פרשת חקת - ווערסיע היסטאריע

תנא קמא אין 12:20, 26 אויגוסט 2025

2025-08-26T12:20:09Z

עברי אנכי: /* אריינפיר */ פארברייטערט

2025-07-30T19:49:02Z

אריינפיר: פארברייטערט

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 19:49, 30 יולי 2025
שורה 22:		שורה 22:
	די פרשה רעכנט ערשט אויס די דינים פון [[פרה אדומה]] און [[טומאת מת]]. דאן ווערן געשילדערט געשעענישן פון די פערציגסטע יאר פון די אידן אין מדבר: די פטירה פון [[מרים הנביאה]]; די געשיכטע פון די [[מי מריבה]]; די פטירה פון [[אהרן הכהן]]; די געשיכטע מיט'ן [[נחש הנחושת]]; און די מלחמות פון די אידן מיט'ן קעניג פון [[ערד (שטאט)\|עֲרָד]], מיט די [[אמורי]]ם, מיט [[סיחון]] און [[עוג מלך הבשן\|עוג]].		די פרשה רעכנט ערשט אויס די דינים פון [[פרה אדומה]] און [[טומאת מת]]. דאן ווערן געשילדערט געשעענישן פון די פערציגסטע יאר פון די אידן אין מדבר: די פטירה פון [[מרים הנביאה]]; די געשיכטע פון די [[מי מריבה]]; די פטירה פון [[אהרן הכהן]]; די געשיכטע מיט'ן [[נחש הנחושת]]; און די מלחמות פון די אידן מיט'ן קעניג פון [[ערד (שטאט)\|עֲרָד]], מיט די [[אמורי]]ם, מיט [[סיחון]] און [[עוג מלך הבשן\|עוג]].

	פרשת חקת ווערט געליינט צווישן די דאטומען [[ל' סיון]] און [[י"ב תמוז]] (אין [[חוץ לארץ]]). אין יארן וואס [[יום טוב שני של גלויות\|יום טוב שני]] פון [[שבועות]] אין חוץ לארץ געפאלט אום שבת, ליינט מען דארט חקת אינאיינעם מיט [[פרשת בלק]]. די פרשה פון פרה אדומה ({{תנ"ך\|במדבר\|יט\|א\|כב\|אן=ספר}}) ווערט געליינט פאר מפטיר אום [[שבת פרה]].		פרשת חקת ווערט געליינט צווישן די דאטומען [[ל' סיון]] און [[י"ב תמוז]] (אין [[חוץ לארץ]]). אין יארן וואס [[יום טוב שני של גלויות\|יום טוב שני]] פון [[שבועות]] אין חוץ לארץ געפאלט אום שבת, ליינט מען דארט חקת אינאיינעם מיט [[פרשת בלק]], ווען אינאיינעם באטרעפט די קריאה פון חקת-בלק 191 פסוקים. די פרשה פון פרה אדומה ({{תנ"ך\|במדבר\|יט\|א\|כב\|אן=ספר}}) ווערט געליינט פאר מפטיר אום [[שבת פרה]].

	== פרשה אינהאלט ==		== פרשה אינהאלט ==

עברי אנכי: /* מנהגים */ .

2025-07-24T20:26:58Z

מנהגים: .

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 20:26, 24 יולי 2025
שורה 104:		שורה 104:

	==מנהגים==		==מנהגים==
	עס איז פארהאן א מנהג צו פאסטן [[תענית צדיקים]] פרייטאג ערב שבת, פרשת חוקת, לזכר די [[שריפת התלמוד]] אין פאריז, וואס איז פארגעקומען אין דעם טאג אין יאר ה'ב' אדער ד'. דער תענית איז נישט באשטימט געווארן לויט דעם טאג פון חודש, נאר לויטן טאג פון דער וואך, צוליב א שאלת חלום וואס איז געמאכט געווארן, לויט וועלכער די געשעעניש איז מרומז אין דער וואכס-סדרה, פון וועלכער דער [[תרגום אונקלוס]] אויף די ערשטע ווערטער איז "דָּא גְּזֵירַת אוֹרָיְתָא"{{הערה\|רבי צדקיה בן אברהם, [[שבלי הלקט]], [https://www.sefaria.org.il/Shibbolei_HaLeket.264.3 סדר תענית, שבולת רסג]; {{שולחן ערוך\|אורח חיים\|תקפ\|ט\|מפרש=מגן אברהם}}, זעט דארט פאר נאך א טעם.}}		עס איז פארהאן א מנהג צו פאסטן [[תענית צדיקים]] פרייטאג ערב שבת, פרשת חוקת, לזכר די [[שריפת התלמוד]] אין פאריז, וואס איז פארגעקומען אין דעם טאג אין יאר ה'ב' אדער ד'. דער תענית איז נישט באשטימט געווארן לויט דעם טאג פון חודש, נאר לויטן טאג פון דער וואך, צוליב א שאלת חלום וואס איז געמאכט געווארן, לויט וועלכער די געשעעניש איז מרומז אין דער וואכס-סדרה, פון וועלכער דער [[תרגום אונקלוס]] אויף די ערשטע ווערטער איז "דָּא גְּזֵירַת אוֹרָיְתָא"{{הערה\|רבי צדקיה בן אברהם, [[שבלי הלקט]], [https://www.sefaria.org.il/Shibbolei_HaLeket.264.3 סדר תענית, שבולת רסג]; {{שולחן ערוך\|אורח חיים\|תקפ\|ט\|מפרש=מגן אברהם}}, זעט דארט פאר נאך א טעם.}}.

