דער [[ב"ח]] און נאך. זעט אין {{היברובוקס\|2=מטה משה\|3=42401\|page=117\|לינק טעקסט=סימן תנ"ד}} וואו ער קריגט אויפ'ן לבוש.}}.}}. אין [[עיבור יאר]]ן, ווען מען ליינט יא די פרשה באזונדער, געפאלט עס אין [[זשה יאר\|זשה]] און [[בחה יאר]]ן אום [[ראש חודש]] [[אייר]], און מען ליינט די הפטורה פון שבת ראש חודש, "השמים כסאי"; און אין ארץ ישראל, אין [[בשז יאר\|בשז]] און [[גכז יאר]]ן, געפאלט עס א טאג בעפאר ראש חודש, און מען ליינט די הפטורה "[[מחר חודש]]".		למעשה שטעלט זיך זעלטן אויס צו ליינען די הפטורה פון קדושים{{הערה\|אין [[ארץ ישראל]] ארום 16.33% יארן, אין [[חוץ לארץ]] ארום 26.31% יארן.}}, וויבאלד אין פשוט'ע יארן ליינט מען די פרשה אינאיינעם מיט פרשת אחרי, און כאטש וואס מיר פסק'ען געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}.}}, שרייבט דער [[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]]{{הערה\|[[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]], מגילה כט. ד"ה ר"ח ר"ח טבת שחל להיות בשבת כו'.}}, אז ביי אחרי-קדושים זאל מען ליינען די הפטורה פון אחרי (הלא כבני כושיים), און דער [[רמ"א]] ברענגט אים אראפ און פסק'נט אזוי אויס{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|תכח\|ח\|מפרש=רמ"א}}; אזוי אויך אין [[מהרי"ל]] און {{היברובוקס\|רבי יצחק אייזיק טירנא\|ספר המנהגים\|8913\|page=3\|אין הקדמה}}.}}{{ביאור\|דער טעם דערצו איז וויבאלד די הפטורה פון פרשת קדושים לויט מנהג אשכנז איז התשפט, וועלכע רעדט זיך איבער שטראף־רייד צו די אידן און אינעם גנות פון ירושלים, ענליך צו דער הפטורה פון "הודע את ירושלים", וועלכע [[רבי אליעזר]] אין דער משנה אסר'ט צו ליינען{{הערה\|{{בבלי\|מגילה\|כה}}.}}, און כאטש וואס די הלכה איז נישט ווי רבי אליעזר{{הערה\|{{רי"ף\|מגילה\|טז\|ב}}, {{בבלי\|מגילה\|כה\|א\|מפרש=רא"ש}}.}} האט מען זיך פארט צוריקגעהאלטן פון דאס ליינען. דער לבוש קריגט דערויף, און וויל לערנען אינעם מרדכי אז מען ליינט דווקא יא התשפט{{הערה\|{{היברובוקס\|רבי מרדכי יפה\|לבוש החור\|9223\|page=159\|סימן תצ"ג, סעיף ד' אין הגהה}}; [[s:לבוש_אורח_חיים_תכח#סעיף_ח\|סימן תכ"ח סעיף ח]]}}, אבער אויף למעשה האבן רוב פוסקים אנגענומען ווי דער רמ"א{{הערה\|[[מגן אברהם]] בשם דער [[ב"ח]] און נאך. זעט אין {{היברובוקס\|2=מטה משה\|3=42401\|page=117\|לינק טעקסט=סימן תנ"ד}} וואו ער קריגט אויפ'ן לבוש.}}.}}. אין [[עיבור יאר]]ן, ווען מען ליינט יא די פרשה באזונדער, געפאלט עס אין [[זשה יאר\|זשה]] און [[בחה יאר]]ן אום [[ראש חודש]] [[אייר]], און מען ליינט די הפטורה פון שבת ראש חודש, "השמים כסאי"; און אין ארץ ישראל, אין [[בשז יאר\|בשז]] און [[גכז יאר]]ן, געפאלט עס א טאג בעפאר ראש חודש, און מען ליינט די הפטורה "[[מחר חודש]]".

