פרשת פקודי - ווערסיע היסטאריע

צמא לדעת: החלפת טקסט – "דרויסנדע" ב־"דרויסנדיגע"

2024-07-08T08:24:05Z

החלפת טקסט – "דרויסנדע" ב־"דרויסנדיגע"

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 08:24, 8 יולי 2024
שורה 80:		שורה 80:
	* [https://forum.otzar.org/viewtopic.php?t=37573 '''אפשרויות ההפטרות לפרשיות'''], אויף אוצר החכמה פארום		* [https://forum.otzar.org/viewtopic.php?t=37573 '''אפשרויות ההפטרות לפרשיות'''], אויף אוצר החכמה פארום

	== ~~דרויסנדע~~ לינקס ==		== דרויסנדיגע לינקס ==
	{{פרשה לינקס\|בית חב"ד=640683\|בינינו=7393\|אתר פרשת השבוע=2011/02/pekudey}}		{{פרשה לינקס\|בית חב"ד=640683\|בינינו=7393\|אתר פרשת השבוע=2011/02/pekudey}}

עברי אנכי: /* סימן */ הגהה

2024-03-11T14:10:09Z

סימן: הגהה

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 14:10, 11 מערץ 2024
שורה 74:		שורה 74:
	פרשת פקודי איז די איינציגסטע פרשה וואס אין די חומשים פעלט דעם "[[סימני הפרשה\|סימן]]" וואס געבט אן די צאל פסוקים אינעם פרשה. אין די ראשונים וואס ברענגען די סימנים ווערט אנגעגעבן "עזיה" אלס סימן פאר די 92 פסוקים{{הערה\|אזוי אין [[ספר החילופים]] פון [[מישאל בן עוזיאל]]; דער [[מאירי]] אין {{היברובוקס\|2=קרית ספר - חלק ב\|3=49533\|page=128\|עמ=ס ע"ב}}.}}, אין געוויסע כתבי ידות שטייט "יאהלום"{{הערה\|זעט אין {{אוצר החכמה\|מרדכי ליב קצנלנבוגן\|סיני - קכו קכז\|100061\|page=25\|קעפל=רישומי המסורה בסופי פרשות התורה וספרי התנ"ך\|מו"ל=מוסד הרב קוק}}.}}, און אין חומש עם פירוש מלבי"ם שטייט "אצא"{{הערה\|[https://archive.org/details/torah-with-malbim-vilna-1912-images/page/n1131/mode/2up חמישה חומשי תורה עם פירוש המלבי"ם (וילנה, תרע"ג)].}}. אבער אין מערסטנס געדרוקטע חומשים ווערט נישט באצייכנט די צאל פסוקים און סימן.		פרשת פקודי איז די איינציגסטע פרשה וואס אין די חומשים פעלט דעם "[[סימני הפרשה\|סימן]]" וואס געבט אן די צאל פסוקים אינעם פרשה. אין די ראשונים וואס ברענגען די סימנים ווערט אנגעגעבן "עזיה" אלס סימן פאר די 92 פסוקים{{הערה\|אזוי אין [[ספר החילופים]] פון [[מישאל בן עוזיאל]]; דער [[מאירי]] אין {{היברובוקס\|2=קרית ספר - חלק ב\|3=49533\|page=128\|עמ=ס ע"ב}}.}}, אין געוויסע כתבי ידות שטייט "יאהלום"{{הערה\|זעט אין {{אוצר החכמה\|מרדכי ליב קצנלנבוגן\|סיני - קכו קכז\|100061\|page=25\|קעפל=רישומי המסורה בסופי פרשות התורה וספרי התנ"ך\|מו"ל=מוסד הרב קוק}}.}}, און אין חומש עם פירוש מלבי"ם שטייט "אצא"{{הערה\|[https://archive.org/details/torah-with-malbim-vilna-1912-images/page/n1131/mode/2up חמישה חומשי תורה עם פירוש המלבי"ם (וילנה, תרע"ג)].}}. אבער אין מערסטנס געדרוקטע חומשים ווערט נישט באצייכנט די צאל פסוקים און סימן.

	טייל ~~ערקלערן~~ אז אין די חומשים איז ~~איז~~ געשטאנען '''בל"י כ"ל סימן''' (ווען "בלי כל", וואס איז גימטריא 92 דינט אלס סימן), און דער בחור הזעצער האט דאס פארטייטשט אז עס איז נישט פארהאן קיין סימן{{הערה\|זעט {{היברובוקס\|רבי מנחם מענדל שניאורסאהן\|אגרות קודש - כא\|15914\|page=247\|עמ=רכח}}; [[רבי חיים אלתר פנט]], תפוחי חיים על טעמי המקרא '''[https://forum.otzar.org/download/file.php?id=40156 קונטרס סימנים דאורייתא] בשם האדמו"ר מגור.}}, אבער אנדערע ~~ווארפן דאס אפ~~{{הערה\|{{היברובוקס\|הרב יעקב חיים סופר\|קובץ בית אהרן וישראל - 95\|13048\|page=117\|קעפל=חידושים ביאורים והערת ותיקוני סופרים\|באנד=סיון-תמוז\|שנת הוצאה=תשס"א\|עמ=קיז}}; זעט [https://col.org.il/news/81234 סוד הסימן של פרשת פקודי ● מחקר] אויף חב"ד אונליין וואו ער פארענטפערט ~~די שפעקולאציע~~.}}.		טייל שפעקולירן אז אין די חומשים איז מעגליך געשטאנען '''בל"י כ"ל סימן''' (ווען "בלי כל", וואס איז גימטריא 92 דינט אלס סימן), און דער "בחור הזעצער" האט דאס פארטייטשט אז עס איז נישט פארהאן קיין סימן{{הערה\|זעט {{היברובוקס\|רבי מנחם מענדל שניאורסאהן\|אגרות קודש - כא\|15914\|page=247\|עמ=רכח}}; [[רבי חיים אלתר פנט]], תפוחי חיים על טעמי המקרא '''[https://forum.otzar.org/download/file.php?id=40156 קונטרס סימנים דאורייתא]''' בשם האדמו"ר מגור.}}, אבער אנדערע צווייפלען דערין{{הערה\|{{היברובוקס\|הרב יעקב חיים סופר\|קובץ בית אהרן וישראל - 95\|13048\|page=117\|קעפל=חידושים ביאורים והערת ותיקוני סופרים\|באנד=סיון-תמוז\|שנת הוצאה=תשס"א\|עמ=קיז}}; זעט "[https://col.org.il/news/81234 סוד הסימן של פרשת פקודי ● מחקר]" אויף חב"ד אונליין וואו ער פארענטפערט.}}.