	== דרויסנדיגע לינקס ==		== דרויסנדיגע לינקס ==

תנא קמא אין 06:12, 10 יוני 2025

2025-06-10T06:12:07Z

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 06:12, 10 יוני 2025
שורה 101:		שורה 101:
	אין די הפטורה געבט [[יפתח הגלעדי]] א היסטארישע איבערבליק - איידער'ן ארויסגיין אין קריג מיט די [[עמון\|עמונים]], איבער די מלחמות וואס די אידן האבן געפירט, אריינגערעכנט די מלחמה קעגן סיחון און עוג, געשילדערט אין אונזער פרשה.		אין די הפטורה געבט [[יפתח הגלעדי]] א היסטארישע איבערבליק - איידער'ן ארויסגיין אין קריג מיט די [[עמון\|עמונים]], איבער די מלחמות וואס די אידן האבן געפירט, אריינגערעכנט די מלחמה קעגן סיחון און עוג, געשילדערט אין אונזער פרשה.

	אין [[השג יאר]]ן ליינט מען די פרשה אום שבת [[ראש חודש]] [[תמוז]], און מען ליינט די הפטורה "השמים כסאי". ווען די פרשה גייט אינאיינעם מיט בלק, איז אנגענומען - ווי געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות - צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}. עס איז פארהאן אלטע מנהגים יא צו ליינען די הפטורה פון חוקת, וויבאלד בלק ווערט אויך דערמאנט אין די הפטורה (אין {{תנ"ך\|שופטים\|יא\|כה}}); זעט אין {{כתיב\|הפטרות, מגלות וספר איוב: עם ניקוד וטעמים, מסורה קטנה וגדולה\|990000852250205171-1\|עמ' 96\|13680269}} צוצולייגן די פסוקים נאך פסוק כ"ד ווען עס איז באהאפטן.}}.		אין [[השג יאר]]ן ליינט מען די פרשה אום שבת [[ראש חודש]] [[תמוז]], און מען ליינט די הפטורה "השמים כסאי". ווען די פרשה גייט אינאיינעם מיט בלק, איז אנגענומען - ווי געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות - צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}. עס איז פארהאן אלטע מנהגים יא צו ליינען די הפטורה פון חוקת, וויבאלד בלק ווערט אויך דערמאנט אין די הפטורה (אין {{תנ"ך\|שופטים\|יא\|כה}}); זעט אין {{כתיב\|הפטרות, מגלות וספר איוב: עם ניקוד וטעמים, מסורה קטנה וגדולה\|990000852250205171\|עמ' 96\|13680269}} צוצולייגן די פסוקים נאך פסוק כ"ד ווען עס איז באהאפטן.}}.

	==מנהגים==		==מנהגים==

תנא קמא אין 22:32, 2 פעברואר 2025

2025-02-02T22:32:59Z

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 22:32, 2 פעברואר 2025
שורה 94:		שורה 94:
	אין חוץ לארץ, אין יארן וואס [[יום טוב שני של גלויות\|יום טוב שני]] פון [[שבועות]] געפאלט אום שבת, ליינט מען חקת אינאיינעם מיט [[פרשת בלק]].		אין חוץ לארץ, אין יארן וואס [[יום טוב שני של גלויות\|יום טוב שני]] פון [[שבועות]] געפאלט אום שבת, ליינט מען חקת אינאיינעם מיט [[פרשת בלק]].