	ביי די [[ראמאניאטן\|ראָמאַניאטן]] ליינט מען {{תנ"ך\|ישעיהו\|ג\|ד\|לאנג=יא}} - {{תנ"ך\|ישעיהו\|ה\|יז\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.		ביי די [[ראמאניאטן\|ראָמאַניאטן]] ליינט מען {{תנ"ך\|ישעיהו\|ג\|ד\|לאנג=יא}} - {{תנ"ך\|ישעיהו\|ה\|יז\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 21:22, 11 סעפטעמבער 2024
שורה 418:		שורה 418:
	די ספרדיש'ע, און די תימענ'ע, איטאליענער און חב"ד, ליינען די הפטורה פון פרשת קדושים אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|לאנג=יא}}; די איטאליענער ליינען {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}; די תימענ'ע {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|טו\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[משנה תורה]] לה[[רמב"ם]] {{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}; ביי די ספרדים און ביי חב"ד {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|ב\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/31\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}. אין די הפטורה מוסר'ט [[יחזקאל]] די אידן פאר'ן נישט איינהאלטן די באפעלן וואס דער גאט האט זיי איבערגעגעבן נאך [[יציאת מצרים]].		די ספרדיש'ע, און די תימענ'ע, איטאליענער און חב"ד, ליינען די הפטורה פון פרשת קדושים אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|לאנג=יא}}; די איטאליענער ליינען {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}; די תימענ'ע {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|טו\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[משנה תורה]] לה[[רמב"ם]] {{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}; ביי די ספרדים און ביי חב"ד {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|ב\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/31\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}. אין די הפטורה מוסר'ט [[יחזקאל]] די אידן פאר'ן נישט איינהאלטן די באפעלן וואס דער גאט האט זיי איבערגעגעבן נאך [[יציאת מצרים]].

	פיל אשכנזי'שע ליינען אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כב\|א\|טז\|לאנג=יא}} - "הֲתִשְׁפֹּט הֲתִשְׁפֹּט" (די הפטורה פון די די נישט-אשכנזי'שע קהילות פאר [[פרשת אחרי]]){{ביאור\|עס איז געווען אן אור-אלטע אשכנז'ישער מנהג מפטיר צו זיין פרשת אחרי "התשפט" אזוי ווי די ספרדים, און עס ווערט געברענגט אין פיל אשכנז'ישע כתבי יד. שפעטערע ראשונים האבן געשריבן אז עס א טעות, און די ריכטיגע הפטורה איז הלא כבני כושים, און אזוי איז איינגעפירט געווארן למעשה אין גאנץ אשכנז{{הערה\|"מנהג הפטרות אחרי וקדושים", '''תורת הקורא''' 202, תשפ"ד.}}.}}. [[רבי יחיאל מיכל טוקטשינסקי]] ברענגט אז דער מנהג אין ירושלים איז געווען צו ליינען ~~איהם~~ אחרי התשפט, און פאר קדושים הלא כבני כושיים{{הערה\|{{HebrewBooks\|ניסן אהרן טוקצינסקי\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22883\|page=140\|תבונה 3, תש"ג, עמ' קל"ד}}.