	==צו ליינען מער==		==צו ליינען מער==

עברי אנכי: סימן

2024-03-10T23:38:14Z

סימן

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 23:38, 10 מערץ 2024
שורה 66:		שורה 66:
	די רבנים פון [[ירושלים]] האבן אנגענומען, אז וויבאלד אין [[ארץ ישראל]] איז נישט פארהאן א צווייטע טאג סוכות צו ליינען דערין "ותשלם", איז דער אריגינעלער טעם צו טוישן און ליינען "ויעש חירום" נישט פעליג דארט, און דער הויפט הפטורה איז ותשלם. דאך האבן טייל אנגענומען צו אנהייבן פריער און ליינען "אויך" ויעש חירום, נישט צו מבטל זיין די אלטע מנהג{{הערה\|איבערהויפט אז די ספרדים פירן זיך אויך אזוי. זעט דעם בריוו פונעם [[אדר"ת]] וואו ער שרייבט אז [[רבי שמואל סאלאנט]] האט צוגעשטימט דערצו, געברענגט אין {{אוצר החכמה\|2={{אנקער\|מוסף\|מוסף}} שבת קודש - 25\|3=187896\|page=18\|באנד=פקודי\|שנת הוצאה=תשס"ג\|מו"ל=[[יתד נאמן]]\|עמ=18}}.}}. טייל זאגן אז אין א [[זשה יאר]], די איינציגסטע עיבור יאר אין וועלכע עס זענען פארהאן צוויי שבתים אום חנוכה, וואס אין צווייטן שבת פון חנוכה ליינט מען ויעש חירום, זאל מען לויט אלע מנהגים ליינען נאר ותשלם{{הערה\|{{היברובוקס\|[[רבי שלמה זלמן גייגער]]\|דברי קהלת\|6822\|page=444}}. ספעציעל אין ארץ ישראל וואו מען האט אנגענומען ותשלם אלס הויפט הפטורה; אזוי איז געשטאנען אין טייל זשה יארן אין "לוח ארץ ישראל" (טיקוצ'ינסקי), און אזוי האבן גע'פסק'נט [[רבי שלמה זלמן אויערבאך]] (זעט {{היברובוקס\|2=בירור הלכה\|3=51654\|page=186\|באנד=ו'\|לינק טעקסט=או"ח סימן תכח}}), און [[רבי יוסף שלום אלישיב]] (געברענגט אין [[#מוסף\|מוסף שבת]]) צווישן אנדערע.}}.		די רבנים פון [[ירושלים]] האבן אנגענומען, אז וויבאלד אין [[ארץ ישראל]] איז נישט פארהאן א צווייטע טאג סוכות צו ליינען דערין "ותשלם", איז דער אריגינעלער טעם צו טוישן און ליינען "ויעש חירום" נישט פעליג דארט, און דער הויפט הפטורה איז ותשלם. דאך האבן טייל אנגענומען צו אנהייבן פריער און ליינען "אויך" ויעש חירום, נישט צו מבטל זיין די אלטע מנהג{{הערה\|איבערהויפט אז די ספרדים פירן זיך אויך אזוי. זעט דעם בריוו פונעם [[אדר"ת]] וואו ער שרייבט אז [[רבי שמואל סאלאנט]] האט צוגעשטימט דערצו, געברענגט אין {{אוצר החכמה\|2={{אנקער\|מוסף\|מוסף}} שבת קודש - 25\|3=187896\|page=18\|באנד=פקודי\|שנת הוצאה=תשס"ג\|מו"ל=[[יתד נאמן]]\|עמ=18}}.}}. טייל זאגן אז אין א [[זשה יאר]], די איינציגסטע עיבור יאר אין וועלכע עס זענען פארהאן צוויי שבתים אום חנוכה, וואס אין צווייטן שבת פון חנוכה ליינט מען ויעש חירום, זאל מען לויט אלע מנהגים ליינען נאר ותשלם{{הערה\|{{היברובוקס\|[[רבי שלמה זלמן גייגער]]\|דברי קהלת\|6822\|page=444}}. ספעציעל אין ארץ ישראל וואו מען האט אנגענומען ותשלם אלס הויפט הפטורה; אזוי איז געשטאנען אין טייל זשה יארן אין "לוח ארץ ישראל" (טיקוצ'ינסקי), און אזוי האבן גע'פסק'נט [[רבי שלמה זלמן אויערבאך]] (זעט {{היברובוקס\|2=בירור הלכה\|3=51654\|page=186\|באנד=ו'\|לינק טעקסט=או"ח סימן תכח}}), און [[רבי יוסף שלום אלישיב]] (געברענגט אין [[#מוסף\|מוסף שבת]]) צווישן אנדערע.}}.

	==שבת חזק==		== אייגנארטיגקייטן ==
			=== שבת חזק ===
	{{הויפט ארטיקל\|שבת חזק}}		{{הויפט ארטיקל\|שבת חזק}}
	דער שבת ווערט גערופן "שבת חזק" צוליב דעם מנהג פון אויסרופן "[[חזק חזק ונתחזק]]!"{{הערה\|{{ערוך השולחן\|אורח חיים\|קלט\|טו}}, לויט די ראשונים געברענגט אין {{טור\|אורח חיים\|קלט\|אן=חלק\|מפרש=בית יוסף}}.}} אדער "חזק חזק חזק"{{הערה\|[[שית:Maor_VaShemesh,_Vayechi.17\|מאור ושמש פרשת ויחי]].}} ווען מען ענדיגט ליינען דעם ספר.		דער שבת ווערט גערופן "שבת חזק" צוליב דעם מנהג פון אויסרופן "[[חזק חזק ונתחזק]]!"{{הערה\|{{ערוך השולחן\|אורח חיים\|קלט\|טו}}, לויט די ראשונים געברענגט אין {{טור\|אורח חיים\|קלט\|אן=חלק\|מפרש=בית יוסף}}.}} אדער "חזק חזק חזק"{{הערה\|[[שית:Maor_VaShemesh,_Vayechi.17\|מאור ושמש פרשת ויחי]].}} ווען מען ענדיגט ליינען דעם ספר.

			=== סימן ===
			פרשת פקודי איז די איינציגסטע פרשה וואס אין די חומשים פעלט דעם "[[סימני הפרשה\|סימן]]" וואס געבט אן די צאל פסוקים אינעם פרשה. אין די ראשונים וואס ברענגען די סימנים ווערט אנגעגעבן "עזיה" אלס סימן פאר די 92 פסוקים{{הערה\|אזוי אין [[ספר החילופים]] פון [[מישאל בן עוזיאל]]; דער [[מאירי]] אין {{היברובוקס\|2=קרית ספר - חלק ב\|3=49533\|page=128\|עמ=ס ע"ב}}.}}, אין געוויסע כתבי ידות שטייט "יאהלום"{{הערה\|זעט אין {{אוצר החכמה\|מרדכי ליב קצנלנבוגן\|סיני - קכו קכז\|100061\|page=25\|קעפל=רישומי המסורה בסופי פרשות התורה וספרי התנ"ך\|מו"ל=מוסד הרב קוק}}.}}, און אין חומש עם פירוש מלבי"ם שטייט "אצא"{{הערה\|[https://archive.org/details/torah-with-malbim-vilna-1912-images/page/n1131/mode/2up חמישה חומשי תורה עם פירוש המלבי"ם (וילנה, תרע"ג)].}}. אבער אין מערסטנס געדרוקטע חומשים ווערט נישט באצייכנט די צאל פסוקים און סימן.