	אין די תימנ'ער קהילות איז געווען א מנהג - אנשטאט צו באהעפטן די פרשיות [[פרשת מטות\|מטות]]-[[פרשת מסעי\|מסעי]], צו צעטיילן פרשת חקת אין צוויי ביי די פסוק "ויסעו מקדש" ({{תנ"ך\|במדבר\|כ\|כב\|אן=ספר}}), און ליינען די ערשטע האלב מיט [[פרשת קרח]], און די צווייטע אינאיינעם מיט פרשת בלק. דער מנהג צו צעטיילן חקת ווערט שוין געברענגט אין די גאונים{{הערה\|זעט צום ביישפיל {{היברובוקס\|2=סדור רב סעדיה גאון\|3=20685\|page=423}}. אין [[מדרש הביאור]] {{העב\|מדרש הביאור}} ווערט געברענגט דער טעם, וויבאלד מען וויל צעטיילן די פטירה פון אהרן און מרים אין באזונדערע קריאות.}}, אבער מערסטנס תימנים היינט באהעפטן גאנץ חקת מיט בלק, און טייל פירן זיך שוין היינט ווי די איבריגע קהילות (אין ארץ ישראל), און באהעפטן מטות און מסעי{{הערה\|[https://www.~~orharambam~~.~~com/post~~/~~חלוקת-הפרשיות-קרח-וחצי-חקת-וחצי-חקת-ובלק חלוקת קרח וחצי-חקת וחצי-~~חקת ובלק] ~~אויף אור הרמב~~"~~ם וועבזייטל.~~}}.		אין די תימנ'ער קהילות איז געווען א מנהג - אנשטאט צו באהעפטן די פרשיות [[פרשת מטות\|מטות]]-[[פרשת מסעי\|מסעי]], צו צעטיילן פרשת חקת אין צוויי ביי די פסוק "ויסעו מקדש" ({{תנ"ך\|במדבר\|כ\|כב\|אן=ספר}}), און ליינען די ערשטע האלב מיט [[פרשת קרח]], און די צווייטע אינאיינעם מיט פרשת בלק. דער מנהג צו צעטיילן חקת ווערט שוין געברענגט אין די גאונים{{הערה\|זעט צום ביישפיל {{היברובוקס\|2=סדור רב סעדיה גאון\|3=20685\|page=423}}. אין [[מדרש הביאור]] {{העב\|מדרש הביאור}} ווערט געברענגט דער טעם, וויבאלד מען וויל צעטיילן די פטירה פון אהרן און מרים אין באזונדערע קריאות.}}, אבער מערסטנס תימנים היינט באהעפטן גאנץ חקת מיט בלק, און טייל פירן זיך שוין היינט ווי די איבריגע קהילות (אין ארץ ישראל), און באהעפטן מטות און מסעי{{הערה\|רבי יצחק רצאבי, [https://www.maharitz.co.il/?CategoryID=454&ArticleID=12535 חיבור פרשיות חקת ובלק לבני ק"ק תימן], יד מהרי"ץ}}.

	== הפטורה ==		== הפטורה ==
שורה 101:		שורה 101:
	אין די הפטורה געבט [[יפתח הגלעדי]] א היסטארישע איבערבליק - איידער'ן ארויסגיין אין קריג מיט די [[עמון\|עמונים]], איבער די מלחמות וואס די אידן האבן געפירט, אריינגערעכנט די מלחמה קעגן סיחון און עוג, געשילדערט אין אונזער פרשה.		אין די הפטורה געבט [[יפתח הגלעדי]] א היסטארישע איבערבליק - איידער'ן ארויסגיין אין קריג מיט די [[עמון\|עמונים]], איבער די מלחמות וואס די אידן האבן געפירט, אריינגערעכנט די מלחמה קעגן סיחון און עוג, געשילדערט אין אונזער פרשה.

	אין [[השג יאר]]ן ליינט מען די פרשה אום שבת [[ראש חודש]] [[תמוז]], און מען ליינט די הפטורה "השמים כסאי". ווען די פרשה גייט אינאיינעם מיט בלק, איז אנגענומען - ווי געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות - צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}. עס איז פארהאן אלטע מנהגים יא צו ליינען די הפטורה פון חוקת, וויבאלד בלק ווערט אויך דערמאנט אין די הפטורה (אין {{תנ"ך\|שופטים\|יא\|כה}}); זעט אין {{כתיב~~\|חומש אשכנז-צרפת בכתב יד~~\|הפטרות, מגלות וספר איוב: עם ניקוד וטעמים, מסורה קטנה וגדולה\|990000852250205171-1\|עמ' 96~~<!-- ,FL13680269 -->~~}} צוצולייגן די פסוקים נאך פסוק כ"ד ווען עס איז באהאפטן.}}.		אין [[השג יאר]]ן ליינט מען די פרשה אום שבת [[ראש חודש]] [[תמוז]], און מען ליינט די הפטורה "השמים כסאי". ווען די פרשה גייט אינאיינעם מיט בלק, איז אנגענומען - ווי געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות - צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}. עס איז פארהאן אלטע מנהגים יא צו ליינען די הפטורה פון חוקת, וויבאלד בלק ווערט אויך דערמאנט אין די הפטורה (אין {{תנ"ך\|שופטים\|יא\|כה}}); זעט אין {{כתיב\|הפטרות, מגלות וספר איוב: עם ניקוד וטעמים, מסורה קטנה וגדולה\|990000852250205171-1\|עמ' 96\|13680269}} צוצולייגן די פסוקים נאך פסוק כ"ד ווען עס איז באהאפטן.}}.