}}, אבער עס איז ווארשיינליך אנטוויקלט געווארן דורך א טעות{{הערה\|זעט {{HebrewBooks\|אהרן נייוירטה\|על הפטרת אחרי/קדושים הנדירה\|56117\|אור ישראל ז', עמ' קנז\|page=158}}; {{HebrewBooks\|מאיר סטלביץ\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22888\|תבונה 4, תש"ד, עמ' ט'-י'\|page=14}}.}}.		פיל אשכנזי'שע ליינען אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כב\|א\|טז\|לאנג=יא}} - "הֲתִשְׁפֹּט הֲתִשְׁפֹּט" (די הפטורה פון די די נישט-אשכנזי'שע קהילות פאר [[פרשת אחרי]]){{ביאור\|עס איז געווען אן אור-אלטע אשכנז'ישער מנהג מפטיר צו זיין פרשת אחרי "התשפט" אזוי ווי די ספרדים, און עס ווערט געברענגט אין פיל אשכנז'ישע כתבי יד. שפעטערע ראשונים האבן געשריבן אז עס א טעות, און די ריכטיגע הפטורה איז הלא כבני כושים, און אזוי איז איינגעפירט געווארן למעשה אין גאנץ אשכנז{{הערה\|"מנהג הפטרות אחרי וקדושים", '''תורת הקורא''' 202, תשפ"ד.}}.}}. [[רבי יחיאל מיכל טוקטשינסקי]] ברענגט אז דער מנהג אין ירושלים איז געווען צו ליינען אום אחרי "התשפט", און פאר קדושים הלא כבני כושיים{{הערה\|{{HebrewBooks\|ניסן אהרן טוקצינסקי\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22883\|page=140\|תבונה 3, תש"ג, עמ' קל"ד}}.}}, אבער עס איז ווארשיינליך אנטוויקלט געווארן דורך א טעות{{הערה\|זעט {{HebrewBooks\|אהרן נייוירטה\|על הפטרת אחרי/קדושים הנדירה\|56117\|אור ישראל ז', עמ' קנז\|page=158}}; {{HebrewBooks\|מאיר סטלביץ\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22888\|תבונה 4, תש"ד, עמ' ט'-י'\|page=14}}.}}.

	למעשה שטעלט זיך גאר זעלטן אויס צו ליינען די הפטורה פון קדושים, וויבאלד אין פשוט'ע יארן ליינט מען די פרשה אינאיינעם מיט פרשת אחרי, און כאטש וואס מיר פסק'ען געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}.}}, שרייבט דער [[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]]{{הערה\|[[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]], מגילה כט. ד"ה ר"ח ר"ח טבת שחל להיות בשבת כו'.}}, אז ביי אחרי-קדושים זאל מען ליינען די הפטורה פון אחרי (הלא כבני כושיים), און דער [[רמ"א]] ברענגט אים אראפ און פסק'נט אזוי אויס{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|תכח\|ח\|מפרש=רמ"א}}; אזוי אויך אין [[מהרי"ל]] און {{היברובוקס\|[[רבי יצחק אייזיק טירנא]]\|ספר המנהגים\|8913\|page=3\|אין הקדמה}}.}}{{ביאור\|דער טעם דערצו איז וויבאלד די הפטורה פון פרשת קדושים לויט מנהג אשכנז איז התשפט, וועלכע רעדט זיך איבער שטראף־רייד צו די אידן און אינעם גנות פון ירושלים, ענליך צו דער הפטורה פון "הודע את ירושלים", וועלכע [[רבי אליעזר]] אין דער משנה אסר'ט צו ליינען{{הערה\|{{בבלי\|מגילה\|כה}}.}}, און כאטש וואס די הלכה איז נישט ווי רבי אליעזר{{הערה\|{{רי"ף\|מגילה\|טז\|ב}}, {{בבלי\|מגילה\|כה\|א\|מפרש=רא"ש}}.