			טייל ערקלערן אז אין די חומשים איז איז געשטאנען '''בל"י כ"ל סימן''' (ווען "בלי כל", וואס איז גימטריא 92 דינט אלס סימן), און דער בחור הזעצער האט דאס פארטייטשט אז עס איז נישט פארהאן קיין סימן{{הערה\|זעט {{היברובוקס\|רבי מנחם מענדל שניאורסאהן\|אגרות קודש - כא\|15914\|page=247\|עמ=רכח}}; [[רבי חיים אלתר פנט]], תפוחי חיים על טעמי המקרא '''[https://forum.otzar.org/download/file.php?id=40156 קונטרס סימנים דאורייתא] בשם האדמו"ר מגור.}}, אבער אנדערע ווארפן דאס אפ{{הערה\|{{היברובוקס\|הרב יעקב חיים סופר\|קובץ בית אהרן וישראל - 95\|13048\|page=117\|קעפל=חידושים ביאורים והערת ותיקוני סופרים\|באנד=סיון-תמוז\|שנת הוצאה=תשס"א\|עמ=קיז}}; זעט [https://col.org.il/news/81234 סוד הסימן של פרשת פקודי ● מחקר] אויף חב"ד אונליין וואו ער פארענטפערט די שפעקולאציע.}}.

	==צו ליינען מער==		==צו ליינען מער==

צמא לדעת אין 20:45, 2 מערץ 2024

2024-03-02T20:45:08Z

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 20:45, 2 מערץ 2024
שורה 1:		שורה 1:
	~~{{דרעפט}}~~
	{{דעסקריפציע\|עלפטע פרשה פון ספר שמות}}{{פרשת שבוע		{{דעסקריפציע\|עלפטע פרשה פון ספר שמות}}{{פרשת שבוע
	\| פריערדיגע = פרשת ויקהל		\| פריערדיגע = פרשת ויקהל
שורה 86:		שורה 85:
	{{פרשיות השבוע}}		{{פרשיות השבוע}}
	{{ספר שמות}}		{{ספר שמות}}
	[[:קאטעגאריע:פרשת פקודי\|*]]		[[קאטעגאריע:פרשת פקודי\|*]]
	[[:קאטעגאריע:פרשיות ספר שמות\|פקודי]]		[[קאטעגאריע:פרשיות ספר שמות\|פקודי]]
	[[:קאַטעגאָריע:אדר]]		[[קאַטעגאָריע:אדר]]
			[[קאַטעגאָריע:המכלול ארטיקלען]]
	[[he:פרשת פקודי]]		[[he:פרשת פקודי]]

צמא לדעת: צמא לדעת האט אריבערגעפירט בלאט דרעפט:פרשת פקודי צו פרשת פקודי אן לאזן א ווייטערפירונג

2024-03-02T20:43:22Z

צמא לדעת האט אריבערגעפירט בלאט דרעפט:פרשת פקודי צו פרשת פקודי אן לאזן א ווייטערפירונג

→ עלטערע ווערסיע

רעוויזיע פון 20:43, 2 מערץ 2024

צמא לדעת: בילד

2024-03-02T20:42:29Z

בילד

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 20:42, 2 מערץ 2024
שורה 28:		שורה 28:

	== פרשה אינהאלט ==		== פרשה אינהאלט ==
			[[טעקע:Holman The Tabernacle in the Wilderness.jpg\|קליין\|דער משכן, אן אילוסטראציע פון יאר 1890.]]
	===פארענדיגונג פון בויען דעם משכן===		===פארענדיגונג פון בויען דעם משכן===
	די פרשה זעצט פאר און פארענדיגט די שילדערונג איבער דאס בויען פונעם משכן און די בגדי כהונה. ערשט ווערט אויסגערעכנט פינקטליך וואס און וויפיל די אידן האבן בייגעשטייערט פאר'ן משכן, און וויאזוי מען האט זיי אויפגעבויט און צוזאמגעשטעלט{{הערה\|{{תנ"ך\|שמות\|לח\|כא\|לא\|אן=ספר}}.}}. דאן ווערט געשילדערט דאס אהערשטעלן די בגדי כהונה פאר [[אהרן]] און זיינע קינדער, די [[כהן\|כהנים]]: דער [[אפוד]], דער [[חושן]], דער [[מעיל]], דער [[כתונת]], דער [[מצנפת]], די מגבעות, די [[מכנסים]] און דער [[אבנט]], און פארענדיגט מיט'ן [[ציץ]]{{הערה\|{{תנ"ך\|שמות\|לט\|א\|לב\|אן=ספר}}.}}.		די פרשה זעצט פאר און פארענדיגט די שילדערונג איבער דאס בויען פונעם משכן און די בגדי כהונה. ערשט ווערט אויסגערעכנט פינקטליך וואס און וויפיל די אידן האבן בייגעשטייערט פאר'ן משכן, און וויאזוי מען האט זיי אויפגעבויט און צוזאמגעשטעלט{{הערה\|{{תנ"ך\|שמות\|לח\|כא\|לא\|אן=ספר}}.}}. דאן ווערט געשילדערט דאס אהערשטעלן די בגדי כהונה פאר [[אהרן]] און זיינע קינדער, די [[כהן\|כהנים]]: דער [[אפוד]], דער [[חושן]], דער [[מעיל]], דער [[כתונת]], דער [[מצנפת]], די מגבעות, די [[מכנסים]] און דער [[אבנט]], און פארענדיגט מיט'ן [[ציץ]]{{הערה\|{{תנ"ך\|שמות\|לט\|א\|לב\|אן=ספר}}.}}.

צמא לדעת: /* הפטורה */ הגהה

2024-03-02T20:37:35Z

הפטורה: הגהה

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 20:37, 2 מערץ 2024
שורה 53:		שורה 53:

	== הפטורה ==		== הפטורה ==
	די [[הפטורה]] פון פרשת פקודי איז אין [[ספר מלכים\|ספר מלכים א']]. די ספרדים און תימנים ליינען אין {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|מ\|נ\|לאנג=יא\|אן=ספר}}{{הערה\|{{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=רמב"ם - סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}, ווי [[שלמה המלך\|שלמה]] בויט דעם [[ערשטע בית המקדש\|בית המקדש]] (די הפטורה פון ויקהל ביי די אשכנזים); די איטאליענער ליינען ווי ביי די ספרדים און תימנים, און ענדיגן ביי {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|נא\|לאנג=יא\|אן=פרק}}, און נאך פיל ~~אשכז~~'ישע קהילות{{הערה\|זעט [[#ווייטער\|ווייטער]]}} ביי {{תנ"ך\|מלכים א\|ח\|א\|לאנג=יא\|אן=ספר}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/24\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}. די אשכנזים ליינען פון {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|נא\|לאנג=יא\|אן=ספר}} - און די פאזנע קהלה פון {{תנ"ך\|מלכים א\|ח\|א\|לאנג=יא\|אן=ספר}}, ביז {{תנ"ך\|מלכים א\|ח\|כא\|לאנג=יא\|אן=ספר}}, איבער די פארענדיגונג פון דאס בויען און [[חנוכת המקדש]]. ביי די [[ראמאניאטן\|ראָמאַניאטן]] ליינט מען {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|כז\|מז\|לאנג=יא}}{{הערה\|[https://alhatorah.org/Haftarat_Pekudei/0/he הפטרת פקודי] אויפ'ן על התורה זייטל. עס ווערן געברענגט דארט נאך וואריאציעס.}}.		די [[הפטורה]] פון פרשת פקודי איז אין [[ספר מלכים\|ספר מלכים א']]. די ספרדים און תימנים ליינען אין {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|מ\|נ\|לאנג=יא\|אן=ספר}}{{הערה\|{{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=רמב"ם - סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}, ווי [[שלמה המלך\|שלמה]] בויט דעם [[ערשטע בית המקדש\|בית המקדש]] (די הפטורה פון ויקהל ביי די אשכנזים); די איטאליענער ליינען ווי ביי די ספרדים און תימנים, און ענדיגן ביי {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|נא\|לאנג=יא\|אן=פרק}}, און נאך פיל אשכנז'ישע קהילות{{הערה\|זעט [[#ווייטער\|ווייטער]]}} ביי {{תנ"ך\|מלכים א\|ח\|א\|לאנג=יא\|אן=ספר}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/24\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}. די אשכנזים ליינען פון {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|נא\|לאנג=יא\|אן=ספר}} - און די פאזנע קהלה פון {{תנ"ך\|מלכים א\|ח\|א\|לאנג=יא\|אן=ספר}}, ביז {{תנ"ך\|מלכים א\|ח\|כא\|לאנג=יא\|אן=ספר}}, איבער די פארענדיגונג פון דאס בויען און [[חנוכת המקדש]]. ביי די [[ראמאניאטן\|ראָמאַניאטן]] ליינט מען {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|כז\|מז\|לאנג=יא}}{{הערה\|[https://alhatorah.org/Haftarat_Pekudei/0/he הפטרת פקודי] אויפ'ן על התורה זייטל. עס ווערן געברענגט דארט נאך וואריאציעס.}}.

	ווען די פרשה געפאלט אין איינע פון די [[ארבע פרשיות]], ליינט מען דעם דעזיגנירטן הפטורה.		ווען די פרשה געפאלט אין איינע פון די [[ארבע פרשיות]], ליינט מען דעם דעזיגנירטן הפטורה.
שורה 62:		שורה 62:
	* אין די איבריגע עיבור יארן ווערט די פרשה געליינט אן איינע פון די ארבע פרשיות - "[[שבת הפסקה]]"		* אין די איבריגע עיבור יארן ווערט די פרשה געליינט אן איינע פון די ארבע פרשיות - "[[שבת הפסקה]]"

	{{אנקער\|ווייטער\|דער}} ארגינעלער מנהג ביי די אשכנזים איז געווען צו ליינען {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|נא}} - "ותשלם כל המלאכה", וועלכע איז א פארזעצונג פון די אשכנז'ישע הפטורה פון ויקהל אין {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|מ}} - "ויעש חירום" (וואס די ספרדים ליינען ~~פאר~~ פקודי), און אסאך קהילות פירן זיך אין איינקלאנג{{הערה\|{{היברובוקס\|1=אור זרוע\|2=חלק ב\|3=14580\|page=165\|2=[[אור זרוע]] חלק ב\|3=14580\|page=165\|לינק טעקסט=סימן שצג}}, און {{היברובוקס\|[[תרומת הדשן (ספר)\|תרומת הדשן]]\|לקט יושר - או"ח\|8859\|page=153\|עמ=קנג}}, וועלכע שליסן דירעקט אויס דאס ליינען "ויעש חירום" אום פקודי; [[רבי מרדכי יפה]], '''לבוש החור''', [[s:לבוש_אורח_חיים_תרפה#סעיף_ו\|סי' תרפה ס"ו]]. זעט אויך {{היברובוקס\|יהודה ליב שיסלוביץ\|מסורת הקריאה\|33823\|page=161\|שנת הוצאה=תרמ"ו\|עמ=162}}.}}. דער [[רבי שלום מנוישטאדט\|מהר"ש]] שרייבט אבער{{הערה\|סימן קמ"ז.}}, אז זינט די הפטורה פון "ותשלם" ווערט שוין געליינט ~~פאר~~ די הפטורה פון צווייטן טאג [[סוכות]] (אין [[חוץ לארץ\|חו"ל]], וואס דאן ליינט מען פון {{תנ"ך\|מלכים א\|ח\|ב}}), זאל מען ליינען די הפטורה פון "ויעש חירום" אום פקודי, וויבאלד ווען פקודי קומט אויס שבת הפסקה וועט ויקהל שטענדיג זיין אין איינע פון די ארבע פרשיות, און עס וועט נישט אויסקומען צו ליינען ויעש חירום ~~איבער~~ די יאר. דער מהר"ש ווייזט אן צוצולייגן די צוויי פסוקים {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|נא\|אן=ספר}}-{{תנ"ך\|מלכים א\|ח\|א\|אן=ספר}} וואס רעדן זיך פון די "גמר מלאכה" - ווי אין אונזער פרשה (און די צוויי פסוקים ווערן נישט געליינט אום סוכות). דער [[מהרי"ל]]{{הערה\|{{היברובוקס\|2=ספר מהרי"ל\|3=8918\|page=115\|לינק טעקסט=מנהגים שרשיות מארבע פרשיות}}.}} און [[אליה רבה]]{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|תרפה\|מפרש=אליה רבה\|סק=כג}}.}} ברענגען אראפ און נעמען אן די ווערטער פון מהר"ש.		{{אנקער\|ווייטער\|דער}} ארגינעלער מנהג ביי די אשכנזים איז געווען צו ליינען {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|נא}} - "ותשלם כל המלאכה", וועלכע איז א פארזעצונג פון די אשכנז'ישע הפטורה פון ויקהל אין {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|מ}} - "ויעש חירום" (וואס די ספרדים ליינען אין פקודי), און אסאך קהילות פירן זיך אין איינקלאנג{{הערה\|{{היברובוקס\|1=אור זרוע\|2=חלק ב\|3=14580\|page=165\|2=[[אור זרוע]] חלק ב\|3=14580\|page=165\|לינק טעקסט=סימן שצג}}, און {{היברובוקס\|[[תרומת הדשן (ספר)\|תרומת הדשן]]\|לקט יושר - או"ח\|8859\|page=153\|עמ=קנג}}, וועלכע שליסן דירעקט אויס דאס ליינען "ויעש חירום" אום פקודי; [[רבי מרדכי יפה]], '''לבוש החור''', [[s:לבוש_אורח_חיים_תרפה#סעיף_ו\|סי' תרפה ס"ו]]. זעט אויך {{היברובוקס\|יהודה ליב שיסלוביץ\|מסורת הקריאה\|33823\|page=161\|שנת הוצאה=תרמ"ו\|עמ=162}}.}}. דער [[רבי שלום מנוישטאדט\|מהר"ש]] שרייבט אבער{{הערה\|סימן קמ"ז.}}, אז זינט די הפטורה פון "ותשלם" ווערט שוין געליינט אלס די הפטורה פון צווייטן טאג [[סוכות]] (אין [[חוץ לארץ\|חו"ל]], וואס דאן ליינט מען פון {{תנ"ך\|מלכים א\|ח\|ב}}), זאל מען ליינען די הפטורה פון "ויעש חירום" אום פקודי, וויבאלד ווען פקודי קומט אויס שבת הפסקה וועט ויקהל שטענדיג זיין אין איינע פון די ארבע פרשיות, און עס וועט נישט אויסקומען צו ליינען ויעש חירום דורכאויס די יאר. דער מהר"ש ווייזט אן צוצולייגן די צוויי פסוקים {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|נא\|אן=ספר}}-{{תנ"ך\|מלכים א\|ח\|א\|אן=ספר}} וואס רעדן זיך פון די "גמר מלאכה" - ווי אין אונזער פרשה (און די צוויי פסוקים ווערן נישט געליינט אום סוכות). דער [[מהרי"ל]]{{הערה\|{{היברובוקס\|2=ספר מהרי"ל\|3=8918\|page=115\|לינק טעקסט=מנהגים שרשיות מארבע פרשיות}}.}} און [[אליה רבה]]{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|תרפה\|מפרש=אליה רבה\|סק=כג}}.}} ברענגען אראפ און נעמען אן די ווערטער פון מהר"ש.

