פרשת בהעלותך - ווערסיע היסטאריע

צמא לדעת: החלפת טקסט – "דרויסנדע" ב־"דרויסנדיגע"

2024-07-08T08:22:41Z

החלפת טקסט – "דרויסנדע" ב־"דרויסנדיגע"

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 08:22, 8 יולי 2024
שורה 125:		שורה 125:
	מען ליינט די [[הפטורה]] אין [[ספר זכריה]], פון {{תנ"ך\|זכריה\|ב\|יד\|לאנג=יא\|אן=ספר}}; די ספרדים און אשכנזים ליינען ביז {{תנ"ך\|זכריה\|ד\|ז\|לאנג=יא\|אן=ספר}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/37\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}, און די תימנים ענדיגן ביי {{תנ"ך\|זכריה\|ד\|ט\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|{{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=רמב"ם - סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}. אין די הפטורה ווערט געשילדערט די נבואה פון [[זכריה הנביא\|זכריה]] איבער א מנורה, און איבער דאס הייליגן [[יהושע בן יהוצדק כהן גדול\|יהושע בן יהוצדק]] פאר [[כהן גדול]].		מען ליינט די [[הפטורה]] אין [[ספר זכריה]], פון {{תנ"ך\|זכריה\|ב\|יד\|לאנג=יא\|אן=ספר}}; די ספרדים און אשכנזים ליינען ביז {{תנ"ך\|זכריה\|ד\|ז\|לאנג=יא\|אן=ספר}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/37\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}, און די תימנים ענדיגן ביי {{תנ"ך\|זכריה\|ד\|ט\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|{{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=רמב"ם - סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}. אין די הפטורה ווערט געשילדערט די נבואה פון [[זכריה הנביא\|זכריה]] איבער א מנורה, און איבער דאס הייליגן [[יהושע בן יהוצדק כהן גדול\|יהושע בן יהוצדק]] פאר [[כהן גדול]].

	== ~~דרויסנדע~~ לינקס ==		== דרויסנדיגע לינקס ==
	{{פרשה לינקס\|בית חב"ד=856725\|בינינו=7059\|אתר פרשת השבוע=2011/06/behalutch}}		{{פרשה לינקס\|בית חב"ד=856725\|בינינו=7059\|אתר פרשת השבוע=2011/06/behalutch}}

צמא לדעת: הגהה

2024-07-03T08:33:43Z

הגהה

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 08:33, 3 יולי 2024
שורה 6:		שורה 6:
	\| צאל ווערטער = 1840 (11'טע)		\| צאל ווערטער = 1840 (11'טע)
	\| צאל אותיות = 7055 (12'טע)		\| צאל אותיות = 7055 (12'טע)
	\| אינהאלט = [[הייליגונג פון די לויים]]; [[קרבן פסח]] און [[פסח שני]]; די מסעות לויט די ענני הכבוד און די ~~טראמפייטער~~; תבערה און קברות ~~התאוה~~; [[מרימ'ס צרעת]]		\| אינהאלט = [[הייליגונג פון די לויים]]; [[קרבן פסח]] און [[פסח שני]]; די מסעות לויט די ענני הכבוד און די טרומפייטער; תבערה און קברות התאווה; [[מרימ'ס צרעת]]
	\| עשה חינוך = קרבן [[פסח שני]], עסן פסח שני מיט [[אכילת מצה\|מצה]] און [[מרור]]; כהנים זאלן בלאזן מיט ~~טראמפייטער~~		\| עשה חינוך = קרבן [[פסח שני]], עסן פסח שני מיט [[אכילת מצה\|מצה]] און [[מרור]]; כהנים זאלן בלאזן מיט טרומפייטער
	\| לא תעשה חינוך = איבערלאזן פון פסח שני; צעברעכן א ביין פון פסח שני		\| לא תעשה חינוך = איבערלאזן פון פסח שני; צעברעכן א ביין פון פסח שני
	\| מספר עשה חינוך = 3		\| מספר עשה חינוך = 3
שורה 19:		שורה 19:
	'''{{מנוקד\|פרשת בְּהַעֲלֹתְךָ}}''' איז די דריטע [[סדרה]] פון [[ספר במדבר]], און די 36'סטע פון דער תורה בכלל. די פרשה גייט פון {{תנ"ך\|במדבר\|ח\|א\|אן=ספר\|לאנג=יא}} ביז {{תנ"ך\|במדבר\|יב\|טז\|אן=ספר\|לאנג=יא}} לויט דער אנגענומענער צעטיילונג פון [[קאפיטלען פון תנ"ך\|קאפיטלען]], פארמאגנדיג אינאיינעם 136 פסוקים און זעכצן פרשיות - עלף [[פרשה פתוחה\|פתוחות]] און פינף [[פרשה סתומה\|סתומות]].		'''{{מנוקד\|פרשת בְּהַעֲלֹתְךָ}}''' איז די דריטע [[סדרה]] פון [[ספר במדבר]], און די 36'סטע פון דער תורה בכלל. די פרשה גייט פון {{תנ"ך\|במדבר\|ח\|א\|אן=ספר\|לאנג=יא}} ביז {{תנ"ך\|במדבר\|יב\|טז\|אן=ספר\|לאנג=יא}} לויט דער אנגענומענער צעטיילונג פון [[קאפיטלען פון תנ"ך\|קאפיטלען]], פארמאגנדיג אינאיינעם 136 פסוקים און זעכצן פרשיות - עלף [[פרשה פתוחה\|פתוחות]] און פינף [[פרשה סתומה\|סתומות]].

	די פרשה הייבט אן מיט דינים פון צינדן די מנורה, און שילדערט די [[הייליגונג פון די לויים]]; די דינים פון [[קרבן פסח]] און [[פסח שני]]; דער סדר פון רוען און מסעות אין מדבר לויט די ענני הכבוד און [[~~די זילבערנע טראמפייטער~~]]; די געשעענישן פון "תבערה" און "קברות ~~התאוה~~"; און מרימ'ס צרעת.		די פרשה הייבט אן מיט דינים פון צינדן די מנורה, און שילדערט דערנאך די [[הייליגונג פון די לויים]]; די דינים פון [[קרבן פסח]] און [[פסח שני]]; דער סדר פון רוען און מסעות אין מדבר לויט די ענני הכבוד און די [[חצוצרות הכסף]]; די געשעענישן פון "תבערה" און "קברות התאווה"; און מרימ'ס צרעת.