}} האט מען זיך פארט צוריקגעהאלטן פון דאס ליינען. דער לבוש קריגט דערויף, און וויל לערנען אינעם מרדכי אז מען ליינט דווקא יא התשפט{{הערה\|{{היברובוקס\|רבי מרדכי יפה\|לבוש החור\|9223\|page=159\|סימן תצ"ג, סעיף ד' אין הגהה}}; [[s:לבוש_אורח_חיים_תכח#סעיף_ח\|סימן תכ"ח סעיף ח]]}}, אבער אויף למעשה האבן רוב פוסקים אנגענומען ווי דער רמ"א{{הערה\|[[מגן אברהם]] בשם דער [[ב"ח]] און נאך. זעט אין {{היברובוקס\|2=מטה משה\|3=42401\|page=117\|לינק טעקסט=סימן תנ"ד}} וואו ער קריגט אויפ'ן לבוש.}}.}}. אין [[עיבור יאר]]ן, ווען מען ליינט יא די פרשה באזונדער, געפאלט עס אין [[זשה יאר\|זשה]] און [[בחה יאר]]ן אום [[ראש חודש]] [[אייר]], און מען ליינט די הפטורה פון שבת ראש חודש, "השמים כסאי"; און אין ארץ ישראל, אין [[בשז יאר\|בשז]] און [[גכז יאר]]ן, געפאלט עס א טאג בעפאר ראש חודש, און מען ליינט די הפטורה "[[מחר חודש]]".		למעשה שטעלט זיך גאר זעלטן אויס צו ליינען די הפטורה פון קדושים, וויבאלד אין פשוט'ע יארן ליינט מען די פרשה אינאיינעם מיט פרשת אחרי, און כאטש וואס מיר פסק'ען געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}.}}, שרייבט דער [[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]]{{הערה\|[[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]], מגילה כט. ד"ה ר"ח ר"ח טבת שחל להיות בשבת כו'.}}, אז ביי אחרי-קדושים זאל מען ליינען די הפטורה פון אחרי (הלא כבני כושיים), און דער [[רמ"א]] ברענגט אים אראפ און פסק'נט אזוי אויס{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|תכח\|ח\|מפרש=רמ"א}}; אזוי אויך אין [[מהרי"ל]] און {{היברובוקס\|[[רבי יצחק אייזיק טירנא]]\|ספר המנהגים\|8913\|page=3\|אין הקדמה}}.}}{{ביאור\|דער טעם דערצו איז וויבאלד די הפטורה פון פרשת קדושים לויט מנהג אשכנז איז התשפט, וועלכע רעדט זיך איבער שטראף־רייד צו די אידן און אינעם גנות פון ירושלים, ענליך צו דער הפטורה פון "הודע את ירושלים", וועלכע [[רבי אליעזר]] אין דער משנה אסר'ט צו ליינען{{הערה\|{{בבלי\|מגילה\|כה}}.}}, און כאטש וואס די הלכה איז נישט ווי רבי אליעזר{{הערה\|{{רי"ף\|מגילה\|טז\|ב}}, {{בבלי\|מגילה\|כה\|א\|מפרש=רא"ש}}.}} האט מען זיך פארט צוריקגעהאלטן פון דאס ליינען. דער לבוש קריגט דערויף, און וויל לערנען אינעם מרדכי אז מען ליינט דווקא יא התשפט{{הערה\|{{היברובוקס\|רבי מרדכי יפה\|לבוש החור\|9223\|page=159\|סימן תצ"ג, סעיף ד' אין הגהה}}; [[s:לבוש_אורח_חיים_תכח#סעיף_ח\|סימן תכ"ח סעיף ח]]}}, אבער אויף למעשה האבן רוב פוסקים אנגענומען ווי דער רמ"א{{הערה\|[[מגן אברהם]] בשם דער [[ב"ח]] און נאך. זעט אין {{היברובוקס\|2=מטה משה\|3=42401\|page=117\|לינק טעקסט=סימן תנ"ד}} וואו ער קריגט אויפ'ן לבוש.}}.}}. אין [[עיבור יאר]]ן, ווען מען ליינט יא די פרשה באזונדער, געפאלט עס אין [[זשה יאר\|זשה]] און [[בחה יאר]]ן אום [[ראש חודש]] [[אייר]], און מען ליינט די הפטורה פון שבת ראש חודש, "השמים כסאי"; און אין ארץ ישראל, אין [[בשז יאר\|בשז]] און [[גכז יאר]]ן, געפאלט עס א טאג בעפאר ראש חודש, און מען ליינט די הפטורה "[[מחר חודש]]".