			==מנהגים==
			עס איז פארהאן א מנהג צו פאסטן [[תענית צדיקים]] פרייטאג ערב שבת, פרשת חוקת, לזכר די [[שריפת התלמוד]] אין פאריז, וואס איז פארגעקומען אין דעם טאג אין יאר ה'ב' אדער ד'. דער תענית איז נישט באשטימט געווארן לויט דעם טאג פון חודש, נאר לויטן טאג פון דער וואך, צוליב א שאלת חלום וואס איז געמאכט געווארן, לויט וועלכער די געשעעניש איז מרומז אין דער וואכס-סדרה, פון וועלכער דער [[תרגום אונקלוס]] אויף די ערשטע ווערטער איז "דָּא גְּזֵירַת אוֹרָיְתָא"{{הערה\|רבי צדקיה בן אברהם, [[שבלי הלקט]], [https://www.sefaria.org.il/Shibbolei_HaLeket.264.3 סדר תענית, שבולת רסג]; {{שולחן ערוך\|אורח חיים\|תקפ\|ט\|מפרש=מגן אברהם}}, זעט דארט פאר נאך א טעם.}}

	== דרויסנדיגע לינקס ==		== דרויסנדיגע לינקס ==

צמא לדעת: החלפת טקסט – "דרויסנדע" ב־"דרויסנדיגע"

2024-07-08T08:11:19Z

החלפת טקסט – "דרויסנדע" ב־"דרויסנדיגע"

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 08:11, 8 יולי 2024
שורה 103:		שורה 103:
	אין [[השג יאר]]ן ליינט מען די פרשה אום שבת [[ראש חודש]] [[תמוז]], און מען ליינט די הפטורה "השמים כסאי". ווען די פרשה גייט אינאיינעם מיט בלק, איז אנגענומען - ווי געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות - צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}. עס איז פארהאן אלטע מנהגים יא צו ליינען די הפטורה פון חוקת, וויבאלד בלק ווערט אויך דערמאנט אין די הפטורה (אין {{תנ"ך\|שופטים\|יא\|כה}}); זעט אין {{כתיב\|חומש אשכנז-צרפת בכתב יד\|הפטרות, מגלות וספר איוב: עם ניקוד וטעמים, מסורה קטנה וגדולה\|990000852250205171-1\|עמ' 96<!-- ,FL13680269 -->}} צוצולייגן די פסוקים נאך פסוק כ"ד ווען עס איז באהאפטן.}}.		אין [[השג יאר]]ן ליינט מען די פרשה אום שבת [[ראש חודש]] [[תמוז]], און מען ליינט די הפטורה "השמים כסאי". ווען די פרשה גייט אינאיינעם מיט בלק, איז אנגענומען - ווי געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות - צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}. עס איז פארהאן אלטע מנהגים יא צו ליינען די הפטורה פון חוקת, וויבאלד בלק ווערט אויך דערמאנט אין די הפטורה (אין {{תנ"ך\|שופטים\|יא\|כה}}); זעט אין {{כתיב\|חומש אשכנז-צרפת בכתב יד\|הפטרות, מגלות וספר איוב: עם ניקוד וטעמים, מסורה קטנה וגדולה\|990000852250205171-1\|עמ' 96<!-- ,FL13680269 -->}} צוצולייגן די פסוקים נאך פסוק כ"ד ווען עס איז באהאפטן.}}.

	== ~~דרויסנדע~~ לינקס ==		== דרויסנדיגע לינקס ==
	{{פרשה לינקס\|בית חב"ד=530531\|בינינו=7180\|אתר פרשת השבוע=2011/06/chukat}}		{{פרשה לינקס\|בית חב"ד=530531\|בינינו=7180\|אתר פרשת השבוע=2011/06/chukat}}

צמא לדעת אין 08:32, 7 יולי 2024

2024-07-07T08:32:09Z

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 08:32, 7 יולי 2024
שורה 1:		שורה 1:
	~~{{דרעפט}}~~
	~~<!-- הייבט אן רעדאגירן אונטער די שורה -->~~
	{{דעסקריפציע\|זעקסטע פרשה פון ספר במדבר}}{{פרשת שבוע		{{דעסקריפציע\|זעקסטע פרשה פון ספר במדבר}}{{פרשת שבוע
	\| פריערדיגע = פרשת קרח		\| פריערדיגע = פרשת קרח
שורה 114:		שורה 112:
	{{ספר במדבר}}		{{ספר במדבר}}