	פרשת בהעלותך ווערט געליינט צווישן די דאטומען [[ט' סיון\|ט']] און [[כ"א סיון]]. די פרשה פון קרבן פסח און פסח שני ({{תנ"ך\|במדבר\|ט\|א\|יד\|אן=ספר}}) ווערט געליינט די זעקסטע טאג [[פסח]].		פרשת בהעלותך ווערט געליינט צווישן די דאטומען [[ט' סיון\|ט']] און [[כ"א סיון]]. די פרשה פון קרבן פסח און פסח שני ({{תנ"ך\|במדבר\|ט\|א\|יד\|אן=ספר}}) ווערט געליינט די זעקסטע טאג [[פסח]].
שורה 25:		שורה 25:
	== פרשה אינהאלט ==		== פרשה אינהאלט ==
	=== עבודה פון די לויים אין משכן ===		=== עבודה פון די לויים אין משכן ===
	די פרשה הייבט אן, אין א פארזעצונג פון פאריגן פרשה וואו עס איז געשילדערט געווארן דעם [[חנוכת המזבח]], מיט'ן אראפגעבן די דינים פאר [[אהרן הכהן\|אהרן]] וויאזוי צו [[הדלקת הנרות אין בית המקדש\|צינדן די מנורה]]. דאן ווערט געשילדערט די הייליגונג פון די לויים און די ~~אנהויב~~ פון זייער דינסט אין משכן; השי"ת האט באפוילן [[משה רבינו\|משה]] צו שערן די האר פון זייער לייב און וואשן זייערע קליידער. דאן זאל מען מקריב זיין קרבנות, א פר פאר אן עולה, און דערצו א [[קרבן מנחה]], און נאך א פר פאר א חטאת. אהרן איז געווארן באפוילן צו מאכן "[[תנופה]]" פאר די לויים, און דערמיט זענען די לויים אריין טון די עבודה אין משכן{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|ח\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.		די פרשה הייבט אן, אין א פארזעצונג פון פאריגן פרשה וואו עס איז געשילדערט געווארן דעם [[חנוכת המזבח]], מיט'ן אראפגעבן די דינים פאר [[אהרן הכהן\|אהרן]] וויאזוי צו [[הדלקת הנרות אין בית המקדש\|צינדן די מנורה]]. דאן ווערט געשילדערט די הייליגונג פון די לויים און די אנהייב פון זייער דינסט אין משכן; השי"ת האט באפוילן [[משה רבינו\|משה]] צו שערן די האר פון זייער לייב און וואשן זייערע קליידער. דאן זאל מען מקריב זיין קרבנות, א פר פאר אן עולה, און דערצו א [[קרבן מנחה]], און נאך א פר פאר א חטאת. אהרן איז געווארן באפוילן צו מאכן "[[תנופה]]" פאר די לויים, און דערמיט זענען די לויים אריין טון די עבודה אין משכן{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|ח\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.

	=== קרבן פסח און פסח שני ===		=== קרבן פסח און פסח שני ===
	אין ~~בעפארברייטונג~~ צום ערשטן [[פסח]] נאך [[יציאת מצרים]] ווערט דערציילט איבער דעם אנזאג ~~- און ווי די אידן האבן אויסגעפירט, דאס~~ מקריב זיין דעם [[קרבן פסח]]. ווען עטליכע וואס זענען געווען [[טומאת מת\|טמא]] האבן זיך געוואנדן צו משה און אהרן מיט'ן טענה: {{ציטוטון\|לָמָּה נִגָּרַע לְבִלְתִּי הַקְרִב אֶת קָרְבַּן ה'}}, האט משה געווארט אויף אן אנטווארט דערוועגן פון אויבערשטן. השי"ת האט דאן איבערגעגעבן פאר משה די דינים פון [[פסח שני]], פאר די וואס האבן פארפאסט צו מקריב זיין דעם קרבן פסח, אז זיי קענען דאס משלים זיין אום [[י"ד אייר]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|ט\|א\|יד\|אן=ספר}}.}}.		אין פארברייטונג צום ערשטן [[פסח]] נאך [[יציאת מצרים]] ווערט דערציילט איבער דעם אנזאג צו מקריב זיין דעם [[קרבן פסח]] און ווי די אידן האבן עס אויסגעפירט. ווען עטליכע וואס זענען געווען [[טומאת מת\|טמא]] האבן זיך געוואנדן צו משה און אהרן מיט'ן טענה: {{ציטוטון\|לָמָּה נִגָּרַע לְבִלְתִּי הַקְרִב אֶת קָרְבַּן ה'}}, האט משה געווארט אויף אן אנטווארט דערוועגן פון אויבערשטן. השי"ת האט דאן איבערגעגעבן פאר משה די דינים פון [[פסח שני]], פאר די וואס האבן פארפאסט צו מקריב זיין דעם קרבן פסח, אז זיי קענען דאס משלים זיין אום [[י"ד אייר]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|ט\|א\|יד\|אן=ספר}}.}}.

	=== מסעות און מחנות ===		=== מסעות און מחנות ===
שורה 53:		שורה 53:
	פונעם טאג וואס מען האט אויפגעשטעלט דעם משכן, האבן דער [[עמוד הענן]] און [[עמוד האש]] געהויערט איבער דעם משכן. ווען דער וואלקן האט זיך געהויבן פון איבער'ן משכן האט מען זיך אנגעהויבן ציען נאך איר, ביז'ן פלאץ וואו דער וואלקן האט גערוט{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|ט\|טו\|כג\|אן=ספר}}.}}.		פונעם טאג וואס מען האט אויפגעשטעלט דעם משכן, האבן דער [[עמוד הענן]] און [[עמוד האש]] געהויערט איבער דעם משכן. ווען דער וואלקן האט זיך געהויבן פון איבער'ן משכן האט מען זיך אנגעהויבן ציען נאך איר, ביז'ן פלאץ וואו דער וואלקן האט גערוט{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|ט\|טו\|כג\|אן=ספר}}.}}.

	גאט האט באפוילן משה צו מאכן צוויי [[~~די זילבערנע טראמפייטער~~\|זילבערנע ~~טראמפייטער~~]], מיט וואס די כהנים זאלן בלאזן און רופן דאס פאלק. בלאזן מיט ביידע איז אן אויפרוף פאר'ן גאנצן פאלק זיך צו איינזאמלען ביים פתח אוהל מועד, איינס רופט די נשיאים, און א "תרועה" איז א רוף זיך צו ציען. די ~~טראמפייטער~~ ווערן אויך געניצט צו רופן פאר מלחמה און שאַלן ביי די קרבנות פון די [[ימים טובים]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|י\|א\|י\|אן=ספר}}.}}.		גאט האט באפוילן משה צו מאכן צוויי [[חצוצרות הכסף\|זילבערנע טרומפייטער]], מיט וואס די כהנים זאלן בלאזן און רופן דאס פאלק. בלאזן מיט ביידע איז אן אויפרוף פאר'ן גאנצן פאלק זיך צו איינזאמלען ביים פתח אוהל מועד, איינס רופט די נשיאים, און א "תרועה" איז א רוף זיך צו ציען. די טרומפייטער ווערן אויך געניצט צו רופן פאר מלחמה און שאַלן ביי די קרבנות פון די [[ימים טובים]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|י\|א\|י\|אן=ספר}}.}}.

	דאן ווערט געשילדערט דאס ערשטע אריבערציאונג פון כלל ישראל, אינעם [[אייר\|צווייטן חודש]], אין דער צווייטער יאר פון [[יציאת מצרים]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|י\|יא\|לה\|אן=ספר}}.}}, ווען די אידן האבן זיך געצויגן פון [[מדבר סיני]] קיין [[מדבר פארן]]. אויפ'ן וועג האט משה פארבעטן זיין שווער [[יתרו]], זיך אנצושליסן אין דער רייזע קיין ארץ ישראל, אבער יתרו האט אפגעזאגט. דאן האט משה אויסגערופן דער [[פרשת ויהי בנסוע\|פרשה פון ויהי בנסוע]], אין לויב פונעם [[ארון הברית\|ארון]]'ס זיך ציען און רוען, וועלכע ווערט פאררעכנט ווי א באזונדערע פרשה אין די תורה, און איז ~~איינגעלאקמערט~~ אין [[ספר תורה]] אין פארקערטע [[נ]]'ס - "׆"{{הערה\|{{בבלי\|שבת\|קטו\|ב}} - {{בבלי\|שבת\|קטז\|א\|אן=מסכת}}.}}.		דאן ווערט געשילדערט דאס ערשטע אריבערציאונג פון כלל ישראל, אינעם [[אייר\|צווייטן חודש]], אין דער צווייטער יאר פון [[יציאת מצרים]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|י\|יא\|לה\|אן=ספר}}.}}, ווען די אידן האבן זיך געצויגן פון [[מדבר סיני]] קיין [[מדבר פארן]]. אויפ'ן וועג האט משה פארבעטן זיין שווער [[יתרו]], זיך אנצושליסן אין דער רייזע קיין ארץ ישראל, אבער יתרו האט אפגעזאגט. דאן האט משה אויסגערופן דער [[פרשת ויהי בנסוע\|פרשה פון ויהי בנסוע]], אין לויב פונעם [[ארון הברית\|ארון]]'ס זיך ציען און רוען, וועלכע ווערט פאררעכנט ווי א באזונדערע פרשה אין די תורה, און איז איינגעקלאמערט אין [[ספר תורה]] אין פארקערטע [[נ]]'ס - "׆"{{הערה\|{{בבלי\|שבת\|קטו\|ב}} - {{בבלי\|שבת\|קטז\|א\|אן=מסכת}}.}}.