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 18:37, 11 סעפטעמבער 2024
שורה 416:		שורה 416:

	==הפטורה==		==הפטורה==
	די ספרדיש'ע, און די תימענ'ע, איטאליענער און חב"ד, ליינען די הפטורה פון פרשת קדושים אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|לאנג=יא}}; די איטאליענער ליינען {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}; די ~~תימנים~~ {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|טו\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[משנה תורה]] לה[[רמב"ם]] {{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}; די ספרדים און ~~אין~~ חב"ד {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|ב\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/31\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}. אין די הפטורה מוסר'ט [[יחזקאל]] די אידן פאר'ן נישט איינהאלטן די באפעלן וואס גאט האט זיי איבערגעגעבן נאך [[יציאת מצרים]].		די ספרדיש'ע, און די תימענ'ע, איטאליענער און חב"ד, ליינען די הפטורה פון פרשת קדושים אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|לאנג=יא}}; די איטאליענער ליינען {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}; די תימענ'ע {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|א\|טו\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[משנה תורה]] לה[[רמב"ם]] {{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}; ביי די ספרדים און ביי חב"ד {{תנ"ך\|יחזקאל\|כ\|ב\|כ\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/31\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}. אין די הפטורה מוסר'ט [[יחזקאל]] די אידן פאר'ן נישט איינהאלטן די באפעלן וואס דער גאט האט זיי איבערגעגעבן נאך [[יציאת מצרים]].

	פיל ~~אשכנזים~~ ליינען אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כב\|א\|טז\|לאנג=יא}} - "הֲתִשְׁפֹּט הֲתִשְׁפֹּט" (די הפטורה פון די די נישט-אשכנזי'שע קהילות פאר [[פרשת אחרי]]){{ביאור\|עס איז געווען אן אור-אלטע אשכנז'ישער מנהג מפטיר צו זיין פרשת אחרי "התשפט" אזוי ווי די ספרדים, און עס ווערט געברענגט אין פיל אשכנז'ישע כתבי יד. שפעטערע ראשונים האבן געשריבן אז עס א טעות, און די ריכטיגע הפטורה איז הלא כבני כושים, און אזוי איז איינגעפירט געווארן למעשה אין גאנץ אשכנז{{הערה\|"מנהג הפטרות אחרי וקדושים", '''תורת הקורא''' 202, תשפ"ד.}}.}}. [[רבי יחיאל מיכל טוקטשינסקי]] ברענגט אז דער מנהג אין ירושלים איז געווען צו ליינען ~~אום~~ אחרי התשפט, און פאר קדושים הלא כבני כושיים{{הערה\|{{HebrewBooks\|ניסן אהרן טוקצינסקי\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22883\|page=140\|תבונה 3, תש"ג, עמ' קל"ד}}.}}, אבער עס איז ווארשיינליך אנטוויקלט געווארן דורך א טעות{{הערה\|זעט {{HebrewBooks\|אהרן נייוירטה\|על הפטרת אחרי/קדושים הנדירה\|56117\|אור ישראל ז', עמ' קנז\|page=158}}; {{HebrewBooks\|מאיר סטלביץ\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22888\|תבונה 4, תש"ד, עמ' ט'-י'\|page=14}}.}}.		פיל אשכנזי'שע ליינען אין {{תנ"ך\|יחזקאל\|כב\|א\|טז\|לאנג=יא}} - "הֲתִשְׁפֹּט הֲתִשְׁפֹּט" (די הפטורה פון די די נישט-אשכנזי'שע קהילות פאר [[פרשת אחרי]]){{ביאור\|עס איז געווען אן אור-אלטע אשכנז'ישער מנהג מפטיר צו זיין פרשת אחרי "התשפט" אזוי ווי די ספרדים, און עס ווערט געברענגט אין פיל אשכנז'ישע כתבי יד. שפעטערע ראשונים האבן געשריבן אז עס א טעות, און די ריכטיגע הפטורה איז הלא כבני כושים, און אזוי איז איינגעפירט געווארן למעשה אין גאנץ אשכנז{{הערה\|"מנהג הפטרות אחרי וקדושים", '''תורת הקורא''' 202, תשפ"ד.}}.}}. [[רבי יחיאל מיכל טוקטשינסקי]] ברענגט אז דער מנהג אין ירושלים איז געווען צו ליינען איהם אחרי התשפט, און פאר קדושים הלא כבני כושיים{{הערה\|{{HebrewBooks\|ניסן אהרן טוקצינסקי\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22883\|page=140\|תבונה 3, תש"ג, עמ' קל"ד}}.}}, אבער עס איז ווארשיינליך אנטוויקלט געווארן דורך א טעות{{הערה\|זעט {{HebrewBooks\|אהרן נייוירטה\|על הפטרת אחרי/קדושים הנדירה\|56117\|אור ישראל ז', עמ' קנז\|page=158}}; {{HebrewBooks\|מאיר סטלביץ\|ע"ד הפטרות אחרי וקדושים\|22888\|תבונה 4, תש"ד, עמ' ט'-י'\|page=14}}.}}.