	די רבנים פון [[ירושלים]] האבן ~~אגענומען~~, אז וויבאלד אין [[ארץ ישראל]] איז נישט פארהאן א צווייטע טאג סוכות צו ליינען דערין "ותשלם", איז דער אריגינעלער טעם צו טוישן און ליינען "ויעש חירום" נישט פעליג דארט, און דער הויפט הפטורה איז ותשלם. דאך האבן טייל אנגענומען צו אנהייבן פריער און ליינען "אויך" ויעש חירום, נישט צו מבטל זיין די אלטע מנהג{{הערה\|איבערהויפט אז די ספרדים פירן זיך אויך אזוי. זעט דעם בריוו פונעם [[אדר"ת]] וואו ער שרייבט אז [[רבי שמואל סאלאנט]] האט צוגעשטימט דערצו, געברענגט אין {{אוצר החכמה\|2={{אנקער\|מוסף\|מוסף}} שבת קודש - 25\|3=187896\|page=18\|באנד=פקודי\|שנת הוצאה=תשס"ג\|מו"ל=[[יתד נאמן]]\|עמ=18}}.}}. טייל זאגן אז אין א [[זשה יאר]], די איינציגסטע עיבור יאר אין וועלכע עס זענען פארהאן צוויי שבתים אום חנוכה, וואס אין צווייטן שבת פון חנוכה ליינט מען ויעש חירום, זאל מען לויט אלע מנהגים ליינען נאר ותשלם{{הערה\|{{היברובוקס\|[[רבי שלמה זלמן גייגער]]\|דברי קהלת\|6822\|page=444}}. ספעציעל אין ארץ ישראל ~~ווי~~ מען האט אנגענומען ותשלם אלס הויפט הפטורה; אזוי איז געשטאנען אין טייל זשה יארן אין "לוח ארץ ישראל" (טיקוצ'ינסקי), און אזוי האבן גע'פסק'נט [[רבי שלמה זלמן אויערבאך]] (זעט {{היברובוקס\|2=בירור הלכה\|3=51654\|page=186\|באנד=ו'\|לינק טעקסט=או"ח סימן תכח}}), און [[רבי יוסף שלום אלישיב]] (געברענגט אין [[#מוסף\|מוסף שבת]]) צווישן אנדערע.}}.		די רבנים פון [[ירושלים]] האבן אנגענומען, אז וויבאלד אין [[ארץ ישראל]] איז נישט פארהאן א צווייטע טאג סוכות צו ליינען דערין "ותשלם", איז דער אריגינעלער טעם צו טוישן און ליינען "ויעש חירום" נישט פעליג דארט, און דער הויפט הפטורה איז ותשלם. דאך האבן טייל אנגענומען צו אנהייבן פריער און ליינען "אויך" ויעש חירום, נישט צו מבטל זיין די אלטע מנהג{{הערה\|איבערהויפט אז די ספרדים פירן זיך אויך אזוי. זעט דעם בריוו פונעם [[אדר"ת]] וואו ער שרייבט אז [[רבי שמואל סאלאנט]] האט צוגעשטימט דערצו, געברענגט אין {{אוצר החכמה\|2={{אנקער\|מוסף\|מוסף}} שבת קודש - 25\|3=187896\|page=18\|באנד=פקודי\|שנת הוצאה=תשס"ג\|מו"ל=[[יתד נאמן]]\|עמ=18}}.}}. טייל זאגן אז אין א [[זשה יאר]], די איינציגסטע עיבור יאר אין וועלכע עס זענען פארהאן צוויי שבתים אום חנוכה, וואס אין צווייטן שבת פון חנוכה ליינט מען ויעש חירום, זאל מען לויט אלע מנהגים ליינען נאר ותשלם{{הערה\|{{היברובוקס\|[[רבי שלמה זלמן גייגער]]\|דברי קהלת\|6822\|page=444}}. ספעציעל אין ארץ ישראל וואו מען האט אנגענומען ותשלם אלס הויפט הפטורה; אזוי איז געשטאנען אין טייל זשה יארן אין "לוח ארץ ישראל" (טיקוצ'ינסקי), און אזוי האבן גע'פסק'נט [[רבי שלמה זלמן אויערבאך]] (זעט {{היברובוקס\|2=בירור הלכה\|3=51654\|page=186\|באנד=ו'\|לינק טעקסט=או"ח סימן תכח}}), און [[רבי יוסף שלום אלישיב]] (געברענגט אין [[#מוסף\|מוסף שבת]]) צווישן אנדערע.}}.