	=== תבערה און קברות ~~התאוה~~ ===		=== תבערה און קברות התאווה ===
	די אידן האבן זיך אפגערעדט אויפ'ן אויבערשטן, און גאט האט געצערנט און עס האט אויסגעבראכן א פייער וואס האט פארלענדט ביי די עקן פון דער מחנה. די אידן האבן געשריגן צום אויבערשטן און דער פייער האט זיך איינגעשטילט. אויף דעם ארויף איז דאס פלאץ אנגערופן געווארן "תבערה". די אידן האבן זיך דאן ווידער אפגערעדט, דאסמאל אויף די [[מן]], און געגלוסט צו עסן פלייש. ווען משה האט דערהערט דאס פאלק'ס געוויינערייען, און דער צארן פון גאט דערוועגן, איז ~~אים~~ שלעכט ~~געווארן פאר די~~ אויגן, און האט זיך אפגערעדט צום אויבערשטן איבער די שוועריגקייטן פון פירן דאס פאלק.		די אידן האבן זיך אפגערעדט אויפ'ן אויבערשטן, און גאט האט געצערנט און עס האט אויסגעבראכן א פייער וואס האט פארלענדט ביי די עקן פון דער מחנה. די אידן האבן געשריגן צום אויבערשטן און דער פייער האט זיך איינגעשטילט. אויף דעם ארויף איז דאס פלאץ אנגערופן געווארן "תבערה". די אידן האבן זיך דאן ווידער אפגערעדט, דאסמאל אויף די [[מן]], און געגלוסט צו עסן פלייש. ווען משה האט דערהערט דאס פאלק'ס געוויינערייען, און דער צארן פון גאט דערוועגן, איז עס שלעכט געווען אין זיינע אויגן און ער האט זיך אפגערעדט צום אויבערשטן איבער די שוועריגקייטן פון פירן דאס פאלק.

	השי"ת האט באפוילן משה צו שטעלן זיבעציג [[זקנים]] וועלכע זאלן מיטשטיין מיט אים אין דער פירערשאפט פון פאלק, און ער זאל זאגן די אידן זיי זאלן זיך הייליגן ווייל צומארגנס וועט ער זיי צושטעלן פלייש פאר א חודש צייט, ביז עס וועט זיי "ארויסגיין פון די נאז". משה האט טאקע געשטעלט און ~~איינגעזאמעלט~~ צום משכן די זיבעציג זקנים, וועלכע האבן באקומען א גייסט פון נבואה. צוויי פון די זקנים, [[אלדד און מידד]], זענען געבליבן אין מחנה און דארט נבואה געזאגט, [[יהושע]] האט זיי געוואלט דערפאר באשטראפן, אבער משה האט נישט צוגעלאזט. דאן זענען געקומען צו פליען פייגל פון ים, וועלכע די אידן האבן ~~איינגעזאמעלט~~ און געגעסן. ווען זיי האבן נאך געהאלטן אינמיטן עסן האט אויסגעבראכן א [[מגיפה]] פון וואס פיל זענען געשטארבן, און דערפאר האט מען גערופן דאס פלאץ "קברות ~~התאוה~~". פון דארט האבן זיך די אידן געצויגן קיין [[חצרות\|חֲצֵרוֹת]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|יא\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.		השי"ת האט באפוילן משה צו שטעלן זיבעציג [[זקנים]] וועלכע זאלן מיטשטיין מיט אים אין דער פירערשאפט פון פאלק, און ער זאל זאגן די אידן זיי זאלן זיך הייליגן ווייל צומארגנס וועט ער זיי צושטעלן פלייש פאר א חודש צייט, ביז עס וועט זיי "ארויסגיין פון די נאז". משה האט טאקע געשטעלט און איינגעזאמלט צום משכן די זיבעציג זקנים, וועלכע האבן באקומען א גייסט פון נבואה. צוויי פון די זקנים, [[אלדד און מידד]], זענען געבליבן אין מחנה און דארט נבואה געזאגט, [[יהושע]] האט זיי געוואלט דערפאר באשטראפן, אבער משה האט נישט צוגעלאזט. דאן זענען געקומען צו פליען [[שליו]] פייגל פון ים, וועלכע די אידן האבן איינגעזאמלט און געגעסן. ווען זיי האבן נאך געהאלטן אינמיטן עסן האט אויסגעבראכן א [[מגיפה]] פון וואס פיל זענען געשטארבן, און דערפאר האט מען גערופן דאס פלאץ "קברות התאווה". פון דארט האבן זיך די אידן געצויגן קיין [[חצרות\|חֲצֵרוֹת]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|יא\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.

	=== מרימ'ס צרעת ===		=== מרימ'ס צרעת ===
	[[מרים הנביאה\|מרים]] און אהרן האבן [[לשון הרע\|בארעדט]] משה אויף דעם וואס ער האט זיך אפגעשיידט פון זיין ווייב [[צפורה]], ווען גאט האט זיך באוויזן צו משה, אהרן און מרים, און זיי אויסגע'מוסר'ט פאר'ן רעדן אויף משה - אויף ~~וועם~~ די תורה איז מעיד "וְהָאִישׁ מֹשֶׁה עָנָיו מְאֹד מִכֹּל הָאָדָם אֲשֶׁר עַל פְּנֵי הָאֲדָמָה", און מרים איז [[נגע\|קרעציג]] געווארן. משה האט ~~געדאווענט~~ פאר איר, "אֵ-ל נָא רְפָא נָא לָהּ", און די אידן זענען געבליבן רוען און זיך נישט געצויגן ביז זי האט זיך ערהוילט נאך זיבן טעג{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|יב\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.		[[מרים הנביאה\|מרים]] און אהרן האבן [[לשון הרע\|בארעדט]] משה אויף דעם וואס ער האט זיך אפגעשיידט פון זיין ווייב [[צפורה]], ווען גאט האט זיך באוויזן צו משה, אהרן און מרים, און זיי אויסגע'מוסר'ט פאר'ן רעדן אויף משה - אויף וועמען די תורה איז מעיד "וְהָאִישׁ מֹשֶׁה עָנָיו מְאֹד מִכֹּל הָאָדָם אֲשֶׁר עַל פְּנֵי הָאֲדָמָה", און מרים איז [[נגע\|קרעציג]] געווארן. משה האט געדאוונט פאר איר, "אֵ-ל נָא רְפָא נָא לָהּ", און די אידן זענען געבליבן רוען און זיך נישט געצויגן ביז זי האט זיך ערהוילט נאך זיבן טעג{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|יב\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.