	למעשה שטעלט זיך גאר זעלטן אויס צו ליינען די הפטורה פון קדושים, וויבאלד אין פשוט'ע יארן ליינט מען די פרשה אינאיינעם מיט פרשת אחרי, און כאטש וואס מיר פסק'ען געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}.}}, שרייבט דער מרדכי{{הערה\|[[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]], מגילה כט. ד"ה ר"ח ר"ח טבת שחל להיות בשבת כו'.}}, אז ביי אחרי-קדושים זאל מען ליינען די הפטורה פון אחרי (הלא כבני כושיים), און דער [[רמ"א]] ברענגט אים אראפ און פסק'נט אזוי אויס{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|תכח\|ח\|מפרש=רמ"א}}; אזוי אויך אין [[מהרי"ל]] און {{היברובוקס\|[[רבי יצחק אייזיק טירנא]]\|ספר המנהגים\|8913\|page=3\|אין הקדמה}}.}}{{ביאור\|דער טעם דערצו איז וויבאלד די הפטורה פון פרשת קדושים לויט מנהג אשכנז איז התשפט, וועלכע רעדט זיך איבער שטראף־רייד צו די אידן און אינעם גנות פון ירושלים, ענליך צו דער הפטורה פון "הודע את ירושלים", וועלכע [[רבי אליעזר]] אין דער משנה אסר'ט צו ליינען{{הערה\|{{בבלי\|מגילה\|כה}}.}}, און כאטש וואס די הלכה איז נישט ווי רבי אליעזר{{הערה\|{{רי"ף\|מגילה\|טז\|ב}}, {{בבלי\|מגילה\|כה\|א\|מפרש=רא"ש}}.}} האט מען זיך פארט צוריקגעהאלטן פון דאס ליינען. דער לבוש קריגט דערויף, און וויל לערנען אינעם מרדכי אז מען ליינט דווקא יא התשפט{{הערה\|{{היברובוקס\|רבי מרדכי יפה\|לבוש החור\|9223\|page=159\|סימן תצ"ג, סעיף ד' אין הגהה}}; [[s:לבוש_אורח_חיים_תכח#סעיף_ח\|סימן תכ"ח סעיף ח]]}}, אבער אויף למעשה האבן רוב פוסקים אנגענומען ווי דער רמ"א{{הערה\|[[מגן אברהם]] בשם דער [[ב"ח]] און נאך. זעט אין {{היברובוקס\|2=מטה משה\|3=42401\|page=117\|לינק טעקסט=סימן תנ"ד}} וואו ער קריגט אויפ'ן לבוש.}}.}}. אין [[עיבור יאר]]ן, ווען מען ליינט יא די פרשה באזונדער, געפאלט עס אין [[זשה יאר\|זשה]] און [[בחה יאר]]ן אום [[ראש חודש]] [[אייר]], און מען ליינט די הפטורה פון שבת ראש חודש, "השמים כסאי"; און אין ארץ ישראל, אין [[בשז יאר\|בשז]] און [[גכז יאר]]ן, געפאלט עס א טאג בעפאר ראש חודש, און מען ליינט די הפטורה "[[מחר חודש]]".		למעשה שטעלט זיך גאר זעלטן אויס צו ליינען די הפטורה פון קדושים, וויבאלד אין פשוט'ע יארן ליינט מען די פרשה אינאיינעם מיט פרשת אחרי, און כאטש וואס מיר פסק'ען געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}.