	[[:קאַטעגאָריע:פרשת חקת\|*]]		[[קאַטעגאָריע:פרשת חקת\|*]]
	[[:קאַטעגאָריע:פרשיות ספר במדבר\|חקת]]		[[קאַטעגאָריע:פרשיות ספר במדבר\|חקת]]
	[[:קאַטעגאָריע:סיון]]		[[קאַטעגאָריע:סיון]]
	[[:קאַטעגאָריע:תמוז]]		[[קאַטעגאָריע:תמוז]]
	[[:קאַטעגאָריע:המכלול ארטיקלען]]		[[קאַטעגאָריע:המכלול ארטיקלען]]
	[[he:פרשת חקת]]		[[he:פרשת חקת]]

צמא לדעת: צמא לדעת האט אריבערגעפירט בלאט דרעפט:פרשת חקת צו פרשת חקת אן לאזן א ווייטערפירונג

2024-07-07T08:31:12Z

צמא לדעת האט אריבערגעפירט בלאט דרעפט:פרשת חקת צו פרשת חקת אן לאזן א ווייטערפירונג

→ עלטערע ווערסיע	רעוויזיע פון 08:31, 7 יולי 2024
(קיין אונטערשייד)

צמא לדעת: הגהה

2024-07-07T08:30:13Z

הגהה

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 08:30, 7 יולי 2024
שורה 39:		שורה 39:

	=== די רייזע קיין ארץ ישראל, פטירה פון אהרן ===		=== די רייזע קיין ארץ ישראל, פטירה פון אהרן ===
	[[טעקע:Tissot The Conquest of the Amorites.jpg\|קליין\|ביים אייננעמען דעם [[אמורי]]]]		[[טעקע:Tissot The Conquest of the Amorites.jpg\|קליין\|ביים אייננעמען דעם [[אמורי]]. א מאלעריי פון [[דזשעימס טיסאו]]]]
	משה האט געשיקט שליחים צום קעניג פון [[אדום]], זיך איינבעטן צו לאזן די אידן דורכגיין זיין לאנד, מיט א צוזאג נישט צו אנרירן סיי וואס אין לאנד. אדום האט עס צוריקגעוויזן, און אנשטאט געסטראשעט און זיך געגרייט מיט א שטארקע מיליטער, און די אידן האבן אפגעטראטן פון אדום{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|כ\|יד\|כא}}.}}.		משה האט געשיקט שליחים צום קעניג פון [[אדום]], זיך איינבעטן צו לאזן די אידן דורכגיין זיין לאנד, מיט א צוזאג נישט צו אנרירן סיי וואס אין לאנד. אדום האט עס צוריקגעוויזן, און אנשטאט געסטראשעט און זיך געגרייט מיט א שטארקע מיליטער, און די אידן האבן אפגעטראטן פון אדום{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|כ\|יד\|כא}}.}}.

צמא לדעת: /* הפטורה */ הגהה

2024-07-07T08:25:23Z

הפטורה: הגהה

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 08:25, 7 יולי 2024
שורה 103:		שורה 103:
	אין די הפטורה געבט [[יפתח הגלעדי]] א היסטארישע איבערבליק - איידער'ן ארויסגיין אין קריג מיט די [[עמון\|עמונים]], איבער די מלחמות וואס די אידן האבן געפירט, אריינגערעכנט די מלחמה קעגן סיחון און עוג, געשילדערט אין אונזער פרשה.		אין די הפטורה געבט [[יפתח הגלעדי]] א היסטארישע איבערבליק - איידער'ן ארויסגיין אין קריג מיט די [[עמון\|עמונים]], איבער די מלחמות וואס די אידן האבן געפירט, אריינגערעכנט די מלחמה קעגן סיחון און עוג, געשילדערט אין אונזער פרשה.

	אין [[השג יאר]]ן ליינט מען די פרשה אום שבת [[ראש חודש]] [[תמוז]], און ~~מען ליינט~~ מען ליינט די הפטורה "השמים כסאי". ווען די פרשה גייט אינאיינעם מיט בלק, ~~נעמען מיר אן~~ - ווי געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות, צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}. עס איז פארהאן אלטע מנהגים יא צו ליינען די הפטורה פון חוקת, וויבאלד בלק ווערט אויך דערמאנט אין די הפטורה (אין {{תנ"ך\|שופטים\|יא\|כה}}); זעט אין {{כתיב\|חומש אשכנז-צרפת בכתב יד\|הפטרות, מגלות וספר איוב: עם ניקוד וטעמים, מסורה קטנה וגדולה\|990000852250205171-1\|עמ' 96<!-- ,FL13680269 -->}} צוצולייגן די פסוקים נאך פסוק כ"ד ווען עס איז באהאפטן.}}.		אין [[השג יאר]]ן ליינט מען די פרשה אום שבת [[ראש חודש]] [[תמוז]], און מען ליינט די הפטורה "השמים כסאי". ווען די פרשה גייט אינאיינעם מיט בלק, איז אנגענומען - ווי געווענליך ביי באהאפטענע פרשיות - צו ליינען די הפטורה פונעם צווייטן{{הערה\|{{שלחן ערוך\|אורח חיים\|רפד\|ז}}. עס איז פארהאן אלטע מנהגים יא צו ליינען די הפטורה פון חוקת, וויבאלד בלק ווערט אויך דערמאנט אין די הפטורה (אין {{תנ"ך\|שופטים\|יא\|כה}}); זעט אין {{כתיב\|חומש אשכנז-צרפת בכתב יד\|הפטרות, מגלות וספר איוב: עם ניקוד וטעמים, מסורה קטנה וגדולה\|990000852250205171-1\|עמ' 96<!-- ,FL13680269 -->}} צוצולייגן די פסוקים נאך פסוק כ"ד ווען עס איז באהאפטן.}}.