	== מצוות אין דער פרשה ==		== מצוות אין דער פרשה ==
שורה 106:		שורה 106:
	!5		!5
	\|עשה		\|עשה
	\|כהנים זאלן בלאזן מיט ~~טראמפייטער~~		\|כהנים זאלן בלאזן מיט טרומפייטער
	\|וְכִי תָבֹאוּ מִלְחָמָה וְגוֹ' וּבְיוֹם שִׂמְחַתְכֶם וּבְמוֹעֲדֵיכֶם וּבְרָאשֵׁי חָדְשֵׁיכֶם וּתְקַעְתֶּם בַּחֲצֹצְרוֹת עַל עֹלֹתֵיכֶם וְעַל זִבְחֵי שַׁלְמֵיכֶם וְגוֹ' ({{תנ"ך\|במדבר\|י\|ט\|י\|אן=ספר}})		\|וְכִי תָבֹאוּ מִלְחָמָה וְגוֹ' וּבְיוֹם שִׂמְחַתְכֶם וּבְמוֹעֲדֵיכֶם וּבְרָאשֵׁי חָדְשֵׁיכֶם וּתְקַעְתֶּם בַּחֲצֹצְרוֹת עַל עֹלֹתֵיכֶם וְעַל זִבְחֵי שַׁלְמֵיכֶם וְגוֹ' ({{תנ"ך\|במדבר\|י\|ט\|י\|אן=ספר}})
	\|ניין		\|ניין

תנא קמא: הפטורה

2024-06-23T23:21:12Z

הפטורה

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 23:21, 23 יוני 2024
שורה 123:		שורה 123:

	== הפטורה ==		== הפטורה ==
	מען ליינט די [[הפטורה]] אין [[ספר זכריה]], פון {{תנ"ך\|זכריה\|ב\|יד\|לאנג=יא\|אן=ספר}}; די ספרדים און אשכנזים ליינען ביז {{תנ"ך\|זכריה\|ד\|ז\|לאנג=יא\|אן=ספר}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/37\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}, און די תימנים ענדיגן ביי {{תנ"ך\|זכריה\|ד\|ט\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|{{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=רמב"ם - סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}. אין די הפטורה ווערט געשילדערט די נבואה פון [[זכריה הנביא\|זכריה]] איבער דאס הייליגן יהושע פאר [[כהן גדול]]~~, און איבער דעם מנורה~~.		מען ליינט די [[הפטורה]] אין [[ספר זכריה]], פון {{תנ"ך\|זכריה\|ב\|יד\|לאנג=יא\|אן=ספר}}; די ספרדים און אשכנזים ליינען ביז {{תנ"ך\|זכריה\|ד\|ז\|לאנג=יא\|אן=ספר}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/37\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}, און די תימנים ענדיגן ביי {{תנ"ך\|זכריה\|ד\|ט\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|{{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=רמב"ם - סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}. אין די הפטורה ווערט געשילדערט די נבואה פון [[זכריה הנביא\|זכריה]] איבער א מנורה, און איבער דאס הייליגן [[יהושע בן יהוצדק כהן גדול\|יהושע בן יהוצדק]] פאר [[כהן גדול]].

	== דרויסנדע לינקס ==		== דרויסנדע לינקס ==

עברי אנכי: /* הפטורה */ הגהה

2024-06-23T18:12:45Z

הפטורה: הגהה

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 18:12, 23 יוני 2024
שורה 123:		שורה 123:

	== הפטורה ==		== הפטורה ==
	מען ליינט די [[הפטורה]] אין [[ספר זכריה]], פון {{תנ"ך\|זכריה\|ב\|יד\|לאנג=יא\|אן=ספר}}; די ספרדים און אשכנזים ליינען ביז {{תנ"ך\|~~שופטים~~\|ד\|ז\|לאנג=יא\|אן=ספר}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/37\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}, און די תימנים ענדיגן ביי {{תנ"ך\|~~שופטים~~\|ד\|ט\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|{{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=רמב"ם - סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}. אין די הפטורה ווערט געשילדערט די נבואה פון [[זכריה הנביא\|זכריה]] איבער דאס הייליגן יהושע פאר [[כהן גדול]], און איבער דעם מנורה.		מען ליינט די [[הפטורה]] אין [[ספר זכריה]], פון {{תנ"ך\|זכריה\|ב\|יד\|לאנג=יא\|אן=ספר}}; די ספרדים און אשכנזים ליינען ביז {{תנ"ך\|זכריה\|ד\|ז\|לאנג=יא\|אן=ספר}}{{הערה\|[[אבודרהם]] {{שיתופתא\|Abudarham,_Hebrew_Calendar,_Order_of_Parashiot_and_Haftarot/37\|סדר העיבור, סדר הפרשיות וההפטרות}}.}}, און די תימנים ענדיגן ביי {{תנ"ך\|זכריה\|ד\|ט\|לאנג=יא\|אן=פרק}}{{הערה\|{{שיתופתא\|1=Mishneh_Torah,_The_Order_of_Prayer/5?selectedunittext=3\|2=רמב"ם - סדר התפילה ה׳, ד'}}.}}. אין די הפטורה ווערט געשילדערט די נבואה פון [[זכריה הנביא\|זכריה]] איבער דאס הייליגן יהושע פאר [[כהן גדול]], און איבער דעם מנורה.

	== דרויסנדע לינקס ==		== דרויסנדע לינקס ==

תנא קמא אין 05:58, 18 יוני 2024

2024-06-18T05:58:51Z

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 05:58, 18 יוני 2024
שורה 13:		שורה 13:
	\| עדה1 = ספרדים און אשכנזים		\| עדה1 = ספרדים און אשכנזים
	\| עדה2 = תימנים		\| עדה2 = תימנים
	\| הפטורה1 = {{תנ"ך\|זכריה\|ב\|יד}} - {{תנ"ך\|זכריה\|ד\|ז\|אן=ספר}}		\| הפטורה1 = {{תנ"ך\|זכריה\|ב\|יד}} – {{תנ"ך\|זכריה\|ד\|ז\|אן=ספר}}
	\| הפטורה2 = {{תנ"ך\|זכריה\|ב\|יד}} - {{תנ"ך\|זכריה\|ד\|ט\|אן=ספר}}		\| הפטורה2 = {{תנ"ך\|זכריה\|ב\|יד}} – {{תנ"ך\|זכריה\|ד\|ט\|אן=ספר}}
	}}		}}
	[[טעקע:Menorah 0307.jpg\|קליין\|בְּהַעֲלֹתְךָ אֶת הַנֵּרֹת: מאדעל פונעם [[מנורה]] דורך [[מכון המקדש]], פארנט פון [[חורבה שול]]]]		[[טעקע:Menorah 0307.jpg\|קליין\|בְּהַעֲלֹתְךָ אֶת הַנֵּרֹת: מאדעל פונעם [[מנורה]] דורך [[מכון המקדש]], פארנט פון [[חורבה שול]]]]
	'''{{מנוקד\|פרשת בְּהַעֲלֹתְךָ}}''' איז די דריטע [[סדרה]] פון [[ספר במדבר]], און די 36'סטע פון דער תורה בכלל. די פרשה גייט פון {{תנ"ך\|במדבר\|ח\|א\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, ביז {{תנ"ך\|במדבר\|יב\|טז\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, לויט דער אנגענומענער צעטיילונג פון [[קאפיטלען פון תנ"ך\|קאפיטלען]], פארמאגנדיג אינאיינעם 136 פסוקים און זעכצן פרשיות - עלף [[פרשה פתוחה\|פתוחות]] און פינף [[פרשה סתומה\|סתומות]].		'''{{מנוקד\|פרשת בְּהַעֲלֹתְךָ}}''' איז די דריטע [[סדרה]] פון [[ספר במדבר]], און די 36'סטע פון דער תורה בכלל. די פרשה גייט פון {{תנ"ך\|במדבר\|ח\|א\|אן=ספר\|לאנג=יא}} ביז {{תנ"ך\|במדבר\|יב\|טז\|אן=ספר\|לאנג=יא}} לויט דער אנגענומענער צעטיילונג פון [[קאפיטלען פון תנ"ך\|קאפיטלען]], פארמאגנדיג אינאיינעם 136 פסוקים און זעכצן פרשיות - עלף [[פרשה פתוחה\|פתוחות]] און פינף [[פרשה סתומה\|סתומות]].