	==שבת חזק==		==שבת חזק==

צמא לדעת: /* פרשה אינהאלט */ הגהה

2024-03-02T20:32:09Z

פרשה אינהאלט: הגהה

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 20:32, 2 מערץ 2024
שורה 29:		שורה 29:
	== פרשה אינהאלט ==		== פרשה אינהאלט ==
	===פארענדיגונג פון בויען דעם משכן===		===פארענדיגונג פון בויען דעם משכן===
	די פרשה זעצט פאר און פארענדיגט די שילדערונג איבער דאס בויען פונעם משכן און די בגדי כהונה. ערשט ווערט אויסגערעכנט ~~פונקטליך~~ וואס און וויפיל די אידן האבן בייגעשטייערט פאר'ן משכן, און וויאזוי מען האט זיי אויפגעבויט און צוזאמגעשטעלט{{הערה\|{{תנ"ך\|שמות\|לח\|כא\|לא\|אן=ספר}}.}}. דאן ווערט געשילדערט דאס אהערשטעלן די בגדי כהונה פאר [[אהרן]] און זיינע קינדער, די [[כהן\|כהנים]]: דער [[אפוד]], דער [[חושן]], דער [[מעיל]], דער [[כתונת]], דער [[מצנפת]], די מגבעות, די [[מכנסים]] און דער [[אבנט]], און פארענדיגט מיט'ן [[ציץ]]{{הערה\|{{תנ"ך\|שמות\|לט\|א\|לב\|אן=ספר}}.}}.		די פרשה זעצט פאר און פארענדיגט די שילדערונג איבער דאס בויען פונעם משכן און די בגדי כהונה. ערשט ווערט אויסגערעכנט פינקטליך וואס און וויפיל די אידן האבן בייגעשטייערט פאר'ן משכן, און וויאזוי מען האט זיי אויפגעבויט און צוזאמגעשטעלט{{הערה\|{{תנ"ך\|שמות\|לח\|כא\|לא\|אן=ספר}}.}}. דאן ווערט געשילדערט דאס אהערשטעלן די בגדי כהונה פאר [[אהרן]] און זיינע קינדער, די [[כהן\|כהנים]]: דער [[אפוד]], דער [[חושן]], דער [[מעיל]], דער [[כתונת]], דער [[מצנפת]], די מגבעות, די [[מכנסים]] און דער [[אבנט]], און פארענדיגט מיט'ן [[ציץ]]{{הערה\|{{תנ"ך\|שמות\|לט\|א\|לב\|אן=ספר}}.}}.

	דאן האט ~~מען~~ געצייגט פאר משה די פארענדיגטע משכן מיט אירע כלים, און די בגדי כהונה, און משה האט זיי געבענטשט דערויף וואס זיי האבן ~~פונקטליך~~ אויסגעפאלגט די אנווייזונגען פון באשעפער, באפוילן דורך משה{{הערה\|{{תנ"ך\|שמות\|לט\|לג\|מג\|אן=ספר}}.}}.		דאן ווערט פארציילט ווי מען האט געצייגט פאר משה די פארענדיגטע משכן מיט אירע כלים, און די בגדי כהונה, און משה האט זיי געבענטשט דערויף וואס זיי האבן פינקטליך אויסגעפאלגט די אנווייזונגען פון באשעפער, ווי באפוילן דורך משה{{הערה\|{{תנ"ך\|שמות\|לט\|לג\|מג\|אן=ספר}}.}}.

	===חנוכת המשכן===		===חנוכת המשכן===
	גאט האט באפוילן משה צו אויפשטעלן דעם משכן אום [[א' ניסן]], און שטעלן אין איר די כלים אויף זייער באשטימטן ארט, ער זאל זאלבן דעם משכן און די כלים מיט'ן [[שמן המשחה]], און אנטון די בגדי כהונה פאר אהרן מיט זיינע זין און זיי אויך זאלבן. משה האט טאקע אום ראש חודש ניסן פון צווייטן יאר נאך [[יציאת מצרים]] אויפגעשטעלט דעם משכן און אריינגעשטעלט אין איר די כלים. דאן האט זיך אראפגעלאזט א וואלקן, דער [[ענן הכבוד]], און די [[שכינה]] האט גערוט איבער'ן משכן. ווען דער וואלקן האט זיך געהויבן פונעם משכן האט מען זיך ~~אנגעבויבן~~ צו ציען מיט'ן וואלקן{{הערה\|{{תנ"ך\|שמות\|מ\|אן=ספר\|לאנג=יא}}.}}.		גאט האט באפוילן משה צו אויפשטעלן דעם משכן אום [[א' ניסן]], און שטעלן אין איר די כלים אויף זייער באשטימטן ארט, ער זאל זאלבן דעם משכן און די כלים מיט'ן [[שמן המשחה]], און אנטון די בגדי כהונה פאר אהרן מיט זיינע זין און זיי אויך זאלבן. משה האט טאקע אום ראש חודש ניסן פון צווייטן יאר נאך [[יציאת מצרים]] אויפגעשטעלט דעם משכן און אריינגעשטעלט אין איר די כלים. דאן האט זיך אראפגעלאזט א וואלקן, דער [[ענן הכבוד]], און די [[שכינה]] האט גערוט איבער'ן משכן. ווען אימער דער וואלקן האט זיך געהויבן פונעם משכן האט מען זיך אנגעהויבן צו ציען מיט'ן וואלקן{{הערה\|{{תנ"ך\|שמות\|מ\|אן=ספר\|לאנג=יא}}.}}.

	== דאטומען ==		== דאטומען ==

צמא לדעת: הגהה (אנהייב)

2024-03-02T20:29:36Z

הגהה (אנהייב)

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 20:29, 2 מערץ 2024
שורה 23:		שורה 23:
	'''{{מנוקד\|פרשת פְקוּדֵי}}''' איז די עלפטע און לעצטע [[פרשת השבוע\|סדרה]] פון [[ספר שמות]], און די 23'סטע פון די תורה בכלל. די פרשה גייט פון {{תנ"ך\|שמות\|לח\|כא\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, ביז סוף ספר - {{תנ"ך\|שמות\|מ\|לח\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, לויט'ן אנגענומענעם צעטיילונג פון [[קאפיטלען פון תנ"ך\|קאפיטלען]], פארמאגנדיג אינאיינעם 92 פסוקים און צוואנציג פרשיות - זעקס [[פרשה פתוחה\|פתוחות]] און פערצן [[פרשה סתומה\|סתומות]].		'''{{מנוקד\|פרשת פְקוּדֵי}}''' איז די עלפטע און לעצטע [[פרשת השבוע\|סדרה]] פון [[ספר שמות]], און די 23'סטע פון די תורה בכלל. די פרשה גייט פון {{תנ"ך\|שמות\|לח\|כא\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, ביז סוף ספר - {{תנ"ך\|שמות\|מ\|לח\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, לויט'ן אנגענומענעם צעטיילונג פון [[קאפיטלען פון תנ"ך\|קאפיטלען]], פארמאגנדיג אינאיינעם 92 פסוקים און צוואנציג פרשיות - זעקס [[פרשה פתוחה\|פתוחות]] און פערצן [[פרשה סתומה\|סתומות]].

	אין די פרשה ווערט געשילדערט די פארענדיגונג פון דאס בויען דעם משכן און צוגרייטן די [[בגדי כהונה]]; דאן ווערט פארגעשטעלט דאס באנייאונג פונעם משכן, און די ענן הכבוד וואס האט גערוט איבער איר.		אין די פרשה ווערט געשילדערט די פארענדיגונג פון דאס בויען דעם משכן און צוגרייטן די [[בגדי כהונה]]; דאן ווערט פארגעשטעלט דאס באנייאונג פונעם משכן, און דער ענן הכבוד וואס האט גערוט איבער איר.