	== דרויסנדע לינקס ==		== דרויסנדע לינקס ==

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 12:20, 26 אויגוסט 2025
שורה 28:		שורה 28:
	די פרשה הייבט זיך אן מיט די דינים פון פרה אדומה און טומאת מת. גאט האט באפוילן [[משה רבינו\|משה]] און [[אהרן הכהן\|אהרן]] צו נעמען א רויטע [[קו]] אן קיין פעלער, וואס האט נאכנישט געטראגן אויף זיך א יאך, מען זאל איר איבערגעבן צו [[אלעזר הכהן]] וועלכער זאל איר ארויסטראגן אינדרויסן פון מחנה, איר שחט'ן און שפריצן די בלוט קעגן דעם [[אהל מועד]]. דאן זאל מען פארברענען די קו, און אריינווארפן אין פייער א טענענהאלץ און רויטע פאדעם. א טהור'ער מענטש זאל דאן צוזאמנעמען די אַש פונעם פרה און אוועקלייגן געמישט מיט שפריץ-וואסער.		די פרשה הייבט זיך אן מיט די דינים פון פרה אדומה און טומאת מת. גאט האט באפוילן [[משה רבינו\|משה]] און [[אהרן הכהן\|אהרן]] צו נעמען א רויטע [[קו]] אן קיין פעלער, וואס האט נאכנישט געטראגן אויף זיך א יאך, מען זאל איר איבערגעבן צו [[אלעזר הכהן]] וועלכער זאל איר ארויסטראגן אינדרויסן פון מחנה, איר שחט'ן און שפריצן די בלוט קעגן דעם [[אהל מועד]]. דאן זאל מען פארברענען די קו, און אריינווארפן אין פייער א טענענהאלץ און רויטע פאדעם. א טהור'ער מענטש זאל דאן צוזאמנעמען די אַש פונעם פרה און אוועקלייגן געמישט מיט שפריץ-וואסער.

	א מענטש אדער זאך וואס רירט אן, אדער געפינט זיך אין די זעלבע "[[טומאת אוהל\|אהל]]" פון, א טויטע מענטש אדער טיילן פונעם קערפער, ווערט [[טמא]] פאר זיבן טעג. זיך צו רייניגן מישט מען די אַש פונעם פרה אדומה מיט וואסער, און מיט אן אזוב שפריצט מען אויף אים די וואסער געמיש פונעם פרה אדומה - די "[[מי חטאת]]". א טמא'נער מענטש טאר נישט אריינגיין אין בית המקדש, און ווער ס'איז עובר דערויף איז חייב [[כרת]]. אלע וואס געבן זיך אפ מיט'ן פרה אדומה ווערן טמא ביז ביינאכט און דארפן טובל'ן זייערע קליידער, וועלכע ווערן א [[ולד הטומאה\|ראשון לטומאה]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|יט\|לאנג=יא~~\|אן=ספר~~}}.}}.		א מענטש אדער זאך וואס רירט אן, אדער געפינט זיך אין די זעלבע "[[טומאת אוהל\|אהל]]" פון, א טויטע מענטש אדער טיילן פונעם קערפער, ווערט [[טמא]] פאר זיבן טעג. זיך צו רייניגן מישט מען די אַש פונעם פרה אדומה מיט וואסער, און מיט אן אזוב שפריצט מען אויף אים די וואסער געמיש פונעם פרה אדומה - די "[[מי חטאת]]". א טמא'נער מענטש טאר נישט אריינגיין אין בית המקדש, און ווער ס'איז עובר דערויף איז חייב [[כרת]]. אלע וואס געבן זיך אפ מיט'ן פרה אדומה ווערן טמא ביז ביינאכט און דארפן טובל'ן זייערע קליידער, וועלכע ווערן א [[ולד הטומאה\|ראשון לטומאה]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|יט\|לאנג=יא}}.}}.