	די פרשה הייבט אן מיט דינים פון צינדן די מנורה, און שילדערט די [[הייליגונג פון די לויים]]; די דינים פון [[קרבן פסח]] און [[פסח שני]]; דער סדר פון רוען און מסעות אין מדבר לויט די ענני הכבוד און [[די זילבערנע טראמפייטער]]; די געשעענישן פון "תבערה" און "קברות התאוה"; און מרימ'ס צרעת.		די פרשה הייבט אן מיט דינים פון צינדן די מנורה, און שילדערט די [[הייליגונג פון די לויים]]; די דינים פון [[קרבן פסח]] און [[פסח שני]]; דער סדר פון רוען און מסעות אין מדבר לויט די ענני הכבוד און [[די זילבערנע טראמפייטער]]; די געשעענישן פון "תבערה" און "קברות התאוה"; און מרימ'ס צרעת.
שורה 25:		שורה 25:
	== פרשה אינהאלט ==		== פרשה אינהאלט ==
	=== עבודה פון די לויים אין משכן ===		=== עבודה פון די לויים אין משכן ===
	די פרשה הייבט אן, אין א פארזעצונג פון פאריגן פרשה וואו עס איז געשילדערט געווארן דעם [[חנוכת המזבח]], מיט'ן אראפגעבן די דינים פאר [[אהרן הכהן\|אהרן]] וויאזוי צו [[הדלקת הנרות אין בית המקדש\|צינדן די מנורה]]. דאן ווערט געשילדערט די [[הייליגונג פון די לויים]] און די אנהויב פון זייער דינסט אין משכן; השי"ת האט באפוילן [[משה רבינו\|משה]] צו שערן די האר פון זייער לייב און וואשן זייערע קליידער. דאן זאל מען מקריב זיין קרבנות, א פר פאר אן עולה, און דערצו א [[קרבן מנחה]], און נאך א פר פאר א חטאת. אהרן איז געווארן באפוילן צו מאכן "[[תנופה]]" פאר די לויים, און דערמיט זענען די לויים אריין טון די עבודה אין משכן{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|ח\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.		די פרשה הייבט אן, אין א פארזעצונג פון פאריגן פרשה וואו עס איז געשילדערט געווארן דעם [[חנוכת המזבח]], מיט'ן אראפגעבן די דינים פאר [[אהרן הכהן\|אהרן]] וויאזוי צו [[הדלקת הנרות אין בית המקדש\|צינדן די מנורה]]. דאן ווערט געשילדערט די הייליגונג פון די לויים און די אנהויב פון זייער דינסט אין משכן; השי"ת האט באפוילן [[משה רבינו\|משה]] צו שערן די האר פון זייער לייב און וואשן זייערע קליידער. דאן זאל מען מקריב זיין קרבנות, א פר פאר אן עולה, און דערצו א [[קרבן מנחה]], און נאך א פר פאר א חטאת. אהרן איז געווארן באפוילן צו מאכן "[[תנופה]]" פאר די לויים, און דערמיט זענען די לויים אריין טון די עבודה אין משכן{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|ח\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.

	=== קרבן פסח און פסח שני ===		=== קרבן פסח און פסח שני ===
שורה 40:		שורה 40:
	\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| \|\| style="border:1px white; background:Navajowhite;" \| יששכר \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| מררי \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| \|\| style="border:1px white; background:Navajowhite;" \| בנימין \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \|		\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| \|\| style="border:1px white; background:Navajowhite;" \| יששכר \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| מררי \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| \|\| style="border:1px white; background:Navajowhite;" \| בנימין \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \|
	\|- style="border:1px white; background:Ivory;" \|		\|- style="border:1px white; background:Ivory;" \|
	\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| ''מזרח'' \|\| style="border:1px white; background:Navajowhite;" \| '''יהודה''' \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| כהנים \|\| style="border:1px white; background:tan;" \| '''~~דער~~ משכן''' \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| גרשון \|\| style="border:1px white; background:Navajowhite;" \| '''אפרים''' \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| ''מערב''		\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| ''מזרח'' \|\| style="border:1px white; background:Navajowhite;" \| '''יהודה''' \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| כהנים \|\| style="border:1px white; background:tan;" \| '''משכן''' \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| גרשון \|\| style="border:1px white; background:Navajowhite;" \| '''אפרים''' \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| ''מערב''
	\|- style="border:1px white; background:Ivory;" \|		\|- style="border:1px white; background:Ivory;" \|
	\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| \|\| style="border:1px white; background:Navajowhite;" \| זבולון \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| קהת \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| \|\| style="border:1px white; background:Navajowhite;" \| מנשה \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \|		\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| \|\| style="border:1px white; background:Navajowhite;" \| זבולון \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| קהת \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \| \|\| style="border:1px white; background:Navajowhite;" \| מנשה \|\| style="border:1px white; background:Ivory;" \|
שורה 114:		שורה 114:
	== דאטומען ==		== דאטומען ==
	דער שבת ווען מ'ליינט די פרשה קען געפאלן אין זיבן (אין א"י, אין חו"ל זעקס) אנדערע דאטומען:		דער שבת ווען מ'ליינט די פרשה קען געפאלן אין זיבן (אין א"י, אין חו"ל זעקס) אנדערע דאטומען:
	*[[השג יאר]] - [[ט' סיון]]		*[[השג יאר]] – [[ט' סיון]]
	*[[החא יאר]] - [[י"א סיון]]		*[[החא יאר]] – [[י"א סיון]]
	*[[זחג יאר]], [[זשג יאר]] און [[בחג יאר]] - [[ט"ז סיון]]		*[[זחג יאר]], [[זשג יאר]] און [[בחג יאר]] – [[ט"ז סיון]]
	*[[השא יאר]] און [[זחא יאר]] - [[י"ח סיון]]		*[[השא יאר]] און [[זחא יאר]] – [[י"ח סיון]]
	*[[הכז יאר]] - [[י"ט סיון]]		*[[הכז יאר]] – [[י"ט סיון]]
	*[[בשז יאר]] און [[גכז יאר]] - אין [[ארץ ישראל]] - [[י"ב סיון]], אין [[חוץ לארץ]] - [[י"ט סיון]]		*[[בשז יאר]] און [[גכז יאר]] - אין [[ארץ ישראל]] – [[י"ב סיון]], אין [[חוץ לארץ]] – [[י"ט סיון]]
	*[[זשה יאר]] און [[בחה יאר]], [[בשה יאר]] און [[גכה יאר]] - אין [[ארץ ישראל]] - [[י"ד סיון]], אין [[חוץ לארץ]] - [[כ"א סיון]]		*[[זשה יאר]] און [[בחה יאר]], [[בשה יאר]] און [[גכה יאר]] - אין [[ארץ ישראל]] – [[י"ד סיון]], אין [[חוץ לארץ]] – [[כ"א סיון]]

	== הפטורה ==		== הפטורה ==

צמא לדעת: קודם..