	פרשת פקודי ווערט געליינט צווישן די דאטומען [[כ"ג אדר\|כ"ג]] און [[כ"ט אדר]] (אין [[עיבור יאר]]ן ביז [[ו' אדר ב']]). אין פשוט'ע יארן געפאלט ~~דאס~~ געווענליך אין די שבת בעפאר [[ראש חודש]] [[ניסן]] - די טאג ~~וואס~~ מען האט אויפגעשטעלט די משכן, ווי דערציילט ~~אינעם~~ פרשה. די סדרה געפאלט געווענליך אין איינע פון די "[[ארבע פרשיות]]", וואס דאן ליינט מען דעם דעזיגנירטן מפטיר און הפטורה: אין רוב פשוט'ע יארן קומט עס ~~אויך~~ אום [[פרשת פרה]], און אין [[השא יאר]]ן - [[פרשת החודש]]; אין [[עיבור יאר]]ן מיט'ן [[קביעות פון יאר\|קביעות]] [[השג יאר\|השג]] און [[החא יאר\|החא]], געפאלט עס [[פרשת שקלים]], און אין די איבריגע עיבור יארן ווערט עס נישט געליינט מיט איינע פון די ארבע פרשיות, ווערנדיג גערופן "[[שבת הפסקה]]". אין רוב פשוט'ע יארן (אויסער [[השא יאר]]ן) ווערט פקודי געליינט אינאיינעם מיט פרשת ויקהל~~, פארזעצנדיג דער שילדערונג איבער בויען דעם משכן~~{{ביאור\|כדי צו צופאסן די 54 פרשיות צו די ~~צווישן 51 און 55~~ שבתים אין ~~יאר~~ אין וועלכע מען ליינט די פרשה, [[ימים טובים]] אויסגעשלאסן.}}. ווען אינאיינעם, באטרעפט די קריאה פון ויקהל און פקודי 214 פסוקים.		פרשת פקודי ווערט געליינט צווישן די דאטומען [[כ"ג אדר\|כ"ג]] און [[כ"ט אדר]] (אין [[עיבור יאר]]ן ביז [[ו' אדר ב']]). אין פשוט'ע יארן געפאלט עס געווענליך אין דער שבת בעפאר [[ראש חודש]] [[ניסן]] - דער טאג ווען מען האט אויפגעשטעלט דעם משכן, ווי דערציילט אין די פרשה. די סדרה געפאלט געווענליך אין איינע פון די "[[ארבע פרשיות]]", וואס דאן ליינט מען דעם דעזיגנירטן מפטיר און הפטורה: אין רוב פשוט'ע יארן קומט עס אויס אום [[פרשת פרה]], און אין [[השא יאר]]ן - [[פרשת החודש]]; אין [[עיבור יאר]]ן מיט'ן [[קביעות פון יאר\|קביעות]] [[השג יאר\|השג]] און [[החא יאר\|החא]], געפאלט עס [[פרשת שקלים]], און אין די איבריגע עיבור יארן ווערט עס נישט געליינט מיט איינע פון די ארבע פרשיות, ווערנדיג גערופן "[[שבת הפסקה]]". אין רוב פשוט'ע יארן (אויסער [[השא יאר]]ן) ווערט פקודי געליינט אינאיינעם מיט [[פרשת ויקהל]]{{ביאור\|כדי צו צופאסן די 54 פרשיות צו די מערסטנס 48 שבתים אין א שנה פשוטה אין וועלכע מען ליינט א פרשה, [[ימים טובים]] אויסגעשלאסן.}}, פארזעצנדיג דעם שילדערונג איבער בויען דעם משכן, ווען אינאיינעם באטרעפט די קריאה פון ויקהל און פקודי 214 פסוקים.

	== פרשה אינהאלט ==		== פרשה אינהאלט ==

עברי אנכי: /* הפטורה */ ?

2024-03-01T17:06:04Z

הפטורה: ?

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 17:06, 1 מערץ 2024
שורה 64:		שורה 64:
	{{אנקער\|ווייטער\|דער}} ארגינעלער מנהג ביי די אשכנזים איז געווען צו ליינען {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|נא}} - "ותשלם כל המלאכה", וועלכע איז א פארזעצונג פון די אשכנז'ישע הפטורה פון ויקהל אין {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|מ}} - "ויעש חירום" (וואס די ספרדים ליינען פאר פקודי), און אסאך קהילות פירן זיך אין איינקלאנג{{הערה\|{{היברובוקס\|1=אור זרוע\|2=חלק ב\|3=14580\|page=165\|2=[[אור זרוע]] חלק ב\|3=14580\|page=165\|לינק טעקסט=סימן שצג}}, און {{היברובוקס\|[[תרומת הדשן (ספר)\|תרומת הדשן]]\|לקט יושר - או"ח\|8859\|page=153\|עמ=קנג}}, וועלכע שליסן דירעקט אויס דאס ליינען "ויעש חירום" אום פקודי; [[רבי מרדכי יפה]], '''לבוש החור''', [[s:לבוש_אורח_חיים_תרפה#סעיף_ו\|סי' תרפה ס"ו]]. זעט אויך {{היברובוקס\|יהודה ליב שיסלוביץ\|מסורת הקריאה\|33823\|page=161\|שנת הוצאה=תרמ"ו\|עמ=162}}.}}. דער [[רבי שלום מנוישטאדט\|מהר"ש]] שרייבט אבער{{הערה\|סימן קמ"ז.}}, אז זינט די הפטורה פון "ותשלם" ווערט שוין געליינט פאר די הפטורה פון צווייטן טאג [[סוכות]] (אין [[חוץ לארץ\|חו"ל]], וואס דאן ליינט מען פון {{תנ"ך\|מלכים א\|ח\|ב}}), זאל מען ליינען די הפטורה פון "ויעש חירום" אום פקודי, וויבאלד ווען פקודי קומט אויס שבת הפסקה וועט ויקהל שטענדיג זיין אין איינע פון די ארבע פרשיות, און עס וועט נישט אויסקומען צו ליינען ויעש חירום איבער די יאר. דער מהר"ש ווייזט אן צוצולייגן די צוויי פסוקים {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|נא\|אן=ספר}}-{{תנ"ך\|מלכים א\|ח\|א\|אן=ספר}} וואס רעדן זיך פון די "גמר מלאכה" - ווי אין אונזער פרשה (און די צוויי פסוקים ווערן נישט געליינט אום סוכות). דער [[מהרי"ל]]{{הערה\|{{היברובוקס\|2=ספר מהרי"ל\|3=8918\|page=115\|לינק טעקסט=מנהגים שרשיות מארבע פרשיות}}.}} און [[אליה רבה]]{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|תרפה\|מפרש=אליה רבה\|סק=כג}}.}} ברענגען אראפ און נעמען אן די ווערטער פון מהר"ש.		{{אנקער\|ווייטער\|דער}} ארגינעלער מנהג ביי די אשכנזים איז געווען צו ליינען {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|נא}} - "ותשלם כל המלאכה", וועלכע איז א פארזעצונג פון די אשכנז'ישע הפטורה פון ויקהל אין {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|מ}} - "ויעש חירום" (וואס די ספרדים ליינען פאר פקודי), און אסאך קהילות פירן זיך אין איינקלאנג{{הערה\|{{היברובוקס\|1=אור זרוע\|2=חלק ב\|3=14580\|page=165\|2=[[אור זרוע]] חלק ב\|3=14580\|page=165\|לינק טעקסט=סימן שצג}}, און {{היברובוקס\|[[תרומת הדשן (ספר)\|תרומת הדשן]]\|לקט יושר - או"ח\|8859\|page=153\|עמ=קנג}}, וועלכע שליסן דירעקט אויס דאס ליינען "ויעש חירום" אום פקודי; [[רבי מרדכי יפה]], '''לבוש החור''', [[s:לבוש_אורח_חיים_תרפה#סעיף_ו\|סי' תרפה ס"ו]]. זעט אויך {{היברובוקס\|יהודה ליב שיסלוביץ\|מסורת הקריאה\|33823\|page=161\|שנת הוצאה=תרמ"ו\|עמ=162}}.}}. דער [[רבי שלום מנוישטאדט\|מהר"ש]] שרייבט אבער{{הערה\|סימן קמ"ז.}}, אז זינט די הפטורה פון "ותשלם" ווערט שוין געליינט פאר די הפטורה פון צווייטן טאג [[סוכות]] (אין [[חוץ לארץ\|חו"ל]], וואס דאן ליינט מען פון {{תנ"ך\|מלכים א\|ח\|ב}}), זאל מען ליינען די הפטורה פון "ויעש חירום" אום פקודי, וויבאלד ווען פקודי קומט אויס שבת הפסקה וועט ויקהל שטענדיג זיין אין איינע פון די ארבע פרשיות, און עס וועט נישט אויסקומען צו ליינען ויעש חירום איבער די יאר. דער מהר"ש ווייזט אן צוצולייגן די צוויי פסוקים {{תנ"ך\|מלכים א\|ז\|נא\|אן=ספר}}-{{תנ"ך\|מלכים א\|ח\|א\|אן=ספר}} וואס רעדן זיך פון די "גמר מלאכה" - ווי אין אונזער פרשה (און די צוויי פסוקים ווערן נישט געליינט אום סוכות). דער [[מהרי"ל]]{{הערה\|{{היברובוקס\|2=ספר מהרי"ל\|3=8918\|page=115\|לינק טעקסט=מנהגים שרשיות מארבע פרשיות}}.}} און [[אליה רבה]]{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|תרפה\|מפרש=אליה רבה\|סק=כג}}.}} ברענגען אראפ און נעמען אן די ווערטער פון מהר"ש.