	=== פטירה פון מרים - מי מריבה ===		=== פטירה פון מרים - מי מריבה ===
שורה 34:		שורה 34:
	די אידן האבן דערגרייכט [[מדבר צין]] אויף די [[ניסן\|ערשטע חודש]], און זיך באזעצט אין [[קדש (מדבר צין)\|קדש]], וואו [[מרים הנביאה\|מרים]] איז אוועק און באערדיגט געווארן. נאך מרימ'ס פטירה האט דאס פאלק נישט געהאט קיין וואסער צו טרינקען, און זיי זענען זיך געקומען באקלאגן צו משה און אהרן, וועלכע זענען געגאנגען צום אהל מועד, וואו דער כבוד פון אויבערשטן האט זיך באוויזן.		די אידן האבן דערגרייכט [[מדבר צין]] אויף די [[ניסן\|ערשטע חודש]], און זיך באזעצט אין [[קדש (מדבר צין)\|קדש]], וואו [[מרים הנביאה\|מרים]] איז אוועק און באערדיגט געווארן. נאך מרימ'ס פטירה האט דאס פאלק נישט געהאט קיין וואסער צו טרינקען, און זיי זענען זיך געקומען באקלאגן צו משה און אהרן, וועלכע זענען געגאנגען צום אהל מועד, וואו דער כבוד פון אויבערשטן האט זיך באוויזן.

	גאט האט באפוילן משה צו נעמען [[משה'ס שטעקן\|דעם שטעקן]] און פאר'ן גאנצן פאלק רעדן צום [[בארה של מרים\|שטיין]] עס זאל ארויסגעבן וואסער פאר'ן געמיינדע. משה האט גענומען דעם שטעקן, אבער אנשטאט רעדן האט ער געשלאגן דעם שטיין פאר'ן פאלק, און די שטיין האט ארויסגעגעבן אסאך וואסער. גאט האט דאן געזאגט צו משה און אהרן, אז וויבאלד זיי האבן נישט געגלייבט אין אים און געשלאגן דעם שטיין וועלן זיי נישט אריינברענגען די אידן צום לאנד{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|כ\|א\|יג~~\|אן=ספר~~}}.}}.		גאט האט באפוילן משה צו נעמען [[משה'ס שטעקן\|דעם שטעקן]] און פאר'ן גאנצן פאלק רעדן צום [[בארה של מרים\|שטיין]] עס זאל ארויסגעבן וואסער פאר'ן געמיינדע. משה האט גענומען דעם שטעקן, אבער אנשטאט רעדן האט ער געשלאגן דעם שטיין פאר'ן פאלק, און די שטיין האט ארויסגעגעבן אסאך וואסער. גאט האט דאן געזאגט צו משה און אהרן, אז וויבאלד זיי האבן נישט געגלייבט אין אים און געשלאגן דעם שטיין וועלן זיי נישט אריינברענגען די אידן צום לאנד{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|כ\|א\|יג}}.}}.

	=== די רייזע קיין ארץ ישראל, פטירה פון אהרן ===		=== די רייזע קיין ארץ ישראל, פטירה פון אהרן ===
שורה 42:		שורה 42:
	די אידן זענען אנגעקומען צו [[הר ההר]], וואו השי"ת האט געזאגט צו משה זאל ארויפפירן אהרן און זיין זון אלעזר צום בארג, אויסטון אהרן די [[בגדי כהונה\|בגדי כהן גדול]] און עס אנטון פאר אלעזר. משה האט אזוי געטון פאר די אויגן פונעם פאלק, און אהרן איז דארט אוועק, ווען די אידן קלאגן נאך אים דרייסיג טעג{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|כ\|כב\|כט}}.}}.		די אידן זענען אנגעקומען צו [[הר ההר]], וואו השי"ת האט געזאגט צו משה זאל ארויפפירן אהרן און זיין זון אלעזר צום בארג, אויסטון אהרן די [[בגדי כהונה\|בגדי כהן גדול]] און עס אנטון פאר אלעזר. משה האט אזוי געטון פאר די אויגן פונעם פאלק, און אהרן איז דארט אוועק, ווען די אידן קלאגן נאך אים דרייסיג טעג{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|כ\|כב\|כט}}.}}.

	דער קעניג פון ערד האט געהערט אז די אידן קומען, און איז ארויס אין מלחמה קעגן זיי. נאך וואס די אידן האבן געמאכט א נדר אז זיי וועלן מחרים זיין די רויב פאר'ן אויבערשטן, האבן זיי אים בייגעקומען און שווער געשלאגן{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|כא\|א\|ג~~\|אן=ספר~~}}.}}.		דער קעניג פון ערד האט געהערט אז די אידן קומען, און איז ארויס אין מלחמה קעגן זיי. נאך וואס די אידן האבן געמאכט א נדר אז זיי וועלן מחרים זיין די רויב פאר'ן אויבערשטן, האבן זיי אים בייגעקומען און שווער געשלאגן{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|כא\|א\|ג}}.}}.