2024-06-17T09:15:06Z

קודם..

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 09:15, 17 יוני 2024
שורה 1:		שורה 1:
	~~{{דרעפט}}~~
	~~<!-- הייבט אן רעדאגירן אונטער די שורה -->~~
	{{דעסקריפציע\|דריטע פרשה פון ספר במדבר}}{{פרשת שבוע		{{דעסקריפציע\|דריטע פרשה פון ספר במדבר}}{{פרשת שבוע
	\| פריערדיגע = פרשת נשא		\| פריערדיגע = פרשת נשא

עברי אנכי: /* מסעות און מחנות */ הגהה

2024-06-14T21:34:25Z

מסעות און מחנות: הגהה

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 21:34, 14 יוני 2024
שורה 53:		שורה 53:
	די פרשה הייבט דאן אן שילדערן וויאזוי די אידן האבן גערוט און זיך געצויגן אין מדבר:		די פרשה הייבט דאן אן שילדערן וויאזוי די אידן האבן גערוט און זיך געצויגן אין מדבר:

	פונעם טאג וואס מען האט אויפגעשטעלט דעם משכן, האבן דער [[עמוד הענן]] און [[עמוד האש]] געהויערט איבער דעם משכן. ווען דער וואלקן האט זיך געהויבן פון ~~איבע~~'ן משכן האט מען זיך אנגעהויבן ציען נאך איר, ביז'ן פלאץ וואו דער וואלקן האט גערוט{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|ט\|טו\|כג\|אן=ספר}}.}}.		פונעם טאג וואס מען האט אויפגעשטעלט דעם משכן, האבן דער [[עמוד הענן]] און [[עמוד האש]] געהויערט איבער דעם משכן. ווען דער וואלקן האט זיך געהויבן פון איבער'ן משכן האט מען זיך אנגעהויבן ציען נאך איר, ביז'ן פלאץ וואו דער וואלקן האט גערוט{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|ט\|טו\|כג\|אן=ספר}}.}}.

	גאט האט באפוילן משה צו מאכן צוויי [[די זילבערנע טראמפייטער\|זילבערנע טראמפייטער]], מיט וואס די כהנים זאלן בלאזן און רופן דאס פאלק. בלאזן מיט ביידע איז אן אויפרוף פאר'ן גאנצן פאלק זיך צו איינזאמלען ביים פתח אוהל מועד, איינס רופט די נשיאים, און א "תרועה" איז א רוף זיך צו ציען. די טראמפייטער ווערן אויך געניצט צו רופן פאר מלחמה און שאַלן ביי די קרבנות פון די [[ימים טובים]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|י\|א\|י\|אן=ספר}}.}}.		גאט האט באפוילן משה צו מאכן צוויי [[די זילבערנע טראמפייטער\|זילבערנע טראמפייטער]], מיט וואס די כהנים זאלן בלאזן און רופן דאס פאלק. בלאזן מיט ביידע איז אן אויפרוף פאר'ן גאנצן פאלק זיך צו איינזאמלען ביים פתח אוהל מועד, איינס רופט די נשיאים, און א "תרועה" איז א רוף זיך צו ציען. די טראמפייטער ווערן אויך געניצט צו רופן פאר מלחמה און שאַלן ביי די קרבנות פון די [[ימים טובים]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|י\|א\|י\|אן=ספר}}.}}.

שווערמער: שווערמער האט אריבערגעפירט בלאט דרעפט:פרשת בהעלותך צו פרשת בהעלותך אן לאזן א ווייטערפירונג

2024-06-14T16:28:03Z

שווערמער האט אריבערגעפירט בלאט דרעפט:פרשת בהעלותך צו פרשת בהעלותך אן לאזן א ווייטערפירונג

→ עלטערע ווערסיע

רעוויזיע פון 16:28, 14 יוני 2024

שווערמער: הגהה

2024-06-14T16:27:52Z

הגהה

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 16:27, 14 יוני 2024
שורה 136:		שורה 136:
	{{ספר במדבר}}		{{ספר במדבר}}

	[[:קאַטעגאָריע:פרשת בהעלותך\|*]]		[[קאַטעגאָריע:פרשת בהעלותך\|*]]
	[[:קאַטעגאָריע:פרשיות ספר במדבר\|בהעלותך]]		[[קאַטעגאָריע:פרשיות ספר במדבר\|בהעלותך]]
	[[:קאַטעגאָריע:סיון]]		[[קאַטעגאָריע:סיון]]
	[[:קאַטעגאָריע:המכלול ארטיקלען]]		[[קאַטעגאָריע:המכלול ארטיקלען]]
	[[he:פרשת בהעלותך]]		[[he:פרשת בהעלותך]]

שווערמער: הגהה

2024-06-14T16:27:17Z

הגהה

→ עלטערע ווערסיע		רעוויזיע פון 16:27, 14 יוני 2024
שורה 19:		שורה 19:
	}}		}}
	[[טעקע:Menorah 0307.jpg\|קליין\|בְּהַעֲלֹתְךָ אֶת הַנֵּרֹת: מאדעל פונעם [[מנורה]] דורך [[מכון המקדש]], פארנט פון [[חורבה שול]]]]		[[טעקע:Menorah 0307.jpg\|קליין\|בְּהַעֲלֹתְךָ אֶת הַנֵּרֹת: מאדעל פונעם [[מנורה]] דורך [[מכון המקדש]], פארנט פון [[חורבה שול]]]]
	'''{{מנוקד\|פרשת בְּהַעֲלֹתְךָ}}''' איז די דריטע [[סדרה]] פון [[ספר במדבר]], און די 36'סטע פון דער תורה בכלל. די פרשה גייט פון {{תנ"ך\|במדבר\|ח\|א\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, ביז {{תנ"ך\|במדבר\|יב\|טז\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, ~~לויטן אנגענומענעם~~ צעטיילונג פון [[קאפיטלען פון תנ"ך\|קאפיטלען]], פארמאגנדיג אינאיינעם 136 פסוקים און זעכצן פרשיות - עלף [[פרשה פתוחה\|פתוחות]] און פינף [[פרשה סתומה\|סתומות]].		'''{{מנוקד\|פרשת בְּהַעֲלֹתְךָ}}''' איז די דריטע [[סדרה]] פון [[ספר במדבר]], און די 36'סטע פון דער תורה בכלל. די פרשה גייט פון {{תנ"ך\|במדבר\|ח\|א\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, ביז {{תנ"ך\|במדבר\|יב\|טז\|אן=ספר\|לאנג=יא}}, לויט דער אנגענומענער צעטיילונג פון [[קאפיטלען פון תנ"ך\|קאפיטלען]], פארמאגנדיג אינאיינעם 136 פסוקים און זעכצן פרשיות - עלף [[פרשה פתוחה\|פתוחות]] און פינף [[פרשה סתומה\|סתומות]].