	די רבנים פון [[ירושלים]] האבן אגענומען, אז וויבאלד אין [[ארץ ישראל]] איז נישט פארהאן א צווייטע טאג סוכות צו ליינען דערין "ותשלם", איז דער אריגינעלער טעם צו טוישן און ליינען "ויעש חירום" נישט פעליג דארט, און דער הויפט הפטורה איז ותשלם. דאך האבן טייל אנגענומען צו אנהייבן פריער און ליינען "אויך" ויעש חירום, נישט צו מבטל זיין די אלטע מנהג{{הערה\|איבערהויפט אז די ספרדים פירן זיך אויך אזוי. זעט דעם בריוו פונעם [[אדר"ת]] וואו ער שרייבט אז [[רבי שמואל סאלאנט]] האט ~~איינגעשטימט~~ דערצו, געברענגט אין {{אוצר החכמה\|2={{אנקער\|מוסף\|מוסף}} שבת קודש - 25\|3=187896\|page=18\|באנד=פקודי\|שנת הוצאה=תשס"ג\|מו"ל=[[יתד נאמן]]\|עמ=18}}.}}. טייל זאגן אז אין א [[זשה יאר]], די איינציגסטע עיבור יאר אין וועלכע עס זענען פארהאן צוויי שבתים אום חנוכה, וואס אין צווייטן שבת פון חנוכה ליינט מען ויעש חירום, זאל מען לויט אלע מנהגים ליינען נאר ותשלם{{הערה\|{{היברובוקס\|[[רבי שלמה זלמן גייגער]]\|דברי קהלת\|6822\|page=444}}. ספעציעל אין ארץ ישראל ווי מען האט אנגענומען ותשלם אלס הויפט הפטורה; אזוי איז געשטאנען אין טייל זשה יארן אין "לוח ארץ ישראל" (טיקוצ'ינסקי), און אזוי האבן גע'פסק'נט [[רבי שלמה זלמן אויערבאך]] (זעט {{היברובוקס\|2=בירור הלכה\|3=51654\|page=186\|באנד=ו'\|לינק טעקסט=או"ח סימן תכח}}), און [[רבי יוסף שלום אלישיב]] (געברענגט אין [[#מוסף\|מוסף שבת]]) צווישן אנדערע.}}.		די רבנים פון [[ירושלים]] האבן אגענומען, אז וויבאלד אין [[ארץ ישראל]] איז נישט פארהאן א צווייטע טאג סוכות צו ליינען דערין "ותשלם", איז דער אריגינעלער טעם צו טוישן און ליינען "ויעש חירום" נישט פעליג דארט, און דער הויפט הפטורה איז ותשלם. דאך האבן טייל אנגענומען צו אנהייבן פריער און ליינען "אויך" ויעש חירום, נישט צו מבטל זיין די אלטע מנהג{{הערה\|איבערהויפט אז די ספרדים פירן זיך אויך אזוי. זעט דעם בריוו פונעם [[אדר"ת]] וואו ער שרייבט אז [[רבי שמואל סאלאנט]] האט צוגעשטימט דערצו, געברענגט אין {{אוצר החכמה\|2={{אנקער\|מוסף\|מוסף}} שבת קודש - 25\|3=187896\|page=18\|באנד=פקודי\|שנת הוצאה=תשס"ג\|מו"ל=[[יתד נאמן]]\|עמ=18}}.}}. טייל זאגן אז אין א [[זשה יאר]], די איינציגסטע עיבור יאר אין וועלכע עס זענען פארהאן צוויי שבתים אום חנוכה, וואס אין צווייטן שבת פון חנוכה ליינט מען ויעש חירום, זאל מען לויט אלע מנהגים ליינען נאר ותשלם{{הערה\|{{היברובוקס\|[[רבי שלמה זלמן גייגער]]\|דברי קהלת\|6822\|page=444}}. ספעציעל אין ארץ ישראל ווי מען האט אנגענומען ותשלם אלס הויפט הפטורה; אזוי איז געשטאנען אין טייל זשה יארן אין "לוח ארץ ישראל" (טיקוצ'ינסקי), און אזוי האבן גע'פסק'נט [[רבי שלמה זלמן אויערבאך]] (זעט {{היברובוקס\|2=בירור הלכה\|3=51654\|page=186\|באנד=ו'\|לינק טעקסט=או"ח סימן תכח}}), און [[רבי יוסף שלום אלישיב]] (געברענגט אין [[#מוסף\|מוסף שבת]]) צווישן אנדערע.}}.

	==שבת חזק==		==שבת חזק==