}}, שרייבט דער [[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]]{{הערה\|[[רבי מרדכי בן הלל\|מרדכי]], מגילה כט. ד"ה ר"ח ר"ח טבת שחל להיות בשבת כו'.}}, אז ביי אחרי-קדושים זאל מען ליינען די הפטורה פון אחרי (הלא כבני כושיים), און דער [[רמ"א]] ברענגט אים אראפ און פסק'נט אזוי אויס{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|תכח\|ח\|מפרש=רמ"א}}; אזוי אויך אין [[מהרי"ל]] און {{היברובוקס\|[[רבי יצחק אייזיק טירנא]]\|ספר המנהגים\|8913\|page=3\|אין הקדמה}}.}}{{ביאור\|דער טעם דערצו איז וויבאלד די הפטורה פון פרשת קדושים לויט מנהג אשכנז איז התשפט, וועלכע רעדט זיך איבער שטראף־רייד צו די אידן און אינעם גנות פון ירושלים, ענליך צו דער הפטורה פון "הודע את ירושלים", וועלכע [[רבי אליעזר]] אין דער משנה אסר'ט צו ליינען{{הערה\|{{בבלי\|מגילה\|כה}}.}}, און כאטש וואס די הלכה איז נישט ווי רבי אליעזר{{הערה\|{{רי"ף\|מגילה\|טז\|ב}}, {{בבלי\|מגילה\|כה\|א\|מפרש=רא"ש}}.}} האט מען זיך פארט צוריקגעהאלטן פון דאס ליינען. דער לבוש קריגט דערויף, און וויל לערנען אינעם מרדכי אז מען ליינט דווקא יא התשפט{{הערה\|{{היברובוקס\|רבי מרדכי יפה\|לבוש החור\|9223\|page=159\|סימן תצ"ג, סעיף ד' אין הגהה}}; [[s:לבוש_אורח_חיים_תכח#סעיף_ח\|סימן תכ"ח סעיף ח]]}}, אבער אויף למעשה האבן רוב פוסקים אנגענומען ווי דער רמ"א{{הערה\|[[מגן אברהם]] בשם דער [[ב"ח]] און נאך. זעט אין {{היברובוקס\|2=מטה משה\|3=42401\|page=117\|לינק טעקסט=סימן תנ"ד}} וואו ער קריגט אויפ'ן לבוש.}}.}}. אין [[עיבור יאר]]ן, ווען מען ליינט יא די פרשה באזונדער, געפאלט עס אין [[זשה יאר\|זשה]] און [[בחה יאר]]ן אום [[ראש חודש]] [[אייר]], און מען ליינט די הפטורה פון שבת ראש חודש, "השמים כסאי"; און אין ארץ ישראל, אין [[בשז יאר\|בשז]] און [[גכז יאר]]ן, געפאלט עס א טאג בעפאר ראש חודש, און מען ליינט די הפטורה "[[מחר חודש]]".

	ביי די [[ראמאניאטן\|ראָמאַניאטן]] ליינט מען {{תנ"ך\|ישעיהו\|ג\|ד\|לאנג=יא}} - {{תנ"ך\|ישעיהו\|ה\|יז\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.		ביי די [[ראמאניאטן\|ראָמאַניאטן]] ליינט מען {{תנ"ך\|ישעיהו\|ג\|ד\|לאנג=יא}} - {{תנ"ך\|ישעיהו\|ה\|יז\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.