	די פרשה הייבט אן מיט דינים פון צינדן די מנורה, און שילדערט די [[הייליגונג פון די לויים]]; די דינים פון [[קרבן פסח]] און [[פסח שני]]; די סדר פון רוען און מסעות אין מדבר לויט די ענני הכבוד און [[די זילבערנע טראמפייטער]]; די געשעענישן פון "תבערה" און "קברות התאוה"; און מרימ'ס צרעת.		די פרשה הייבט אן מיט דינים פון צינדן די מנורה, און שילדערט די [[הייליגונג פון די לויים]]; די דינים פון [[קרבן פסח]] און [[פסח שני]]; דער סדר פון רוען און מסעות אין מדבר לויט די ענני הכבוד און [[די זילבערנע טראמפייטער]]; די געשעענישן פון "תבערה" און "קברות התאוה"; און מרימ'ס צרעת.

	פרשת בהעלותך ווערט געליינט צווישן די דאטומען [[ט' סיון\|ט']] און [[כ"א סיון]]. די פרשה פון קרבן פסח און פסח שני ({{תנ"ך\|במדבר\|ט\|א\|יד\|אן=ספר}}) ווערט געליינט די זעקסטע טאג [[פסח]].		פרשת בהעלותך ווערט געליינט צווישן די דאטומען [[ט' סיון\|ט']] און [[כ"א סיון]]. די פרשה פון קרבן פסח און פסח שני ({{תנ"ך\|במדבר\|ט\|א\|יד\|אן=ספר}}) ווערט געליינט די זעקסטע טאג [[פסח]].
שורה 27:		שורה 27:
	== פרשה אינהאלט ==		== פרשה אינהאלט ==
	=== עבודה פון די לויים אין משכן ===		=== עבודה פון די לויים אין משכן ===
	די פרשה הייבט אן, אין א פארזעצונג פון פאריגן פרשה וואו עס איז געשילדערט געווארן דעם [[חנוכת המזבח]], מיט'ן אראפגעבן די דינים פאר [[אהרן הכהן\|אהרן]] וויאזוי צו [[הדלקת הנרות אין בית המקדש\|צינדן די מנורה]]. דאן ווערט געשילדערט ~~דאס~~ [[הייליגונג פון די לויים]], און די אנהויב פון זייער דינסט אין משכן; השי"ת האט באפוילן [[משה רבינו\|משה]] צו שערן די האר פון זייער לייב און וואשן זייערע קליידער. דאן זאל מען מקריב זיין קרבנות, א פר פאר אן עולה, און דערצו א [[קרבן מנחה]], און נאך א פר פאר א חטאת. אהרן איז געווארן באפוילן צו מאכן "[[תנופה]]" פאר די לויים, און דערמיט זענען די לויים אריין טון די עבודה אין משכן{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|ח\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.		די פרשה הייבט אן, אין א פארזעצונג פון פאריגן פרשה וואו עס איז געשילדערט געווארן דעם [[חנוכת המזבח]], מיט'ן אראפגעבן די דינים פאר [[אהרן הכהן\|אהרן]] וויאזוי צו [[הדלקת הנרות אין בית המקדש\|צינדן די מנורה]]. דאן ווערט געשילדערט די [[הייליגונג פון די לויים]] און די אנהויב פון זייער דינסט אין משכן; השי"ת האט באפוילן [[משה רבינו\|משה]] צו שערן די האר פון זייער לייב און וואשן זייערע קליידער. דאן זאל מען מקריב זיין קרבנות, א פר פאר אן עולה, און דערצו א [[קרבן מנחה]], און נאך א פר פאר א חטאת. אהרן איז געווארן באפוילן צו מאכן "[[תנופה]]" פאר די לויים, און דערמיט זענען די לויים אריין טון די עבודה אין משכן{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|ח\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.

	=== קרבן פסח און פסח שני ===		=== קרבן פסח און פסח שני ===
	אין בעפארברייטונג צום ערשטן [[פסח]] נאך [[יציאת מצרים]] ווערט דערציילט איבער די אנזאג - און ווי די אידן האבן אויסגעפירט, דאס מקריב זיין דעם [[קרבן פסח]]. ווען עטליכע וואס זענען געווען [[טומאת מת\|טמא]] האבן זיך געוואנדן צו משה און אהרן מיט'ן טענה: {{ציטוטון\|לָמָּה נִגָּרַע לְבִלְתִּי הַקְרִב אֶת קָרְבַּן ה'}}, האט משה געווארט אויף אן אנטווארט דערוועגן פון אויבערשטן. השי"ת האט דאן איבערגעגעבן פאר משה די דינים פון [[פסח שני]], פאר די וואס האבן פארפאסט צו מקריב זיין דעם קרבן פסח, אז זיי קענען דאס משלים זיין אום [[י"ד אייר]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|ט\|א\|יד\|אן=ספר}}.}}.		אין בעפארברייטונג צום ערשטן [[פסח]] נאך [[יציאת מצרים]] ווערט דערציילט איבער דעם אנזאג - און ווי די אידן האבן אויסגעפירט, דאס מקריב זיין דעם [[קרבן פסח]]. ווען עטליכע וואס זענען געווען [[טומאת מת\|טמא]] האבן זיך געוואנדן צו משה און אהרן מיט'ן טענה: {{ציטוטון\|לָמָּה נִגָּרַע לְבִלְתִּי הַקְרִב אֶת קָרְבַּן ה'}}, האט משה געווארט אויף אן אנטווארט דערוועגן פון אויבערשטן. השי"ת האט דאן איבערגעגעבן פאר משה די דינים פון [[פסח שני]], פאר די וואס האבן פארפאסט צו מקריב זיין דעם קרבן פסח, אז זיי קענען דאס משלים זיין אום [[י"ד אייר]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|ט\|א\|יד\|אן=ספר}}.}}.

	=== מסעות און מחנות ===		=== מסעות און מחנות ===
שורה 53:		שורה 53:
	די פרשה הייבט דאן אן שילדערן וויאזוי די אידן האבן גערוט און זיך געצויגן אין מדבר:		די פרשה הייבט דאן אן שילדערן וויאזוי די אידן האבן גערוט און זיך געצויגן אין מדבר:

	פונעם טאג וואס מען האט אויפגעשטעלט דעם משכן, האבן די [[עמוד הענן]] און [[עמוד האש]] געהויערט איבער דעם משכן. ווען דער וואלקן האט זיך געהויבן פון ~~איבער דעם~~ משכן האט מען זיך אנגעהויבן ציען נאך איר, ביז'ן פלאץ וואו די וואלקן האט גערוט{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|ט\|טו\|כג\|אן=ספר}}.}}.		פונעם טאג וואס מען האט אויפגעשטעלט דעם משכן, האבן דער [[עמוד הענן]] און [[עמוד האש]] געהויערט איבער דעם משכן. ווען דער וואלקן האט זיך געהויבן פון איבע'ן משכן האט מען זיך אנגעהויבן ציען נאך איר, ביז'ן פלאץ וואו דער וואלקן האט גערוט{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|ט\|טו\|כג\|אן=ספר}}.}}.

	גאט האט באפוילן משה צו מאכן צוויי [[די זילבערנע טראמפייטער\|זילבערנע טראמפייטער]], מיט וואס די כהנים זאלן בלאזן און רופן ~~דעם~~ פאלק. בלאזן מיט ביידע איז אן אויפרוף פאר'ן גאנצן פאלק זיך צו איינזאמלען ביים פתח אוהל מועד, איינס רופט די נשיאים, און א "תרועה" איז א רוף זיך צו ציען. די טראמפייטער ווערן אויך געניצט צו רופן פאר מלחמה און שאַלן ביי די קרבנות פון די [[ימים טובים]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|י\|א\|י\|אן=ספר}}.}}.		גאט האט באפוילן משה צו מאכן צוויי [[די זילבערנע טראמפייטער\|זילבערנע טראמפייטער]], מיט וואס די כהנים זאלן בלאזן און רופן דאס פאלק. בלאזן מיט ביידע איז אן אויפרוף פאר'ן גאנצן פאלק זיך צו איינזאמלען ביים פתח אוהל מועד, איינס רופט די נשיאים, און א "תרועה" איז א רוף זיך צו ציען. די טראמפייטער ווערן אויך געניצט צו רופן פאר מלחמה און שאַלן ביי די קרבנות פון די [[ימים טובים]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|י\|א\|י\|אן=ספר}}.}}.