	די אידן האבן זיך געצויגן אויפ'ן וועג צום [[ים סוף]] כדי אויסצוקרויזן אדום, און געווארן אפגעמוטשעט פונעם וועג, און בארעדט דעם אויבערשטן און משה פאר'ן זיי ברענגען צום מדבר. גאט האט געשיקט ברענעדיגע [[שלענג]] וואס האבן געביסן דאס פאלק, און גע'הרג'עט פיל אידן. דאס פאלק איז געקומען צו משה און געזאגט אז זיי האבן געזינדיגט, און ער זאל בעטן ביים אויבערשטן אפצוטון די שלענג, און משה האט געדאוונט פאר זיי. גאט האט באפוילן משה צו מאכן א ברענעדיגע שלאנג און עס שטעלן אויף א שטאנג, און ווען די געביסענע וועלן קוקן דערויף וועלן זיי איבערלעבן. משה האט געמאכט א קופערנעם שלאנג און עס געשטעלט אויפ'ן שטאנג, און ווען די געביסענע האבן געקוקט דערויף האבן זיין געלעבט. פון דארטן האבן זיך די אידן ווייטער געצויגן ביז'ן אנקומען צום גרעניץ פונעם [[אמורי]], וואו די אידן האבן געזונגען דעם "שירת הבאר", פאר די וואסער וואס איז ארויסגעקומען פון א שטיין.		די אידן האבן זיך געצויגן אויפ'ן וועג צום [[ים סוף]] כדי אויסצוקרויזן אדום, און געווארן אפגעמוטשעט פונעם וועג, און בארעדט דעם אויבערשטן און משה פאר'ן זיי ברענגען צום מדבר. גאט האט געשיקט ברענעדיגע [[שלענג]] וואס האבן געביסן דאס פאלק, און גע'הרג'עט פיל אידן. דאס פאלק איז געקומען צו משה און געזאגט אז זיי האבן געזינדיגט, און ער זאל בעטן ביים אויבערשטן אפצוטון די שלענג, און משה האט געדאוונט פאר זיי. גאט האט באפוילן משה צו מאכן א ברענעדיגע שלאנג און עס שטעלן אויף א שטאנג, און ווען די געביסענע וועלן קוקן דערויף וועלן זיי איבערלעבן. משה האט געמאכט א קופערנעם שלאנג און עס געשטעלט אויפ'ן שטאנג, און ווען די געביסענע האבן געקוקט דערויף האבן זיין געלעבט. פון דארטן האבן זיך די אידן ווייטער געצויגן ביז'ן אנקומען צום גרעניץ פונעם [[אמורי]], וואו די אידן האבן געזונגען דעם "שירת הבאר", פאר די וואסער וואס איז ארויסגעקומען פון א שטיין.

	דאן האבן די אידן געשיקט שליחים צו [[סיחון]], דער קעניג פון אמורי, אים בעטן צו דורכלאזן די אידן, און ווידער צוגעזאגט נישט צו אנרירן סיי וואס אין זיין לאנד, אבער סיחון האט דאס צוריקגעוויזן, און איינגעזאמלט זיין גאנצן פאלק און ארויס אין קריג קעגן די אידן. די אידן האבן זיי שווער געשלאגן, איינגענומען זייער לאנד און עס באזעצט. דאס זעלבע האט פאסירט מיט [[עוג מלך הבשן\|עוג]] דער קעניג פון [[בשן]], וועלכע איז ארויס אין קריג מיט די אידן און מען האט אים באזיגט, גענצליך אויסגעראטן זיין פאלק, און באזעצט זיין לאנד{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|כא\|ד~~\|אן=ספר~~}}-{{תנ"ך\|במדבר\|כב\|א\|אן=ספר}}.}}.		דאן האבן די אידן געשיקט שליחים צו [[סיחון]], דער קעניג פון אמורי, אים בעטן צו דורכלאזן די אידן, און ווידער צוגעזאגט נישט צו אנרירן סיי וואס אין זיין לאנד, אבער סיחון האט דאס צוריקגעוויזן, און איינגעזאמלט זיין גאנצן פאלק און ארויס אין קריג קעגן די אידן. די אידן האבן זיי שווער געשלאגן, איינגענומען זייער לאנד און עס באזעצט. דאס זעלבע האט פאסירט מיט [[עוג מלך הבשן\|עוג]] דער קעניג פון [[בשן]], וועלכע איז ארויס אין קריג מיט די אידן און מען האט אים באזיגט, גענצליך אויסגעראטן זיין פאלק, און באזעצט זיין לאנד{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|כא\|ד}}-{{תנ"ך\|במדבר\|כב\|א\|אן=ספר}}.}}.

	== מצוות אין דער פרשה ==		== מצוות אין דער פרשה ==