	דאן ווערט געשילדערט דאס ערשטע אריבערציאונג פון כלל ישראל, אינעם [[אייר\|צווייטן חודש]], אין דער צווייטער יאר פון [[יציאת מצרים]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|י\|יא\|לה\|אן=ספר}}.}}, ווען די אידן האבן זיך געצויגן פון [[מדבר סיני]] קיין [[מדבר פארן]]. אויפ'ן וועג האט משה פארבעטן זיין שווער, [[יתרו]], זיך אנצושליסן אין די רייזע קיין ארץ ישראל, אבער יתרו האט אפגעזאגט. דאן האט משה אויסגערופן דער [[פרשת ויהי בנסוע\|פרשה פון ויהי בנסוע]], אין לויב פונעם [[ארון הברית\|ארון]]'ס זיך ציען און רוען, וועלכע ווערט פאררעכנט ווי א באזונדערע פרשה אין די תורה, און איז איינגעלאקמערט אין [[ספר תורה]] אין פארקערטע [[נ]]'ס - "׆"{{הערה\|{{בבלי\|שבת\|קטו\|ב}} - {{בבלי\|שבת\|קטז\|א\|אן=מסכת}}.}}.		דאן ווערט געשילדערט דאס ערשטע אריבערציאונג פון כלל ישראל, אינעם [[אייר\|צווייטן חודש]], אין דער צווייטער יאר פון [[יציאת מצרים]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|י\|יא\|לה\|אן=ספר}}.}}, ווען די אידן האבן זיך געצויגן פון [[מדבר סיני]] קיין [[מדבר פארן]]. אויפ'ן וועג האט משה פארבעטן זיין שווער [[יתרו]], זיך אנצושליסן אין דער רייזע קיין ארץ ישראל, אבער יתרו האט אפגעזאגט. דאן האט משה אויסגערופן דער [[פרשת ויהי בנסוע\|פרשה פון ויהי בנסוע]], אין לויב פונעם [[ארון הברית\|ארון]]'ס זיך ציען און רוען, וועלכע ווערט פאררעכנט ווי א באזונדערע פרשה אין די תורה, און איז איינגעלאקמערט אין [[ספר תורה]] אין פארקערטע [[נ]]'ס - "׆"{{הערה\|{{בבלי\|שבת\|קטו\|ב}} - {{בבלי\|שבת\|קטז\|א\|אן=מסכת}}.}}.

	=== תבערה און קברות התאוה ===		=== תבערה און קברות התאוה ===
	די אידן האבן זיך אפגערעדט אויפ'ן אויבערשטן, און גאט האט געצערנט און עס האט אויסגעבראכן א פייער וואס האט פארלענדט ביי די עקן פון די מחנה. די אידן האבן געשריגן צום אויבערשטן און די פייער האט זיך איינגעשטילט. אויף דעם ארויף איז דאס פלאץ אנגערופן געווארן "תבערה". די אידן האבן זיך דאן ווידער אפגערעדט, דאסמאל אויף די [[מן]], און געגלוסט צו עסן פלייש. ווען משה האט דערהערט דאס פאלק'ס געוויינערייען, און די צארן פון גאט דערוועגן, איז אים שלעכט געווארן פאר די אויגן, און האט זיך אפגערעדט צום אויבערשטן איבער די שוועריגקייטן פון פירן דאס פאלק.		די אידן האבן זיך אפגערעדט אויפ'ן אויבערשטן, און גאט האט געצערנט און עס האט אויסגעבראכן א פייער וואס האט פארלענדט ביי די עקן פון דער מחנה. די אידן האבן געשריגן צום אויבערשטן און דער פייער האט זיך איינגעשטילט. אויף דעם ארויף איז דאס פלאץ אנגערופן געווארן "תבערה". די אידן האבן זיך דאן ווידער אפגערעדט, דאסמאל אויף די [[מן]], און געגלוסט צו עסן פלייש. ווען משה האט דערהערט דאס פאלק'ס געוויינערייען, און דער צארן פון גאט דערוועגן, איז אים שלעכט געווארן פאר די אויגן, און האט זיך אפגערעדט צום אויבערשטן איבער די שוועריגקייטן פון פירן דאס פאלק.

	השי"ת האט באפוילן משה צו שטעלן זיבעציג [[זקנים]] וועלכע זאלן מיטשטיין מיט אים אין די פירערשאפט פון פאלק, און ער זאל זאגן די אידן זיי זאלן זיך הייליגן ווייל צומארגנס וועט ער זיי צושטעלן פלייש פאר א חודש צייט, ביז עס וועט זיי ~~פאר'מיאוס'ט ווערן~~. משה האט טאקע געשטעלט און איינגעזאמעלט צום משכן די זיבעציג זקנים, וועלכע האבן באקומען א גייסט פון נבואה. צוויי פון די זקנים, [[אלדד און מידד]], זענען געבליבן אין מחנה און דארט נבואה געזאגט, [[יהושע]] האט זיי געוואלט דערפאר באשטראפן, אבער משה האט נישט צוגעלאזט. דאן זענען געקומען צו פליען פייגל פון ים, וועלכע די אידן האבן איינגעזאמעלט און געגעסן. ווען זיי האבן נאך געהאלטן אינמיטן עסן האט אויסגעבראכן א [[מגיפה]] פון וואס פיל זענען געשטארבן, און דערפאר האט מען גערופן דאס פלאץ "קברות התאוה". פון דארט האבן זיך די אידן געצויגן קיין [[חצרות\|חֲצֵרוֹת]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|יא\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.		השי"ת האט באפוילן משה צו שטעלן זיבעציג [[זקנים]] וועלכע זאלן מיטשטיין מיט אים אין דער פירערשאפט פון פאלק, און ער זאל זאגן די אידן זיי זאלן זיך הייליגן ווייל צומארגנס וועט ער זיי צושטעלן פלייש פאר א חודש צייט, ביז עס וועט זיי "ארויסגיין פון די נאז". משה האט טאקע געשטעלט און איינגעזאמעלט צום משכן די זיבעציג זקנים, וועלכע האבן באקומען א גייסט פון נבואה. צוויי פון די זקנים, [[אלדד און מידד]], זענען געבליבן אין מחנה און דארט נבואה געזאגט, [[יהושע]] האט זיי געוואלט דערפאר באשטראפן, אבער משה האט נישט צוגעלאזט. דאן זענען געקומען צו פליען פייגל פון ים, וועלכע די אידן האבן איינגעזאמעלט און געגעסן. ווען זיי האבן נאך געהאלטן אינמיטן עסן האט אויסגעבראכן א [[מגיפה]] פון וואס פיל זענען געשטארבן, און דערפאר האט מען גערופן דאס פלאץ "קברות התאוה". פון דארט האבן זיך די אידן געצויגן קיין [[חצרות\|חֲצֵרוֹת]]{{הערה\|{{תנ"ך\|במדבר\|יא\|לאנג=יא\|אן=ספר}}.}}.

	=== מרימ'ס צרעת ===		=== מרימ'ס צרעת ===